Atos 17
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs NAA
1 Paulo ijaaɡ̶ijoa lokaaɡ̶etedi eɡ̶idaa diiticogi me wiajeeɡ̶a, odaa joɡ̶odigotece nigotadi Anfípolis aniaa Apolônia, odaa joɡ̶otota nigotaɡ̶a Tessalônica. Jiɡ̶idiaaɡ̶i aca liiakanaɡ̶axi judeutedi.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, Paulo e Silas chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Paulo mina ligileɡ̶egi migo minoataɡ̶a inoa niiakanaɡ̶axiidi, odaa jiɡ̶igo. Niɡ̶ijoatigilo itoatadiɡ̶ida saabadotedi Paulo igo niiakanaɡ̶axi, odaa ja dinotigimadetege niɡ̶ijo oko niɡ̶ijo neɡ̶eetece ane diitigilo Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶a.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, discutiu com eles a respeito das Escrituras,
3 Paulo diiɡ̶axinaɡ̶atece codaa me ikeetiogi me leeditibige niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwa me dawikode, yeleo, odaa yewiɡ̶atace, niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwa ane niiɡ̶e Aneotedoɡ̶oji meote me ɡ̶odewiɡ̶atace. Odaa Paulo jeɡ̶eetiogi, “Jatematitaɡ̶awatiwaji, mejitece Jesus. Jiɡ̶iniaaɡ̶iniwa Jesus niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwa Aneotedoɡ̶oji ane niiɡ̶e meote me ɡ̶odewiɡ̶atace.”
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. Paulo dizia: — Este Jesus, que eu anuncio a vocês, é o Cristo.
4 Onateciɡ̶ijo niɡ̶ijo oko anowajipatalo lotaɡ̶a Paulo ijaa Silas eniwaɡ̶atakanaɡ̶a, odaa joɡ̶odinawanaɡ̶aditege. Liwigotigi niɡ̶idi aneniwaɡ̶atakanaɡ̶a idi eliodi greegotedi anodoɡ̶etetalo Aneotedoɡ̶oji, codaa meliodi iwaalepodi ɡ̶oneɡ̶aɡ̶a.
4 Alguns deles foram persuadidos e se juntaram a Paulo e Silas. O mesmo aconteceu com numerosa multidão de gregos piedosos e muitas mulheres importantes.
5 Pida icoa judeutedi ja nocetibigiwaji, odaa joɡ̶oyatecoɡ̶otee ica lapo ɡ̶oneleegiwadi agopeloaɡ̶a anidiaaɡ̶itibiga miditaɡ̶a ane licooɡ̶adi oko naɡ̶ani nigotaɡ̶a. Odaa niɡ̶ini lapo jiɡ̶igotibeci oibatooɡ̶odi naɡ̶ani nigotaɡ̶a. Odaa joɡ̶onipoditice Jasão liɡ̶eladi, odoletibige me dakatiobece, domiɡ̶igotibeci odoletibige Paulo ijaa Silas, domoɡ̶odoletibige moyadeegiticogi lodoe niɡ̶ijo noiigi.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, reuniram uma multidão e provocaram um tumulto na cidade. E, atacando de surpresa a casa de Jasom, procuravam trazer Paulo e Silas para o meio do povo.
6 Igaanaɡ̶a diɡ̶icata moyakadi Paulo ijaa Silas, odaa joɡ̶oixigitijo Jasão ijaaɡ̶ijo eledi ɡ̶onioxoadipi, odaa joɡ̶oyadeegiticogi lodoe niɡ̶ijoa lacilodi naɡ̶ani nigotaɡ̶a. Odaa ja napaawaɡ̶ateloco, modi, “Natigide etina joɡ̶onotoɡ̶owa niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwadi anowo ligecaɡ̶aloɡ̶o niɡ̶eladimigipitigi inoatawece nigotadi.
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos diante das autoridades, gritando: — Estes que promovem tumulto em todo o mundo chegaram também aqui,
7 Codaa Jasão nodetibigiwaji niɡ̶idiwa ɡ̶oneleegiwadi midiaaɡ̶i liɡ̶eladi. Niɡ̶idiwa ɡ̶oneleegiwadi aɡ̶oyiwaɡ̶adi lajoinaɡ̶aneɡ̶eco César, ninionigi-eliodi romaanotedi ane diiɡ̶enataka digoina Tessalônica, leeɡ̶odi modi mini epaa ninionigi-eliodi ane liboonaɡ̶adi Jesus.”
7 e Jasom os hospedou na casa dele. Todos estes agem contra os decretos de César, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Niɡ̶ijo noɡ̶owajipatalo lotaɡ̶a niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwadi abeyacaɡ̶aɡ̶a, odaa niɡ̶ijoa lacilodi ijaaɡ̶ijo niɡ̶eladimigipitigi naɡ̶ani nigotaɡ̶a eliodi me noɡ̶owikomataaɡ̶a, codaa aɡ̶aleeɡ̶oyowooɡ̶odi niɡ̶ica anowo.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvir estas palavras.
