Lucas 20
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs NAA
1 Ica noko Jesus idiaaɡ̶ite Aneotedoɡ̶oji liɡ̶eladi, odaa niiɡ̶axitediniwace ica noiigi, yeloɡ̶oditediogi niɡ̶icoa nibodicetedi anele ane icoɡ̶otedibigimece miniwataɡ̶a Aneotedoɡ̶oji. Odaa joɡ̶ototalo niɡ̶ijo anoiiɡ̶e sacerdotitedi, codaa me niɡ̶ijo anodiiɡ̶axinaɡ̶atece icoa lajoinaɡ̶aneɡ̶eco Moisés, ijaaɡ̶ijoa icoa laxokodi ɡ̶oneleegiwadi, lacilodi noiigi judeutedi.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Odaa joɡ̶oige, moditalo, “Igame icoɡ̶oticogi ica ɡ̶anaɡ̶atetigi mawiite inoa ɡ̶adoenataka? Codaa amiijo ica ane yajigotaɡ̶awa ɡ̶anaɡ̶atetigi me yakadi mawiite inoa ɡ̶adoenataka?”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Jesus ja igidi, meetediogi, “Ee aaɡ̶aɡ̶a ɡ̶adigeetiwaji, odaa jemaa madigiti.
3 Jesus respondeu:
4 Amiijo ica ane niiɡ̶e João me nilegetiniwace oko? Aneotedoɡ̶oji niiɡ̶e? Oɡ̶oa, ɡ̶oneleegiwadi oniiɡ̶e?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Odaa jiɡ̶idiaa dinotaɡ̶aneɡ̶etiwage, modi, “Daɡ̶a jigitaɡ̶a me Aneotedoɡ̶oji niwakatee João me dilegenaɡ̶a, odaa jeɡ̶eetedoɡ̶owa, ‘Joaniɡ̶idaaɡ̶ee igatime leeɡ̶odi ina diɡ̶iwaɡ̶atiteda icoa aneetedaɡ̶awa João?’
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Pida deɡ̶ejinaɡ̶a me ɡ̶oneleegiwadi oniiɡ̶e, odaa niɡ̶ina noiigi-nelegi joɡ̶onokoletoɡ̶oloco wetiadi, leeɡ̶odi oyiwaɡ̶adi João minaaɡ̶ina ina ane yeloɡ̶oditedibece Aneotedoɡ̶oji lowooko.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Odaa joɡ̶oigidi Jesus, moditalo me doɡ̶oyowooɡ̶odi niɡ̶ica ane yajigota João naɡ̶atetigi me nilegetiniwace oko.
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Odaa Jesus jeɡ̶ee, “Ee eleditiwaji ajeloɡ̶oditaɡ̶awa niɡ̶ica ane najigotiwa inaɡ̶atetigi me jakadi me jaote niɡ̶inoa yoenataka.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Niɡ̶idiaaɡ̶idi Jesus ja yatematitediogi niɡ̶idi noiigi niɡ̶ida natematigo anida ane ɡ̶odiiɡ̶axitece, odaa jeɡ̶ee, “Ica ɡ̶oneleegiwa eyatedi ‘uuva’ libatatiidi miditaɡ̶a lixoɡ̶otagi. Odaa ja dinilakidetege icoa ɡ̶oneleegiwadi modoweditelogo, odaa ja noditice, igo eledi iiɡ̶o, ica ditigedi, odaa leegi midiaaɡ̶i.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Niɡ̶icota ica limedi monopilaɡ̶aditedio lawodigijedi, odaa ja iiɡ̶e onijoteci liotagi me dibatege liwai niɡ̶ica baanaɡ̶a odinilakidetigi. Pida niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwadi anodoweditelogo onaxacoɡ̶otibige niɡ̶ijo liotagi, oiiɡ̶e mopi, me diɡ̶icata ane yadeegi.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Niɡ̶ijo ane nebi nixoɡ̶otagi ja iiɡ̶e eledi liotagi. Pida idaaɡ̶odigota onaxacoɡ̶otibige, onietibige, codaa moiiɡ̶e mopi me diɡ̶icata ane yadeegi.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Odaa ja niwakatee eledi liotagi. Pida niɡ̶ijo liotagi oyacilotidi, odaa joɡ̶oyokoleticogi wetice niɡ̶idiwa nawodigijedi anoniotaa.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Odaa niɡ̶ijo ane nepilidi niɡ̶ijoa nawodigijedi meetigi le, ‘Amigaleeɡ̶ini ica inimaweneɡ̶egi? Natigide jiiɡ̶e niɡ̶ini ionigi yemaanigi. Ijoatibige doɡ̶odeemitetibige.’
