Atos 17
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs NVT
1 Paulo ijaaɡ̶ijoa lokaaɡ̶etedi eɡ̶idaa diiticogi me wiajeeɡ̶a, odaa joɡ̶odigotece nigotadi Anfípolis aniaa Apolônia, odaa joɡ̶otota nigotaɡ̶a Tessalônica. Jiɡ̶idiaaɡ̶i aca liiakanaɡ̶axi judeutedi.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Paulo mina ligileɡ̶egi migo minoataɡ̶a inoa niiakanaɡ̶axiidi, odaa jiɡ̶igo. Niɡ̶ijoatigilo itoatadiɡ̶ida saabadotedi Paulo igo niiakanaɡ̶axi, odaa ja dinotigimadetege niɡ̶ijo oko niɡ̶ijo neɡ̶eetece ane diitigilo Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶a.
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 Paulo diiɡ̶axinaɡ̶atece codaa me ikeetiogi me leeditibige niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwa me dawikode, yeleo, odaa yewiɡ̶atace, niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwa ane niiɡ̶e Aneotedoɡ̶oji meote me ɡ̶odewiɡ̶atace. Odaa Paulo jeɡ̶eetiogi, “Jatematitaɡ̶awatiwaji, mejitece Jesus. Jiɡ̶iniaaɡ̶iniwa Jesus niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwa Aneotedoɡ̶oji ane niiɡ̶e meote me ɡ̶odewiɡ̶atace.”
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 Onateciɡ̶ijo niɡ̶ijo oko anowajipatalo lotaɡ̶a Paulo ijaa Silas eniwaɡ̶atakanaɡ̶a, odaa joɡ̶odinawanaɡ̶aditege. Liwigotigi niɡ̶idi aneniwaɡ̶atakanaɡ̶a idi eliodi greegotedi anodoɡ̶etetalo Aneotedoɡ̶oji, codaa meliodi iwaalepodi ɡ̶oneɡ̶aɡ̶a.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Pida icoa judeutedi ja nocetibigiwaji, odaa joɡ̶oyatecoɡ̶otee ica lapo ɡ̶oneleegiwadi agopeloaɡ̶a anidiaaɡ̶itibiga miditaɡ̶a ane licooɡ̶adi oko naɡ̶ani nigotaɡ̶a. Odaa niɡ̶ini lapo jiɡ̶igotibeci oibatooɡ̶odi naɡ̶ani nigotaɡ̶a. Odaa joɡ̶onipoditice Jasão liɡ̶eladi, odoletibige me dakatiobece, domiɡ̶igotibeci odoletibige Paulo ijaa Silas, domoɡ̶odoletibige moyadeegiticogi lodoe niɡ̶ijo noiigi.
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 Igaanaɡ̶a diɡ̶icata moyakadi Paulo ijaa Silas, odaa joɡ̶oixigitijo Jasão ijaaɡ̶ijo eledi ɡ̶onioxoadipi, odaa joɡ̶oyadeegiticogi lodoe niɡ̶ijoa lacilodi naɡ̶ani nigotaɡ̶a. Odaa ja napaawaɡ̶ateloco, modi, “Natigide etina joɡ̶onotoɡ̶owa niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwadi anowo ligecaɡ̶aloɡ̶o niɡ̶eladimigipitigi inoatawece nigotadi.
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 Codaa Jasão nodetibigiwaji niɡ̶idiwa ɡ̶oneleegiwadi midiaaɡ̶i liɡ̶eladi. Niɡ̶idiwa ɡ̶oneleegiwadi aɡ̶oyiwaɡ̶adi lajoinaɡ̶aneɡ̶eco César, ninionigi-eliodi romaanotedi ane diiɡ̶enataka digoina Tessalônica, leeɡ̶odi modi mini epaa ninionigi-eliodi ane liboonaɡ̶adi Jesus.”
