Lucas 19

Noquen hihbaan joi (KAQNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jericó jema nabebacahini cahi sca bocani.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Jano Zaqueo janeya joni jai, cobrannicabaan hapo. Coriquiyahpa joni.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Jenquetsahpa hin hihxon Jesus jiscatsihqui bi jonibo tsamajaquetaiya jenquetsahaxon jistimahi. Queyanihmaxon jisti hahtipahyamaquin.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Bishquihihcanahi cahi. Jari Jesus huinoxihqui quiri cahi, jihuin hinacahini. Jesus jiscatsihqui hinacahinxon manaquin.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Hinatax manatai bi jaa jihui ponte sca nocoxon bejisihnixon bototi Jesusen yohiquin:
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Botocahinax res sca hahbetan caxon jenimahanan jahuen xobon mapemaquin.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Jan jano mapetai jisish, jatihibi reren rerenscacani.
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Reren rerenaibaan bi nihinaxon:
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 —Nea netenbi ta nea xoboho jihuetai joni Papan jihuemahiqui, queyoyamanox manascanon. Nea rihbi Abrahanen baque, can.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Manonihbo benahi tah hen naihoh quehax joníqui, jato jihuemanoxon. Jaa copi tah hen queyoyamanox manati yohihahqui —jato jaquin, Jesusen.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Jato jascajahax Jerusalen hochoma sca nichiya sca:
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 —Huesti hani patoro cahen hocho canish, janoxon quiquin hapo sca hihmahahbo. Quiquin haposcaax joribiyanoxon cahi.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Cariyamaxon diez jahuen jonibo quenaxon joni tihibi coriqui hinantahquin, joni tihibi diez mil soles. Hinanxon jato yohiquin: Hen joribinon caman jayaxon maroxon maromanahue hichajanoxon, jato jaquin.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Jan caresscaipi cahchiqui sca texe jahuen jihuetahbaan jaa jistahihmaxon comision raanquin. Jano jaton patoro cahi janinbi cahax nocoxon Jaa patoro noquen quiquin hapo hihti tah non queenyamahi yohihi cahabo hihxon comision raancanquin.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Jaabi, quiquin haposcaax joribixon sca jan coriqui hinantahnihbo quenamaquin. Joni tihibichin jahuentihi cananihquin hihxon jato quenamaquin.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Huesti joxon: Hihbon, min hea hinantahbahinni tah hen diez coti rihbi jatíhi rihbi hahcai, hahquin.
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Min tah min sirijahi. Mia tah min siri joni qui. Hicha tahma hinanah bi tah min sirijaquin hahcai. Jaa copi tah min diez hani jemabo sca min hihbotihi hahquin jahuen hapon.
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Huetsa sca jahui. Min hea hinanbahinni coriqui tah hen pichca coti rihbi jatíhiribi hahcai, Hihbon, hahquin.
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Mia rihbi tah hen pichca hani jemabo sca hinanai, min hihbonon, hahscaquin.
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Huetsa rihbi sca jahui. Joxon: Nea ta min hea hinantahbahinni coriqui qui, Hihbon. Chopan rahcoxon tah hen sirijaquin mia bexojaxonnihqui.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Mihqui raquexon tah hen bexojaniqui, Hihbon. Mia tah min sina qui. Mian jananihma tah min bichinai. Min banayamanih tah min tsinquirihbihi, hahquin.
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Min yohuanai quescabija tah hen mia jatihi, tiroman. ¿Hea sina hihqui min honanihquin? ¿Hen jananihmabo hean bichinain? ¿Heanbi banayamanihbo tsinquinica min hea honanain?
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 ¿Jahua copi sca min heen coriqui jaya teenica hinanyamanihquin jan jaya teenon? Joxon cah hen heen coriquinin cananai hashoan hicha bihribiquehahnai.
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Jano nichibo sca yohiquin: Jahuen coriqui bichinxon, diez tsama jai joni hinannahue.
