Romanos 4
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs VC
1 Niɡ̶ica jotigide icoolatigi ɡ̶onelokodi Abraão, igamigida ica nimaweneɡ̶egi me yakadi me iɡ̶enaɡ̶a lodoe Aneotedoɡ̶oji?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Daɡ̶a iɡ̶enaɡ̶a Abraão leeɡ̶otedi loenataka anele, odaa domaɡ̶a yakadi me dinabaketibece. Pida aɡ̶ica anigetiɡ̶ida leeɡ̶odi daɡ̶a dinabaketibece lodoe Aneotedoɡ̶oji.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Igaataɡ̶a mee Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶a, “Abraão nakato Aneotedoɡ̶oji, odaa leeɡ̶odi eliwaɡ̶atakaneɡ̶egi Aneotedoɡ̶oji jeɡ̶eote me iɡ̶enaɡ̶a.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Niɡ̶ina ane diba, oyedia. Niɡ̶ina ane dibatege anoɡ̶eedi, pida loojedi niɡ̶ijo libakedi.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 (Niɡ̶ida moko aɡ̶ica anigetiɡ̶ida ɡ̶odoenatagitema Aneotedoɡ̶oji aneo me leeditibige me ɡ̶odedia.) Niɡ̶ina oko ane daɡ̶a diba me docaɡ̶atalo Aneotedoɡ̶oji, pida nigeyiwaɡ̶adi Jesus, odaa Aneotedoɡ̶oji eote niɡ̶ini oko me iɡ̶enaɡ̶a leeɡ̶odi eliwaɡ̶atakaneɡ̶egi. Igaataɡ̶a Aneotedoɡ̶oji yakadi meote me iɡ̶enaɡ̶a niɡ̶ina oko aninoa libeyaceɡ̶eco.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Davi idaa yalaɡ̶ata. Mee niɡ̶ina oko Aneotedoɡ̶oji aneote me iɡ̶enaɡ̶a, aiɡ̶enaɡ̶a daɡ̶a leeɡ̶odi deɡ̶epaaɡ̶eo me iɡ̶enaɡ̶a. Codaa Davi yalaɡ̶ata niɡ̶ica oko anida linikegi, mee,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Ninitibece niɡ̶ina oko Aneotedoɡ̶oji baanaɡ̶a ixomaɡ̶ateetedice
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Ninitibece niɡ̶ina oko ane daɡ̶a nilaɡ̶aditedeloco Aneotedoɡ̶oji niɡ̶icoa libeyaceɡ̶eco.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Aneotedoɡ̶oji migijoka eote me ninitibigiwaji niɡ̶ijo oko anoyakagidi lolaadi moikee me nepilidi? Oɡ̶oa, Aneotedoɡ̶oji domige aaɡ̶aɡ̶eote me ninitibigiwaji ina ane doɡ̶oyakagidi lolaadi? Ja jinataɡ̶a aneyatigi ligegi Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶a, mee, “Abraão nakato Aneotedoɡ̶oji, odaa leeɡ̶odi eliwaɡ̶atakaneɡ̶egi Aneotedoɡ̶oji jeɡ̶eote me iɡ̶enaɡ̶a.”
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Igamigicatigi Aneotedoɡ̶oji naɡ̶a yakadi Abraão me iɡ̶enaɡ̶a? Migijo maleediɡ̶icatibige daɡ̶a yakagidi Abraão lolaadi, oɡ̶oa, migijo naɡ̶a yakagidi lolaadi? Aneotedoɡ̶oji yakadi Abraão me iɡ̶enaɡ̶a niɡ̶ijo maleediɡ̶icatibige daɡ̶a yakagidi lolaadi.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Odaa niɡ̶idiaaɡ̶idi Abraão naɡ̶a yakagidi lolaadi leeɡ̶odi me liiɡ̶enatakaneɡ̶egi Aneotedoɡ̶oji me ikee Aneotedoɡ̶oji neɡ̶eote me iɡ̶enaɡ̶a leeɡ̶odi makaaɡ̶eyiwaɡ̶adi Aneotedoɡ̶oji aniɡ̶icatibige daɡ̶a yakagidi lolaadi. Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi Abraão me micataɡ̶a daɡ̶a eliodi inatawece oko anonakato Aneotedoɡ̶oji, aneote Aneotedoɡ̶oji me iɡ̶enaɡ̶atibigiwaji, idaaɡ̶ida me doɡ̶oyakagidi lolaadi.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Abraão eledi micataɡ̶a daɡ̶a eniodi niɡ̶ina oko anoyakagidi lolaadi, pida niɡ̶ina modioteci anodaaɡ̶ee Abraão me nakato Aneotedoɡ̶oji maleediɡ̶icatibige daɡ̶a yakagidi lolaadi.