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 Niɡ̶ijo noɡ̶owajipatalo lotaɡ̶a niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwadi abeyacaɡ̶aɡ̶a, odaa niɡ̶ijoa lacilodi ijaaɡ̶ijo niɡ̶eladimigipitigi naɡ̶ani nigotaɡ̶a eliodi me noɡ̶owikomataaɡ̶a, codaa aɡ̶aleeɡ̶oyowooɡ̶odi niɡ̶ica anowo.
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 Odaa niɡ̶ijoa lacilodi joɡ̶oiiɡ̶e Jasão ijaaɡ̶ijoa lokaaɡ̶etedi moyajigo dinyeelo, micataɡ̶a daɡ̶a loojedi meo Paulo ijaa Silas me daɡ̶aleeɡ̶owo anodi me beyagi. Odaa niɡ̶idiaaɡ̶idi joɡ̶oikaticoace.
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 Igaanaɡ̶a enoale, aɡ̶ica anoyopaɡ̶adi niɡ̶ijo ɡ̶onioxoadipi joɡ̶oiiɡ̶e Paulo ijaa Silas migotibeci nigotaɡ̶a Beréia. Noɡ̶ototicogi Beréia, odaa jiɡ̶igotibeci manitaɡ̶a liiakanaɡ̶axi judeutedi.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 Niɡ̶idi oko digoida Beréia baanaɡ̶a nigomaɡ̶a mowajipata anewi aliciagi niɡ̶ijo niɡ̶eladimigipitigi nigotaɡ̶a Tessalônica. Codaa oyemaa meliodi mowajipatalo Paulo lotaɡ̶a. Inoatawece nokododi oiwitelogo lotaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji owotibige moyowooɡ̶odi domigewi ica Paulo ane diiɡ̶axinaɡ̶atece.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 Odaa eliodi niɡ̶ijo oko joɡ̶onakato Ǥoniotagodi. Liwigotigi niɡ̶ijo aneniwaɡ̶atakanaɡ̶a ijo eliodi greegotedi codaa me iwaalepodi anida aneetege licoɡ̶egi ane ɡ̶oneɡ̶aɡ̶a.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Pida niɡ̶ijoa judeutedi ane liɡ̶eladi nigotaɡ̶a Tessalônica noɡ̶odibodicetibige Paulo me yeloɡ̶oditedibece Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶a digoida nigotaɡ̶a Beréia, odaa jaɡ̶aɡ̶igotibeci moyetigi lacilo niɡ̶idi noiigi modakapetege Paulo ijaa Silas.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 Odaa aɡ̶ica anoyopaɡ̶adi ɡ̶onioxoadipi joɡ̶oimonya Paulo migo liniogotibece akiidi-eliodi, pida Silas ijaa Timóteo biɡ̶idiaa nenyaɡ̶ate nigotaɡ̶a Beréia.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 Odaa niɡ̶ijoa eletidi lokaaɡ̶etedi joɡ̶oilaajo Paulo neɡ̶epaa nigotaɡ̶a Atenas. Niɡ̶idiaaɡ̶idi ja dopitijo manitaɡ̶a nigotaɡ̶a Beréia, odaa Paulo ja dajoinaɡ̶atigi moibodicaxi Silas ijaa Timóteo me daɡ̶a dinopaɡ̶adi migotibeci minitaɡ̶a.
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 Niɡ̶ijo Paulo midiaaɡ̶ite nigotaɡ̶a Atenas, nibeotibigege Silas ijaa Timóteo motota. Niɡ̶ijo midiaaɡ̶i me nibeotibige, odaa ja nadi naɡ̶ani nigotaɡ̶a Atenas minoa niwicidi. Odaa eliodi me agecaɡ̶alo, codaa me ilee laaleɡ̶ena.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 Odaa jiɡ̶igo manitaɡ̶a liiakanaɡ̶axi judeutedi, odaa ja dinotigimadetege icoa judeutedi icaaɡ̶ica ane daɡ̶a judeutedi pida odioteci lakataɡ̶a judeutedi, codaa eledi dinotigimadetege niɡ̶ijo oko ane dakapetibigiwage inoatawece nokododi miditaɡ̶a ane licooɡ̶adi oko me yatecoɡ̶o.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 Codaa eledi dakapetege icoa niiɡ̶axinaɡ̶anadi epicureutedi ijaaɡ̶ijoa estóicotedi, eledi odinotigimadetege. Odaa dinigetiwage, modi, “Amiini ini yetole ane leedi me ɡ̶odiiɡ̶axi?” Icaaɡ̶ica eledi modi, “Icaa mina daɡ̶a yalaɡ̶atiogi noenoɡ̶ododi eletidi noiika.” Odaa jiɡ̶inaa lotaɡ̶a leeɡ̶odi Paulo me yalaɡ̶atalo Jesus codaa me yalaɡ̶ata Aneotedoɡ̶oji meote Jesus me yewiɡ̶atace niɡ̶ijo moyeloadi.
