2 Coríntios 10
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA
1 Y mora, ats̈e Pablo, cbochanjáimpada, ts̈ëngaftangbioye puerte bonshanánaca jtsë́nÿayëse, y ts̈ëngaftangbiama ts̈abá jamama jtseprontánëse, nts̈amo cach Cristo endbetsamcá. Báseftanga ts̈ëngaftangbioquënga imojtsichamo ats̈e puerte nduamaná tsnenóbema ats̈e ts̈ëngaftangaftaca stsemna ora, pero corente añemo bomná tsnenóbema jabuache soyënga jayanama ts̈ëngaftangbents̈ana bënoca stsemna ora ca.
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 Ts̈ëngaftanga cbontsaimpadana, ts̈ëngaftanga jánÿama chaijá ora, ats̈e ndoñe chas̈ondë́tsemna puerte añemo bomná jtsemnana, jabuache soyënga ts̈ëngaftanga jáuyanama, ndoñe nts̈amo ats̈e puerte ts̈abá sëntsetats̈ëmbcá ndayá báseftangaftaca jamama s̈ojtsotocana, chë ndëmuanÿenga imojtsejuabná, nÿe bënga ts̈abá jtsomñama juabnë́ngaca bënga fstsiyena ca.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Ndegombre bënga quem luarents̈e fsëndoyena, pero ndoñe queftsátspelia Cristbiama, nts̈amo quem luarents̈a ents̈anga monduamancá;
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 er chë ndaye sóyeca bënga Cristbe soyëngama fsëndëpélia, ndoñe quenátsmëna mo chë ndaye sóyeca chë nÿe quem luarama enójuabnaye ents̈anga japéliama monduamancá, nts̈amo nÿe chënga ts̈abá jtsomñama juabnënga yomncá. Inÿets̈á, chë ndaye soyë́ngaca bënga fsëndëpélia, Bëngbe Bëtsá jtsinÿanana puerte obenana bomna soyënga yomna ca; y endmëna chë Satanás tojtsemánda soyënga jayë́njanama, puerte jabuache soyënga jayë́njanama. Mo nda canÿe uayayábioye jtsepochocancá, chë Bëngbe Bëtsabe osertánana ndoñe yonduámana ca jinÿanÿiyama soyënga ichámëngbiama,
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 y Bëngbe Bëtsabe osertánana jtsabotema juabnënga bomnëngbiama, bënga fsëndama nts̈amo chënga tmojtsichamcá tondaye chaondëtsámanama. Y chë japéliama fsë́ndbomna soyë́ngaca, bënga fsëndbétsama chca juabnayana chamotsajbanama, y chamotsobena nts̈amo Cristo yomandacá jtsamana.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Bënga fsë́ntseprontana chë Cristbiama nduauenanënga jácastigama, lempe nts̈amo Cristo cmojtsamëndacá ts̈ëngaftanga chas̈mojtsama ora.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Ts̈ëngaftanga ndayánaca jtsonÿayana nÿe nts̈amo tbojtsabinÿnëcá. Nderado nda becá tojtsejuabná Cristbia yomna ca, cha bontsemna jtsejuabnayana bë́ngnaca Crístbenga fstsmënama, nts̈amo cha yomncá.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Er ats̈e masque ts̈a sëndbétsoyebuambnaye chë Bëngbe Utabná s̈ojats̈atá mandama, chë ndáyeca bënga jamama ts̈ëngaftanga puerte chas̈motsos̈buáchema y ainaniñe bëts añemo chas̈motsebomnama, y ndoñe ts̈ëngaftanga ntjapochócama, chama ats̈e ndoñe quetsátëuatja.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Ats̈e ndoñe quetsátsbos̈e ts̈ëngaftanga chacmotsinÿana, ts̈ëngaftanga jaútatjayama ats̈e stsebos̈e ca, ndayá ats̈be tsbuanáchangañe tijuábemama.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Er báseftanga mënts̈á ats̈biama imojtsichamo: “Chabe tsbuanáchangañe cha s̈ontsamë́nda bëtscá soyënga jamama, y ts̈a obenacá cha jtsóyebuambnayana; pero cha bë́ngaftaca tojtsemna ora, cha jtsóyebuambnayana mo canÿe ndocna obenana ndbomnacá, y nts̈amo tojtsichamcá tondaye ntsámanana ca.”
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Chca ents̈anga entsamna jtsetats̈ëmbuana, nts̈amo bënga fstsichamcá, tsbuanachangá juíchmuase, ts̈ëngaftangaftaca cabá ndoñe fsë́ntsemna ora, ts̈ëngaftangaftaca fchaitsemna órnaca, bënga chca fchjamama.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Ndegombre bënga ndoñe ts̈a añemo queftsátsbomna jayanama nÿets̈á uámanënga fstsmëna ca, mo chë cachënga jtsenábotamnayana uamanëngcá. Chënga jtsejuabnayana y jtsichámuana ts̈ábenga imomna ca, nÿe nts̈amo cachë́ngbeñe ínÿenga imomnama jtsonÿayëse; y chca tmojtsama ora, chënga juabna ndbomnënga jtsemnana.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Bënga ndoñe yapa quifchatóyebuambaye cabëngbiama, chca, ts̈a ts̈ábenga bënga imomna ca jtsenábotamnayama; fchanjóyebuambaye ndayá chë bënga tifjama ts̈abe trabajuama, ndayá Bëngbe Bëtsá s̈ojabanÿecá, y chíñnaca entsemna nts̈amo ts̈ëngaftangbeñe Corintoca tifjamcá.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Chíyeca, bënga ndoñe queftsatoyebuambná chë bënga ndoñe derecho fsë́ntsebomnama, nts̈amo ndegombre nántsemna bënga tempo ts̈ëngaftangaftaca ndoñe mafsënjamnëse; er bënga chë natsanënga fsënjamna ts̈ëngaftangbioye jama, Cristbiama ts̈abe noticiënga jábuayenama.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Y ndoñe quifchatóyebuambaye ts̈a ts̈abá bëngbe trabajo yomna ca, chë ndayama ndoñe s̈ontsamna chca jatichámuana, chë trabajo ndoñe bëngbe soye, sinó ínÿengbe soye yómnayeca. Chamna, bënga fsëntsobátmana ts̈ëngaftanga Crístbeñe más chas̈motsos̈buáchema, y chca chaojtsemna ora, bënga fchayobená ba luariñe ents̈anga jábuayenana, nts̈amo ts̈ëngaftangbeñe fsëntsamcá.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 Chca, fsëntsobátmana bënga jobenayama ts̈abe noticiëngama jábuayenama, chë ts̈ëngaftangbents̈ana más chcoye imoyena ents̈ángbioye; chca, bënga ndoñe yapa quifchatóyebuambaye ínÿengbe trabajuama, Cristbe soyënga jábuayenama, mo chë soye bëngbe trabajo cuafjatsmëncá.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá: “Nda tojtsebos̈e jayanama cha canÿe uámana ents̈á yomna ca, más ts̈abá cha cháuayana Bëngbe Utabná puerte uamaná endmëna ca.”
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Er Bëngbe Bëtsá jayanana canÿe ents̈á ndegombre ts̈abá tojama ca, ndoñe nÿe cachá tojtsenábotamnabiama, ndayá Bëngbe Bëtsá chca ndegombre tojama ca Bëngbe Bëtsá tojtsejuabnabiama.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.