2 Coríntios 10

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Y mora, ats̈e Pablo, cbochanjáimpada, ts̈ëngaftangbioye puerte bonshanánaca jtsë́nÿayëse, y ts̈ëngaftangbiama ts̈abá jamama jtseprontánëse, nts̈amo cach Cristo endbetsamcá. Báseftanga ts̈ëngaftangbioquënga imojtsichamo ats̈e puerte nduamaná tsnenóbema ats̈e ts̈ëngaftangaftaca stsemna ora, pero corente añemo bomná tsnenóbema jabuache soyënga jayanama ts̈ëngaftangbents̈ana bënoca stsemna ora ca.
1 Eu, Paulo, vos exorto pela mansidão e bondade de Cristo, eu que me mostro humilde quando estou entre vós, mas, quando longe, sou ousado convosco.
2 Ts̈ëngaftanga cbontsaimpadana, ts̈ëngaftanga jánÿama chaijá ora, ats̈e ndoñe chas̈ondë́tsemna puerte añemo bomná jtsemnana, jabuache soyënga ts̈ëngaftanga jáuyanama, ndoñe nts̈amo ats̈e puerte ts̈abá sëntsetats̈ëmbcá ndayá báseftangaftaca jamama s̈ojtsotocana, chë ndëmuanÿenga imojtsejuabná, nÿe bënga ts̈abá jtsomñama juabnë́ngaca bënga fstsiyena ca.
2 Peço-vos que, quando eu estiver presente, não me veja obrigado a usar de minha autoridade de que pretendo realmente usar com certas pessoas que imaginam que nós procedemos com intenções humanas.
3 Ndegombre bënga quem luarents̈e fsëndoyena, pero ndoñe queftsátspelia Cristbiama, nts̈amo quem luarents̈a ents̈anga monduamancá;
3 Porque, ainda que vivamos na carne, não militamos segundo a carne.
4 er chë ndaye sóyeca bënga Cristbe soyëngama fsëndëpélia, ndoñe quenátsmëna mo chë ndaye sóyeca chë nÿe quem luarama enójuabnaye ents̈anga japéliama monduamancá, nts̈amo nÿe chënga ts̈abá jtsomñama juabnënga yomncá. Inÿets̈á, chë ndaye soyë́ngaca bënga fsëndëpélia, Bëngbe Bëtsá jtsinÿanana puerte obenana bomna soyënga yomna ca; y endmëna chë Satanás tojtsemánda soyënga jayë́njanama, puerte jabuache soyënga jayë́njanama. Mo nda canÿe uayayábioye jtsepochocancá, chë Bëngbe Bëtsabe osertánana ndoñe yonduámana ca jinÿanÿiyama soyënga ichámëngbiama,
4 Não são carnais as armas com que lutamos. São poderosas, em Deus, capazes de arrasar fortificações.
5 y Bëngbe Bëtsabe osertánana jtsabotema juabnënga bomnëngbiama, bënga fsëndama nts̈amo chënga tmojtsichamcá tondaye chaondëtsámanama. Y chë japéliama fsë́ndbomna soyë́ngaca, bënga fsëndbétsama chca juabnayana chamotsajbanama, y chamotsobena nts̈amo Cristo yomandacá jtsamana.
5 Nós aniquilamos todo raciocínio e todo orgulho que se levanta contra o conhecimento de Deus, e cativamos todo pensamento e o reduzimos à obediência a Cristo.
6 Bënga fsë́ntseprontana chë Cristbiama nduauenanënga jácastigama, lempe nts̈amo Cristo cmojtsamëndacá ts̈ëngaftanga chas̈mojtsama ora.
6 Estamos prontos também para castigar todos os desobedientes, assim que for perfeita a vossa obediência.
7 Ts̈ëngaftanga ndayánaca jtsonÿayana nÿe nts̈amo tbojtsabinÿnëcá. Nderado nda becá tojtsejuabná Cristbia yomna ca, cha bontsemna jtsejuabnayana bë́ngnaca Crístbenga fstsmënama, nts̈amo cha yomncá.
7 Julgais as coisas pela aparência!... Quem se gloria de pertencer a Cristo considere que, como ele é de Cristo, assim também nós o somos.
8 Er ats̈e masque ts̈a sëndbétsoyebuambnaye chë Bëngbe Utabná s̈ojats̈atá mandama, chë ndáyeca bënga jamama ts̈ëngaftanga puerte chas̈motsos̈buáchema y ainaniñe bëts añemo chas̈motsebomnama, y ndoñe ts̈ëngaftanga ntjapochócama, chama ats̈e ndoñe quetsátëuatja.
8 Ainda que eu me orgulhasse um pouco em demasia da autoridade que o Senhor nos deu, para vossa edificação e não para vossa ruína, não teria de que envergonhar-me.
9 Ats̈e ndoñe quetsátsbos̈e ts̈ëngaftanga chacmotsinÿana, ts̈ëngaftanga jaútatjayama ats̈e stsebos̈e ca, ndayá ats̈be tsbuanáchangañe tijuábemama.