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Pida niɡ̶ijo anodoweditelogo niɡ̶ijoa nawodigijedi noɡ̶onaditege lionigi niɡ̶ijo ane nepilidi nawodigijedi, odaa modi, ‘Niɡ̶ina niɡ̶ijo lionigi niɡ̶ijo ane nepilidi nawodigijedi, jiɡ̶inaa nenyaɡ̶atema nawodigijedi, nige yeleo eliodi. Ele me jeloataɡ̶a, odaa niɡ̶inoa nawodigijedi ja ɡ̶onepilidi.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Odaa joɡ̶oyokoleticogi we niɡ̶idiwa nawodigijedi, odaa joɡ̶oyeloadi.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Enagi, odaa ja nigodi niɡ̶idi anodoweditelogo nawodigijedi. Odaa ja yajigotiogi niɡ̶idiwa nawodigijedi eletidi ɡ̶oneleegiwadi modoweditelogo.” Niɡ̶ijo noiigi noɡ̶owajipata niɡ̶ida natematigo, odaa modi, “Inibeoonaɡ̶atege Aneotedoɡ̶oji me daɡ̶a ikateda micota niɡ̶ida niciagi.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Jesus naɡ̶a iwitediogi, odaa jeɡ̶ee, “Enice, amiini ica aneetece ijo liwai ajo Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶anaɡ̶axi anee,
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Niɡ̶ina oko ane dixipeteloco naɡ̶ani wetiɡ̶a, oninoateci liwailidi yeyaɡ̶atedice. Codaa naɡ̶ani wetiɡ̶a deɡ̶eniteloco oko, iopaaɡ̶adi.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Niɡ̶ijo anodiiɡ̶axinaɡ̶atece lajoinaɡ̶aneɡ̶eco Moisés ijaaɡ̶ijo niɡ̶ijo anoiiɡ̶e sacerdotitedi, oyowooɡ̶odi niɡ̶idiaaɡ̶eetediogi Jesus, niɡ̶ijo naɡ̶a yatemati niɡ̶ida natematigo. Odaa joɡ̶odoletibige moniwilo aniaaɡ̶ani naɡ̶aca lakata, pida aɡ̶ica loenatagi leeɡ̶odi odoitiogi niɡ̶idi noiigi.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Odaa joɡ̶oiɡ̶oaditalo Jesus, niɡ̶idiaaɡ̶idi joɡ̶oiiɡ̶e ɡ̶oneleegiwadi modinanatigi niɡ̶ina oko ane iɡ̶enaɡ̶a moiɡ̶oaditalo Jesus, codaa monigetedice, odoletibige modibatalo oyatitalo lotaɡ̶a. Domoɡ̶oyemaa mica ica anoyatigi ligegi modakapetege Jesus, domoɡ̶owotibige moyakadi moyajigo minitaɡ̶a ninionigi-eliodi romaanotedi, moiloikatidi Jesus.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwadi niiɡ̶exedi joɡ̶oige Jesus, moditalo, “Ǥoniiɡ̶axinoɡ̶odi, jowooɡ̶otaɡ̶a meloɡ̶oti anewi, codaa me iiɡ̶axinaɡ̶anitece anewi. Codaa jowooɡ̶otaɡ̶a me daɡ̶awii ɡ̶ademaani oko daɡ̶a leeɡ̶odi mida ane jaoɡ̶a. Pida ewi me iiɡ̶axinaɡ̶anitece niɡ̶ica Aneotedoɡ̶oji ane yemaa mowo niɡ̶ina oko.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Natigide digawini, domige ɡ̶odiiɡ̶e inoa ɡ̶onajoinaɡ̶aneɡ̶eco me jajicaɡ̶ata César dinyeelo, niɡ̶ijo ninionigi-eliodi romaanotedi ane ɡ̶odiiɡ̶eta me jedianaɡ̶a? Oɡ̶oa, domige etiɡ̶odoli inoa ɡ̶onajoinaɡ̶aneɡ̶eco me jedianaɡ̶a?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Pida Jesus yowooɡ̶odi modoletigi mowotema ane beyagi modakapetege. Odaa jeɡ̶ee,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Awii anikeenitiwa beexo romaanexe. Ame liwigo aniwoteloco ani beexo, codaa ame liboonaɡ̶adi ane diniditeloco ani beexo?” Odaa joɡ̶odi, “César.”
