2 Coríntios 1
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs ACF
1 Ee Paulo. Ee liiɡ̶exegi Jesus Cristo, leeɡ̶odi joaniɡ̶idaa ane yemaa Aneotedoɡ̶oji. Ǥonioxoa Timóteo ini meetaɡ̶a naɡ̶a jidi naɡ̶adi notaɡ̶anaɡ̶axi. Jidikotibigaɡ̶aji anakaami lapo loiigi Aneotedoɡ̶oji ane ɡ̶adiɡ̶eladi nigotaɡ̶a Coriinto, codaa me iditawece loiigi Aneotedoɡ̶oji ane idei nipodigi Grécia.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 Jemaanaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji Ǥodiodi codaa Ǥoniotagodi Jesus Cristo meliodi meletaɡ̶adomitiwaji, codaa mowo mele ɡ̶adaaleɡ̶enali.
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Jemaanaɡ̶a me joɡ̶eeɡ̶atalo Aneotedoɡ̶oji, ane Eliodi Ǥoniotagodi Jesus Cristo. Jiɡ̶iniaaɡ̶iniwa Ǥodiodi aneliodi me ɡ̶odiwikode, codaa idioka limedi me ɡ̶odaxawa niɡ̶ina me jawikodeeɡ̶a.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 Ǥodaxawatetece inoatawece ane dakaketoɡ̶odomi, eotedibige me jakataɡ̶a me jaxawanaɡ̶a niɡ̶ina eledi aninoa lawikodico, digo anigotedoɡ̶owa Aneotedoɡ̶oji me ɡ̶odaxawa.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Igaataɡ̶a jawikodeeɡ̶a digo mijoataɡ̶a Cristo me dawikode leeɡ̶odi me lakapetegi ane beyagi digoina iiɡ̶o. Odaa anigote Aneotedoɡ̶oji me yaxawa Cristo niɡ̶ijo me dawikode, jiɡ̶idaaɡ̶ee Aneotedoɡ̶oji me ɡ̶odaxawa leeɡ̶odi Cristo, niɡ̶ina me jawikodeeɡ̶a leeɡ̶odi mejiwaɡ̶atece.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 Niɡ̶ina me jawikodeeɡ̶a, jawikodeeɡ̶a me ɡ̶adaxawaneɡ̶egitiwaji, codaa me jikeenaɡ̶ataɡ̶awa anodaaɡ̶ee Aneotedoɡ̶oji me yewikatiditace oko. Odaa niɡ̶ina Aneotedoɡ̶oji me ɡ̶odaxawa, ɡ̶odaxawa eotedibige me jakataɡ̶a me ɡ̶adaxawaneɡ̶egi madinatiitalo inoa ɡ̶adawikodico odaa aɡ̶adinalomeɡ̶eni, niɡ̶ina mawikodeetiwaji digo mokotaɡ̶a me jawikodeeɡ̶a.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Odaa ɡ̶adinakatoneɡ̶egitiwaji, codaa aɡ̶adawieneɡ̶egi matitetelocotiwaji ɡ̶atiwaɡ̶atakaneɡ̶egi. Igaataɡ̶a jowooɡ̶otaɡ̶a niɡ̶ina mawikodeetiwaji liciagi me jawikodeeɡ̶a, odaa Aneotedoɡ̶oji ɡ̶adaxawanitetiwaji anigotedoɡ̶owa me ɡ̶odaxawa.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Inioxoadipi, jemaanaɡ̶a mowooɡ̶otitiwaji ane ɡ̶odawikodico niɡ̶ijo me idejonaɡ̶a nipodigi Ásia. Niɡ̶ijoa ɡ̶odawikodico eliodi me dakaketoɡ̶odomi, codaa jiɡ̶icota me daɡ̶adiaa inibeoonaɡ̶atege me ɡ̶odewiɡ̶a.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Jileɡ̶atibige daantaɡ̶a ɡ̶odeleo, micataɡ̶a niɡ̶ina oko ane diiɡ̶enatakata ɡ̶oniwinoɡ̶odi moyeloadi. Pida jiɡ̶inaa ane jixomaɡ̶ateenaɡ̶atedijo eotibige me ɡ̶odiiɡ̶axi me doɡ̶okomaɡ̶a idinaɡ̶aaɡ̶a, pida niɡ̶ijoa ɡ̶odawikodico owotibige mepaanaɡ̶a jinakatonaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji ane yewikatiditace oko baanaɡ̶a nigo.
