2 Coríntios 1
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs VC
1 Ee Paulo. Ee liiɡ̶exegi Jesus Cristo, leeɡ̶odi joaniɡ̶idaa ane yemaa Aneotedoɡ̶oji. Ǥonioxoa Timóteo ini meetaɡ̶a naɡ̶a jidi naɡ̶adi notaɡ̶anaɡ̶axi. Jidikotibigaɡ̶aji anakaami lapo loiigi Aneotedoɡ̶oji ane ɡ̶adiɡ̶eladi nigotaɡ̶a Coriinto, codaa me iditawece loiigi Aneotedoɡ̶oji ane idei nipodigi Grécia.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Jemaanaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji Ǥodiodi codaa Ǥoniotagodi Jesus Cristo meliodi meletaɡ̶adomitiwaji, codaa mowo mele ɡ̶adaaleɡ̶enali.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Jemaanaɡ̶a me joɡ̶eeɡ̶atalo Aneotedoɡ̶oji, ane Eliodi Ǥoniotagodi Jesus Cristo. Jiɡ̶iniaaɡ̶iniwa Ǥodiodi aneliodi me ɡ̶odiwikode, codaa idioka limedi me ɡ̶odaxawa niɡ̶ina me jawikodeeɡ̶a.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Ǥodaxawatetece inoatawece ane dakaketoɡ̶odomi, eotedibige me jakataɡ̶a me jaxawanaɡ̶a niɡ̶ina eledi aninoa lawikodico, digo anigotedoɡ̶owa Aneotedoɡ̶oji me ɡ̶odaxawa.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Igaataɡ̶a jawikodeeɡ̶a digo mijoataɡ̶a Cristo me dawikode leeɡ̶odi me lakapetegi ane beyagi digoina iiɡ̶o. Odaa anigote Aneotedoɡ̶oji me yaxawa Cristo niɡ̶ijo me dawikode, jiɡ̶idaaɡ̶ee Aneotedoɡ̶oji me ɡ̶odaxawa leeɡ̶odi Cristo, niɡ̶ina me jawikodeeɡ̶a leeɡ̶odi mejiwaɡ̶atece.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Niɡ̶ina me jawikodeeɡ̶a, jawikodeeɡ̶a me ɡ̶adaxawaneɡ̶egitiwaji, codaa me jikeenaɡ̶ataɡ̶awa anodaaɡ̶ee Aneotedoɡ̶oji me yewikatiditace oko. Odaa niɡ̶ina Aneotedoɡ̶oji me ɡ̶odaxawa, ɡ̶odaxawa eotedibige me jakataɡ̶a me ɡ̶adaxawaneɡ̶egi madinatiitalo inoa ɡ̶adawikodico odaa aɡ̶adinalomeɡ̶eni, niɡ̶ina mawikodeetiwaji digo mokotaɡ̶a me jawikodeeɡ̶a.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Odaa ɡ̶adinakatoneɡ̶egitiwaji, codaa aɡ̶adawieneɡ̶egi matitetelocotiwaji ɡ̶atiwaɡ̶atakaneɡ̶egi. Igaataɡ̶a jowooɡ̶otaɡ̶a niɡ̶ina mawikodeetiwaji liciagi me jawikodeeɡ̶a, odaa Aneotedoɡ̶oji ɡ̶adaxawanitetiwaji anigotedoɡ̶owa me ɡ̶odaxawa.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Inioxoadipi, jemaanaɡ̶a mowooɡ̶otitiwaji ane ɡ̶odawikodico niɡ̶ijo me idejonaɡ̶a nipodigi Ásia. Niɡ̶ijoa ɡ̶odawikodico eliodi me dakaketoɡ̶odomi, codaa jiɡ̶icota me daɡ̶adiaa inibeoonaɡ̶atege me ɡ̶odewiɡ̶a.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Jileɡ̶atibige daantaɡ̶a ɡ̶odeleo, micataɡ̶a niɡ̶ina oko ane diiɡ̶enatakata ɡ̶oniwinoɡ̶odi moyeloadi. Pida jiɡ̶inaa ane jixomaɡ̶ateenaɡ̶atedijo eotibige me ɡ̶odiiɡ̶axi me doɡ̶okomaɡ̶a idinaɡ̶aaɡ̶a, pida niɡ̶ijoa ɡ̶odawikodico owotibige mepaanaɡ̶a jinakatonaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji ane yewikatiditace oko baanaɡ̶a nigo.