Atos 25
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs NAA
1 Niɡ̶icoticogi Festo nigotaɡ̶a Cesaréia, odaa ja iiɡ̶e niɡ̶idi nipodigi. Niɡ̶idiaaɡ̶idi naɡ̶a ixomaɡ̶atedice itoatadiɡ̶ida nokododi, odaa ja noditicogi nigotaɡ̶a Cesaréia, jiɡ̶igo nigotaɡ̶a Jerusalém.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Odaa niɡ̶ijo anoiiɡ̶e sacerdotitedi ijaaɡ̶ijoa onateciɡ̶ijoa lacilodi judeutedi jiɡ̶igotibeci minitaɡ̶a, oyotaɡ̶aneɡ̶etece Paulo me nilaagedi.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Odipokota Festo me niɡ̶iwatece me imonyaticogi Paulo nigotaɡ̶a Jerusalém, igaataɡ̶a me lowoogo moyeloadi Paulo digoida naigi.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Pida Festo naɡ̶a niniɡ̶odi, meetiogi, “Paulo etini diniwilo digoida nigotaɡ̶a Cesaréia, pida aidinopaɡ̶adi, odaa ja jopitijo.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Iiɡ̶eni migotibeci ixigaɡ̶awepodi niɡ̶ina akaamitiwaji anida naɡ̶atetigi migotibeci nilaagedi niɡ̶ini ɡ̶oneleegiwa, codaa moyeloɡ̶odi niɡ̶ica ane beyagi loenatagi, amina nigica loenatagi.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Festo idiaaɡ̶i oito oɡ̶oa domige deez nokododi digoida nigotaɡ̶a Jerusalém, odaa niɡ̶idiaaɡ̶idi joɡ̶opita nigotaɡ̶a Cesaréia. Neɡ̶eledi noko ja nicoteloco aca nibaanco ɡ̶oneɡ̶e me ɡ̶oniwinoɡ̶odi, odaa ja dienaɡ̶ata Paulo.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Igaanaɡ̶a oyoodi Paulo, odaa niɡ̶ijoa judeutedi anoicoɡ̶oticogi nigotaɡ̶a Jerusalém joɡ̶oyawiile Paulo, odaa joɡ̶odi ica Paulo mowidi loenataka ane beyagi. Pida aɡ̶ica nimaweneɡ̶egi doɡ̶oikee moditece anewi.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Pida Paulo ja niniɡ̶odi niɡ̶ijo ligegi, meetiogi, “Niɡ̶ida me ee aɡ̶ica daɡ̶a jao ane beyagi daɡ̶a jakapetege lajoinaɡ̶aneɡ̶eco Moisés, domigetaɡ̶a liɡ̶eladi Aneotedoɡ̶oji, oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶icata yoenatagi daɡ̶a jakapetege César, ninionigi-eliodi romaanotedi.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Festo domaɡ̶a yemaa me docaɡ̶atiogi niɡ̶ijoa judeutedi. Odaa ja ige Paulo, meeta, “Aɡ̶emaani memii nigotaɡ̶a Jerusalém midiaa jelite me jiwi ica anejigotaɡ̶awa? Odaa jiɡ̶idiaaɡ̶i nige agiti niɡ̶ina ane doletibige makaami nilaagedi.”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Naɡ̶a niniɡ̶odi Paulo, odaa jeɡ̶eeta, “Niɡ̶ina diimigi anejonaɡ̶atigi jiɡ̶inaaɡ̶i mawini anemiitiogi oko niɡ̶eladimigipitigi niɡ̶ina nipodigi mawini domigica loenatagi ane lakapetegi najoinaɡ̶aneɡ̶eco romaanotedi. Jiɡ̶inaaɡ̶i mabakeni naɡ̶atetigi César, niɡ̶ijo ninionigi-eliodi romaanotedi, mawini anemiitiogi oko. Enice leeditibige minaaɡ̶adelii mawini anemiitiwa. Eliodi mowooɡ̶oti me diɡ̶icata yoenatagi ane beyagitema judeutedi.