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Odaa Jesus jeɡ̶ee, “Enice, ediani César niɡ̶ica ane leeditibige medianitece, codaa ajicitalo Aneotedoɡ̶oji niɡ̶ica ane leeditibige medianitece.”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Odaa aɡ̶oyakadi modi mica ligegi Jesus ane beyagi lodoe niɡ̶idi noiigi. Codaa eliodi moyopo ane eyatedigi ligegi me igiditediogi. Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi modaa notokotiniwace.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Icoa saduceutedi aonoɡ̶oyiwaɡ̶adi micota me newiɡ̶atace niɡ̶ijo baanaɡ̶a nigo, odaa onica anototalo Jesus, moige,
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 Moditalo, “Ǥoniiɡ̶axinoɡ̶odi, niɡ̶ijo Moisés naɡ̶a idí niɡ̶ijoa ɡ̶onajoinaɡ̶aneɡ̶eco, mee me iditedini, ‘Diɡ̶ica ɡ̶oneleegiwa ane yeleo nenyaɡ̶aditi lodawa me diɡ̶ica lionigi, odaa leeditibige nioxoa me lodawa naɡ̶ajo wajekalo amaleeɡ̶aɡ̶a icoa lionaɡ̶a. Odaa niɡ̶idi lionigipi ja micataɡ̶a daɡ̶a lionigipi niɡ̶ijo baanaɡ̶a yeleo.’
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Pida onicoa seete dinioxomigi. Odaa niɡ̶ica liidaɡ̶a jona wado. Pida aniɡ̶ica lionigi naɡ̶a yeleo.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Odaa niɡ̶ijo liiɡ̶ejetewa ja lodawa naɡ̶ajo wajekalo. Pida jaɡ̶aɡ̶a yeleo maleediɡ̶ica lionigi.
30 o segundo
31 Niɡ̶idiaaɡ̶idi niɡ̶ijo aaɡ̶aɡ̶a liiɡ̶ejetewa jaɡ̶aɡ̶a lodawa ajaaɡ̶ajo naɡ̶ajo wajekalo. Pida eledi yeleo. Odaa joaniɡ̶idaaɡ̶ee ijotawece niɡ̶ijo seete dinioxomigi nodawa ajokajo iwaalo, codaa ijotawece nigo maleediɡ̶ica lionigi.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Niɡ̶idiaaɡ̶idi naɡ̶ajo iwaalo jaɡ̶aɡ̶a yeleo.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Odaa niɡ̶ica noko nige newiɡ̶atace émaɡ̶aɡ̶a, amigepidiɡ̶ica niɡ̶ijo seete dinioxomigi baɡ̶a lodawa ajo iwaalo? Igaataɡ̶a ijotawece nodawa ajokajo iwaalo.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Jesus naɡ̶a igidi, meetediogi, “Niɡ̶ina oko anida aneetege niɡ̶ina iiɡ̶o nadonaɡ̶a, odaa jiɡ̶inoa lionaɡ̶a, odaa jaɡ̶aɡ̶a nadonaɡ̶a niɡ̶inoa lionaɡ̶a.