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Aneotedoɡ̶oji eote me ɡ̶odiwoko niɡ̶ijo ane domaɡ̶a ɡ̶oninyaagi, codaa eɡ̶eote me ɡ̶odiwoko aniginoa eletidi ane doidetedoɡ̶odomi. Codaa jinakatonaɡ̶a, codaa jiɡ̶idaaɡ̶ee me inibeoonaɡ̶atege me ɡ̶odatamaɡ̶ateetacetege okanicodaaɡ̶ica ane doidetoɡ̶odomi.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Ǥodatamaɡ̶ateetetege ɡ̶oninyaco leeɡ̶odi mipokitoɡ̶olocotiwaji, odaa jiɡ̶idaaɡ̶ee me ɡ̶odaxawaneɡ̶egi. Enice ipokitoɡ̶olocotiwaji miniwataɡ̶a Aneotedoɡ̶oji amaleeɡ̶aɡ̶a eliodi oko odiniotagodetalo Aneotedoɡ̶oji niɡ̶ina nige nibodicaɡ̶a me ɡ̶odatamaɡ̶ateetetege ane domaɡ̶a ɡ̶oninyaco, codaa ɡ̶odibinie.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Digawini ane leeɡ̶odi me idinanenaɡ̶atibece. Niɡ̶ina ane jeemiteeɡ̶atece catiwedi ɡ̶odaaleɡ̶ena aneo me jowooɡ̶otaɡ̶a me jaoɡ̶a niɡ̶ina ane beyagi, oɡ̶oa domige niɡ̶ina anele, aaɡ̶aɡ̶a nikeetoɡ̶owa anejinaɡ̶a me ɡ̶odewiɡ̶a ɡ̶adodoetiwaji midioka limedi mele. Niɡ̶ijo me jaoɡ̶a ɡ̶obakedi ɡ̶adiwigotigi me ɡ̶adaxawaneɡ̶egitiwaji, jibaaɡ̶atema iniokiniwateda Aneotedoɡ̶oji, odaa Aneotedoɡ̶oji ɡ̶odaxawa midioka limedi me jowooɡ̶a inokina ane iɡ̶enaɡ̶a. Ajibakenaɡ̶a lixakedi niɡ̶ina okotigi niɡ̶ina iiɡ̶o. Pida Aneotedoɡ̶oji eliodi meletedoɡ̶odomi, codaa najigotedoɡ̶owa ɡ̶odoniciwaɡ̶a me jaoɡ̶a ɡ̶obakeditema ɡ̶adiwigotigitiwaji.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 — ausente —
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 — ausente —
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Jowooɡ̶odi niɡ̶ida makaamitiwaji mele mabaatege niɡ̶inoa yotaɡ̶a, joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi me domaɡ̶a jemaa me idalitacaɡ̶awatiwaji, domaɡ̶a jaotibige mitoataale me jakadi me ɡ̶adaxawani, codaa me jaote maniniitibecetiwaji.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Igaataɡ̶a domaɡ̶a yowoogo me idalitaɡ̶awatiwaji me ɡ̶adoxiwici me iniwiajeticogi nipodigi Macedônia. Eleditace ja domaɡ̶a yowoogo me idalitaɡ̶awatiwaji naɡ̶a idopitijo ane jicoɡ̶oticogi, domaɡ̶a jaotibige makatitiwaji madaxawani me iniwiajeticogi nipodigi Judéia.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Niɡ̶ijo me yowoogo me idalitaɡ̶awatiwaji, adomaɡ̶atooa niɡ̶ijo yowoogo. Niɡ̶ina me jowo me jaote okanicodaaɡ̶ica, aɡ̶emokee me idinowo, micataɡ̶a niɡ̶ina oko anee, “Jao”, oɡ̶oa domige ee, “Ajao”, pida me notaɡ̶anaɡ̶a mina etiɡ̶odinaale.