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Nigicatibece yoenatagi ane beyagi ane dakapetege najoinaɡ̶aneɡ̶eco romaanexedi aneo me leeditibige me iiɡ̶enatakanitiwa metideloadi, odaa iiɡ̶enatakanitiwa metideloadi, igaataɡ̶a ajelodi daɡ̶a joletibige metidiwoko. Pida amina nige niwitakaɡ̶a niɡ̶ina me notaɡ̶anaɡ̶a me leedi me ee nilaagedi, odaa aɡ̶ica oko ane yakadi daɡ̶a idajigotiogi. Odaa natigide jipokota César me iwi anigotiwa.”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Odaa Festo jiɡ̶igo yotaɡ̶aneɡ̶e ijoa lilokaɡ̶awadi, niɡ̶idiaaɡ̶idi ja igidi, meeta, “Ipokita César mepaa iwi niɡ̶ica anigotaɡ̶awa, odaa ja ɡ̶adimonyaaticogi minitaɡ̶a César!”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Onateciɡ̶ijoa epenaitedi ixomaɡ̶atedijo, odaa Agripa, lacilo-nelegi judeutedi niɡ̶idi nipodigi, jiɡ̶icoticogi nigotaɡ̶a Cesaréia, lixigaɡ̶awa aca lodawa ane liboonaɡ̶adi Berenice, igotibeci modalita codaa moyecoaditece Festo.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Igaanaɡ̶a ixomaɡ̶atedijo owidi nokododi, Festo ja yotaɡ̶aneɡ̶e niɡ̶ijo lacilo-nelegi judeutedi yatematita anodaaɡ̶eeta Paulo mini, meeta, “Ini ɡ̶oneleegiwa digoina Félix inaaɡ̶eyatice manitaɡ̶a niwiloɡ̶onaɡ̶axi.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Niɡ̶ijo mejigo nigotaɡ̶a Jerusalém, niɡ̶ijo anoiiɡ̶e sacerdotitedi ijaaɡ̶ijoa laxokodi ɡ̶oneleegiwadi lacilodi judeutedi enagitibeci meetaɡ̶a. Etidotaɡ̶aneɡ̶e modakapetege Paulo domoɡ̶odoletibige me nilaagedi, codaa domoɡ̶onipokotiwa me jiloikatidi.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Pida mejitiogi me daɡ̶a ɡ̶odakatigi anoko romaanotedi daɡ̶a jajicaɡ̶a oko moiloikatidi nigaleedaɡ̶a dakapetege niɡ̶ijo oko codaa leeditibige mecoɡ̶otace igidi niɡ̶ica anodoletibige me nilaagedi.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Odaa niɡ̶ijo noɡ̶onotiwa niɡ̶ijo anodoletibige me nilaagedi Paulo, odaa aɡ̶ica ane jopaɡ̶adi, neɡ̶eledi noko ja idicoteloco naɡ̶ajo inibaanco ɡ̶oneɡ̶e anejo me jiwi anejigota oko. Odaa ja jienaɡ̶ata Paulo.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Odaa niɡ̶ijo neloɡ̶ododipi idi dabiditiniwace, odaa ja notaɡ̶anaɡ̶ateloco modakapetege. Pida aɡ̶ica doɡ̶odoletibige me nilaagedi daɡ̶a leeɡ̶odi gaantiɡ̶inoa loenataka ane beyagi ane jiletibige daantiɡ̶idaa leeɡ̶odi me nilaagedi.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Pida odinotigimadetege leeɡ̶otedi epaa lakataɡ̶a judeutedi. Eledi odinotigimadetigi icoa ɡ̶oneleegiwa ane liboonaɡ̶adi Jesus baanaɡ̶a yeleo, pida Paulo mee niɡ̶icoa ɡ̶oneleegiwa naɡ̶a yewiɡ̶atace.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Ee ajowooɡ̶odi niɡ̶ica gaantaɡ̶a inimaweneɡ̶egi me yenikamaɡ̶a me jowooɡ̶odi niɡ̶ica anodinotigimadetigi. Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi naɡ̶a jige Paulo domige yemaa migo nigotaɡ̶a Jerusalém me domiɡ̶idiaa jelite me jiwi anejigota.