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Jaatian: Ma ta diez jaresscaiqui, Hihbon, hahcanquin.
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Jaa jaibo rahsi tah hen hashoan sca hinantihi. Jahuajomabo rihbi tah hen jan jai pishca hean bichintihi, hih ca hen jai sen.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Hoa hea jaton quiquin hapoti queenyamahibo sca neno hihuenahue. Heen rahuibo tah qui. Heen jisnon bi jato rehtepaquenahue. —Jascajaquin ta haxehahbo Jesusen jato jaa patax queha joi yohinishqui.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Jaa joi jato nincamahax Jerusalen janin sca cahi caribihi.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Betfagéya Betania jemabo hochoma sca Olivo janeyahpa mahchi ponte nococani. Janoxon sca rabe joni raanquin.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 —Hoque racatai jema janin botannahue. Nocoxon tah man cabacho baque nexá meratihi, tsoabi jaa cahtsahonima. Pecaxon hahbenahue.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 ¿Jahuejanoxon man pecahin? yocacah sca, Noquen hihbo ta pishinihqui hihnahue —jato jaquin.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Raanah boresscacani. Cahi nocoxon jan yohiha quescabi meracanquin.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Cabacho baque pecahiton sca cabacho hihbaan jato yocaquin:
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 —Noquen Hihbo ta nea pishinihqui —hahscacanquin.
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Jascajaxon becanquin. Jaya noco sca jaiya sca, jaton chopa hahan pohenxon tsahotijacanquin.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Jaa cahtsahotax cahiya sca caibaan rihbi jaton taribo pecaxon bahin mijanquin, hahan nihnon hihxon.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Olivoya mahchi naman sca nocotaiya jahuen haxenicabo jatihibi jenimacanahi yohuancanahi, coshin bi res:
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 —Quiquin hapo ta jahuiqui, Papa Diosen janen ta jahuiqui. Shinanya siri tah qui. Papan ta noquehon shinanxon hahxonihqui. Noquen naihoh queha Papa ta hihti siri bi res qui —hihcani.
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Caibo fariseobo rihbi jato tocan nihxon Jesus yohiquin:
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 —Jaabo netetaiya ta toa minchihi macanbo coshin yohuanquehanihqui —jato jaquin.
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Mahchi cahpaquehxon hori Jerusalen jema racatai jisish Jesus jaya huaohihqui.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 —¡Rahmabi Papa betan siripi jihueti man honanpahinon, Jerusalen janinhahbon! Jaa honantihi bi tah man benchebo qui.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Tiromabo netebo ta mato qui nocoti jahuiqui. Mato qui tsequeti joxon ta mai tsamanxon mato chiquehahtanbohanxon mato tejatanbohanxon jatihibi janinxon mato tiromajayaxihcanihqui.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Maton xobobo potojaquetanxon ta maton baquebo rehteyaxihcanihqui. Hahan xobojaquin man tsamanni macan ta ni huestibi huetsa macan cahchian tsahoyamascatihiqui. Mato jascajayaxahnnon bi tah man Papan mato rahma sirijacatsihqui man honanyamahi —jato jaquin.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Jema janin hihcohax sca Papan xoboho mapeti. Mapexon janoxon maromahibo cainmabahinquin.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 —Heen xobo ta jahoxon hea yocati xobo qui hih ta Papan joi janin jaiqui. Nenoxon Papa yocatihi bi tah man jano yometsohbo tsinquitijahi —hahxon jato jabamaquin.
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Jatihibi neten sca ta jaa xobohoxon jonibo haxemanishqui. Jan haxemahiya cahen judiobaan hapobo betan jaton haxemanicahbaan jaa rehteti shinannish. Judio patorobo betan rihbi jascajaquin shinanxon bi jenquetsahaxon rehteti merayamacanquin.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Jan haxemahi nincacatsihqui jonibo hashoan hicha tsinquijaquetaiya cahen jenquetsahxon rehtenoxon bihtimahi.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.