Apocalipse 16
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 Chents̈ana, canÿe jabuache oyebuambnayana sënjanuena, chë celoca Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ana enjétsobocana, y chë canÿsëfta angelë́ngbioye mënts̈á enjétsëtsëtsnaye: “Motsajna y quem canÿsëfta copbenga, chë Bëngbe Bëtsábiocana endóbocana uabouana castígoca, fshantsoca s̈mochjabuashcja ca.”
1 E ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças, da ira de Deus.
2 Chora chë natsana ángel tonjána y chabe copbé quem luariñe tonjanbuashcja, y nÿetsca ents̈anga chë uabouana bayabe uinÿnanana soye bomnënga y chë chábioye jadórama pormana soye adórayëngbe cuerpiñe bañe bacna nguayanana tonjanóbocna, puerte tsets̈énana.
2 Então foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra; e apareceu uma chaga ruim e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Chents̈ana, chë inÿe ángel chabe copbé mar béjayoca tonjanbuashcja, y choca búyeshe buiñcá tontsanóbema, mo canÿe ents̈á obanabe buiñcá, y nÿetscanga chë mar béjayoca vida bomnënga tmontsanóbana.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu todo ser vivente que estava no mar.
4 Chora chë inÿe ángel chabe copbé béjayënguiñe y béjaye obocanënguiñe tonjanbuashcja, y buiñe tontsanobiama.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Chents̈ana sënjanuena, chë béjayënguiñe mando bomna ángel mënts̈á enjétsichamo:
5 E ouvi o anjo das águas dizer: Justo és tu, que és e que eras, o Santo; porque julgaste estas coisas;
6 er chënga tmonjama, chë acbe ents̈anga
6 porque derramaram o sangue de santos e de profetas, e tu lhes tens dado sangue a beber; eles o merecem.
7 Altarocánënaca canÿe oyebuambnayana sënjanuena, mënts̈á enjétsichamo: “Aíñe, Bëngbe Utabná, Bëngbe Bëtsá, nÿets obenana bomná condmëna, y nts̈amo ents̈anga contsacastigacá, ndegombre y ts̈abá entsemna ca.”
7 E ouvi uma voz do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Chents̈ana, chë inÿe ángel chabe copbé shinÿiñe tonjanbuashcja; chë shinÿe corente tontsanobonÿaná y chíyeca ents̈ángbioye íñesheca tontsanajuinÿé.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Y nÿetscanga uabouancá juinÿnënga tmonjanoquedá; pero chënga ndoñe chemátanbos̈ena bacna soyënga amana jtsajbanana, ni Bëngbe Bëtsabe benache jtishachana, ni chábioye quemëntétsatschuanaye, más chabe contra ba soyënga montsanichamo; cha nda obenana yobomna chë́ngbioye chë pochócaye soyënga jíchmuama, chënga chamosufrima.
9 E os homens foram abrasados com grande calor; e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Chents̈ana chë inÿe ángel chabe copbé chë uabouana bayabe uámana puestiñe tonjanbuashcja, y nÿets chabe amë́ndayiñe ibetiñe tonjanoquedá. Chë ents̈anga bichtaja montsanenójantsnaye, yapa tsets̈e causa;
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam de dor as suas línguas.
11 pero ni chca, chë ents̈anga chematanajbaná bacna soyënga jtsamana, ndayá chë yapa tsets̈ama y chë chëngbe cuerpiñe bacna nguayanana causa, chë celoca Bëngbe Bëtsabe contra ba soyënga montsanichamo.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram o Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Chents̈ana chë inÿe ángel chabe copbé chë bëts fshájaye Eufrates ca uabáiniyiñe tonjanbuashcja y chë béjaye tontsanbuashjo, japróntama chë shinÿe bocanoica luarënguents̈a reyënga y chëngbe soldadënga chëjana chámuachnëjnama.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do oriente.
13 Ats̈e sënjáninÿe, chë dragonbe uayáshoicana, chë uabouana bayabe uayáshoicana y chë ndoñe ndegombre Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayabe uayoicana tmonjánbocna unga bacna espíritënga; mo sapos̈ëngcá monjétsinÿna.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta, vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Chënga monjamna bayëjëngbe espíritënga; bëts soyënga monjánama obenana jinÿanÿiyama, y montsanbocana nÿets luarents̈a reyënga jáchembuama, chë uámana te, ndayté Bëngbe Bëtsá, chë nÿets obenana bomná yochjabo ents̈angbiama jabáyanama nts̈amo chënga tmojamama, chë te chënga chabe contra chamotsetsjama.
14 Pois são espíritos de demônios, que operam sinais; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo, para os congregar para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Bëngbe Utabná Jesucristo mënts̈á tojayana: “S̈mochjinÿe, ats̈e nÿe ndeolpe chanjabo, mo canÿe atbëbanacá, chabiama ndocná tontsejuabná ora; chíyeca oyejuayënga mochántsemna ats̈e jabama tmojtseprontanënga, mo nda tojtsefs̈na y chabe ents̈ayá totsaboprontañacá, nÿe enas̈á ndoñe chaondë́tsemnama, y ents̈anga chca tmojinÿe ora ndoñe chaondëtsëuatjama ca.”
15 {Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua nudez.}
16 Y chë bacna espíritëngna chë reyë́ngbioye tmonjanënatse canÿe luare, hebreuiñe Armagedón ca uabáinoye.
16 E eles os congregaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Chents̈ana, chë ústonoye ángel chabe copbé quem luarents̈a tsbanánoca tonjanbuashcja, y chë celoca Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈a uámana puestents̈ana canÿe jabuache oyebuambnayana tonjanóbocna, mënts̈á enjétsichamo: “¡Chë jopásama enjamna soye ya tocjochnëngo ca!”
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar; e saiu uma grande voz do santuário, da parte do trono, dizendo: Está feito.
18 Chora enjétsemna tcuinÿënga, shauenanana y juesasanana, y quem luariñe tontsanangmë́mana, yapa jabuache quem luare tontsanëbanjó causa; quem luarents̈e ents̈anga imobinÿna orscana, ndocna te nÿa chca quem luare tontsanëbanjó.
18 E houve relâmpagos e vozes e trovões; houve também um grande terremoto, qual nunca houvera desde que há homens sobre a terra, terremoto tão forte quão grande;
19 Chë puerte bëts pueblo úngañe tontsanojatá, y nÿets luarents̈a bëts pueblënga tontsanáshajaye, y Bëngbe Bëtsá tojanenojuabó chë puerte bëts pueblama, Babilonia ca uabaina pueblama, chents̈a ents̈anga chë uabouana castigo chamotsebomnama, Bëngbe Bëtsá ts̈a tbojánetna causa, ts̈a bacna soyënga chents̈e tmojanmama. Y chca, chë chëngbe bëts pueblo úngañe tontsanojatá ora, cha chënga tonjanacastigá.
19 e a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Mar béjayoca nÿetsca fshantsënga y quem luarents̈a nÿetsca tjañe tontsanenatjëmba.
20 Todas ilhas fugiram, e os montes não mais se acharam.
21 Celocana bëtsëtsa bëntstbenga ents̈ángbeñe tonjantquë́cjana, chëbenga canta bnë́tsana kilama más utbenga; y ents̈anga Bëngbe Bëtsabe contra ba soyënga tmonjánayana, er chënga ts̈a montsansufrina chë bëts pochócaye bëntstá causa, y chë pochócaye bëntstá chëngbiama puerte jabuache castigo enjamnama.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraivada, pedras quase do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraivada; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.