Marcos 5
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs ARA
1 Jesus ijaaɡ̶ijo niɡ̶ijo anodiotibece naɡ̶a diɡ̶etita daato niweiigi Galiléia, odaa joɡ̶otota miditaɡ̶a nipodigi ane liɡ̶eladi noiigi geraseenotedi.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Niɡ̶ijo Jesus naɡ̶a waxoditedice naɡ̶ajo niwatece, aɡ̶ica daɡ̶a leegi ja noditice ica ɡ̶oneleegiwa icoɡ̶otiwece apiiɡ̶o, odaa jiɡ̶icotalo Jesus. Niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa dakatiogi niwigo abeyaceɡ̶egi.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Ja liɡ̶eladi minitaɡ̶a apiiɡ̶o midiwataɡ̶a lawimaɡ̶ajetedi-wetiadi anoyatedice niɡ̶inoa émaɡ̶aɡ̶a. Aonaɡ̶aleeɡ̶ica ane yakadi me niwilo niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa, oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶a niɡ̶ina moibake galeena moigoetini.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Onelioditibece niɡ̶ina modibata, odaa joɡ̶oigoe libaaɡ̶atedi, codaa me loɡ̶onaka oyatita galeena, pida idioka limedi me nakagidi niɡ̶icoa galeenatedi, eote laɡ̶aagetedawaanaɡ̶a. Codaa aɡ̶aleeɡ̶ica ane yakadi me yajacaɡ̶adi, leeɡ̶odi ja daɡ̶axa me yoniciwadi.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Inoatawece nokododi codaa minoatawece enoaleli igoteloco apiiɡ̶o codaa midiwa wetiadi, dapaawetibece, codaa dinanacilotidita wetiɡ̶a.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa naɡ̶a naditege Jesus, walokoditege, odaa jeɡ̶enitinigiiɡ̶o lodoe Jesus.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Odaa dapaawe, meetalo, “Aɡ̶ica anejitaɡ̶agi, Jesus. Jaɡ̶akamaɡ̶akaami Lionigi Aneotedoɡ̶oji, Aneotedoɡ̶oji aninoatawece notoetico. Jibake Liboonaɡ̶adi Aneotedoɡ̶oji me jipokotaɡ̶awa me daɡ̶a adiloikatiti.”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Odaa niɡ̶ijo niwigo abeyaceɡ̶egi eote niɡ̶ijoa lotaɡ̶a leeɡ̶odi maleedaɡ̶a dotaɡ̶a, Jesus jaɡ̶aɡ̶a dotaɡ̶a, meeteta, “Niwigo abeyaceɡ̶egi, anotitice niɡ̶ini ɡ̶oneleegiwa!”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Odaa Jesus ja ige niɡ̶ijo niwigo abeyaceɡ̶egi, meeteta, “Igame ɡ̶aboonaɡ̶adi?” Odaa ja igidi, mee, “Iboonaɡ̶adi ‘Eliodi oko’! Leeɡ̶odi moko eliodi.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Odaa niɡ̶ijo niwigo abeyaceɡ̶egi eliodi me dipokotalo Jesus me daɡ̶a iticoitedicoace me iiɡ̶e moyaladi niɡ̶idi nipodigi.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Digoida maditaɡ̶a naɡ̶aca wetiɡ̶a onini ica lapo nigidagiwadi, niodaɡ̶a.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Odaa ijoatawece niɡ̶ijoa niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a eliodi modipokotibigalo Jesus, moditalo, “Ǥodikaneɡ̶egi me iniɡ̶a jakaɡ̶atiogilo nigidagiwadi.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Odaa Jesus ja ikatedicoace me igotibeci, odaa niɡ̶ijoa niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a ja noditicoaci mijotaɡ̶a niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa, odaa joɡ̶odakatiogilo nigidagiwadi. Odaa ijotawece niɡ̶ijo lapo nigidagiwadi walediticogi midataɡ̶a wakagi iiɡ̶o, odaa daxaboketiniwace, joɡ̶oceɡ̶aɡ̶a miditaɡ̶a weiigi. Onijoa iniwata miili nigidagiwadi.