Apocalipse 11
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Chents̈ana canÿe medídaye niñëfja s̈monjanoyé, mo jats̈ëmbonëfjcá, y s̈monjaniyana: “Motsa y Bëngbe Bëtsabe bëts yebna y chents̈a altar cochjamedída, y cochjácuntaye bueta ents̈anga chents̈e Bëngbe Bëtsábioye imojtsadorana.
1 Foi-me dada uma vara semelhante a uma vara de agrimensor, e disseram-me: Levanta-te! Mede o templo de Deus e o altar com seus adoradores.
2 Pero chë Bëngbe Bëtsabe yebnents̈e más shjoica luarna cachcá cochjonÿaye, ndoñe catjamedída, er chiñe chë ndoñe judiëngbiama endmëna; y chënga, chë uámana ca uabaina bëts pueblama, canta bnë́tsana y uta shinÿëntscuana soyënga mochántsama chiñe jtsepochócama, mo cuaftsebotajnaycá.
2 O átrio fora do templo, porém, deixa-o de lado e não o meças: foi dado aos gentios, que hão de calcar aos pés a Cidade Santa por quarenta e dois meses.
3 Pero ats̈e, útata ats̈biama tats̈ëmbuata y oyebuambnayata chanjichamuá ats̈be cuenta ents̈ángbioye jábuayenama, canÿe uaranga y uta patse y chnë́nguana bnë́tsana tentscuana. Chatna uajojësha ents̈ayangá uichë́tjonata bochántsemna, chca, ngmena bomnama jinÿanÿiyama ca” —chata tbonjánayana.
3 Mas incumbirei às minhas duas testemunhas, vestidas de saco, de profetizarem por mil duzentos e sessenta dias.
4 Quem útata ats̈biama tats̈ëmbuata y oyebuambnayata bontsinÿinÿena chë uta olivos betíyeca y chë uta candelerë́s̈eca, nts̈amo Bëngbe Bëtsá, chë quem luarents̈e mandayabe delante endmëncá.
4 São eles as duas oliveiras e os dois candelabros que se mantêm diante do Senhor da terra.
5 Nderado nda tojtsebos̈e chatbiama bacna soye jamama, ndoñe quentatobenaye nts̈ámnaca jáborlana, er uayoicana íñeshe nanjóbocna y chë uayayë́ngbioye nantsapochócaye; nderado nda tojábos̈ena chatbiama bacna soye jamama, cachcá cha buántsemna jóbanama.
5 Se alguém lhes quiser causar dano, sairá fogo de suas bocas e devorará os inimigos. Com efeito, se alguém os quiser ferir, cumpre que assim seja morto.
6 Chë útata obenana bondbomna celoca jtsachtama, ndoñe chaonduaftema, ents̈ángbioye Bëngbe Bëtsabiama chabojtsabuayiyná tese; obenana béjayënga buiñe jtsebiamama, y jamama quem luarents̈e chaotsóndbemama, nÿetscna pochócaye soyë́ngaca, bueta sóynaca nts̈amo chata tbojtsebos̈cá.
6 Esses homens têm o poder de fechar o céu para que não caia chuva durante os dias de sua profecia; têm poder sobre as águas, para transformá-las em sangue, e de ferir a terra, sempre que quiserem, com toda sorte de flagelos.
7 Pero nts̈amo Bëngbe Bëtsabiama ibotats̈ëmbcá ents̈ángbioye jábuayenama chata chabojapochocá ora, chë uabouana bayá, chë corente bëts tboicana chaojabocná, chátbioye echántsatsjaye, echantsayënjaná y echantsëbaye.
7 Mas, depois de terem terminado integralmente o seu testemunho, a Fera que sobe do abismo lhes fará guerra, os vencerá e os matará.
8 Y chatbe óbana cuerpo, chë corente bëts pueblents̈a tsáshenañe echanjoquéda, chë chatbe Utabná tmojancrucificá luarents̈e, y chë bëts pueblo inÿets̈á juabáyamna nántsemna mo chë Sodoma y Egiptó luaroycá. Chents̈e endmëna mo chë bëts pueblënga Sodoma y Egiptcá, er chents̈e chë ents̈anga yapa bacna soyënga jtsamana.
8 Seus cadáveres {jazerão} na rua da grande cidade que se chama espiritualmente Sodoma e Egito {onde o seu Senhor foi crucificado}.