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 Odaa joɡ̶oyadeegiticogi Paulo miditaɡ̶a niɡ̶ijo aneitibige me yatecoɡ̶o icoa lilokaɡ̶awadi niiɡ̶axinaɡ̶anadi, ane liboonaɡ̶adi Areópago, niɡ̶idi aneitibige amina ite oko me yatecoɡ̶o, me diniiɡ̶axitibigiwaji. Odaa joɡ̶odita Paulo, “Jemaanaɡ̶a me jowooɡ̶otaɡ̶a amigida ica gela ɡ̶adiiɡ̶axinaɡ̶aneɡ̶egi aneloɡ̶otitibece.
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 Igaataɡ̶a niɡ̶ijoa ɡ̶adotaɡ̶a etiɡ̶odawelaɡ̶adi, odaa joleeɡ̶atibige me jowooɡ̶otaɡ̶a anodaa diitigilo niɡ̶ijoa ɡ̶adotaɡ̶a.”
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 Odaa jiɡ̶idaaɡ̶owote, igaataɡ̶a iditawece niɡ̶eladimigipitigi naɡ̶ani nigotaɡ̶a inaaɡ̶inoa iomaɡ̶aɡ̶a pida idiaa liɡ̶eladi nigotaɡ̶a Atenas lemaanigitibece me leegi midiaaɡ̶i moyatemati codaa mowajipata okanicodaaɡ̶icata gela nibodigi.
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 Odaa Paulo ja dabiditi liwigotigi niɡ̶ijo oko ane yatecoɡ̶o anoyatigi me Areópago, odaa jeɡ̶ee, “Akaami iniotagodepodi ane ɡ̶adiɡ̶eladi Atenas jinadi niɡ̶ina akaamitiwaji mawiite inoatawece moɡ̶eetetiogi niɡ̶inoa ɡ̶aniwicidi.
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Niɡ̶ijo mejigoteloco naɡ̶ana ɡ̶anigotaɡ̶atiwaji, odaa jinadi ane onitibigetiwaji mateciɡ̶i moɡ̶eetetiogi niɡ̶inoa ɡ̶aniwicidi. Codaa eledi jinadi naɡ̶ajo wetiɡ̶a anabakenitiwaji maweniɡ̶ideni niɡ̶ina ɡ̶aniwigo, naɡ̶ani wetiɡ̶a diniditeloco nidigo anee, ‘Digoina joɡ̶eeɡ̶ata ɡ̶onoenoɡ̶odi ane diɡ̶icata me jowooɡ̶otaɡ̶a.’ Niɡ̶iniwa Ǥonoenoɡ̶odi anoɡ̶eetetalotiwaji idaaɡ̶ee me diɡ̶icoatedi mowooɡ̶oti, joaniɡ̶iniaaɡ̶ejitece niɡ̶ina me ɡ̶adiiɡ̶axinitiwaji. |src="cn01998B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 17.23"
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 Aneotedoɡ̶oji eote niɡ̶ina iiɡ̶o codaa me inoatawece niɡ̶inoa aninoa digoina iiɡ̶o. Iniaaɡ̶iniwa Ǥoniotagodi Aneotedoɡ̶oji iiɡ̶e inoatawece ane ideite ditibigimedi codaa me iiɡ̶o, odaa adiɡ̶eladetedigi diimigi ane loenatagi niɡ̶ina oko.
