2 Coríntios 7
Noquen hihbaan joi (KAQNT) vs NAA
1 Jascajaquin ta noque hahxonti yohinishqui, hahan hen shinanaibaan. Jaa copi hahan yora tiromati, hahan shinan tiromati rihbi potabahinnahue. Noquen Papa Dios hihti shinanya hihqui honanax, jatihibi mequejaquenahue, jahuenahbo rahsi hihnoxon.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Noque shinannahue. Tsoa qui bi tah non mato qui tiromayamaniqui. Tsoabi tiromajayamaquin. Tsoabi paranyamaquin.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Mato tah man tiromabo qui hahquinma tah hen mato yohihi. Mato tah hen jaashinanai hah ca hen mato jai sen. Mato betan jihueti, mato betan mahuati, jascabi mato betan hihqui.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Noquen Papa man nincatihi tah hen honanai. Jaa copi tah hen sirijaquin shinanax jointi siripai, hicha cahen mato qui siripi yohuanti jai. Hicha tenehax bi tah hen hihti jenimahi.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Tenehax bi cah non jenimahi. Noque tiromajaquin jeneyamahahbo tah non Macedonia janin rihbi nocoxon yora tantiti hahtipahyamahohqui. Jatihibi janin rehtenancatsihquibohi. Noque hihti raqueti jihueti.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Jasca non jaiya bi cahen masa shinanaibo siri shinan hinannica hihxon Papan noque siri shinan hinannish. Tito rihbi jano nocomaxon Papan noque shinan siri hinanquin.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Man jaa raanah joxon ta noque shinan siri hinanipishqui. Man jaa hinanipi shinan siri ca hea sca jaan rihbi hinanipish, hen jaa copi rihbi sirijaquin shinannon. Man bena benatai, man huinihi, man noquen yohihi quescabijaquin hihti hahcatsihqui jan yohihipi tah hen hashoan sca jenimahi.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Huishaxon mato benámahoxon bi cah hen masa shinanyamahi. Jaatian masa shinanhohxon bi tah hen jascajayamascai, basima tahni res heen quiricanen mato benámaho honanxon.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Rahma tah hen jenimascai. Man benataiya hea jenimayamahi bi tah hen man benaxon shinan pontehiya hea jenimahi. Papan benámaha tah man benáhohqui, hean mato jahuejayamanon.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Papan benámaha cah non shinan pontehi, jaan noque teehihmanon. Jascaxon shinan pontexon cah non masa shinanyamascai. Mai mehabaan benámaha cahen hahan mahuati.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Papan benámaha benatax tah man jahuen joi nincati hihti queenscai. Man cah man hihti yohicatsihscai, man ponte sca jai hen honannon hihxon. Hihti rainyama cah man joni huetsa qui jai. Hihti raque rihbi. Hihti jenipahichi, Papan joi nincaxon hihti jacatsihquin. Hihti castican cah man jai. Hen mato yohiho maton hohcha man yamabirescai cah man jismahi.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Hoa hohchatai copima tah hen mato yohihohqui, quirica raanxon. Hahqui hohchatai copima rihbi. Noquen yohihah quescabijaquin man hihti hahcatsihqui Papan mato jismanon hihxon tah hen jaa quirica raanhohqui.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Jaa copi tah hen shinanquin sirijascai.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Mato qui siripi yohuanxon hen Tito yohihiya tah man hea hihtimahmayamahohqui. Jatihibi hihcoinjaquin non mato yohini quescajaribiquin tah non hihcoinjaquin Tito yohihohqui, Ninca ta jatihcanihqui hahquin. Man nincacoinai ta honanscaiqui.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Honanxon ta hashoan sca mato shinanihqui. Man raquetax tastahihxon, Johue man jatihixonbi jaa jaho ta shinanihqui.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Noquen yohihah quescabijaquin man hahcoinai honanxon tah hen shinanquin sirijahi.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.