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Ajakadi me idalitaɡ̶awatiwaji. Pida niɡ̶ijo meji mejigo idalitaɡ̶awatiwaji, ayowoogo daɡ̶a ɡ̶adinaalenitiwaji, digo mijoataɡ̶a Aneotedoɡ̶oji midioka limedi meetetece anewi.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Niɡ̶ijo midiaaɡ̶ejonaɡ̶a makaamitaɡ̶atiwaji ee, Silas, iniaa Timóteo, jeloɡ̶otaɡ̶ataɡ̶awatiwaji anodaaɡ̶eeteda Jesus Cristo, Lionigi Aneotedoɡ̶oji. Jiɡ̶ijaaɡ̶ijoa niɡ̶ica oko anidioka limedi meetetece anewi, codaa aɡ̶ica daɡ̶a diwitaka. Idioka limedi meote ane ligegi.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Igaataɡ̶a niɡ̶ijo Aneotedoɡ̶oji mee me niwakatee Lionigi meote me ɡ̶odewiɡ̶atace, Jesus Cristo ikee Aneotedoɡ̶oji mewi meote me icotece ijoatawece niɡ̶ijoa ane lotaɡ̶a. Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi niɡ̶ina mejinaɡ̶a, “Amém”, jikeenaɡ̶a me ɡ̶odiwoditema Aneotedoɡ̶oji midioka limedi micota inoatawece ane lotaɡ̶a, leeɡ̶odi Cristo. Joaniɡ̶idaa me joɡ̶eeɡ̶atalo Aneotedoɡ̶oji.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Natigide, iniaaɡ̶iniwa Aneotedoɡ̶oji aneote akaamitiwaji matiteteloco ɡ̶atiwaɡ̶atakaneɡ̶egi codaa moko, codaa meote me daɡ̶ajikanaɡ̶a me jinakatonaɡ̶a Cristo. Codaa jiɡ̶ijaaɡ̶ijoa ane najigotedoɡ̶owa ɡ̶onaɡ̶atetigi me jibaaɡ̶atema.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Nikeetedoɡ̶owa moko nepilidi, niɡ̶ijo naɡ̶a niwakatee Liwigo me diɡ̶eladetioɡ̶oji, odaa jiɡ̶idaaɡ̶ee me nikeetedoɡ̶owa micota me najigotedoɡ̶owa inoatawece anele, ane ligegi me najigotedoɡ̶owa.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Jemaa Aneotedoɡ̶oji me ikee mejitece anewi, igaataɡ̶a yowooɡ̶odi ane yowoogo catiwedi yaaleɡ̶ena. Ja jiigi yowoogo, odaa aɡ̶ejigo nigotaɡ̶a Coriinto daɡ̶a ilaagetedipi niɡ̶idi oko anowo ane beyagi idoitibige daɡ̶a ɡ̶adelatomitiwaji.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Igaataɡ̶a ajemaa daɡ̶a ideloɡ̶o daɡ̶a jao liciagi niɡ̶ina oko ane domoɡ̶oyemaa metiɡ̶adiiɡ̶enitatiwaji niɡ̶ica ane leeditibige me iwaɡ̶ati, igaataɡ̶a niɡ̶ida makaamitiwaji jaɡ̶atiteteloco ɡ̶atiwaɡ̶atakaneɡ̶egi. Pida boɡ̶oko ɡ̶abakawepodi, jaoɡ̶atibige maniniitibecetiwaji.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.