Atos 23
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs NTLH
1 Odaa Paulo watacotece me iwitiogi niɡ̶ijoa seteenta lacilodi judeutedi, odaa jeɡ̶eetiogi, “Inioxoadipi, idioka limedi me jao ane yemaa Aneotedoɡ̶oji, codaa aɡ̶ica ane jeemitetece daɡ̶a iwaaɡ̶adi catiwedi yaaleɡ̶ena.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Niɡ̶ijo neɡ̶eo Paulo niɡ̶ijo ligegi, odaa Ananias, niɡ̶ijo lacilo-sacerdotitedi, ja notaɡ̶aneɡ̶etiniwace niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwadi anodipegitege Paulo, odaa ja iiɡ̶e moyabaketiwece nioladi Paulo.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Odaa Paulo jeɡ̶eeta Ananias, “Aneotedoɡ̶oji icota me ɡ̶adabakeni, leeɡ̶odi mokawii makaami ele. Etakaami digoina mawini anemiitiwa, domigica yoenatagi ane dakapetege ɡ̶onajoinaɡ̶aneɡ̶eco? Pida niɡ̶ida makaami jaɡ̶awii ane dakapetege ɡ̶onajoinaɡ̶aneɡ̶eco niɡ̶ina me iiɡ̶enatakanitiwa metidaxacoɡ̶otigi.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Odaa niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwadi anodipegitege Paulo modita, “Niɡ̶ida makaami ja beyagi motaɡ̶aneɡ̶eni lacilo-sacerdotitedi.”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Naɡ̶a niniɡ̶odi Paulo, meetiogi, “Inioxoadipi, ajowooɡ̶odi niɡ̶ini ɡ̶oneleegiwa me lacilo-sacerdotitedi. Igaataɡ̶a jowooɡ̶odi Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶anaɡ̶axi me ɡ̶odajoi, ‘Jinaɡ̶a beyagi motaɡ̶anitibige lacilo ɡ̶adoiigi.’”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Pida Paulo naɡ̶a nadi midi niɡ̶idiwa lacilodi judeutedi, saduceutedi, ideɡ̶eledi baɡ̶a fariseutedi, odaa ja dapaawe me dotaɡ̶a, meetiogi, “Inioxoadipi, niɡ̶ida me ee, ee fariseu, ee lionigi fariseutedi. Niɡ̶ida makaamitiwaji awini anemiitiwa niɡ̶ina noko leeɡ̶odi me inibeotege niɡ̶ica noko Aneotedoɡ̶oji nigeote émaɡ̶aɡ̶a me newiɡ̶atace.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Niɡ̶ijo Paulo neɡ̶eote niɡ̶ijoa lotaɡ̶a, odaa niɡ̶ijoa fariseutedi ijaaɡ̶ijoa saduceutedi ja dinotigimadetiwage, codaa niɡ̶ijoa seteenta lacilodi jaɡ̶aɡ̶a dawalace.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Leeɡ̶odi niɡ̶ijoa saduceutedi moditibece ica Aneotedoɡ̶oji me deɡ̶eote émaɡ̶aɡ̶a me newiɡ̶atace, codaa aɡ̶oyiwaɡ̶adi minoa aanjotedi codaa me niwicidi. Pida niɡ̶ijoa fariseutedi boɡ̶oyiwaɡ̶adi minoa.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Odaa jeɡ̶epaanaɡ̶a dawice me napaawaɡ̶ateloco, odaa niɡ̶ijoa niiɡ̶axinaɡ̶anadi ane fariseutedi ja dabiditiniwace, odaa ja dawice modinotigimadetege, modi, “Aɡ̶ica ane jakataɡ̶a libatiigi niɡ̶ida ɡ̶oneleegiwa. Ate jowooɡ̶otaɡ̶a, pida ijoateɡ̶ewi mica aanjo domige niwigo ane yotaɡ̶aneɡ̶e.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Odaa ja domaɡ̶aleedi ina midiaa dilokotiwage, odaa niɡ̶ijo goloneegi ja doitibige diɡ̶ica anodigota Paulo. Odaa ja iiɡ̶e niɡ̶ijoa niodaɡ̶awadi moibake loniciwaɡ̶a monoɡ̶atice Paulo me idei liwigotigi niɡ̶ijo noiigi. Odaa joɡ̶oyadeegiticogi minitaɡ̶a niɡ̶ijo iodaɡ̶awadi liɡ̶eladi ane dotete.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Niɡ̶ijo enoale Ǥoniotagodi ja dinikeeteta Paulo, idiaa dabidite liwai, odaa jeɡ̶eeteta, “Paulo, eloodaɡ̶ateeni ɡ̶adaaleɡ̶ena. Igaataɡ̶a leeditibige me enitici digoina nigotaɡ̶a Jerusalém. Codaa nigidiaaɡ̶idi leeditibige me enitici digoida nigotaɡ̶a Roma.