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Odaa niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwadi anoyowie nigidagiwadi ja ialeticoace. Odaa joɡ̶oyatematitedibece manitaɡ̶a nigotaɡ̶a, codaa me niɡ̶inoa nipodaɡ̶a anototalo. Odaa eliodi oko igotibeci oiwi niɡ̶ica niciagi.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Niɡ̶ijo noɡ̶ototalo Jesus, odaa joɡ̶onadi niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa anodakatiogi niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a. Odaa eliodi me doitibigiwaji niɡ̶ijo noɡ̶onadi niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa me nicoti, codaa me dinixo, codaa aɡ̶alee yetole.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Niɡ̶ijo anonadi niɡ̶ijo niciagi oyatematitedibece anodaaɡ̶eeteda niɡ̶ijoa nigidagiwadi, codaa niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa ane dakatiogi niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Odaa joɡ̶odipokotalo Jesus me noditedice niɡ̶idi niiɡ̶o.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Niɡ̶ijo Jesus naɡ̶a waxoditedinigi naɡ̶ajo niwatece mopi, niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa anijo modakatiogi niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a dipokotibigalo Jesus me domaɡ̶a yemaa me lixigaɡ̶awa.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Pida Jesus ayemaa daɡ̶a yadeegi, odaa meeteta, “Emii, opilitacicogi ɡ̶adiɡ̶eladi, odaa atematiitiogi ɡ̶adoiigiwepodi niɡ̶ica Ǥaniotagodi Aneotedoɡ̶oji meote eliodi aneletaɡ̶adomi, codaa eliodi me ɡ̶adiwikodeni.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Odaa niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa joɡ̶opi, igo miditaɡ̶a nipodigi ane liboonaɡ̶adi “Deez nigotadi”, odaa yatematitibece ijoatawece niɡ̶icoa Jesus aneotetema. Odaa ijotawece niɡ̶ijo oko eliodi moyopo.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Jesus naɡ̶a diɡ̶etacedita daato weiigi. Odaa ica noiigi-nelegi dinatecoɡ̶oteetelogo liniogotibece weiigi.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Onida ica ɡ̶oneleegiwa ane liboonaɡ̶adi Jairo one eledi lacilo liiakanaɡ̶axi judeutedi manitaɡ̶a naɡ̶ani nigotaɡ̶a. Jairo lixigaɡ̶awepodi niɡ̶ijo noiigi-nelegi. Niɡ̶ijo naɡ̶a nadi Jesus, odaa dakagitini lodoe.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Odaa eliodi me dipokotalo Jesus, meetalo, “Jaɡ̶adiaa ionawaana ja doletibige me yeleo. Anagi, ipekeniteloco ɡ̶abaaɡ̶atedi amaleeɡ̶aɡ̶a icí me deelotika, codaa amaleeɡ̶aɡ̶a iwoko némaɡ̶a!”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Odaa Jesus jiɡ̶igo lixigaɡ̶awa Jairo.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Onajo liwigotigi niɡ̶ijo oko aca iwaalo awodina. Joneɡ̶eote dooze nicaaɡ̶ape me leelotagi.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Eliodi migotece dotowexedi, yaaɡ̶adi icoatawece ninyeelo. Codaa eliodi me dawikode me diniwakateetibece, pida aɡ̶ica ane dinilatece, pida jeɡ̶epaanaɡ̶a deelotika.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Niɡ̶ijo naɡ̶a dibodice moyalaɡ̶atalo Jesus, odaa dakatiogi liwigotigi niɡ̶ijo noiigi-nelegi, odaa nowidila Jesus, odaa dibatece nijayogo Jesus.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Leeɡ̶odi meetibige le, “Nige jakadi mokexaa jiba-aatece nijayogo, odaa ja idici.