9 Y unga y tsëntsa tentscuana, chë obanatbe cuerpo mochantsonÿaye, nÿetsca canÿe luarents̈a ents̈anga, nÿetsca cachca buiñe bomna ents̈anga, ba biyana bomna ents̈anguents̈ana y ba mándayëngbents̈a ents̈anga; ndoñe quenátslesenciana chata jutabuantsama.
9 Muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações virão para vê-los por três dias e meio, e não permitirão que sejam sepultados.
10 Chata bochjóbanama, quem luarents̈e oyenënga mochanjóyejuaye; ts̈a oyejuayënga mochántsemnama, ndayánaca mochanjénats̈ëtaye, er nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayata tbojanayancá, tojanma quem luarents̈e oyenënga puerte chamosufrima.
10 Os habitantes da terra alegrar-se-ão por causa deles, felicitar-se-ão mutuamente e mandarão presentes uns aos outros, porque esses dois profetas tinham sido seu tormento.
11 Pero chë unga y tsëntsa te tonjanochnëngo ora, Bëngbe Bëtsá tonjanma chë obanata chábuatayenama; chents̈ana tbontantsata, y chë monjétsantjes̈nënga ts̈a uatjana tonjanëbuache.
11 Mas, depois de três dias e meio, um sopro de vida, vindo de Deus, os penetrou. Puseram-se de pé e grande terror caiu sobre aqueles que os viam.
12 Chora canÿe jabuache oyebuambnayana tbonjanuena, celocana mënts̈á enjétsëtsëtsnaye: “Moye mas̈ënguata ca.” Y chatna canÿe jants̈etëshiñe tbonjántsjua, y chatbe uayayënga chca monjétsonÿaye.
12 Ouviram uma forte voz do céu que dizia: Subi aqui! Subiram então para o céu numa nuvem, enquanto os seus inimigos os olhavam.
13 Cachora quem fshantse jabuache tontsanangmë́mana, y chë bëts pueblents̈e bnë́tsanents̈ana cánÿents̈e tontsanáshajaye, y canÿsëfta uaranga ents̈anga tmonjanóbana. Chë ainënga tmonjanoquedanga, ts̈a auatjanánënga, chë celoca Bëngbe Bëtsábioye montsanadorana.
13 Naquela mesma hora produziu-se grande terremoto, caiu uma décima parte da cidade e pereceram no terremoto sete mil pessoas. As demais, aterrorizadas, deram glória ao Deus do céu.
14 ¡Chë inÿe uabouana soye quem luare japochócama, mora tocjochnëngo, pero betsco chë ústonoye uabouana pochócaye soye echanjóshjango!
14 Terminou assim a segunda desgraça. E eis que depressa sobrevém a terceira.
15 Chë ústonoye ángel chabe trompetë́fjua tonjanájatëto ora, celoca ts̈a monjétsayebuache, mënts̈á monjétsichamo:
15 O sétimo anjo tocou a trombeta. Ressoaram então no céu altas vozes que diziam: O império de nosso Senhor e de seu Cristo estabeleceu-se sobre o mundo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Y chë uta bnë́tsana y canta bëtsëjémënga amë́ndayënga, chë chëngbe uámana puestiñe Bëngbe Bëtsabe delante monjétsetbiamanënga, tmonjanoshaments̈é, fshantsóntscoñe jotsejbénase, y Bëngbe Bëtsá tmonjanadorá,
16 Os vinte e quatro Anciãos, que se assentam nos seus tronos diante de Deus, prostraram-se de rosto em terra e adoraram a Deus,
17 mënts̈á jayanëse:
17 dizendo: Graças te damos, Senhor, Deus Dominador, que és e que eras, porque assumiste a plenitude de teu poder real.
18 Ba luarents̈a ents̈anga ácaftaca tmonjanots̈atjayená;
18 Irritaram-se os pagãos, mas eis que sobreveio a tua ira e o tempo de julgar os mortos, de dar a recompensa aos teus servos, aos profetas, aos santos, aos que temem o teu nome, pequenos e grandes, e de exterminar os que corromperam a terra.
19 Chora, Bëngbe Bëtsabe bëts yebna celoca tonjantëfjo, y choye enjétsebinÿna chë cajontema, ndayëtema yojaninÿanÿná nts̈amo Bëngbe Bëtsá chabe ents̈ángbioye tojanas̈ebuachenacá; y chora enjétsemna tcuinÿënga, ts̈a shauenanana, juesasanana, quem fshantse tontsanangmë́mana y bëtscá bëntstá tonjantquë́cjana.
19 Abriu-se o templo de Deus no céu e apareceu, no seu templo, a arca do seu testamento. Houve relâmpagos, vozes, trovões, terremotos e forte saraiva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.