Marcos 5
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs ARIB
1 Jesus ijaaɡ̶ijo niɡ̶ijo anodiotibece naɡ̶a diɡ̶etita daato niweiigi Galiléia, odaa joɡ̶otota miditaɡ̶a nipodigi ane liɡ̶eladi noiigi geraseenotedi.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Niɡ̶ijo Jesus naɡ̶a waxoditedice naɡ̶ajo niwatece, aɡ̶ica daɡ̶a leegi ja noditice ica ɡ̶oneleegiwa icoɡ̶otiwece apiiɡ̶o, odaa jiɡ̶icotalo Jesus. Niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa dakatiogi niwigo abeyaceɡ̶egi.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ja liɡ̶eladi minitaɡ̶a apiiɡ̶o midiwataɡ̶a lawimaɡ̶ajetedi-wetiadi anoyatedice niɡ̶inoa émaɡ̶aɡ̶a. Aonaɡ̶aleeɡ̶ica ane yakadi me niwilo niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa, oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶a niɡ̶ina moibake galeena moigoetini.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Onelioditibece niɡ̶ina modibata, odaa joɡ̶oigoe libaaɡ̶atedi, codaa me loɡ̶onaka oyatita galeena, pida idioka limedi me nakagidi niɡ̶icoa galeenatedi, eote laɡ̶aagetedawaanaɡ̶a. Codaa aɡ̶aleeɡ̶ica ane yakadi me yajacaɡ̶adi, leeɡ̶odi ja daɡ̶axa me yoniciwadi.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Inoatawece nokododi codaa minoatawece enoaleli igoteloco apiiɡ̶o codaa midiwa wetiadi, dapaawetibece, codaa dinanacilotidita wetiɡ̶a.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa naɡ̶a naditege Jesus, walokoditege, odaa jeɡ̶enitinigiiɡ̶o lodoe Jesus.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Odaa dapaawe, meetalo, “Aɡ̶ica anejitaɡ̶agi, Jesus. Jaɡ̶akamaɡ̶akaami Lionigi Aneotedoɡ̶oji, Aneotedoɡ̶oji aninoatawece notoetico. Jibake Liboonaɡ̶adi Aneotedoɡ̶oji me jipokotaɡ̶awa me daɡ̶a adiloikatiti.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Odaa niɡ̶ijo niwigo abeyaceɡ̶egi eote niɡ̶ijoa lotaɡ̶a leeɡ̶odi maleedaɡ̶a dotaɡ̶a, Jesus jaɡ̶aɡ̶a dotaɡ̶a, meeteta, “Niwigo abeyaceɡ̶egi, anotitice niɡ̶ini ɡ̶oneleegiwa!”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Odaa Jesus ja ige niɡ̶ijo niwigo abeyaceɡ̶egi, meeteta, “Igame ɡ̶aboonaɡ̶adi?” Odaa ja igidi, mee, “Iboonaɡ̶adi ‘Eliodi oko’! Leeɡ̶odi moko eliodi.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Odaa niɡ̶ijo niwigo abeyaceɡ̶egi eliodi me dipokotalo Jesus me daɡ̶a iticoitedicoace me iiɡ̶e moyaladi niɡ̶idi nipodigi.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Digoida maditaɡ̶a naɡ̶aca wetiɡ̶a onini ica lapo nigidagiwadi, niodaɡ̶a.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Odaa ijoatawece niɡ̶ijoa niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a eliodi modipokotibigalo Jesus, moditalo, “Ǥodikaneɡ̶egi me iniɡ̶a jakaɡ̶atiogilo nigidagiwadi.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Odaa Jesus ja ikatedicoace me igotibeci, odaa niɡ̶ijoa niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a ja noditicoaci mijotaɡ̶a niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa, odaa joɡ̶odakatiogilo nigidagiwadi. Odaa ijotawece niɡ̶ijo lapo nigidagiwadi walediticogi midataɡ̶a wakagi iiɡ̶o, odaa daxaboketiniwace, joɡ̶oceɡ̶aɡ̶a miditaɡ̶a weiigi. Onijoa iniwata miili nigidagiwadi.