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Igaanaɡ̶a yeloɡ̶otibige, onateciɡ̶ijoa ijoa judeutedi ja yatecoɡ̶o me dinilakidetiwage lowoogo. Codaa owo ligegitege Aneotedoɡ̶oji me daɡ̶a niodaɡ̶a oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶icata anowacipeta nigepaaɡ̶icota makati moyeloadi Paulo.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Onidiwa caticedi me cwareenta ɡ̶oneleegiwadi ane dinilakidetiwage.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Odaa jiɡ̶igotibeci midiwataɡ̶a niɡ̶ijo anoiiɡ̶e sacerdotitedi ijaaɡ̶ijoa lacilodi niɡ̶idi noiigi, moditiogi, “Niɡ̶ida moko ja idinilakidenaɡ̶atiwage codaa ja jaoɡ̶a ɡ̶ogegitege Aneotedoɡ̶oji me daɡ̶a jiniodaɡ̶a nigepaaɡ̶icota me jakataɡ̶a me jeloataɡ̶a Paulo.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Odaa natigide, akaamitiwaji idiaaɡ̶idi seteenta lacilodi yoiigi iwakateeni ɡ̶agegi mipokita goloneegi me nadeegitace Paulo digoina makaamitaɡ̶a. Enita goloneegi memaanitiwaji me yenikamaɡ̶a majipaata niɡ̶icoa Paulo loenataka. Odaa idiaaɡ̶ejonaɡ̶a inibeoonaɡ̶atege digoida naigi. Nige ixomaɡ̶atijo Paulo, odaa ja jeloataɡ̶a, maleediɡ̶icatibige diɡ̶icotio.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Pida ijo lionigi naɡ̶ajo niwaalo Paulo ja yowooɡ̶odi ane domoɡ̶odigota Paulo moyeloadi. Odaa jiɡ̶igo minitaɡ̶a iodaɡ̶awadi liɡ̶eladi ane dotete, odaa ja yatematita Paulo niɡ̶ijo ane leedi modigota.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Odaa Paulo jeɡ̶enidita onijoteci niɡ̶ijoa jajeentexedi, odaa jeɡ̶eeta, “Adeegita goloneegi niɡ̶ida lioneeɡ̶a. Igaataɡ̶a ida latematigota.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Odaa niɡ̶ijo jajeentegi ja yadeegi niɡ̶ijo lioneeɡ̶a minitaɡ̶a goloneegi, odaa jeɡ̶ee niɡ̶ijo jajeentegi, “Paulo, niɡ̶ijo niwilogojegi, eniditiwa, odaa ja nipokotiwa me jinadeegitaɡ̶awa niɡ̶ida lioneeɡ̶a. Igaataɡ̶a onida ica latematigotaɡ̶awa.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Odaa niɡ̶ijo goloneegi ja dibatigi libaaɡ̶adi niɡ̶ijo lioneeɡ̶a, odaa ja ixipetice me ige, meeta, “Amiida ica ɡ̶adatematigotiwa?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Odaa niɡ̶ijo lioneeɡ̶a jeɡ̶ee, “Idiwa judeutedi ane dinilakidetiwage modipokotaɡ̶awa madeegitacicogi Paulo lodoe niɡ̶ijoa seteenta lacilodi judeutedi. Nigenagitibeci, odaa jonoɡ̶okanice oyemaa me iɡ̶enaɡ̶a mowajipata niɡ̶ica Paulo ane loenatagi.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Pida jinaɡ̶a domaɡ̶a aniwotitema niɡ̶ida ane lipoketegi, igaataɡ̶a idiwa caticedi me cwareenta judeutedi dinaɡ̶aditiniwace digoida naigi ane onibeotege Paulo me ixomaɡ̶atijo. Niɡ̶idi owo ligegitege Aneotedoɡ̶oji me daɡ̶a niodaɡ̶a oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶a nacipaɡ̶a nigepaaɡ̶icota moyakadi moyeloadi Paulo. Niɡ̶idiwa ɡ̶oneleegiwadi ja nigomaɡ̶a moyeloadi, odaa idokaanaɡ̶a onibeotibigege magiti ane lipoketegi.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Odaa niɡ̶ijo goloneegi jeɡ̶eeta niɡ̶ijo lioneeɡ̶a, “Jinaɡ̶a domiɡ̶ica ane enita manatematiitiwa niɡ̶ida ane lowoogo.” Odaa ja iiɡ̶e niɡ̶ijo lioneeɡ̶a mopi.