Apocalipse 11
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH
1 Chents̈ana canÿe medídaye niñëfja s̈monjanoyé, mo jats̈ëmbonëfjcá, y s̈monjaniyana: “Motsa y Bëngbe Bëtsabe bëts yebna y chents̈a altar cochjamedída, y cochjácuntaye bueta ents̈anga chents̈e Bëngbe Bëtsábioye imojtsadorana.
1 Depois disso recebi uma régua de medir, parecida com um caniço, e me disseram: — Levante-se, tire as medidas do Templo de Deus e do altar e conte as pessoas que estão adorando no Templo.
2 Pero chë Bëngbe Bëtsabe yebnents̈e más shjoica luarna cachcá cochjonÿaye, ndoñe catjamedída, er chiñe chë ndoñe judiëngbiama endmëna; y chënga, chë uámana ca uabaina bëts pueblama, canta bnë́tsana y uta shinÿëntscuana soyënga mochántsama chiñe jtsepochócama, mo cuaftsebotajnaycá.
2 Porém não tire as medidas do pátio exterior do Templo, pois esse pátio foi dado aos pagãos, que pisarão a Cidade Santa durante quarenta e dois meses .
3 Pero ats̈e, útata ats̈biama tats̈ëmbuata y oyebuambnayata chanjichamuá ats̈be cuenta ents̈ángbioye jábuayenama, canÿe uaranga y uta patse y chnë́nguana bnë́tsana tentscuana. Chatna uajojësha ents̈ayangá uichë́tjonata bochántsemna, chca, ngmena bomnama jinÿanÿiyama ca” —chata tbonjánayana.
3 Eu enviarei as minhas duas testemunhas, vestidas com roupa feita de pano grosseiro, e elas anunciarão a mensagem de Deus durante mil duzentos e sessenta dias.
4 Quem útata ats̈biama tats̈ëmbuata y oyebuambnayata bontsinÿinÿena chë uta olivos betíyeca y chë uta candelerë́s̈eca, nts̈amo Bëngbe Bëtsá, chë quem luarents̈e mandayabe delante endmëncá.
4 As duas testemunhas são as duas oliveiras e os dois candelabros que estão em pé diante do Senhor do mundo inteiro.
5 Nderado nda tojtsebos̈e chatbiama bacna soye jamama, ndoñe quentatobenaye nts̈ámnaca jáborlana, er uayoicana íñeshe nanjóbocna y chë uayayë́ngbioye nantsapochócaye; nderado nda tojábos̈ena chatbiama bacna soye jamama, cachcá cha buántsemna jóbanama.
5 Se os seus inimigos tentam maltratá-las, sai fogo da boca dessas duas testemunhas e acaba com eles. Assim, quem quiser maltratá-las precisa ser morto.
6 Chë útata obenana bondbomna celoca jtsachtama, ndoñe chaonduaftema, ents̈ángbioye Bëngbe Bëtsabiama chabojtsabuayiyná tese; obenana béjayënga buiñe jtsebiamama, y jamama quem luarents̈e chaotsóndbemama, nÿetscna pochócaye soyë́ngaca, bueta sóynaca nts̈amo chata tbojtsebos̈cá.
6 Elas têm autoridade para fechar o céu a fim de que não chova durante o tempo em que anunciam a mensagem de Deus. Têm autoridade também sobre as águas para que virem sangue. Têm autoridade ainda para ferir a terra com todo tipo de pragas, quantas vezes quiserem.
7 Pero nts̈amo Bëngbe Bëtsabiama ibotats̈ëmbcá ents̈ángbioye jábuayenama chata chabojapochocá ora, chë uabouana bayá, chë corente bëts tboicana chaojabocná, chátbioye echántsatsjaye, echantsayënjaná y echantsëbaye.
7 Quando as duas testemunhas acabarem de anunciar a sua mensagem, o monstro que vem do abismo lutará contra elas. Ele vencerá e as matará,
8 Y chatbe óbana cuerpo, chë corente bëts pueblents̈a tsáshenañe echanjoquéda, chë chatbe Utabná tmojancrucificá luarents̈e, y chë bëts pueblo inÿets̈á juabáyamna nántsemna mo chë Sodoma y Egiptó luaroycá. Chents̈e endmëna mo chë bëts pueblënga Sodoma y Egiptcá, er chents̈e chë ents̈anga yapa bacna soyënga jtsamana.
8 e os seus corpos ficarão na rua principal da grande cidade onde o Senhor delas foi crucificado. O nome simbólico daquela cidade é Sodoma ou Egito.