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Pida Paulo ja nipokotiwa mepaa César iwi anigota, niɡ̶ijo ninionigi-eliodi romaanotedi. Dipokota minaaɡ̶i me diniwilo nigepaaɡ̶icota me jimonyaticogi minitaɡ̶a César. Odaa ja jiiɡ̶e iodaɡ̶awadi moyowie, odaa etini dotete me diniwilo nigepaaɡ̶icota limedi me jimonya.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Odaa Agripa jeɡ̶eeta Festo, “Ee jemaa me jajipata niɡ̶ica ɡ̶oneleegiwa.” Odaa jeɡ̶ee Festo, “Natiinigoi, odaa jaɡ̶ajipaata.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Neɡ̶eledi noko Agripa ajaa Berenice jiɡ̶icotiobece anei me yatecoɡ̶o odinixotinigilo nowoodi ane daɡ̶axa mele, odaa iditawece niɡ̶ijo oko oiweniɡ̶ide. Naɡ̶a dakatiobece minitaɡ̶a ica le nelegi niɡ̶ini diimigi ane latecaɡ̶aditibece niɡ̶ina oko. Me dakatiobece lixigaɡ̶awepodi icoa lacilodi iodaɡ̶awadi ijaaɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwadi ane daɡ̶axa me ɡ̶oneɡ̶aɡ̶atigi naɡ̶ani nigotaɡ̶a. Odaa Festo ja dienaɡ̶ata Paulo, odaa niɡ̶ijoa nowienoɡ̶ododi joɡ̶onadeegi.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Odaa jeɡ̶ee Festo, “Iniotagodi Agripa, anakaami lacilo-nelegi niɡ̶ina nipodigi, codaa akaamitawecetiwaji anakaami digoina mokotaɡ̶a, digawini niɡ̶ida ɡ̶oneleegiwa. Eliodi oko nakapetegi niɡ̶ida ɡ̶oneleegiwa, inoa judeutedi aninaa liɡ̶eladi, codaa me iditawece judeutedi ane liɡ̶eladi digoida nigotaɡ̶a Jerusalém. Niɡ̶idi oko odoletibige me nilaagedi codaa me napaawaɡ̶ateloco, modi me leeditibige me jiiɡ̶enatakata moyeloadi.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Pida aɡ̶ica ane jinaditece loenatagi ane leeɡ̶odi daɡ̶a leeditibige me jiiɡ̶enatakata moyeloadi. Codaa idaaɡ̶ida Paulo dipokota mepaa César, niɡ̶ijo ninionigi-eliodi romaanotedi me iwi anigota. Odaa ja yowoogo me jimonyaticogi minitaɡ̶a César.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Pida ajowooɡ̶odi niɡ̶ica ane jiditini me idalaɡ̶ata niɡ̶ida ɡ̶oneleegiwa me jajigota ɡ̶oninionigi-eliodi romaano. Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi me jinadeegi niɡ̶ida ɡ̶oneleegiwa digoina ɡ̶adodoe akaamitawecetiwaji. Pida aneneɡ̶egi ida ane jaoɡ̶a me inadeegita ɡ̶adodoe niɡ̶ida ɡ̶oneleegiwa, iniotagodi Agripa, akaami anakaami ɡ̶odacilo-nelegi ane iiɡ̶eni inatawece niɡ̶ina nipodigi. Inadeegi niɡ̶ida ɡ̶oneleegiwa jaotibige makati magee, amanagawini jakadi me jiditibige notaɡ̶anaɡ̶axi César, codaa amanagawini jakadi me jeloɡ̶odita ane leeɡ̶odi modakapetege niɡ̶ida ɡ̶oneleegiwa.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Igaataɡ̶a ajakadi me iɡ̶enaɡ̶a daɡ̶a jimonya oko minitaɡ̶a César me iwi anigota, pida agotaɡ̶a jeloɡ̶odita ane leeɡ̶odi niɡ̶ina oko modoletibige me nilaagedi.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.