34 Jesus respondeu:
35 Pida niɡ̶ina Aneotedoɡ̶oji aneote me yewiɡ̶atace leeɡ̶odi me iɡ̶enaɡ̶atibigiwaji, nige newiɡ̶atace, aɡ̶alee nadonaɡ̶a.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Pida ja liciaco aanjotedi, aɡ̶alee yakadi daɡ̶a nigo. Ja lionaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji leeɡ̶odi jeɡ̶epaaɡ̶eote naɡ̶a newiɡ̶atace.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Codaa ijaaɡ̶ijo Moisés ikee niɡ̶ijoa émaɡ̶aɡ̶a me newiɡ̶atace. Niɡ̶ijo naɡ̶a iditini me yalaɡ̶ata naɡ̶ajo nialawaana ane ídi, pida ayabidi. Iditini yalaɡ̶atalo Ǥoniotagodi Aneotedoɡ̶oji niɡ̶iniaa, ‘Noenoɡ̶odi Abraão, Noenoɡ̶odi Isaque, codaa me Noenoɡ̶odi Jacó.’
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Odaa leeɡ̶odi niɡ̶idiwa notaɡ̶a, ja jowooɡ̶otaɡ̶a me daɡ̶a Noenoɡ̶oditeda émaɡ̶aɡ̶a, pida Noenoɡ̶odi niɡ̶ina oko anidi me newiɡ̶a. Leeɡ̶odi lodoe Aneotedoɡ̶oji iditawece newiɡ̶a.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Niɡ̶idiaaɡ̶idi icoa anodiiɡ̶axinaɡ̶atece lajoinaɡ̶aneɡ̶eco Moisés moditalo Jesus, “Ǥoniiɡ̶axinoɡ̶odi, ica mele motaɡ̶ani!”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Owo niɡ̶ida ligegi leeɡ̶odi niɡ̶ijoa saduceutedi aɡ̶aleeɡ̶abo laaleɡ̶ena mowote eletidi ligikaneɡ̶eco midoataɡ̶a Jesus.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Jesus digika, meetediogi, “Ica Aneotedoɡ̶oji ane niwakatee me yewikatidi oko, igame leeɡ̶odi ina oko modi mida aneetege licoɡ̶egi Davi?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 — ausente —
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha
44 Davi nigeetalo me Niotagodi, odaa igaamee ina me yakadi ica ane niiɡ̶e Aneotedoɡ̶oji mida aneetege licoɡ̶egi Davi?”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Niɡ̶ijo noiigi owajipatalo Jesus, neɡ̶eetediogi niɡ̶ijo anodiotibece,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Anidakitiogi niɡ̶ina anodiiɡ̶axinaɡ̶atece lajoinaɡ̶aneɡ̶eco Moisés. Lemaanigi niɡ̶ina mewaligitibigiwaji, modinixotinigilo nijayogoli niɡ̶ina oko ɡ̶oneɡ̶egi. Eleditace lemaanigi niɡ̶ina oko modeemitetibige monice miditaɡ̶a ane latecaɡ̶aditibece oko. Codaa lemaanigi monicoteloco nibaanco niɡ̶ina oko ɡ̶oneɡ̶egi midiwataɡ̶a niiakanaɡ̶axiidi, codaa niɡ̶ina migotibeci nalooɡ̶o, odoletibige limedi niɡ̶ina anele.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Pida oninaaletiniwace wajekalodi, odaa joɡ̶odoliceta anigidi lowoodaɡ̶agi anele, codaa lemaanigi me dinikeenaɡ̶aneɡ̶e moyotaɡ̶aneɡ̶e Aneotedoɡ̶oji. Pida Aneotedoɡ̶oji icota meliodi me iloikatidi.”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.