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Odaa ewi niɡ̶ijo naɡ̶a dibatece nijayogo Jesus, aɡ̶ica daɡ̶a leegi niɡ̶ijoa lawodi ja wakagitege, odaa ja deemitetece lolaadi naɡ̶a icí.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Naɡ̶ajo lakata Jesus yowooɡ̶odi me noditice midoataɡ̶a loniciwaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji ane icilatidi naɡ̶ajo iwaalo, odaa naɡ̶a nawiilitetetege niɡ̶ijo lapo-nelegi, odaa ja digika, meetediogi, “Amiijo ica ane dibatece inijayogo?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Odaa niɡ̶ijo anodiotibece moditalo, “Igame leeɡ̶odi ina magikani mica ane dibataɡ̶aloco, aɡ̶anati minatawece niɡ̶ina oko etiɡ̶adiligiceni?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Pida Jesus niipete liwailidi me doletedibige me nadi niɡ̶ica ane dibatece nijayogo.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Odaa naɡ̶ajo iwaalo jeɡ̶enagi lodoe, odaa yamaɡ̶atedini lokotidi, igaataɡ̶a yowooɡ̶odi mijo ane deemitetece lolaadi. Odaa dawigice, doi, odaa ja yatematitalo Jesus ijoatawece niɡ̶ijoa baanaɡ̶a ixomaɡ̶ateetedice.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Odaa Jesus meeteta, “Iona, ja ɡ̶adicili leeɡ̶odi manakatoni Aneotedoɡ̶oji. Emii, odaa jinaɡ̶alee adinigecaɡ̶aleɡ̶eni. Igaataɡ̶a ewi naɡ̶a ɡ̶adicili.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Jesus eɡ̶idaaɡ̶eeteda me dotaɡ̶a neɡ̶enotibeci ica oko oicoɡ̶oticogi liɡ̶eladi Jairo, niɡ̶ijo lacilo niiakanaɡ̶axi. Odaa joɡ̶owo leemidi Jairo, modita, “Ǥadiona ja yeleo. Aɡ̶alee leeditibige daɡ̶a anigiwocitedice niiɡ̶axinaɡ̶anaɡ̶a.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Odaa niɡ̶ijo Jesus naɡ̶a wajipate lotaɡ̶a niɡ̶ijo oko, odaa meeteta Jairo, “Jinaɡ̶adoii, pida anakatoni nimaweneɡ̶egi Aneotedoɡ̶oji.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Odaa Jesus aɡ̶ica ane ikatedio me lixigaɡ̶awa, pida ijoka yadeegiteda Pedro, ijaaɡ̶ijo itoataale dinioxomigipi Tiago ijaa João me lixigaɡ̶awepodi.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Niɡ̶ijo niɡ̶icotiobeci Jairo liɡ̶eladi, odaa Jesus ja nadi niɡ̶ijo ninyaaɡ̶a, igedi me nacaagaɡ̶ateloco.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Niɡ̶ijo naɡ̶a dakatediwece diimigi, odaa meetediogi, “Igaameni macaagetibecetiwaji, codaa mawiite inoa ɡ̶adayaageɡ̶eco? Naɡ̶adi nigaanawaana ayeleo, pida diote.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Odaa niɡ̶ijo noiigi joɡ̶oyame. Odaa Jesus ja iiɡ̶e mijotawece noditicoaci. Odaa ja leyakawepodi eliododipi naɡ̶adi nigaanawaana, ijaaɡ̶ijo itoatadiɡ̶ida anodiotibece, odaa dakatediwece catiwedi aneitice lolaadi naɡ̶adi nigaanawaana, anidiwa dooze nicaaɡ̶ape.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Odaa Jesus naɡ̶a dibatedigi libaaɡ̶adi, meeteta, “Talitá cumi!” amina anejinaɡ̶ata “Nigaanawaana, adabititini!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Odaa aɡ̶ica daɡ̶a leegi naɡ̶ajo nigaanawaana ja dabiditini, odaa jeɡ̶ewaligi. Pida eliodi me nawelatibigiwaji, codaa moyopo niɡ̶ijo anonadi.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Odaa Jesus ja najoitacediniwace me doɡ̶oyatemati niɡ̶ida niciagi. Odaa ja diiɡ̶enatakate mowo liweenigi naɡ̶ajo nigaanawaana.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.