9 Y unga y tsëntsa tentscuana, chë obanatbe cuerpo mochantsonÿaye, nÿetsca canÿe luarents̈a ents̈anga, nÿetsca cachca buiñe bomna ents̈anga, ba biyana bomna ents̈anguents̈ana y ba mándayëngbents̈a ents̈anga; ndoñe quenátslesenciana chata jutabuantsama.
9 Durante três dias e meio, os povos de todas as nações, tribos, línguas e raças olharão para esses dois corpos e não deixarão que sejam sepultados.
10 Chata bochjóbanama, quem luarents̈e oyenënga mochanjóyejuaye; ts̈a oyejuayënga mochántsemnama, ndayánaca mochanjénats̈ëtaye, er nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayata tbojanayancá, tojanma quem luarents̈e oyenënga puerte chamosufrima.
10 Os povos da terra ficarão felizes com a morte dessas duas testemunhas. Vão comemorar e mandar presentes uns aos outros porque esses dois profetas trouxeram muito sofrimento para a humanidade.
11 Pero chë unga y tsëntsa te tonjanochnëngo ora, Bëngbe Bëtsá tonjanma chë obanata chábuatayenama; chents̈ana tbontantsata, y chë monjétsantjes̈nënga ts̈a uatjana tonjanëbuache.
11 Mas depois desses três dias e meio um sopro de vida veio de Deus e entrou neles, e eles se levantaram. E todas as pessoas que os viram ficaram com um medo terrível.
12 Chora canÿe jabuache oyebuambnayana tbonjanuena, celocana mënts̈á enjétsëtsëtsnaye: “Moye mas̈ënguata ca.” Y chatna canÿe jants̈etëshiñe tbonjántsjua, y chatbe uayayënga chca monjétsonÿaye.
12 Aí os dois profetas ouviram uma voz forte, que vinha do céu e lhes dizia: — Subam aqui! Enquanto os seus inimigos olhavam, os dois profetas subiram ao céu numa nuvem.
13 Cachora quem fshantse jabuache tontsanangmë́mana, y chë bëts pueblents̈e bnë́tsanents̈ana cánÿents̈e tontsanáshajaye, y canÿsëfta uaranga ents̈anga tmonjanóbana. Chë ainënga tmonjanoquedanga, ts̈a auatjanánënga, chë celoca Bëngbe Bëtsábioye montsanadorana.
13 Naquele momento houve um violento terremoto. A décima parte da cidade foi destruída, e morreram sete mil pessoas. As outras ficaram com muito medo e louvaram a grandeza do Deus do céu.
14 ¡Chë inÿe uabouana soye quem luare japochócama, mora tocjochnëngo, pero betsco chë ústonoye uabouana pochócaye soye echanjóshjango!
14 O segundo “ai” já passou. Mas olhem! O terceiro “ai” virá logo.
15 Chë ústonoye ángel chabe trompetë́fjua tonjanájatëto ora, celoca ts̈a monjétsayebuache, mënts̈á monjétsichamo:
15 Então o sétimo anjo tocou a sua trombeta, e houve no céu vozes fortes, que diziam: — O poder para governar o mundo pertence agora a Deus, que é o Senhor nosso, e ao
16 Y chë uta bnë́tsana y canta bëtsëjémënga amë́ndayënga, chë chëngbe uámana puestiñe Bëngbe Bëtsabe delante monjétsetbiamanënga, tmonjanoshaments̈é, fshantsóntscoñe jotsejbénase, y Bëngbe Bëtsá tmonjanadorá,
16 Aí os vinte e quatro líderes, que estavam sentados nos seus tronos diante de Deus, ajoelharam-se, encostaram o rosto no chão e adoraram a Deus,
17 mënts̈á jayanëse:
17 dizendo: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, que és e que eras! Nós te damos graças porque tu tens usado o teu grande poder e começaste a reinar.
18 Ba luarents̈a ents̈anga ácaftaca tmonjanots̈atjayená;
18 Os pagãos estão muito furiosos porque já chegou o momento de mostrares a tua e a hora de os mortos serem julgados. Chegou o momento de recompensares os teus e todo o teu povo, e todos os que te tanto os importantes como os humildes. Chegou o momento de destruíres os que matam pessoas na terra!
19 Chora, Bëngbe Bëtsabe bëts yebna celoca tonjantëfjo, y choye enjétsebinÿna chë cajontema, ndayëtema yojaninÿanÿná nts̈amo Bëngbe Bëtsá chabe ents̈ángbioye tojanas̈ebuachenacá; y chora enjétsemna tcuinÿënga, ts̈a shauenanana, juesasanana, quem fshantse tontsanangmë́mana y bëtscá bëntstá tonjantquë́cjana.
19 Então se abriu o templo de Deus, que está no céu, e a arca da aliança foi vista lá dentro. E houve relâmpagos, estrondos, trovões, um terremoto e uma forte chuva de pedra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.