Apocalipse 18
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA
1 Chents̈ana inÿe ángel sënjáninÿe, celocana enjétsastjajuana, puerte obenana bomná, y chabe buashinÿinÿanánaca nÿets quem luariñe entsanbinÿna.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Chë ángel jabuache mënts̈á enjétsichamo:
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 Er nÿetsca quem luariñe mándayëngbents̈a ents̈anga puerte bacna soyënga tmojama chents̈a ents̈angbe causa,
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Chents̈ana, celocana inÿe oyebuambnayana sënjanuena, mënts̈á enjétsichamo:
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 Chënga ts̈a bacna soyënga tmojama, ts̈a bëtscá nÿa mo celóntscoñe cuafjojutjecá,
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 Nts̈amo chents̈a ents̈anga ínÿengbiama ndoñe ts̈abá tmonjamcá,
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 Chënga corente jtsenábotamnayana y yapa crocénana nÿe ndayíñnaca ntsejuabnaycá jtsegástayana;
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 Chíyeca, canÿe ora pochócaye soyënga chëngbiama echanjóshjango:
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 Quem luarents̈a mandadënga, chents̈a ents̈ángaftaca puerte bacna soyënga tmojamënga, y chë́ngaftaca nÿe ndayíñnaca yapa crocénana, ntsejuabnaycá tmojagastanga, mochanjos̈achna y puerte ngmenánaca mochántsemna, chë bëts pueblo chaojtsangbototjuanents̈a ngona chamojinÿe ora.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Chents̈ana bënoca mochanjoquéda antjes̈na, chë uabouana castiguama auatja causa, y chents̈a ents̈angbiama mochanjayana:
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 Chë quem luarents̈a obuámnañënga y enë́ngnaca mochanjos̈achna y ngmenánaca mochántsemna chë pueblents̈a ents̈angbiama, er chora ya ndocná queochátsmëna chë chënga tmojúshjango soyënga chamobuámiñama:
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 tmojúshjango castellano soyënga, midio soyënga, uámana y botamana ndëts̈benga, perlënga, uámana lino y shbuenda uafjatsenga ents̈ayá y sedë́jua y uámana uabuángana ents̈ayá; nÿetsca botamana uanguëts̈e betiyënga, marfíloca pormana soyënga, uámana niñës̈ë́ngaca pormana soyënga, bronce soyënga, hierro y marmol soyënga;
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 bëtscá canela y inÿe botamana uanguëts̈e y tamna soyënga, botamana uanguëts̈e béjayënga, incienso y mirra; vínoye, aceitiye, uámana arninÿá, trigo; bayënga ndayánaca uasmëmnayënga, oveshënga, couayënga, cochëshangá y ents̈anga nÿets tempo nÿe ínÿabiama oservenë́ngnaca.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 Y chë pueblents̈a ents̈angbiama mochanjayana:
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 Chë soyënga enënga, chë bëts pueblents̈a ents̈ángbeyeca bomnënga tmojanobiamënga, bënoca mochanjoquéda antjes̈na, chë bëts pueblents̈a ents̈angbiama ts̈a bëts castiguama auatja causa; mochanjos̈achna, puerte ngmenánaca mochántsemna.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 Y mënts̈á chents̈a ents̈angbiama mochanjayana:
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 ¡Y canÿe ora chabe ts̈a bomnana lempe tojtsopochocá ca! —mochanjayana.
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 y chë bëts pueblo chaojtsangbototjuanents̈a ngona chamojinÿe ora, jabuache mochanjayana: “¡Quem uámana bëts pueblëcá ndocna inÿe pueblo cachcá quenátsmëna ca!”
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Chca chamojinÿe ora, ngménama bests̈as̈iñe polvëshe mochántsenotboto, y mënts̈á mochántseyona os̈achiyënga y puerte cochtsets̈enánënga:
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 ¡Celoca oyenënga móyejuanga
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Chents̈ana, canÿe ángel puerte obenana bomná, canÿe ndëts̈bé tonjanatsbaná, mo canÿe bëts nantsnëbé ndëts̈becá, mar béjayoye tonjanashbuets̈e y mënts̈á tonjánayana:
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Chents̈e, ndocna te más quemochátuenana
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 Chents̈e, ndocna te más ndocna uajuinÿanë́sha queochátsbinÿnaye,
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 Bëngbe Bëtsá chca chë bëts pueblents̈e echanjama, er chents̈e tmojínÿena chë Bëngbe Bëtsabiama trabájaye causa tmojanóbanëngbe buiñe; chë chabe juabna oyebuambnayënga, chabe ents̈anga, y chë chábioye oservénama nÿets quem luarents̈e tmojtsëbayëngbe buiñe.
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.