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Odaa niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwadi anoyowie nigidagiwadi ja ialeticoace. Odaa joɡ̶oyatematitedibece manitaɡ̶a nigotaɡ̶a, codaa me niɡ̶inoa nipodaɡ̶a anototalo. Odaa eliodi oko igotibeci oiwi niɡ̶ica niciagi.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Niɡ̶ijo noɡ̶ototalo Jesus, odaa joɡ̶onadi niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa anodakatiogi niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a. Odaa eliodi me doitibigiwaji niɡ̶ijo noɡ̶onadi niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa me nicoti, codaa me dinixo, codaa aɡ̶alee yetole.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Niɡ̶ijo anonadi niɡ̶ijo niciagi oyatematitedibece anodaaɡ̶eeteda niɡ̶ijoa nigidagiwadi, codaa niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa ane dakatiogi niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Odaa joɡ̶odipokotalo Jesus me noditedice niɡ̶idi niiɡ̶o.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Niɡ̶ijo Jesus naɡ̶a waxoditedinigi naɡ̶ajo niwatece mopi, niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa anijo modakatiogi niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a dipokotibigalo Jesus me domaɡ̶a yemaa me lixigaɡ̶awa.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Pida Jesus ayemaa daɡ̶a yadeegi, odaa meeteta, “Emii, opilitacicogi ɡ̶adiɡ̶eladi, odaa atematiitiogi ɡ̶adoiigiwepodi niɡ̶ica Ǥaniotagodi Aneotedoɡ̶oji meote eliodi aneletaɡ̶adomi, codaa eliodi me ɡ̶adiwikodeni.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Odaa niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa joɡ̶opi, igo miditaɡ̶a nipodigi ane liboonaɡ̶adi “Deez nigotadi”, odaa yatematitibece ijoatawece niɡ̶icoa Jesus aneotetema. Odaa ijotawece niɡ̶ijo oko eliodi moyopo.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Jesus naɡ̶a diɡ̶etacedita daato weiigi. Odaa ica noiigi-nelegi dinatecoɡ̶oteetelogo liniogotibece weiigi.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Onida ica ɡ̶oneleegiwa ane liboonaɡ̶adi Jairo one eledi lacilo liiakanaɡ̶axi judeutedi manitaɡ̶a naɡ̶ani nigotaɡ̶a. Jairo lixigaɡ̶awepodi niɡ̶ijo noiigi-nelegi. Niɡ̶ijo naɡ̶a nadi Jesus, odaa dakagitini lodoe.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Odaa eliodi me dipokotalo Jesus, meetalo, “Jaɡ̶adiaa ionawaana ja doletibige me yeleo. Anagi, ipekeniteloco ɡ̶abaaɡ̶atedi amaleeɡ̶aɡ̶a icí me deelotika, codaa amaleeɡ̶aɡ̶a iwoko némaɡ̶a!”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Odaa Jesus jiɡ̶igo lixigaɡ̶awa Jairo.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Onajo liwigotigi niɡ̶ijo oko aca iwaalo awodina. Joneɡ̶eote dooze nicaaɡ̶ape me leelotagi.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Eliodi migotece dotowexedi, yaaɡ̶adi icoatawece ninyeelo. Codaa eliodi me dawikode me diniwakateetibece, pida aɡ̶ica ane dinilatece, pida jeɡ̶epaanaɡ̶a deelotika.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Niɡ̶ijo naɡ̶a dibodice moyalaɡ̶atalo Jesus, odaa dakatiogi liwigotigi niɡ̶ijo noiigi-nelegi, odaa nowidila Jesus, odaa dibatece nijayogo Jesus.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 Leeɡ̶odi meetibige le, “Nige jakadi mokexaa jiba-aatece nijayogo, odaa ja idici.