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 Iniaaɡ̶iniwa ayopotedibige niɡ̶ina oko doɡ̶owo noenatagitema anigetiɡ̶idi, leeɡ̶odi Jiɡ̶iniaaɡ̶eote niɡ̶ina oko me newiɡ̶a, me naalaɡ̶a, codaa yajigotediogi niɡ̶ina oko inoatawece anoyopotibige me newiɡ̶a.
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 Yoe inoatawece ane noiika, anida aneetege licoɡ̶egi niɡ̶ijo odoejegi ɡ̶oneleegiwa loenatagi. Odaa ja ilaagaɡ̶aditedeloco me niɡ̶eladeeɡ̶ateloco inoatawece liwailidi iiɡ̶o. Jiɡ̶iniaaɡ̶iniwa ane nilaɡ̶aditetema nokododi niɡ̶ina oko, codaa me nibikota niiɡ̶otedi niɡ̶ijo maleediɡ̶icatibige mina me newiɡ̶a.
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 Joaniɡ̶idaa aneote, eotedibige modoletibige odaa domoɡ̶oyakadi niɡ̶ina modoletibige. Pida aleegitalo me yototedice oninitecibeci niɡ̶ina oko.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 Jiɡ̶idaa ligegitibece niɡ̶ijo oko ane ɡ̶adoiigi mee,
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 Enice leeɡ̶odi moko lionigipi Aneotedoɡ̶oji leeditibige me daɡ̶a jileɡ̶atibige Aneotedoɡ̶oji daɡ̶a liciagi okanicodaaɡ̶icata niwigo noenatagi oolo, domigetaɡ̶a beexo, oɡ̶oa domigetaɡ̶a wetiɡ̶a, loenataka niɡ̶ina oko ane lixakedi me yoe, codaa me yowooɡ̶odi me dadineɡ̶enataka.
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 Aneotedoɡ̶oji aiwi anigoteta niɡ̶ijo oko niɡ̶ijo jotigide niɡ̶ijo me doɡ̶oyowooɡ̶odi mida libatiigi. Pida natigide iiɡ̶e inatawece niɡ̶ina oko digoina iiɡ̶o, minatawece odinilaatece libeyaceɡ̶eco.
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Leeɡ̶odi jeɡ̶eote lakatagi noko me iwi anigotediogi inatawece oko digoina iiɡ̶o, codaa meote ane iɡ̶enaɡ̶a nige iwi anigotediogi niɡ̶ina oko. Odaa eote ibake Ǥoneleegiwa niɡ̶ijo ane ixipetedice mepaa iwi anigotiogi oko. Ikeetediogi inatawece oko mewi micota me ibake niɡ̶ijoa Ǥoneleegiwa me iwi anigotediogi niɡ̶ina oko, niɡ̶ijo neɡ̶eote me yewiɡ̶atace niɡ̶ijoa Ǥoneleegiwa.”
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Igaanoɡ̶owajipata Paulo mee Aneotedoɡ̶oji neɡ̶eote niɡ̶ijoa Ǥoneleegiwa me yewiɡ̶atace, odaa jiɡ̶ijo niɡ̶ijo oko anoyame. Pida ica eledi oko modi, “Jemaanaɡ̶a me jajipaaɡ̶ataɡ̶awa me enitacece niɡ̶inoa notaɡ̶a.”
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 Odaa Paulo ja noditice me idei miditaɡ̶a.
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 Odaa onateciɡ̶ijoa icoa ɡ̶oneleegiwadi joɡ̶otota Paulo, codaa oyiwaɡ̶adi niɡ̶ijoa lotaɡ̶a. Liwigotigi niɡ̶idiwa ɡ̶oneleegiwadi, ijo ane liboonaɡ̶adi Dionísio anida aneetege niɡ̶ijo lapo anodita me Areópago. Eledi dinawanaɡ̶aditege Paulo aca iwaalo anodita Damáris, codaa icaaɡ̶ica eledi aneniwaɡ̶atakanaɡ̶a.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.