Atos 23
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs NVT
1 Odaa Paulo watacotece me iwitiogi niɡ̶ijoa seteenta lacilodi judeutedi, odaa jeɡ̶eetiogi, “Inioxoadipi, idioka limedi me jao ane yemaa Aneotedoɡ̶oji, codaa aɡ̶ica ane jeemitetece daɡ̶a iwaaɡ̶adi catiwedi yaaleɡ̶ena.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Niɡ̶ijo neɡ̶eo Paulo niɡ̶ijo ligegi, odaa Ananias, niɡ̶ijo lacilo-sacerdotitedi, ja notaɡ̶aneɡ̶etiniwace niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwadi anodipegitege Paulo, odaa ja iiɡ̶e moyabaketiwece nioladi Paulo.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Odaa Paulo jeɡ̶eeta Ananias, “Aneotedoɡ̶oji icota me ɡ̶adabakeni, leeɡ̶odi mokawii makaami ele. Etakaami digoina mawini anemiitiwa, domigica yoenatagi ane dakapetege ɡ̶onajoinaɡ̶aneɡ̶eco? Pida niɡ̶ida makaami jaɡ̶awii ane dakapetege ɡ̶onajoinaɡ̶aneɡ̶eco niɡ̶ina me iiɡ̶enatakanitiwa metidaxacoɡ̶otigi.”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Odaa niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwadi anodipegitege Paulo modita, “Niɡ̶ida makaami ja beyagi motaɡ̶aneɡ̶eni lacilo-sacerdotitedi.”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Naɡ̶a niniɡ̶odi Paulo, meetiogi, “Inioxoadipi, ajowooɡ̶odi niɡ̶ini ɡ̶oneleegiwa me lacilo-sacerdotitedi. Igaataɡ̶a jowooɡ̶odi Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶anaɡ̶axi me ɡ̶odajoi, ‘Jinaɡ̶a beyagi motaɡ̶anitibige lacilo ɡ̶adoiigi.’”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Pida Paulo naɡ̶a nadi midi niɡ̶idiwa lacilodi judeutedi, saduceutedi, ideɡ̶eledi baɡ̶a fariseutedi, odaa ja dapaawe me dotaɡ̶a, meetiogi, “Inioxoadipi, niɡ̶ida me ee, ee fariseu, ee lionigi fariseutedi. Niɡ̶ida makaamitiwaji awini anemiitiwa niɡ̶ina noko leeɡ̶odi me inibeotege niɡ̶ica noko Aneotedoɡ̶oji nigeote émaɡ̶aɡ̶a me newiɡ̶atace.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Niɡ̶ijo Paulo neɡ̶eote niɡ̶ijoa lotaɡ̶a, odaa niɡ̶ijoa fariseutedi ijaaɡ̶ijoa saduceutedi ja dinotigimadetiwage, codaa niɡ̶ijoa seteenta lacilodi jaɡ̶aɡ̶a dawalace.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Leeɡ̶odi niɡ̶ijoa saduceutedi moditibece ica Aneotedoɡ̶oji me deɡ̶eote émaɡ̶aɡ̶a me newiɡ̶atace, codaa aɡ̶oyiwaɡ̶adi minoa aanjotedi codaa me niwicidi. Pida niɡ̶ijoa fariseutedi boɡ̶oyiwaɡ̶adi minoa.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Odaa jeɡ̶epaanaɡ̶a dawice me napaawaɡ̶ateloco, odaa niɡ̶ijoa niiɡ̶axinaɡ̶anadi ane fariseutedi ja dabiditiniwace, odaa ja dawice modinotigimadetege, modi, “Aɡ̶ica ane jakataɡ̶a libatiigi niɡ̶ida ɡ̶oneleegiwa. Ate jowooɡ̶otaɡ̶a, pida ijoateɡ̶ewi mica aanjo domige niwigo ane yotaɡ̶aneɡ̶e.”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Odaa ja domaɡ̶aleedi ina midiaa dilokotiwage, odaa niɡ̶ijo goloneegi ja doitibige diɡ̶ica anodigota Paulo. Odaa ja iiɡ̶e niɡ̶ijoa niodaɡ̶awadi moibake loniciwaɡ̶a monoɡ̶atice Paulo me idei liwigotigi niɡ̶ijo noiigi. Odaa joɡ̶oyadeegiticogi minitaɡ̶a niɡ̶ijo iodaɡ̶awadi liɡ̶eladi ane dotete.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Niɡ̶ijo enoale Ǥoniotagodi ja dinikeeteta Paulo, idiaa dabidite liwai, odaa jeɡ̶eeteta, “Paulo, eloodaɡ̶ateeni ɡ̶adaaleɡ̶ena. Igaataɡ̶a leeditibige me enitici digoina nigotaɡ̶a Jerusalém. Codaa nigidiaaɡ̶idi leeditibige me enitici digoida nigotaɡ̶a Roma.