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Odaa ewi niɡ̶ijo naɡ̶a dibatece nijayogo Jesus, aɡ̶ica daɡ̶a leegi niɡ̶ijoa lawodi ja wakagitege, odaa ja deemitetece lolaadi naɡ̶a icí.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Naɡ̶ajo lakata Jesus yowooɡ̶odi me noditice midoataɡ̶a loniciwaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji ane icilatidi naɡ̶ajo iwaalo, odaa naɡ̶a nawiilitetetege niɡ̶ijo lapo-nelegi, odaa ja digika, meetediogi, “Amiijo ica ane dibatece inijayogo?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Odaa niɡ̶ijo anodiotibece moditalo, “Igame leeɡ̶odi ina magikani mica ane dibataɡ̶aloco, aɡ̶anati minatawece niɡ̶ina oko etiɡ̶adiligiceni?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Pida Jesus niipete liwailidi me doletedibige me nadi niɡ̶ica ane dibatece nijayogo.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Odaa naɡ̶ajo iwaalo jeɡ̶enagi lodoe, odaa yamaɡ̶atedini lokotidi, igaataɡ̶a yowooɡ̶odi mijo ane deemitetece lolaadi. Odaa dawigice, doi, odaa ja yatematitalo Jesus ijoatawece niɡ̶ijoa baanaɡ̶a ixomaɡ̶ateetedice.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Odaa Jesus meeteta, “Iona, ja ɡ̶adicili leeɡ̶odi manakatoni Aneotedoɡ̶oji. Emii, odaa jinaɡ̶alee adinigecaɡ̶aleɡ̶eni. Igaataɡ̶a ewi naɡ̶a ɡ̶adicili.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Jesus eɡ̶idaaɡ̶eeteda me dotaɡ̶a neɡ̶enotibeci ica oko oicoɡ̶oticogi liɡ̶eladi Jairo, niɡ̶ijo lacilo niiakanaɡ̶axi. Odaa joɡ̶owo leemidi Jairo, modita, “Ǥadiona ja yeleo. Aɡ̶alee leeditibige daɡ̶a anigiwocitedice niiɡ̶axinaɡ̶anaɡ̶a.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Odaa niɡ̶ijo Jesus naɡ̶a wajipate lotaɡ̶a niɡ̶ijo oko, odaa meeteta Jairo, “Jinaɡ̶adoii, pida anakatoni nimaweneɡ̶egi Aneotedoɡ̶oji.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Odaa Jesus aɡ̶ica ane ikatedio me lixigaɡ̶awa, pida ijoka yadeegiteda Pedro, ijaaɡ̶ijo itoataale dinioxomigipi Tiago ijaa João me lixigaɡ̶awepodi.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Niɡ̶ijo niɡ̶icotiobeci Jairo liɡ̶eladi, odaa Jesus ja nadi niɡ̶ijo ninyaaɡ̶a, igedi me nacaagaɡ̶ateloco.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Niɡ̶ijo naɡ̶a dakatediwece diimigi, odaa meetediogi, “Igaameni macaagetibecetiwaji, codaa mawiite inoa ɡ̶adayaageɡ̶eco? Naɡ̶adi nigaanawaana ayeleo, pida diote.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Odaa niɡ̶ijo noiigi joɡ̶oyame. Odaa Jesus ja iiɡ̶e mijotawece noditicoaci. Odaa ja leyakawepodi eliododipi naɡ̶adi nigaanawaana, ijaaɡ̶ijo itoatadiɡ̶ida anodiotibece, odaa dakatediwece catiwedi aneitice lolaadi naɡ̶adi nigaanawaana, anidiwa dooze nicaaɡ̶ape.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Odaa Jesus naɡ̶a dibatedigi libaaɡ̶adi, meeteta, “Talitá cumi!” amina anejinaɡ̶ata “Nigaanawaana, adabititini!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Odaa aɡ̶ica daɡ̶a leegi naɡ̶ajo nigaanawaana ja dabiditini, odaa jeɡ̶ewaligi. Pida eliodi me nawelatibigiwaji, codaa moyopo niɡ̶ijo anonadi.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Odaa Jesus ja najoitacediniwace me doɡ̶oyatemati niɡ̶ida niciagi. Odaa ja diiɡ̶enatakate mowo liweenigi naɡ̶ajo nigaanawaana.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.