Atos 28
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs NVI
1 Igaanaɡ̶a nixomaɡ̶atice ɡ̶odaadi neɡ̶ejoɡ̶ota iiɡ̶o, odaa niɡ̶idiaaɡ̶idi jowooɡ̶otaɡ̶a niɡ̶ijo lidelogo-nelegi me liboonaɡ̶adi Malta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Niɡ̶ijo niɡ̶eladimigipi eliodi meletoɡ̶odomi. Niɡ̶ijo noko datiode, codaa me diwete, odaa joɡ̶oyelotiogi noledi eliodi.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Odaa niɡ̶ijo Paulo me nioda iwokodi me yokoletiogi noledi, ijo lakeedi ane diniweneene ja noditice deloditema lapicaɡ̶aɡ̶a noledi, odaa ja iɡ̶ojatigi Paulo libaaɡ̶adi, nanyotinece. |src="CN02050B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 28.3"
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Odaa niɡ̶ijo niɡ̶eladimigipi noɡ̶onadi niɡ̶ijo lakeedi me nanyotinece Paulo libaaɡ̶adi, odaa idiaaɡ̶iditiwage modi, “Niɡ̶ini ɡ̶oneleegiwa ejime aijekegi! Igaataɡ̶a ja iwoko daɡ̶a yeloadi ninyoɡ̶odi, pida niɡ̶ica noenoɡ̶odi ane iɡ̶enaɡ̶a aika daɡ̶alee yewiɡ̶a.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Pida Paulo naɡ̶a iticoɡ̶otice libaaɡ̶adi, odaa ja yokoletiogi noledi niɡ̶ijo lakeedi, odaa aɡ̶ica lidonagi.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Niɡ̶ijo noiigi joɡ̶oiɡ̶oadita, ja domoɡ̶onibeotege me nadedi libaaɡ̶adi, domigetaɡ̶a codidiɡ̶idata deɡ̶enitini me yeleo. Pida neɡ̶eliodi moiɡ̶oadi, odaa joɡ̶onadi me diɡ̶icata lidonagi Paulo. Odaa joɡ̶oiigi lowoogo, modi, “Niɡ̶ini ejime ɡ̶onoenoɡ̶odi!”
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Liniogotibece niɡ̶idi akiidi-eliodi ani ajo bajendawaana ane nebi Públio, lacilo romaanotedi ane iiɡ̶e niɡ̶ini lidelogo. Públio eliodi mele me dibatoɡ̶ogi, codaa ɡ̶odode midiaaɡ̶ejonaɡ̶a liɡ̶eladi itoatadiɡ̶ida nokododi.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Pida niɡ̶ijo eliodi Públio deelotika, iwoteloco lipe. Dilice, codaa me dapicoɡ̶o-lolaadi. Paulo naɡ̶a dakatio miditaɡ̶a ane liotaɡ̶adi, odaa ja yotaɡ̶aneɡ̶e Aneotedoɡ̶oji. Niɡ̶idiaaɡ̶idi ja ipeketeloco libaaɡ̶atedi, odaa ja icilatidi.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Odaa niɡ̶ijo niɡ̶eladimigipi noɡ̶odibodiceta niɡ̶ida niciagi, odaa jaɡ̶aɡ̶a oyadeegi eletidi eelotaginadi, odaa Paulo ja nicilatiditiniwace.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Odaa jeɡ̶etiɡ̶odediatece owidi ɡ̶onoɡ̶etedi metiɡ̶odiweniɡ̶ide, igaanaɡ̶a limedi me jibaɡ̶ata eledi etogo-nelegi me ɡ̶ododitice, odaa joɡ̶onajigotedoɡ̶owa inoatawece ane jopooɡ̶atibige me iniwiajeeɡ̶a.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Idiaaɡ̶ejonaɡ̶ate iniwatadiɡ̶ini epenaitedi minitaɡ̶a lidelogo Malta, niɡ̶idiaaɡ̶idi ja jibaɡ̶ata ajo etogo-nelegi ane icoɡ̶oticogi nigotaɡ̶a Alexandria. Naɡ̶ajo etogo-nelegi anowo me liboonaɡ̶adi, “Ǥonoenoɡ̶ododi owatitedi”. Jiɡ̶idiaaɡ̶i naɡ̶ajo etogo-nelegi me ixomaɡ̶ateetedijo limedi niwetaɡ̶a minitaɡ̶a niɡ̶ini lidelogo.