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Igaanaɡ̶a yeloɡ̶otibige, onateciɡ̶ijoa ijoa judeutedi ja yatecoɡ̶o me dinilakidetiwage lowoogo. Codaa owo ligegitege Aneotedoɡ̶oji me daɡ̶a niodaɡ̶a oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶icata anowacipeta nigepaaɡ̶icota makati moyeloadi Paulo.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Onidiwa caticedi me cwareenta ɡ̶oneleegiwadi ane dinilakidetiwage.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Odaa jiɡ̶igotibeci midiwataɡ̶a niɡ̶ijo anoiiɡ̶e sacerdotitedi ijaaɡ̶ijoa lacilodi niɡ̶idi noiigi, moditiogi, “Niɡ̶ida moko ja idinilakidenaɡ̶atiwage codaa ja jaoɡ̶a ɡ̶ogegitege Aneotedoɡ̶oji me daɡ̶a jiniodaɡ̶a nigepaaɡ̶icota me jakataɡ̶a me jeloataɡ̶a Paulo.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Odaa natigide, akaamitiwaji idiaaɡ̶idi seteenta lacilodi yoiigi iwakateeni ɡ̶agegi mipokita goloneegi me nadeegitace Paulo digoina makaamitaɡ̶a. Enita goloneegi memaanitiwaji me yenikamaɡ̶a majipaata niɡ̶icoa Paulo loenataka. Odaa idiaaɡ̶ejonaɡ̶a inibeoonaɡ̶atege digoida naigi. Nige ixomaɡ̶atijo Paulo, odaa ja jeloataɡ̶a, maleediɡ̶icatibige diɡ̶icotio.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Pida ijo lionigi naɡ̶ajo niwaalo Paulo ja yowooɡ̶odi ane domoɡ̶odigota Paulo moyeloadi. Odaa jiɡ̶igo minitaɡ̶a iodaɡ̶awadi liɡ̶eladi ane dotete, odaa ja yatematita Paulo niɡ̶ijo ane leedi modigota.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Odaa Paulo jeɡ̶enidita onijoteci niɡ̶ijoa jajeentexedi, odaa jeɡ̶eeta, “Adeegita goloneegi niɡ̶ida lioneeɡ̶a. Igaataɡ̶a ida latematigota.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Odaa niɡ̶ijo jajeentegi ja yadeegi niɡ̶ijo lioneeɡ̶a minitaɡ̶a goloneegi, odaa jeɡ̶ee niɡ̶ijo jajeentegi, “Paulo, niɡ̶ijo niwilogojegi, eniditiwa, odaa ja nipokotiwa me jinadeegitaɡ̶awa niɡ̶ida lioneeɡ̶a. Igaataɡ̶a onida ica latematigotaɡ̶awa.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Odaa niɡ̶ijo goloneegi ja dibatigi libaaɡ̶adi niɡ̶ijo lioneeɡ̶a, odaa ja ixipetice me ige, meeta, “Amiida ica ɡ̶adatematigotiwa?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Odaa niɡ̶ijo lioneeɡ̶a jeɡ̶ee, “Idiwa judeutedi ane dinilakidetiwage modipokotaɡ̶awa madeegitacicogi Paulo lodoe niɡ̶ijoa seteenta lacilodi judeutedi. Nigenagitibeci, odaa jonoɡ̶okanice oyemaa me iɡ̶enaɡ̶a mowajipata niɡ̶ica Paulo ane loenatagi.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Pida jinaɡ̶a domaɡ̶a aniwotitema niɡ̶ida ane lipoketegi, igaataɡ̶a idiwa caticedi me cwareenta judeutedi dinaɡ̶aditiniwace digoida naigi ane onibeotege Paulo me ixomaɡ̶atijo. Niɡ̶idi owo ligegitege Aneotedoɡ̶oji me daɡ̶a niodaɡ̶a oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶a nacipaɡ̶a nigepaaɡ̶icota moyakadi moyeloadi Paulo. Niɡ̶idiwa ɡ̶oneleegiwadi ja nigomaɡ̶a moyeloadi, odaa idokaanaɡ̶a onibeotibigege magiti ane lipoketegi.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Odaa niɡ̶ijo goloneegi jeɡ̶eeta niɡ̶ijo lioneeɡ̶a, “Jinaɡ̶a domiɡ̶ica ane enita manatematiitiwa niɡ̶ida ane lowoogo.” Odaa ja iiɡ̶e niɡ̶ijo lioneeɡ̶a mopi.