2 Coríntios 7
Noquen hihbaan joi (KAQNT) vs ARA
1 Jascajaquin ta noque hahxonti yohinishqui, hahan hen shinanaibaan. Jaa copi hahan yora tiromati, hahan shinan tiromati rihbi potabahinnahue. Noquen Papa Dios hihti shinanya hihqui honanax, jatihibi mequejaquenahue, jahuenahbo rahsi hihnoxon.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Noque shinannahue. Tsoa qui bi tah non mato qui tiromayamaniqui. Tsoabi tiromajayamaquin. Tsoabi paranyamaquin.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Mato tah man tiromabo qui hahquinma tah hen mato yohihi. Mato tah hen jaashinanai hah ca hen mato jai sen. Mato betan jihueti, mato betan mahuati, jascabi mato betan hihqui.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Noquen Papa man nincatihi tah hen honanai. Jaa copi tah hen sirijaquin shinanax jointi siripai, hicha cahen mato qui siripi yohuanti jai. Hicha tenehax bi tah hen hihti jenimahi.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Tenehax bi cah non jenimahi. Noque tiromajaquin jeneyamahahbo tah non Macedonia janin rihbi nocoxon yora tantiti hahtipahyamahohqui. Jatihibi janin rehtenancatsihquibohi. Noque hihti raqueti jihueti.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Jasca non jaiya bi cahen masa shinanaibo siri shinan hinannica hihxon Papan noque siri shinan hinannish. Tito rihbi jano nocomaxon Papan noque shinan siri hinanquin.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Man jaa raanah joxon ta noque shinan siri hinanipishqui. Man jaa hinanipi shinan siri ca hea sca jaan rihbi hinanipish, hen jaa copi rihbi sirijaquin shinannon. Man bena benatai, man huinihi, man noquen yohihi quescabijaquin hihti hahcatsihqui jan yohihipi tah hen hashoan sca jenimahi.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Huishaxon mato benámahoxon bi cah hen masa shinanyamahi. Jaatian masa shinanhohxon bi tah hen jascajayamascai, basima tahni res heen quiricanen mato benámaho honanxon.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Rahma tah hen jenimascai. Man benataiya hea jenimayamahi bi tah hen man benaxon shinan pontehiya hea jenimahi. Papan benámaha tah man benáhohqui, hean mato jahuejayamanon.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Papan benámaha cah non shinan pontehi, jaan noque teehihmanon. Jascaxon shinan pontexon cah non masa shinanyamascai. Mai mehabaan benámaha cahen hahan mahuati.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Papan benámaha benatax tah man jahuen joi nincati hihti queenscai. Man cah man hihti yohicatsihscai, man ponte sca jai hen honannon hihxon. Hihti rainyama cah man joni huetsa qui jai. Hihti raque rihbi. Hihti jenipahichi, Papan joi nincaxon hihti jacatsihquin. Hihti castican cah man jai. Hen mato yohiho maton hohcha man yamabirescai cah man jismahi.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Hoa hohchatai copima tah hen mato yohihohqui, quirica raanxon. Hahqui hohchatai copima rihbi. Noquen yohihah quescabijaquin man hihti hahcatsihqui Papan mato jismanon hihxon tah hen jaa quirica raanhohqui.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Jaa copi tah hen shinanquin sirijascai.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Mato qui siripi yohuanxon hen Tito yohihiya tah man hea hihtimahmayamahohqui. Jatihibi hihcoinjaquin non mato yohini quescajaribiquin tah non hihcoinjaquin Tito yohihohqui, Ninca ta jatihcanihqui hahquin. Man nincacoinai ta honanscaiqui.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Honanxon ta hashoan sca mato shinanihqui. Man raquetax tastahihxon, Johue man jatihixonbi jaa jaho ta shinanihqui.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Noquen yohihah quescabijaquin man hahcoinai honanxon tah hen shinanquin sirijahi.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.