Apocalipse 18

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chents̈ana inÿe ángel sënjáninÿe, celocana enjétsastjajuana, puerte obenana bomná, y chabe buashinÿinÿanánaca nÿets quem luariñe entsanbinÿna.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Chë ángel jabuache mënts̈á enjétsichamo:
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Er nÿetsca quem luariñe mándayëngbents̈a ents̈anga puerte bacna soyënga tmojama chents̈a ents̈angbe causa,
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Chents̈ana, celocana inÿe oyebuambnayana sënjanuena, mënts̈á enjétsichamo:
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Chënga ts̈a bacna soyënga tmojama, ts̈a bëtscá nÿa mo celóntscoñe cuafjojutjecá,
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Nts̈amo chents̈a ents̈anga ínÿengbiama ndoñe ts̈abá tmonjamcá,
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Chënga corente jtsenábotamnayana y yapa crocénana nÿe ndayíñnaca ntsejuabnaycá jtsegástayana;
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Chíyeca, canÿe ora pochócaye soyënga chëngbiama echanjóshjango:
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Quem luarents̈a mandadënga, chents̈a ents̈ángaftaca puerte bacna soyënga tmojamënga, y chë́ngaftaca nÿe ndayíñnaca yapa crocénana, ntsejuabnaycá tmojagastanga, mochanjos̈achna y puerte ngmenánaca mochántsemna, chë bëts pueblo chaojtsangbototjuanents̈a ngona chamojinÿe ora.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Chents̈ana bënoca mochanjoquéda antjes̈na, chë uabouana castiguama auatja causa, y chents̈a ents̈angbiama mochanjayana:
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Chë quem luarents̈a obuámnañënga y enë́ngnaca mochanjos̈achna y ngmenánaca mochántsemna chë pueblents̈a ents̈angbiama, er chora ya ndocná queochátsmëna chë chënga tmojúshjango soyënga chamobuámiñama:
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 tmojúshjango castellano soyënga, midio soyënga, uámana y botamana ndëts̈benga, perlënga, uámana lino y shbuenda uafjatsenga ents̈ayá y sedë́jua y uámana uabuángana ents̈ayá; nÿetsca botamana uanguëts̈e betiyënga, marfíloca pormana soyënga, uámana niñës̈ë́ngaca pormana soyënga, bronce soyënga, hierro y marmol soyënga;
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 bëtscá canela y inÿe botamana uanguëts̈e y tamna soyënga, botamana uanguëts̈e béjayënga, incienso y mirra; vínoye, aceitiye, uámana arninÿá, trigo; bayënga ndayánaca uasmëmnayënga, oveshënga, couayënga, cochëshangá y ents̈anga nÿets tempo nÿe ínÿabiama oservenë́ngnaca.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Y chë pueblents̈a ents̈angbiama mochanjayana:
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Chë soyënga enënga, chë bëts pueblents̈a ents̈ángbeyeca bomnënga tmojanobiamënga, bënoca mochanjoquéda antjes̈na, chë bëts pueblents̈a ents̈angbiama ts̈a bëts castiguama auatja causa; mochanjos̈achna, puerte ngmenánaca mochántsemna.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 Y mënts̈á chents̈a ents̈angbiama mochanjayana:
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 ¡Y canÿe ora chabe ts̈a bomnana lempe tojtsopochocá ca! —mochanjayana.
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 y chë bëts pueblo chaojtsangbototjuanents̈a ngona chamojinÿe ora, jabuache mochanjayana: “¡Quem uámana bëts pueblëcá ndocna inÿe pueblo cachcá quenátsmëna ca!”
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Chca chamojinÿe ora, ngménama bests̈as̈iñe polvëshe mochántsenotboto, y mënts̈á mochántseyona os̈achiyënga y puerte cochtsets̈enánënga:
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 ¡Celoca oyenënga móyejuanga
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Chents̈ana, canÿe ángel puerte obenana bomná, canÿe ndëts̈bé tonjanatsbaná, mo canÿe bëts nantsnëbé ndëts̈becá, mar béjayoye tonjanashbuets̈e y mënts̈á tonjánayana:
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Chents̈e, ndocna te más quemochátuenana
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Chents̈e, ndocna te más ndocna uajuinÿanë́sha queochátsbinÿnaye,
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Bëngbe Bëtsá chca chë bëts pueblents̈e echanjama, er chents̈e tmojínÿena chë Bëngbe Bëtsabiama trabájaye causa tmojanóbanëngbe buiñe; chë chabe juabna oyebuambnayënga, chabe ents̈anga, y chë chábioye oservénama nÿets quem luarents̈e tmojtsëbayëngbe buiñe.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.