Atos 28

Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Igaanaɡ̶a nixomaɡ̶atice ɡ̶odaadi neɡ̶ejoɡ̶ota iiɡ̶o, odaa niɡ̶idiaaɡ̶idi jowooɡ̶otaɡ̶a niɡ̶ijo lidelogo-nelegi me liboonaɡ̶adi Malta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Niɡ̶ijo niɡ̶eladimigipi eliodi meletoɡ̶odomi. Niɡ̶ijo noko datiode, codaa me diwete, odaa joɡ̶oyelotiogi noledi eliodi.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Odaa niɡ̶ijo Paulo me nioda iwokodi me yokoletiogi noledi, ijo lakeedi ane diniweneene ja noditice deloditema lapicaɡ̶aɡ̶a noledi, odaa ja iɡ̶ojatigi Paulo libaaɡ̶adi, nanyotinece. |src="CN02050B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 28.3"
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Odaa niɡ̶ijo niɡ̶eladimigipi noɡ̶onadi niɡ̶ijo lakeedi me nanyotinece Paulo libaaɡ̶adi, odaa idiaaɡ̶iditiwage modi, “Niɡ̶ini ɡ̶oneleegiwa ejime aijekegi! Igaataɡ̶a ja iwoko daɡ̶a yeloadi ninyoɡ̶odi, pida niɡ̶ica noenoɡ̶odi ane iɡ̶enaɡ̶a aika daɡ̶alee yewiɡ̶a.”
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Pida Paulo naɡ̶a iticoɡ̶otice libaaɡ̶adi, odaa ja yokoletiogi noledi niɡ̶ijo lakeedi, odaa aɡ̶ica lidonagi.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Niɡ̶ijo noiigi joɡ̶oiɡ̶oadita, ja domoɡ̶onibeotege me nadedi libaaɡ̶adi, domigetaɡ̶a codidiɡ̶idata deɡ̶enitini me yeleo. Pida neɡ̶eliodi moiɡ̶oadi, odaa joɡ̶onadi me diɡ̶icata lidonagi Paulo. Odaa joɡ̶oiigi lowoogo, modi, “Niɡ̶ini ejime ɡ̶onoenoɡ̶odi!”
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Liniogotibece niɡ̶idi akiidi-eliodi ani ajo bajendawaana ane nebi Públio, lacilo romaanotedi ane iiɡ̶e niɡ̶ini lidelogo. Públio eliodi mele me dibatoɡ̶ogi, codaa ɡ̶odode midiaaɡ̶ejonaɡ̶a liɡ̶eladi itoatadiɡ̶ida nokododi.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Pida niɡ̶ijo eliodi Públio deelotika, iwoteloco lipe. Dilice, codaa me dapicoɡ̶o-lolaadi. Paulo naɡ̶a dakatio miditaɡ̶a ane liotaɡ̶adi, odaa ja yotaɡ̶aneɡ̶e Aneotedoɡ̶oji. Niɡ̶idiaaɡ̶idi ja ipeketeloco libaaɡ̶atedi, odaa ja icilatidi.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Odaa niɡ̶ijo niɡ̶eladimigipi noɡ̶odibodiceta niɡ̶ida niciagi, odaa jaɡ̶aɡ̶a oyadeegi eletidi eelotaginadi, odaa Paulo ja nicilatiditiniwace.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Odaa jeɡ̶etiɡ̶odediatece owidi ɡ̶onoɡ̶etedi metiɡ̶odiweniɡ̶ide, igaanaɡ̶a limedi me jibaɡ̶ata eledi etogo-nelegi me ɡ̶ododitice, odaa joɡ̶onajigotedoɡ̶owa inoatawece ane jopooɡ̶atibige me iniwiajeeɡ̶a.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Idiaaɡ̶ejonaɡ̶ate iniwatadiɡ̶ini epenaitedi minitaɡ̶a lidelogo Malta, niɡ̶idiaaɡ̶idi ja jibaɡ̶ata ajo etogo-nelegi ane icoɡ̶oticogi nigotaɡ̶a Alexandria. Naɡ̶ajo etogo-nelegi anowo me liboonaɡ̶adi, “Ǥonoenoɡ̶ododi owatitedi”. Jiɡ̶idiaaɡ̶i naɡ̶ajo etogo-nelegi me ixomaɡ̶ateetedijo limedi niwetaɡ̶a minitaɡ̶a niɡ̶ini lidelogo.