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Odaa niɡ̶ijo goloneegi jeɡ̶eniditiogi itoataale jajeentexedi, odaa meetiogi, “Iomaɡ̶atitedice iniwata-taalia iodaɡ̶awadi ane ewaligi, seteenta iodaɡ̶awadi ane icooɡ̶olatedaɡ̶a, idiaa eletidi iniwata-taalia iodaɡ̶awadi anoibake apocenigi me nidelaɡ̶a, anenyaɡ̶ati migotibeci nigotaɡ̶a Cesaréia. Leeditibige me noditicoaci nige noove lakata menoale.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Codaa eledi oenitema apolicaɡ̶anadi Paulo menicooɡ̶olatedi, odaa ɡ̶adeegiticogitiwaji madowetiteloco minitaɡ̶a Félix, ane lacilo romaanotedi ane iiɡ̶e iditawece nipodigi Judéia.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Odaa niɡ̶ijo goloneegi jeɡ̶eo lidie notaɡ̶anaɡ̶axi anee,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Ee Cláudio Lísias.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Judeutedi odibata niɡ̶ini ɡ̶oneleegiwa domoɡ̶oyemaa moyeloadi. Odaa naɡ̶a jajipatibece mida aneetege ɡ̶odoiigi romaanotedi, odaa ja jadeegi iodaɡ̶awadi me inoɡ̶atice me idei libaaɡ̶adi niɡ̶idi noiigi.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Odaa niɡ̶idiaaɡ̶idi ja domaɡ̶a jemaa me jowooɡ̶odi niɡ̶ica ane leeɡ̶odi meneɡ̶egi odakapetege. Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi me jadeegita lodoe niɡ̶ijoa seteenta laxokodi ɡ̶oneleegiwadi lacilodi niɡ̶idi noiigi judeutedi.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Odaa ja jowooɡ̶odi me diɡ̶icata loenatagi ane beyagi aneo me leeditibige me jiiɡ̶enatakata moyeloadi, domigetaɡ̶a jokolenaɡ̶atiwece niwiloɡ̶onaɡ̶axi. Domoɡ̶odoletibige me nilaagedi leeɡ̶odi modi ica me daɡ̶a dioteci inoa ane lakataɡ̶a niɡ̶idi noiigi.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Pida ijo oko aneo yeemidi me dinilakidetiwage odoletibige moyeloadi. Odaa ja yowoogo me diɡ̶icata ane jopaɡ̶adi me jimonyataɡ̶awa. Codaa jaɡ̶aɡ̶a jimonya niɡ̶ijo anodoletibige me nilaagedi niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa migotibeci ɡ̶adodoe moyeloɡ̶odi ica ane leeɡ̶odi modakapetege.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Odaa niɡ̶ijoa iodaɡ̶awadi joɡ̶owo niɡ̶ijo ane liiɡ̶enatakaneɡ̶egi niɡ̶ijo goloneegi. Odaa joɡ̶oyadeegi Paulo niɡ̶ijo enoale digoida nigotaɡ̶a Antipátride.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Neɡ̶eledi noko niɡ̶ijoa iodaɡ̶awadi anokewaligi ja dopitijo minitaɡ̶a liɡ̶eladi ane dotete digoida nigotaɡ̶a Jerusalém, odaa joɡ̶oika niɡ̶ijoa apolicaɡ̶anaɡ̶ademaɡ̶a midapaɡ̶a diiticogi moilaajo Paulo.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Igaanoɡ̶ototicogi nigotaɡ̶a Cesaréia, odaa joɡ̶oyajigota naɡ̶ajo notaɡ̶anaɡ̶axi niɡ̶ijo lacilo romaanotedi, odaa jaɡ̶aɡ̶oikee Paulo.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Igaanaɡ̶a yalomeɡ̶eteloco naɡ̶ajo notaɡ̶anaɡ̶axi, odaa niɡ̶ijo lacilo romaanotedi ja ige Paulo eotibige me yowooɡ̶odi niɡ̶ica nipodigi anelatibige. Odaa ja yowooɡ̶odi Paulo melatibige nipodigi Cilícia.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Odaa jeɡ̶eeta Paulo, “Amina nigenotibeci niɡ̶ica anakaami nilaagedi, odaa jemaa me jajipataɡ̶awa niɡ̶ica anemaani me ɡ̶agegi.” Odaa ja iiɡ̶e niodaɡ̶awadi moyowie Paulo minitaɡ̶a diimigi-nelegi, Herodes liɡ̶eladi, niɡ̶ijo lacilo-nelegi judeutedi niɡ̶idi nipodigi.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.