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Aneotedoɡ̶oji eote ligegite Abraão codaa niɡ̶ica anida aneetege licoɡ̶egi me nebi inatawece iiɡ̶o. Aneotedoɡ̶oji aɡ̶eote niɡ̶ida ligegiteta Abraão daɡ̶a leeɡ̶odi meyiwaɡ̶adi liiɡ̶enatakaneɡ̶eco, pida leeɡ̶odi Abraão me nakato Aneotedoɡ̶oji. Odaa joaniɡ̶idaa Aneotedoɡ̶oji meote me iɡ̶enaɡ̶a.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Nigeote Aneotedoɡ̶oji ligegitetege niɡ̶ina anodiletibige diɡ̶idokidata moyiwaɡ̶adi liiɡ̶enatakaneɡ̶eco Aneotedoɡ̶oji me iɡ̶enaɡ̶atibigiwaji, odaa agotiɡ̶ica jaoɡ̶a ɡ̶otiwaɡ̶atakaneɡ̶egi. Codaa niɡ̶ica ligegitedoɡ̶ogi Aneotedoɡ̶oji agotiɡ̶ica niwaló.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Igaataɡ̶a Aneotedoɡ̶oji icota me yelatetema niɡ̶ina anidiwa liiɡ̶enatakaneɡ̶eco midiwataɡ̶a ane iditedini Moisés, pida aɡ̶oyotete niiɡ̶enatakaneɡ̶eco. Pida niɡ̶ina ane diɡ̶icoateda liiɡ̶enatakaneɡ̶eco midiwataɡ̶a, aɡ̶ica ane yakadi me laagetedipi leeɡ̶odi doɡ̶oyoteteteda niɡ̶idiwa niiɡ̶enatakaneɡ̶eco.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi Aneotedoɡ̶oji meote ligegitediogi niɡ̶ina anonakato me daɡ̶a ixomaɡ̶atice niɡ̶ina Aneotedoɡ̶oji ane ligegi. Aneotedoɡ̶oji eote niɡ̶ida ligegi me yajigotediogi noɡ̶eedi inatawece anida aneetege licoɡ̶egi Abraão leeɡ̶odi Aneotedoɡ̶oji idioka limedi meletedoɡ̶odomi. Aneotedoɡ̶oji aɡ̶inoka yajigote noɡ̶eedi niɡ̶ina anoyotete liiɡ̶enatakaneɡ̶eco Moisés, pida aaɡ̶aɡ̶a yajigote inatawece niɡ̶ina anonakato digo mijotaɡ̶a Abraão me nakato. Odaa Abraão ja ɡ̶odiodi okotawece ane jinakatonaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Joaniɡ̶idaa Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶a mee, “Jao makaami eniodi eliodi noiigi.” Abraão nakato Aneotedoɡ̶oji, odaa Aneotedoɡ̶oji jeɡ̶eote me ɡ̶odiodi. Aneotedoɡ̶oji jiɡ̶iniaa aneote émaɡ̶aɡ̶a me newiɡ̶atace, codaa me yoe inoatawece niɡ̶inoa analee jinataɡ̶a.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Aneotedoɡ̶oji jeɡ̶eote ligegite Abraão, meeteta, “Icota meliodi oko anida aneetege licoɡ̶egi.” Abraão eyiwaɡ̶adi niɡ̶ijo ligegi Aneotedoɡ̶oji meote me eniodi eliodi noiigi. Odaa Abraão idioka limedi me nibeotege Aneotedoɡ̶oji meote niɡ̶ijo ane ligegiteta, idaaɡ̶idata me daɡ̶adiaa nibeotege mica lionigi, leeɡ̶odi ja daɡ̶axa moxiiɡ̶odi.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abraão ejinaɡ̶a ipegiteloco monaniteci taalia nicaaɡ̶ape. Lolaadi aɡ̶aleeɡ̶ica loniciwaɡ̶a. Naɡ̶ajo lodawa ane liboonaɡ̶adi Sara eledi daɡ̶axa mopake, ja naɡ̶axatelogo nicaaɡ̶ape iwaalo malee dinigaje. Naɡ̶a yowo Abraão naɡ̶a laxokodipi, pida idokee adinelio eliwaɡ̶atakaneɡ̶egi.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Codaa adawienataka micota niɡ̶ijo ane ligegiteta Aneotedoɡ̶oji. Pida idioka limedi me yoniciwadi metiwaɡ̶ataka, codaa doɡ̶etetalo Aneotedoɡ̶oji.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Abraão ayawie Aneotedoɡ̶oji mida nimaweneɡ̶egi meote ane ligegiteta.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi Aneotedoɡ̶oji meote Abraão me iɡ̶enaɡ̶a, leeɡ̶odi eliwaɡ̶atakaneɡ̶egi.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 — ausente —
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Aneotedoɡ̶oji yajigo Jesus me yeleo leeɡ̶odi ɡ̶obeyaceɡ̶eco. Niɡ̶idiaaɡ̶idi Aneotedoɡ̶oji ja yewikatiditace eotedibige me yakadi meote me ɡ̶odeɡ̶enaɡ̶a.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.