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Naɡ̶a jalataɡ̶a niɡ̶ini lidelogo, odaa jeɡ̶ejoɡ̶ota nigotaɡ̶a Siracusa, odaa jiɡ̶idiaaɡ̶ejonaɡ̶ate itoatadiɡ̶ida nokododi.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Pida eɡ̶idaa jiiɡ̶aticogi me iniwiajeeɡ̶a, odaa jeɡ̶ejoɡ̶ota nigotaɡ̶a Régio. Neɡ̶eledi noko jiɡ̶ijo niocodi niwetaɡ̶a, ja ɡ̶odaxawa, odaa niɡ̶idiaaɡ̶idi naɡ̶a ixomaɡ̶atedijo itoataale nokododi, odaa jeɡ̶ejoɡ̶ota nigotaɡ̶a Pozuoli.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Naɡ̶a jaxotaɡ̶atice naɡ̶ajo etogo-nelegi, odaa ja jakapaɡ̶atege onateciɡ̶ijo ɡ̶onioxoadipi, odaa joɡ̶onipokotoɡ̶owa midiaaɡ̶ejonaɡ̶a miditaɡ̶a onidateci semaana. Niɡ̶idiaaɡ̶idi jiɡ̶idaa jiiɡ̶atacicogi me iniwiajeeɡ̶aticogi nigotaɡ̶a Roma.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Igaanoɡ̶oyowooɡ̶odi ɡ̶onioxoadipitigi nigotaɡ̶a Roma midaa jiiɡ̶aticogi Roma, odaa jeɡ̶enagitibeci neɡ̶epaa manitaɡ̶a ajo nigotakawaana ane liboonaɡ̶adi Praça de Ápio, odaa jeɡ̶ejoɡ̶ota neɡ̶epaa miditaɡ̶a ane liliacaɡ̶aditibece niɡ̶ina ane wiajeeɡ̶a anodita Três Vendas. Niɡ̶ijo Paulo naɡ̶a nadi niɡ̶ijo ɡ̶onioxoadipi, odaa ja diniotagodetalo Aneotedoɡ̶oji, odaa ja yoniciwaditace.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Igaaneɡ̶ejoɡ̶oticogi nigotaɡ̶a Roma, odaa niɡ̶ijo jajeentegi ja yajigo niɡ̶ijoa eletidi niwilogojedi, yajigota ijo lacilo iodaɡ̶awadi. Pida Paulo boɡ̶oika me nadila ijo diimigi, odaa jiɡ̶idiaaɡ̶i ijo nowienoɡ̶odi onijoteci iodaɡ̶awa.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Igaanaɡ̶a ixomaɡ̶atedijo itoatadiɡ̶ida nokododi, odaa Paulo jeɡ̶eniditiogi ijoa lacilodi judeutedi me yatecoɡ̶otee. Igaanaɡ̶a yatecoɡ̶o, odaa jeɡ̶eetiogi, “Inioxoadipi, aɡ̶ica yoenatagi daɡ̶a jakapetege ɡ̶odoiigi, oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶a daɡ̶a jakapetege ane lakataɡ̶a jotigide ɡ̶odaamipi. Pida ijoa judeutedi joɡ̶odibatiwa, odaa jeɡ̶etidajigotiogi romaanotedi.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Odaa ijo lacilodi romaanotedi joɡ̶oiwi ica anodigotiwa, odaa ja domoɡ̶oyemaa metidikatice, igaataɡ̶a moyakadi me diɡ̶icata yoenatagi ane beyagi aneo me leeɡ̶odi modiiɡ̶enatakatiwa metideloadi.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Pida niɡ̶ijoa judeutedi baadoɡ̶oyemaa metidikatice niɡ̶ijoa lacilodi romaanotedi. Odaa ja yowoogo me jipokotiogi romaanotedi metidimonyaticogi minitaɡ̶a César, mepaa iwi anigotiwa. Pida ajemaa daɡ̶a jao igegi daɡ̶a jakapetege yoiigi daɡ̶a ilaagetedipi.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi me jipokotaɡ̶awatiwaji manootiwa, jaotibige me jakadi me ɡ̶adatecoɡ̶oteeni me ɡ̶adotaɡ̶aneɡ̶enitiniwace. Ite ee etidigoetece niɡ̶inoa galeenatedi leeɡ̶odi Niɡ̶ijoa Aneotedoɡ̶oji anicota me nimonya, Niɡ̶ijoa anonibeotibigege loiigi Israel micota meno.”