9 Odaa niɡ̶ijoa lacilodi joɡ̶oiiɡ̶e Jasão ijaaɡ̶ijoa lokaaɡ̶etedi moyajigo dinyeelo, micataɡ̶a daɡ̶a loojedi meo Paulo ijaa Silas me daɡ̶aleeɡ̶owo anodi me beyagi. Odaa niɡ̶idiaaɡ̶idi joɡ̶oikaticoace.
9 Porém, depois de terem recebido deles a fiança estipulada, as autoridades soltaram Jasom e os outros.
10 Igaanaɡ̶a enoale, aɡ̶ica anoyopaɡ̶adi niɡ̶ijo ɡ̶onioxoadipi joɡ̶oiiɡ̶e Paulo ijaa Silas migotibeci nigotaɡ̶a Beréia. Noɡ̶ototicogi Beréia, odaa jiɡ̶igotibeci manitaɡ̶a liiakanaɡ̶axi judeutedi.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia. Ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Niɡ̶idi oko digoida Beréia baanaɡ̶a nigomaɡ̶a mowajipata anewi aliciagi niɡ̶ijo niɡ̶eladimigipitigi nigotaɡ̶a Tessalônica. Codaa oyemaa meliodi mowajipatalo Paulo lotaɡ̶a. Inoatawece nokododi oiwitelogo lotaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji owotibige moyowooɡ̶odi domigewi ica Paulo ane diiɡ̶axinaɡ̶atece.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres do que os de Tessalônica, pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Odaa eliodi niɡ̶ijo oko joɡ̶onakato Ǥoniotagodi. Liwigotigi niɡ̶ijo aneniwaɡ̶atakanaɡ̶a ijo eliodi greegotedi codaa me iwaalepodi anida aneetege licoɡ̶egi ane ɡ̶oneɡ̶aɡ̶a.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição social e muitos homens.
13 Pida niɡ̶ijoa judeutedi ane liɡ̶eladi nigotaɡ̶a Tessalônica noɡ̶odibodicetibige Paulo me yeloɡ̶oditedibece Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶a digoida nigotaɡ̶a Beréia, odaa jaɡ̶aɡ̶igotibeci moyetigi lacilo niɡ̶idi noiigi modakapetege Paulo ijaa Silas.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá agitar e perturbar o povo.
14 Odaa aɡ̶ica anoyopaɡ̶adi ɡ̶onioxoadipi joɡ̶oimonya Paulo migo liniogotibece akiidi-eliodi, pida Silas ijaa Timóteo biɡ̶idiaa nenyaɡ̶ate nigotaɡ̶a Beréia.
14 Então os irmãos fizeram com que Paulo fosse imediatamente para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram em Bereia.
15 Odaa niɡ̶ijoa eletidi lokaaɡ̶etedi joɡ̶oilaajo Paulo neɡ̶epaa nigotaɡ̶a Atenas. Niɡ̶idiaaɡ̶idi ja dopitijo manitaɡ̶a nigotaɡ̶a Beréia, odaa Paulo ja dajoinaɡ̶atigi moibodicaxi Silas ijaa Timóteo me daɡ̶a dinopaɡ̶adi migotibeci minitaɡ̶a.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que fossem encontrá-lo o mais depressa possível.
16 Niɡ̶ijo Paulo midiaaɡ̶ite nigotaɡ̶a Atenas, nibeotibigege Silas ijaa Timóteo motota. Niɡ̶ijo midiaaɡ̶i me nibeotibige, odaa ja nadi naɡ̶ani nigotaɡ̶a Atenas minoa niwicidi. Odaa eliodi me agecaɡ̶alo, codaa me ilee laaleɡ̶ena.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 Odaa jiɡ̶igo manitaɡ̶a liiakanaɡ̶axi judeutedi, odaa ja dinotigimadetege icoa judeutedi icaaɡ̶ica ane daɡ̶a judeutedi pida odioteci lakataɡ̶a judeutedi, codaa eledi dinotigimadetege niɡ̶ijo oko ane dakapetibigiwage inoatawece nokododi miditaɡ̶a ane licooɡ̶adi oko me yatecoɡ̶o.
17 Por isso, falava na sinagoga com os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, com os que se encontravam ali.