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Naɡ̶a jalataɡ̶a niɡ̶ini lidelogo, odaa jeɡ̶ejoɡ̶ota nigotaɡ̶a Siracusa, odaa jiɡ̶idiaaɡ̶ejonaɡ̶ate itoatadiɡ̶ida nokododi.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Pida eɡ̶idaa jiiɡ̶aticogi me iniwiajeeɡ̶a, odaa jeɡ̶ejoɡ̶ota nigotaɡ̶a Régio. Neɡ̶eledi noko jiɡ̶ijo niocodi niwetaɡ̶a, ja ɡ̶odaxawa, odaa niɡ̶idiaaɡ̶idi naɡ̶a ixomaɡ̶atedijo itoataale nokododi, odaa jeɡ̶ejoɡ̶ota nigotaɡ̶a Pozuoli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Naɡ̶a jaxotaɡ̶atice naɡ̶ajo etogo-nelegi, odaa ja jakapaɡ̶atege onateciɡ̶ijo ɡ̶onioxoadipi, odaa joɡ̶onipokotoɡ̶owa midiaaɡ̶ejonaɡ̶a miditaɡ̶a onidateci semaana. Niɡ̶idiaaɡ̶idi jiɡ̶idaa jiiɡ̶atacicogi me iniwiajeeɡ̶aticogi nigotaɡ̶a Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Igaanoɡ̶oyowooɡ̶odi ɡ̶onioxoadipitigi nigotaɡ̶a Roma midaa jiiɡ̶aticogi Roma, odaa jeɡ̶enagitibeci neɡ̶epaa manitaɡ̶a ajo nigotakawaana ane liboonaɡ̶adi Praça de Ápio, odaa jeɡ̶ejoɡ̶ota neɡ̶epaa miditaɡ̶a ane liliacaɡ̶aditibece niɡ̶ina ane wiajeeɡ̶a anodita Três Vendas. Niɡ̶ijo Paulo naɡ̶a nadi niɡ̶ijo ɡ̶onioxoadipi, odaa ja diniotagodetalo Aneotedoɡ̶oji, odaa ja yoniciwaditace.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Igaaneɡ̶ejoɡ̶oticogi nigotaɡ̶a Roma, odaa niɡ̶ijo jajeentegi ja yajigo niɡ̶ijoa eletidi niwilogojedi, yajigota ijo lacilo iodaɡ̶awadi. Pida Paulo boɡ̶oika me nadila ijo diimigi, odaa jiɡ̶idiaaɡ̶i ijo nowienoɡ̶odi onijoteci iodaɡ̶awa.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Igaanaɡ̶a ixomaɡ̶atedijo itoatadiɡ̶ida nokododi, odaa Paulo jeɡ̶eniditiogi ijoa lacilodi judeutedi me yatecoɡ̶otee. Igaanaɡ̶a yatecoɡ̶o, odaa jeɡ̶eetiogi, “Inioxoadipi, aɡ̶ica yoenatagi daɡ̶a jakapetege ɡ̶odoiigi, oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶a daɡ̶a jakapetege ane lakataɡ̶a jotigide ɡ̶odaamipi. Pida ijoa judeutedi joɡ̶odibatiwa, odaa jeɡ̶etidajigotiogi romaanotedi.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Odaa ijo lacilodi romaanotedi joɡ̶oiwi ica anodigotiwa, odaa ja domoɡ̶oyemaa metidikatice, igaataɡ̶a moyakadi me diɡ̶icata yoenatagi ane beyagi aneo me leeɡ̶odi modiiɡ̶enatakatiwa metideloadi.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Pida niɡ̶ijoa judeutedi baadoɡ̶oyemaa metidikatice niɡ̶ijoa lacilodi romaanotedi. Odaa ja yowoogo me jipokotiogi romaanotedi metidimonyaticogi minitaɡ̶a César, mepaa iwi anigotiwa. Pida ajemaa daɡ̶a jao igegi daɡ̶a jakapetege yoiigi daɡ̶a ilaagetedipi.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi me jipokotaɡ̶awatiwaji manootiwa, jaotibige me jakadi me ɡ̶adatecoɡ̶oteeni me ɡ̶adotaɡ̶aneɡ̶enitiniwace. Ite ee etidigoetece niɡ̶inoa galeenatedi leeɡ̶odi Niɡ̶ijoa Aneotedoɡ̶oji anicota me nimonya, Niɡ̶ijoa anonibeotibigege loiigi Israel micota meno.