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Aneotedoɡ̶oji eote me ɡ̶odiwoko niɡ̶ijo ane domaɡ̶a ɡ̶oninyaagi, codaa eɡ̶eote me ɡ̶odiwoko aniginoa eletidi ane doidetedoɡ̶odomi. Codaa jinakatonaɡ̶a, codaa jiɡ̶idaaɡ̶ee me inibeoonaɡ̶atege me ɡ̶odatamaɡ̶ateetacetege okanicodaaɡ̶ica ane doidetoɡ̶odomi.
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Ǥodatamaɡ̶ateetetege ɡ̶oninyaco leeɡ̶odi mipokitoɡ̶olocotiwaji, odaa jiɡ̶idaaɡ̶ee me ɡ̶odaxawaneɡ̶egi. Enice ipokitoɡ̶olocotiwaji miniwataɡ̶a Aneotedoɡ̶oji amaleeɡ̶aɡ̶a eliodi oko odiniotagodetalo Aneotedoɡ̶oji niɡ̶ina nige nibodicaɡ̶a me ɡ̶odatamaɡ̶ateetetege ane domaɡ̶a ɡ̶oninyaco, codaa ɡ̶odibinie.
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Digawini ane leeɡ̶odi me idinanenaɡ̶atibece. Niɡ̶ina ane jeemiteeɡ̶atece catiwedi ɡ̶odaaleɡ̶ena aneo me jowooɡ̶otaɡ̶a me jaoɡ̶a niɡ̶ina ane beyagi, oɡ̶oa domige niɡ̶ina anele, aaɡ̶aɡ̶a nikeetoɡ̶owa anejinaɡ̶a me ɡ̶odewiɡ̶a ɡ̶adodoetiwaji midioka limedi mele. Niɡ̶ijo me jaoɡ̶a ɡ̶obakedi ɡ̶adiwigotigi me ɡ̶adaxawaneɡ̶egitiwaji, jibaaɡ̶atema iniokiniwateda Aneotedoɡ̶oji, odaa Aneotedoɡ̶oji ɡ̶odaxawa midioka limedi me jowooɡ̶a inokina ane iɡ̶enaɡ̶a. Ajibakenaɡ̶a lixakedi niɡ̶ina okotigi niɡ̶ina iiɡ̶o. Pida Aneotedoɡ̶oji eliodi meletedoɡ̶odomi, codaa najigotedoɡ̶owa ɡ̶odoniciwaɡ̶a me jaoɡ̶a ɡ̶obakeditema ɡ̶adiwigotigitiwaji.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 — ausente —
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 — ausente —
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Jowooɡ̶odi niɡ̶ida makaamitiwaji mele mabaatege niɡ̶inoa yotaɡ̶a, joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi me domaɡ̶a jemaa me idalitacaɡ̶awatiwaji, domaɡ̶a jaotibige mitoataale me jakadi me ɡ̶adaxawani, codaa me jaote maniniitibecetiwaji.
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Igaataɡ̶a domaɡ̶a yowoogo me idalitaɡ̶awatiwaji me ɡ̶adoxiwici me iniwiajeticogi nipodigi Macedônia. Eleditace ja domaɡ̶a yowoogo me idalitaɡ̶awatiwaji naɡ̶a idopitijo ane jicoɡ̶oticogi, domaɡ̶a jaotibige makatitiwaji madaxawani me iniwiajeticogi nipodigi Judéia.
