Apocalipse 16

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chents̈ana, canÿe jabuache oyebuambnayana sënjanuena, chë celoca Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ana enjétsobocana, y chë canÿsëfta angelë́ngbioye mënts̈á enjétsëtsëtsnaye: “Motsajna y quem canÿsëfta copbenga, chë Bëngbe Bëtsábiocana endóbocana uabouana castígoca, fshantsoca s̈mochjabuashcja ca.”
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Chora chë natsana ángel tonjána y chabe copbé quem luariñe tonjanbuashcja, y nÿetsca ents̈anga chë uabouana bayabe uinÿnanana soye bomnënga y chë chábioye jadórama pormana soye adórayëngbe cuerpiñe bañe bacna nguayanana tonjanóbocna, puerte tsets̈énana.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Chents̈ana, chë inÿe ángel chabe copbé mar béjayoca tonjanbuashcja, y choca búyeshe buiñcá tontsanóbema, mo canÿe ents̈á obanabe buiñcá, y nÿetscanga chë mar béjayoca vida bomnënga tmontsanóbana.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Chora chë inÿe ángel chabe copbé béjayënguiñe y béjaye obocanënguiñe tonjanbuashcja, y buiñe tontsanobiama.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Chents̈ana sënjanuena, chë béjayënguiñe mando bomna ángel mënts̈á enjétsichamo:
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 er chënga tmonjama, chë acbe ents̈anga
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Altarocánënaca canÿe oyebuambnayana sënjanuena, mënts̈á enjétsichamo: “Aíñe, Bëngbe Utabná, Bëngbe Bëtsá, nÿets obenana bomná condmëna, y nts̈amo ents̈anga contsacastigacá, ndegombre y ts̈abá entsemna ca.”
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Chents̈ana, chë inÿe ángel chabe copbé shinÿiñe tonjanbuashcja; chë shinÿe corente tontsanobonÿaná y chíyeca ents̈ángbioye íñesheca tontsanajuinÿé.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Y nÿetscanga uabouancá juinÿnënga tmonjanoquedá; pero chënga ndoñe chemátanbos̈ena bacna soyënga amana jtsajbanana, ni Bëngbe Bëtsabe benache jtishachana, ni chábioye quemëntétsatschuanaye, más chabe contra ba soyënga montsanichamo; cha nda obenana yobomna chë́ngbioye chë pochócaye soyënga jíchmuama, chënga chamosufrima.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Chents̈ana chë inÿe ángel chabe copbé chë uabouana bayabe uámana puestiñe tonjanbuashcja, y nÿets chabe amë́ndayiñe ibetiñe tonjanoquedá. Chë ents̈anga bichtaja montsanenójantsnaye, yapa tsets̈e causa;
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 pero ni chca, chë ents̈anga chematanajbaná bacna soyënga jtsamana, ndayá chë yapa tsets̈ama y chë chëngbe cuerpiñe bacna nguayanana causa, chë celoca Bëngbe Bëtsabe contra ba soyënga montsanichamo.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Chents̈ana chë inÿe ángel chabe copbé chë bëts fshájaye Eufrates ca uabáiniyiñe tonjanbuashcja y chë béjaye tontsanbuashjo, japróntama chë shinÿe bocanoica luarënguents̈a reyënga y chëngbe soldadënga chëjana chámuachnëjnama.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Ats̈e sënjáninÿe, chë dragonbe uayáshoicana, chë uabouana bayabe uayáshoicana y chë ndoñe ndegombre Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayabe uayoicana tmonjánbocna unga bacna espíritënga; mo sapos̈ëngcá monjétsinÿna.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Chënga monjamna bayëjëngbe espíritënga; bëts soyënga monjánama obenana jinÿanÿiyama, y montsanbocana nÿets luarents̈a reyënga jáchembuama, chë uámana te, ndayté Bëngbe Bëtsá, chë nÿets obenana bomná yochjabo ents̈angbiama jabáyanama nts̈amo chënga tmojamama, chë te chënga chabe contra chamotsetsjama.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Bëngbe Utabná Jesucristo mënts̈á tojayana: “S̈mochjinÿe, ats̈e nÿe ndeolpe chanjabo, mo canÿe atbëbanacá, chabiama ndocná tontsejuabná ora; chíyeca oyejuayënga mochántsemna ats̈e jabama tmojtseprontanënga, mo nda tojtsefs̈na y chabe ents̈ayá totsaboprontañacá, nÿe enas̈á ndoñe chaondë́tsemnama, y ents̈anga chca tmojinÿe ora ndoñe chaondëtsëuatjama ca.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Y chë bacna espíritëngna chë reyë́ngbioye tmonjanënatse canÿe luare, hebreuiñe Armagedón ca uabáinoye.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Chents̈ana, chë ústonoye ángel chabe copbé quem luarents̈a tsbanánoca tonjanbuashcja, y chë celoca Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈a uámana puestents̈ana canÿe jabuache oyebuambnayana tonjanóbocna, mënts̈á enjétsichamo: “¡Chë jopásama enjamna soye ya tocjochnëngo ca!”
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Chora enjétsemna tcuinÿënga, shauenanana y juesasanana, y quem luariñe tontsanangmë́mana, yapa jabuache quem luare tontsanëbanjó causa; quem luarents̈e ents̈anga imobinÿna orscana, ndocna te nÿa chca quem luare tontsanëbanjó.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Chë puerte bëts pueblo úngañe tontsanojatá, y nÿets luarents̈a bëts pueblënga tontsanáshajaye, y Bëngbe Bëtsá tojanenojuabó chë puerte bëts pueblama, Babilonia ca uabaina pueblama, chents̈a ents̈anga chë uabouana castigo chamotsebomnama, Bëngbe Bëtsá ts̈a tbojánetna causa, ts̈a bacna soyënga chents̈e tmojanmama. Y chca, chë chëngbe bëts pueblo úngañe tontsanojatá ora, cha chënga tonjanacastigá.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Mar béjayoca nÿetsca fshantsënga y quem luarents̈a nÿetsca tjañe tontsanenatjëmba.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Celocana bëtsëtsa bëntstbenga ents̈ángbeñe tonjantquë́cjana, chëbenga canta bnë́tsana kilama más utbenga; y ents̈anga Bëngbe Bëtsabe contra ba soyënga tmonjánayana, er chënga ts̈a montsansufrina chë bëts pochócaye bëntstá causa, y chë pochócaye bëntstá chëngbiama puerte jabuache castigo enjamnama.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.