18 Codaa eledi dakapetege icoa niiɡ̶axinaɡ̶anadi epicureutedi ijaaɡ̶ijoa estóicotedi, eledi odinotigimadetege. Odaa dinigetiwage, modi, “Amiini ini yetole ane leedi me ɡ̶odiiɡ̶axi?” Icaaɡ̶ica eledi modi, “Icaa mina daɡ̶a yalaɡ̶atiogi noenoɡ̶ododi eletidi noiika.” Odaa jiɡ̶inaa lotaɡ̶a leeɡ̶odi Paulo me yalaɡ̶atalo Jesus codaa me yalaɡ̶ata Aneotedoɡ̶oji meote Jesus me yewiɡ̶atace niɡ̶ijo moyeloadi.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos discutiam com ele, havendo quem perguntasse: — Que quer dizer esse tagarela? Outros diziam: — Parece pregador de deuses estranhos. Diziam isso porque Paulo pregava Jesus e a ressurreição.
19 Odaa joɡ̶oyadeegiticogi Paulo miditaɡ̶a niɡ̶ijo aneitibige me yatecoɡ̶o icoa lilokaɡ̶awadi niiɡ̶axinaɡ̶anadi, ane liboonaɡ̶adi Areópago, niɡ̶idi aneitibige amina ite oko me yatecoɡ̶o, me diniiɡ̶axitibigiwaji. Odaa joɡ̶odita Paulo, “Jemaanaɡ̶a me jowooɡ̶otaɡ̶a amigida ica gela ɡ̶adiiɡ̶axinaɡ̶aneɡ̶egi aneloɡ̶otitibece.
19 Então, tomando-o consigo, levaram-no ao Areópago, dizendo: — Podemos saber que nova doutrina é essa que você ensina?
20 Igaataɡ̶a niɡ̶ijoa ɡ̶adotaɡ̶a etiɡ̶odawelaɡ̶adi, odaa joleeɡ̶atibige me jowooɡ̶otaɡ̶a anodaa diitigilo niɡ̶ijoa ɡ̶adotaɡ̶a.”
20 Pois você nos traz aos ouvidos coisas estranhas e queremos saber o que vem a ser isso.
21 Odaa jiɡ̶idaaɡ̶owote, igaataɡ̶a iditawece niɡ̶eladimigipitigi naɡ̶ani nigotaɡ̶a inaaɡ̶inoa iomaɡ̶aɡ̶a pida idiaa liɡ̶eladi nigotaɡ̶a Atenas lemaanigitibece me leegi midiaaɡ̶i moyatemati codaa mowajipata okanicodaaɡ̶icata gela nibodigi.
21 Acontece que todos os de Atenas e os estrangeiros residentes não se ocupavam com outra coisa senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Odaa Paulo ja dabiditi liwigotigi niɡ̶ijo oko ane yatecoɡ̶o anoyatigi me Areópago, odaa jeɡ̶ee, “Akaami iniotagodepodi ane ɡ̶adiɡ̶eladi Atenas jinadi niɡ̶ina akaamitiwaji mawiite inoatawece moɡ̶eetetiogi niɡ̶inoa ɡ̶aniwicidi.
22 Então Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: — Senhores atenienses! Percebo que em tudo vocês são bastante religiosos,
23 Niɡ̶ijo mejigoteloco naɡ̶ana ɡ̶anigotaɡ̶atiwaji, odaa jinadi ane onitibigetiwaji mateciɡ̶i moɡ̶eetetiogi niɡ̶inoa ɡ̶aniwicidi. Codaa eledi jinadi naɡ̶ajo wetiɡ̶a anabakenitiwaji maweniɡ̶ideni niɡ̶ina ɡ̶aniwigo, naɡ̶ani wetiɡ̶a diniditeloco nidigo anee, ‘Digoina joɡ̶eeɡ̶ata ɡ̶onoenoɡ̶odi ane diɡ̶icata me jowooɡ̶otaɡ̶a.’ Niɡ̶iniwa Ǥonoenoɡ̶odi anoɡ̶eetetalotiwaji idaaɡ̶ee me diɡ̶icoatedi mowooɡ̶oti, joaniɡ̶iniaaɡ̶ejitece niɡ̶ina me ɡ̶adiiɡ̶axinitiwaji. |src="cn01998B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 17.23"
23 porque, andando pela cidade e observando os objetos de culto que vocês têm, encontrei também um altar no qual aparece a seguinte inscrição: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse que vocês adoram sem conhecer é precisamente aquele que eu lhes anuncio.
24 Aneotedoɡ̶oji eote niɡ̶ina iiɡ̶o codaa me inoatawece niɡ̶inoa aninoa digoina iiɡ̶o. Iniaaɡ̶iniwa Ǥoniotagodi Aneotedoɡ̶oji iiɡ̶e inoatawece ane ideite ditibigimedi codaa me iiɡ̶o, odaa adiɡ̶eladetedigi diimigi ane loenatagi niɡ̶ina oko.