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Odaa joɡ̶odita Paulo, “Niɡ̶ida moko aɡ̶aca jibaɡ̶atege notaɡ̶anaɡ̶axi ane icoɡ̶otigi Judéia aneetaɡ̶adice. Codaa aɡ̶ica otiɡ̶initece niɡ̶ijo ɡ̶onioxoadipi ane icoɡ̶oticogi Judéia aɡ̶ica doɡ̶oditaɡ̶adici, oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶a beyagi modotaɡ̶atibigaɡ̶aji.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Pida natigide jemaanaɡ̶a me jajipaaɡ̶ata niɡ̶ica ane ɡ̶adowoogo, igaataɡ̶a jowooɡ̶otaɡ̶a mewi niɡ̶ina oko inoatawece nigotadi odotaɡ̶atibige modakapetege niɡ̶ina oko anida anenitege.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Odaa joɡ̶owo lakatagi noko me yatecoɡ̶o minitaɡ̶a Paulo. Igaanaɡ̶a icota niɡ̶ijo noko lakatagi, eliodi judeutedi ja yatecoɡ̶o minitaɡ̶a ijo diimigi ane lotokaɡ̶adi Paulo. Odaa ja diiticogi Paulo me notaɡ̶aneɡ̶etiniwace, nigoitijo neɡ̶epaaɡ̶enoale. Iiɡ̶axitice codaa me yeloɡ̶oditiogi anodaaɡ̶ee Aneotedoɡ̶oji me iiɡ̶e laaleɡ̶enali oko. Doletibige nimaweneɡ̶egi me ixotiwece lacilo anijoa icoa Jesus. Eledi ikeetiogi niɡ̶ijo liwai lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji Moisés ane iditini aneetece Jesus, codaa me niɡ̶ijo liwai anoiditedini niɡ̶ijo anoyeloɡ̶oditedibece lowooko Aneotedoɡ̶oji niɡ̶ijo jotigide.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Onateciɡ̶ijo judeutedi oyiwaɡ̶adi niɡ̶ijoa Paulo lotaɡ̶a, pida ijo eledi baadoɡ̶oyemaa moyiwaɡ̶adi.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Naɡ̶a dinotigimadetiwage, odaa joɡ̶opitibeci. Maleediɡ̶icatibige me noditicoaci, odaa Paulo jeɡ̶eo ligegitiogi, meetiogi, “Aneotedoɡ̶oji Liwigo eetece ane iɡ̶enaɡ̶a niɡ̶ijo me ibake Isaías me yeloɡ̶oditedibece lowooko Aneotedoɡ̶oji. Isaías meetiogi jotigide ɡ̶adaamipi niɡ̶ijo ane ligegi Aneotedoɡ̶oji, niɡ̶ijo neɡ̶ee,
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 ‘Emii enitiogi niɡ̶idi noiigi,
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Igaataɡ̶a dakake laaleɡ̶enali niɡ̶idi noiigi.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Odaa Paulo ja nigomaɡ̶aditedini niɡ̶ijoa lotaɡ̶a niɡ̶ijo neɡ̶ee, “Enice ele mowooɡ̶otitiwaji Aneotedoɡ̶oji me iiɡ̶e liotaka modatematikatema niɡ̶ijo noiigi ane daɡ̶a judeutedi anodaaɡ̶ee Aneotedoɡ̶oji meote niɡ̶ina oko me newiɡ̶atace. Odaa icota moyiwaɡ̶adi niɡ̶ida latematigo.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Igaanaɡ̶a nigotini Paulo meote niɡ̶ijoa lotaɡ̶a, odaa niɡ̶ijoa judeutedi ja noditicoaci, codaa eliodi me dinotigimade idiaaɡ̶iditiwage.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Odaa Paulo eote itoataale nicaaɡ̶ape midiaaɡ̶i minitaɡ̶a niɡ̶ijo diimigi ladiligi, codaa dibatibigege inatawece oko anigotibeci odalita.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Yatematitibece anodaaɡ̶ee Aneotedoɡ̶oji me yakadi me iiɡ̶e laaleɡ̶enali oko, codaa me diiɡ̶axinaɡ̶atece anodaaɡ̶eeteda Ǥoniotagodi Jesus Cristo. Codaa abo laaleɡ̶ena niɡ̶ina me dotaɡ̶a, codaa aɡ̶ica ane yolitema me dotaɡ̶a.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.