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 Niɡ̶ijo me yowoogo me idalitaɡ̶awatiwaji, adomaɡ̶atooa niɡ̶ijo yowoogo. Niɡ̶ina me jowo me jaote okanicodaaɡ̶ica, aɡ̶emokee me idinowo, micataɡ̶a niɡ̶ina oko anee, “Jao”, oɡ̶oa domige ee, “Ajao”, pida me notaɡ̶anaɡ̶a mina etiɡ̶odinaale.
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 Ajakadi me idalitaɡ̶awatiwaji. Pida niɡ̶ijo meji mejigo idalitaɡ̶awatiwaji, ayowoogo daɡ̶a ɡ̶adinaalenitiwaji, digo mijoataɡ̶a Aneotedoɡ̶oji midioka limedi meetetece anewi.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Niɡ̶ijo midiaaɡ̶ejonaɡ̶a makaamitaɡ̶atiwaji ee, Silas, iniaa Timóteo, jeloɡ̶otaɡ̶ataɡ̶awatiwaji anodaaɡ̶eeteda Jesus Cristo, Lionigi Aneotedoɡ̶oji. Jiɡ̶ijaaɡ̶ijoa niɡ̶ica oko anidioka limedi meetetece anewi, codaa aɡ̶ica daɡ̶a diwitaka. Idioka limedi meote ane ligegi.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Igaataɡ̶a niɡ̶ijo Aneotedoɡ̶oji mee me niwakatee Lionigi meote me ɡ̶odewiɡ̶atace, Jesus Cristo ikee Aneotedoɡ̶oji mewi meote me icotece ijoatawece niɡ̶ijoa ane lotaɡ̶a. Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi niɡ̶ina mejinaɡ̶a, “Amém”, jikeenaɡ̶a me ɡ̶odiwoditema Aneotedoɡ̶oji midioka limedi micota inoatawece ane lotaɡ̶a, leeɡ̶odi Cristo. Joaniɡ̶idaa me joɡ̶eeɡ̶atalo Aneotedoɡ̶oji.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 Natigide, iniaaɡ̶iniwa Aneotedoɡ̶oji aneote akaamitiwaji matiteteloco ɡ̶atiwaɡ̶atakaneɡ̶egi codaa moko, codaa meote me daɡ̶ajikanaɡ̶a me jinakatonaɡ̶a Cristo. Codaa jiɡ̶ijaaɡ̶ijoa ane najigotedoɡ̶owa ɡ̶onaɡ̶atetigi me jibaaɡ̶atema.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 Nikeetedoɡ̶owa moko nepilidi, niɡ̶ijo naɡ̶a niwakatee Liwigo me diɡ̶eladetioɡ̶oji, odaa jiɡ̶idaaɡ̶ee me nikeetedoɡ̶owa micota me najigotedoɡ̶owa inoatawece anele, ane ligegi me najigotedoɡ̶owa.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Jemaa Aneotedoɡ̶oji me ikee mejitece anewi, igaataɡ̶a yowooɡ̶odi ane yowoogo catiwedi yaaleɡ̶ena. Ja jiigi yowoogo, odaa aɡ̶ejigo nigotaɡ̶a Coriinto daɡ̶a ilaagetedipi niɡ̶idi oko anowo ane beyagi idoitibige daɡ̶a ɡ̶adelatomitiwaji.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 Igaataɡ̶a ajemaa daɡ̶a ideloɡ̶o daɡ̶a jao liciagi niɡ̶ina oko ane domoɡ̶oyemaa metiɡ̶adiiɡ̶enitatiwaji niɡ̶ica ane leeditibige me iwaɡ̶ati, igaataɡ̶a niɡ̶ida makaamitiwaji jaɡ̶atiteteloco ɡ̶atiwaɡ̶atakaneɡ̶egi. Pida boɡ̶oko ɡ̶abakawepodi, jaoɡ̶atibige maniniitibecetiwaji.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.