24 — O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas;
25 Iniaaɡ̶iniwa ayopotedibige niɡ̶ina oko doɡ̶owo noenatagitema anigetiɡ̶idi, leeɡ̶odi Jiɡ̶iniaaɡ̶eote niɡ̶ina oko me newiɡ̶a, me naalaɡ̶a, codaa yajigotediogi niɡ̶ina oko inoatawece anoyopotibige me newiɡ̶a.
25 nem é servido por mãos humanas, como se precisasse de alguma coisa, pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais.
26 Yoe inoatawece ane noiika, anida aneetege licoɡ̶egi niɡ̶ijo odoejegi ɡ̶oneleegiwa loenatagi. Odaa ja ilaagaɡ̶aditedeloco me niɡ̶eladeeɡ̶ateloco inoatawece liwailidi iiɡ̶o. Jiɡ̶iniaaɡ̶iniwa ane nilaɡ̶aditetema nokododi niɡ̶ina oko, codaa me nibikota niiɡ̶otedi niɡ̶ijo maleediɡ̶icatibige mina me newiɡ̶a.
26 De um só homem fez todas as nações para habitarem sobre a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 Joaniɡ̶idaa aneote, eotedibige modoletibige odaa domoɡ̶oyakadi niɡ̶ina modoletibige. Pida aleegitalo me yototedice oninitecibeci niɡ̶ina oko.
27 para buscarem Deus se, porventura, tateando, o possam achar, ainda que não esteja longe de cada um de nós;
28 Jiɡ̶idaa ligegitibece niɡ̶ijo oko ane ɡ̶adoiigi mee,
28 pois nele vivemos, nos movemos e existimos, como alguns dos poetas de vocês disseram: “Porque dele também somos geração.”
29 Enice leeɡ̶odi moko lionigipi Aneotedoɡ̶oji leeditibige me daɡ̶a jileɡ̶atibige Aneotedoɡ̶oji daɡ̶a liciagi okanicodaaɡ̶icata niwigo noenatagi oolo, domigetaɡ̶a beexo, oɡ̶oa domigetaɡ̶a wetiɡ̶a, loenataka niɡ̶ina oko ane lixakedi me yoe, codaa me yowooɡ̶odi me dadineɡ̶enataka.
29 Portanto, visto que somos geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Aneotedoɡ̶oji aiwi anigoteta niɡ̶ijo oko niɡ̶ijo jotigide niɡ̶ijo me doɡ̶oyowooɡ̶odi mida libatiigi. Pida natigide iiɡ̶e inatawece niɡ̶ina oko digoina iiɡ̶o, minatawece odinilaatece libeyaceɡ̶eco.
30 Deus não levou em conta os tempos da ignorância, mas agora ele ordena a todas as pessoas, em todos os lugares, que se arrependam.
31 Leeɡ̶odi jeɡ̶eote lakatagi noko me iwi anigotediogi inatawece oko digoina iiɡ̶o, codaa meote ane iɡ̶enaɡ̶a nige iwi anigotediogi niɡ̶ina oko. Odaa eote ibake Ǥoneleegiwa niɡ̶ijo ane ixipetedice mepaa iwi anigotiogi oko. Ikeetediogi inatawece oko mewi micota me ibake niɡ̶ijoa Ǥoneleegiwa me iwi anigotediogi niɡ̶ina oko, niɡ̶ijo neɡ̶eote me yewiɡ̶atace niɡ̶ijoa Ǥoneleegiwa.”
31 Porque Deus estabeleceu um dia em que julgará o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu certeza disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Igaanoɡ̶owajipata Paulo mee Aneotedoɡ̶oji neɡ̶eote niɡ̶ijoa Ǥoneleegiwa me yewiɡ̶atace, odaa jiɡ̶ijo niɡ̶ijo oko anoyame. Pida ica eledi oko modi, “Jemaanaɡ̶a me jajipaaɡ̶ataɡ̶awa me enitacece niɡ̶inoa notaɡ̶a.”
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns zombaram, e outros disseram: — A respeito disso ouviremos você em outra ocasião.
33 Odaa Paulo ja noditice me idei miditaɡ̶a.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Odaa onateciɡ̶ijoa icoa ɡ̶oneleegiwadi joɡ̶otota Paulo, codaa oyiwaɡ̶adi niɡ̶ijoa lotaɡ̶a. Liwigotigi niɡ̶idiwa ɡ̶oneleegiwadi, ijo ane liboonaɡ̶adi Dionísio anida aneetege niɡ̶ijo lapo anodita me Areópago. Eledi dinawanaɡ̶aditege Paulo aca iwaalo anodita Damáris, codaa icaaɡ̶ica eledi aneniwaɡ̶atakanaɡ̶a.
34 Houve, porém, alguns homens que se juntaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, mais algumas pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.