9 Não quero, porém, dar a impressão de querer aterrar-vos com minhas cartas.
10 Er báseftanga mënts̈á ats̈biama imojtsichamo: “Chabe tsbuanáchangañe cha s̈ontsamë́nda bëtscá soyënga jamama, y ts̈a obenacá cha jtsóyebuambnayana; pero cha bë́ngaftaca tojtsemna ora, cha jtsóyebuambnayana mo canÿe ndocna obenana ndbomnacá, y nts̈amo tojtsichamcá tondaye ntsámanana ca.”
10 Suas cartas, dizem, são imperativas e fortes, mas, quando está presente, a sua pessoa é fraca e a palavra desprezível.
11 Chca ents̈anga entsamna jtsetats̈ëmbuana, nts̈amo bënga fstsichamcá, tsbuanachangá juíchmuase, ts̈ëngaftangaftaca cabá ndoñe fsë́ntsemna ora, ts̈ëngaftangaftaca fchaitsemna órnaca, bënga chca fchjamama.
11 Quem assim pensa, fique sabendo que quais somos por escrito nas cartas, quando estamos ausentes, tais seremos também de fato, quando estivermos presentes.
12 Ndegombre bënga ndoñe ts̈a añemo queftsátsbomna jayanama nÿets̈á uámanënga fstsmëna ca, mo chë cachënga jtsenábotamnayana uamanëngcá. Chënga jtsejuabnayana y jtsichámuana ts̈ábenga imomna ca, nÿe nts̈amo cachë́ngbeñe ínÿenga imomnama jtsonÿayëse; y chca tmojtsama ora, chënga juabna ndbomnënga jtsemnana.
12 Em verdade, não ousamos equiparar-nos nem comparar-nos com alguns que se preconizam a si próprios. Medindo-se eles conforme a sua própria medida e comparando-se consigo mesmos, dão provas de pouco bom senso.
13 Bënga ndoñe yapa quifchatóyebuambaye cabëngbiama, chca, ts̈a ts̈ábenga bënga imomna ca jtsenábotamnayama; fchanjóyebuambaye ndayá chë bënga tifjama ts̈abe trabajuama, ndayá Bëngbe Bëtsá s̈ojabanÿecá, y chíñnaca entsemna nts̈amo ts̈ëngaftangbeñe Corintoca tifjamcá.
13 Nós outros não nos gloriaremos além da medida, mas permaneceremos dentro do campo de ação que Deus nos determinou, levando-nos até vós.
14 Chíyeca, bënga ndoñe queftsatoyebuambná chë bënga ndoñe derecho fsë́ntsebomnama, nts̈amo ndegombre nántsemna bënga tempo ts̈ëngaftangaftaca ndoñe mafsënjamnëse; er bënga chë natsanënga fsënjamna ts̈ëngaftangbioye jama, Cristbiama ts̈abe noticiënga jábuayenama.
14 Não passamos além dos limites. Estaríamos passando, caso não houvéssemos chegado até vós. Ora, realmente temos chegado até vós, pregando o Evangelho de Cristo.
15 Y ndoñe quifchatóyebuambaye ts̈a ts̈abá bëngbe trabajo yomna ca, chë ndayama ndoñe s̈ontsamna chca jatichámuana, chë trabajo ndoñe bëngbe soye, sinó ínÿengbe soye yómnayeca. Chamna, bënga fsëntsobátmana ts̈ëngaftanga Crístbeñe más chas̈motsos̈buáchema, y chca chaojtsemna ora, bënga fchayobená ba luariñe ents̈anga jábuayenana, nts̈amo ts̈ëngaftangbeñe fsëntsamcá.
15 Não nos ufanamos além da medida, cobrindo-nos de trabalhos alheios. Esperamos que, com o progresso de vossa fé, nossa obra cresça entre vós dentro do quadro de ação que nos foi determinado.
16 Chca, fsëntsobátmana bënga jobenayama ts̈abe noticiëngama jábuayenama, chë ts̈ëngaftangbents̈ana más chcoye imoyena ents̈ángbioye; chca, bënga ndoñe yapa quifchatóyebuambaye ínÿengbe trabajuama, Cristbe soyënga jábuayenama, mo chë soye bëngbe trabajo cuafjatsmëncá.
16 Assim esperamos levar o Evangelho aos países que ficam além de vós, sem nos gloriarmos das obras realizadas por outros dentro do domínio reservado a eles.
17 Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá: “Nda tojtsebos̈e jayanama cha canÿe uámana ents̈á yomna ca, más ts̈abá cha cháuayana Bëngbe Utabná puerte uamaná endmëna ca.”
17 Ora, quem se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Er Bëngbe Bëtsá jayanana canÿe ents̈á ndegombre ts̈abá tojama ca, ndoñe nÿe cachá tojtsenábotamnabiama, ndayá Bëngbe Bëtsá chca ndegombre tojama ca Bëngbe Bëtsá tojtsejuabnabiama.
18 Pois merece a aprovação não aquele que se recomenda a si mesmo, mas aquele que o Senhor recomenda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.