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Odaa joɡ̶odita Paulo, “Niɡ̶ida moko aɡ̶aca jibaɡ̶atege notaɡ̶anaɡ̶axi ane icoɡ̶otigi Judéia aneetaɡ̶adice. Codaa aɡ̶ica otiɡ̶initece niɡ̶ijo ɡ̶onioxoadipi ane icoɡ̶oticogi Judéia aɡ̶ica doɡ̶oditaɡ̶adici, oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶a beyagi modotaɡ̶atibigaɡ̶aji.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Pida natigide jemaanaɡ̶a me jajipaaɡ̶ata niɡ̶ica ane ɡ̶adowoogo, igaataɡ̶a jowooɡ̶otaɡ̶a mewi niɡ̶ina oko inoatawece nigotadi odotaɡ̶atibige modakapetege niɡ̶ina oko anida anenitege.”
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Odaa joɡ̶owo lakatagi noko me yatecoɡ̶o minitaɡ̶a Paulo. Igaanaɡ̶a icota niɡ̶ijo noko lakatagi, eliodi judeutedi ja yatecoɡ̶o minitaɡ̶a ijo diimigi ane lotokaɡ̶adi Paulo. Odaa ja diiticogi Paulo me notaɡ̶aneɡ̶etiniwace, nigoitijo neɡ̶epaaɡ̶enoale. Iiɡ̶axitice codaa me yeloɡ̶oditiogi anodaaɡ̶ee Aneotedoɡ̶oji me iiɡ̶e laaleɡ̶enali oko. Doletibige nimaweneɡ̶egi me ixotiwece lacilo anijoa icoa Jesus. Eledi ikeetiogi niɡ̶ijo liwai lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji Moisés ane iditini aneetece Jesus, codaa me niɡ̶ijo liwai anoiditedini niɡ̶ijo anoyeloɡ̶oditedibece lowooko Aneotedoɡ̶oji niɡ̶ijo jotigide.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Onateciɡ̶ijo judeutedi oyiwaɡ̶adi niɡ̶ijoa Paulo lotaɡ̶a, pida ijo eledi baadoɡ̶oyemaa moyiwaɡ̶adi.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Naɡ̶a dinotigimadetiwage, odaa joɡ̶opitibeci. Maleediɡ̶icatibige me noditicoaci, odaa Paulo jeɡ̶eo ligegitiogi, meetiogi, “Aneotedoɡ̶oji Liwigo eetece ane iɡ̶enaɡ̶a niɡ̶ijo me ibake Isaías me yeloɡ̶oditedibece lowooko Aneotedoɡ̶oji. Isaías meetiogi jotigide ɡ̶adaamipi niɡ̶ijo ane ligegi Aneotedoɡ̶oji, niɡ̶ijo neɡ̶ee,
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 ‘Emii enitiogi niɡ̶idi noiigi,
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Igaataɡ̶a dakake laaleɡ̶enali niɡ̶idi noiigi.
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Odaa Paulo ja nigomaɡ̶aditedini niɡ̶ijoa lotaɡ̶a niɡ̶ijo neɡ̶ee, “Enice ele mowooɡ̶otitiwaji Aneotedoɡ̶oji me iiɡ̶e liotaka modatematikatema niɡ̶ijo noiigi ane daɡ̶a judeutedi anodaaɡ̶ee Aneotedoɡ̶oji meote niɡ̶ina oko me newiɡ̶atace. Odaa icota moyiwaɡ̶adi niɡ̶ida latematigo.”
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Igaanaɡ̶a nigotini Paulo meote niɡ̶ijoa lotaɡ̶a, odaa niɡ̶ijoa judeutedi ja noditicoaci, codaa eliodi me dinotigimade idiaaɡ̶iditiwage.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Odaa Paulo eote itoataale nicaaɡ̶ape midiaaɡ̶i minitaɡ̶a niɡ̶ijo diimigi ladiligi, codaa dibatibigege inatawece oko anigotibeci odalita.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Yatematitibece anodaaɡ̶ee Aneotedoɡ̶oji me yakadi me iiɡ̶e laaleɡ̶enali oko, codaa me diiɡ̶axinaɡ̶atece anodaaɡ̶eeteda Ǥoniotagodi Jesus Cristo. Codaa abo laaleɡ̶ena niɡ̶ina me dotaɡ̶a, codaa aɡ̶ica ane yolitema me dotaɡ̶a.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.