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Odaa niɡ̶ijo goloneegi jeɡ̶eniditiogi itoataale jajeentexedi, odaa meetiogi, “Iomaɡ̶atitedice iniwata-taalia iodaɡ̶awadi ane ewaligi, seteenta iodaɡ̶awadi ane icooɡ̶olatedaɡ̶a, idiaa eletidi iniwata-taalia iodaɡ̶awadi anoibake apocenigi me nidelaɡ̶a, anenyaɡ̶ati migotibeci nigotaɡ̶a Cesaréia. Leeditibige me noditicoaci nige noove lakata menoale.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Codaa eledi oenitema apolicaɡ̶anadi Paulo menicooɡ̶olatedi, odaa ɡ̶adeegiticogitiwaji madowetiteloco minitaɡ̶a Félix, ane lacilo romaanotedi ane iiɡ̶e iditawece nipodigi Judéia.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Odaa niɡ̶ijo goloneegi jeɡ̶eo lidie notaɡ̶anaɡ̶axi anee,
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Ee Cláudio Lísias.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Judeutedi odibata niɡ̶ini ɡ̶oneleegiwa domoɡ̶oyemaa moyeloadi. Odaa naɡ̶a jajipatibece mida aneetege ɡ̶odoiigi romaanotedi, odaa ja jadeegi iodaɡ̶awadi me inoɡ̶atice me idei libaaɡ̶adi niɡ̶idi noiigi.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Odaa niɡ̶idiaaɡ̶idi ja domaɡ̶a jemaa me jowooɡ̶odi niɡ̶ica ane leeɡ̶odi meneɡ̶egi odakapetege. Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi me jadeegita lodoe niɡ̶ijoa seteenta laxokodi ɡ̶oneleegiwadi lacilodi niɡ̶idi noiigi judeutedi.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Odaa ja jowooɡ̶odi me diɡ̶icata loenatagi ane beyagi aneo me leeditibige me jiiɡ̶enatakata moyeloadi, domigetaɡ̶a jokolenaɡ̶atiwece niwiloɡ̶onaɡ̶axi. Domoɡ̶odoletibige me nilaagedi leeɡ̶odi modi ica me daɡ̶a dioteci inoa ane lakataɡ̶a niɡ̶idi noiigi.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Pida ijo oko aneo yeemidi me dinilakidetiwage odoletibige moyeloadi. Odaa ja yowoogo me diɡ̶icata ane jopaɡ̶adi me jimonyataɡ̶awa. Codaa jaɡ̶aɡ̶a jimonya niɡ̶ijo anodoletibige me nilaagedi niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa migotibeci ɡ̶adodoe moyeloɡ̶odi ica ane leeɡ̶odi modakapetege.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Odaa niɡ̶ijoa iodaɡ̶awadi joɡ̶owo niɡ̶ijo ane liiɡ̶enatakaneɡ̶egi niɡ̶ijo goloneegi. Odaa joɡ̶oyadeegi Paulo niɡ̶ijo enoale digoida nigotaɡ̶a Antipátride.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Neɡ̶eledi noko niɡ̶ijoa iodaɡ̶awadi anokewaligi ja dopitijo minitaɡ̶a liɡ̶eladi ane dotete digoida nigotaɡ̶a Jerusalém, odaa joɡ̶oika niɡ̶ijoa apolicaɡ̶anaɡ̶ademaɡ̶a midapaɡ̶a diiticogi moilaajo Paulo.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Igaanoɡ̶ototicogi nigotaɡ̶a Cesaréia, odaa joɡ̶oyajigota naɡ̶ajo notaɡ̶anaɡ̶axi niɡ̶ijo lacilo romaanotedi, odaa jaɡ̶aɡ̶oikee Paulo.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Igaanaɡ̶a yalomeɡ̶eteloco naɡ̶ajo notaɡ̶anaɡ̶axi, odaa niɡ̶ijo lacilo romaanotedi ja ige Paulo eotibige me yowooɡ̶odi niɡ̶ica nipodigi anelatibige. Odaa ja yowooɡ̶odi Paulo melatibige nipodigi Cilícia.
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Odaa jeɡ̶eeta Paulo, “Amina nigenotibeci niɡ̶ica anakaami nilaagedi, odaa jemaa me jajipataɡ̶awa niɡ̶ica anemaani me ɡ̶agegi.” Odaa ja iiɡ̶e niodaɡ̶awadi moyowie Paulo minitaɡ̶a diimigi-nelegi, Herodes liɡ̶eladi, niɡ̶ijo lacilo-nelegi judeutedi niɡ̶idi nipodigi.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.