1 Tessalonicenses 2
Noquen hihbaan joi (KAQNT) vs ARA
1 Yanca res ma tah non mato qui noconihqui, heen huetsabaan. Matonbi tah man honanai.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Filipos jema janinxon noque hihti tiromajahipibaan bi tah non tenexon, noquen Papa shinanxon, raque potaxon, Papan joi siri mato yohinihqui, hihti pantehibaan bi.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Yohuan rishtaya tah non jayamahi. Sirijaquin honanxon tah non yohihi, paranxonma.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Noque honanxon non yohiti siriscai jisxon Joi siri yohiscatannahue Papan noque jaah tah non jaa joibi yohihi. Jonibo queenai quescajaquinma bi noquen Papa queenai quescajaquin tah non yohihi. Jaan ta noquen shinan honanihqui.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Siripi yohuanihcama tah non jayamahi. Hahan paranti joi tah non jahuentianbi yohiyamanihqui. Man tah man honanai. Jahuabi paranxonma jahua maton coriqui bichinnoxonma tah non joi siri mato yohinihqui. Papan ta honanihqui.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Jonibo noque qui siripi yohuannon hihxonma tah non yohihi ni matobi ni huetsabo noque qui siripi yohuannon hihxonma.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Criston raantixon tah non pishinxon mato yocati hahtipahi. Coshin yocati hahtipahxon bi tah non honaxonbi res mato yohinihqui. Jahuen maman jahuen baquebo coiranquin hahcai quescajaquin honaxonbi mato yohiquin.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Jascajaquin matohon shinanxon tah non jenimahanan Papan joi siri mato hinanax noquebi rihbi mato qui hinamehniqui, matohon hihti shinanxon.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Yobacahini non tee teeni tah man honanai, noque huetsabaan. Mato jatsanjayamanoxon tah non mato jahuabi yocayamanihqui. Papan joi siri mato yohihahnan jahuabi pitibo mato yocayamanoxon tah non teebahinahax tee teeshinapahonihqui.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Mato nincacoinaibo tocan tah non noquen Papa qui mequejaquetax jihuenihqui ponte res. Noque qui tiromahi yohuanti ta yamanishqui. Man tah man honancoinai. Papan rihbi ta honancoinihqui.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Noquen baquebo sirijaquin yohiquin hahcajaquin tah non mato huesti huestibo sirijaquin yohipaquenihqui.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Janoxon jan jihuemahi janin man canon hihxon ta Papan mato quenahihqui, jano jahuen xaba jaiton man canon. Jaa queenai quescari man jihuenon hihxon tah non mato yohinihqui. Hihti yohi tah non mato janiqui, hea huetsabaan, jascari jihueti man honannon hihxon. Man tah man honanai.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Non mato yohihi joi nincaxon tah man Jonin joimah ta qui, Papan joi ta noque yohicoinihqui hihxon man bihcoinniqui. Papan joi coin tah qui. Man nincacoinaibaan jointi janin ta jahuen joi teetihqui. Man sirijaquin bihni copi tah non jascabijaquin noquen Papa yohihi, Hahxon tah min jai Papan, hahquin.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Judea mainxon Papan joi nincacoinax Jesucristo qui hinamehtaibaan hahni quescajanicahbo tah man qui, noque huetsabon. Jaton caibaan jato tiromajani quescajaribiquin ta maton caibaan mato tiromajarihbinishqui.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Papan joi yohinicabo rehtexon ta noquen Hihbo Jesus rihbi sca rehtexon noque sca jaa judiobaan rehtecatsihcaniqui, Papan joi nincayosmabaan.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Jaton nahuabo sca Papan teehihmanon non yohicatsihqui bi ta nincayosmaboxon jaabaan noque pantehihqui, jatihibi jonibaan rahuixon. Jascajaquin ta jaton hohcha senenjacanihqui. Pantehibaan bi ta sinaxon Papan jato jascabijaquin sca casticanyaxihquiqui.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Basima tahni sca tah non mato betan hihyamascaxon mato jisyamascaxon bi matohon hihti shinanax mato hihti jiscatsihquish mato qui cati non queenbiresai, heen huetsabaan.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Mato jisi hea Pablo cacatsihquish cahi bi ta hea cahi tihibi Satanasnen hea pantehihqui.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Noquen Hihbo Jesus jahuiya tah non jaa bebonxon mato hihti jiscatsihyaxihqui. Jaa bebon tah non matohon hihti jenimatihi. Jaa jahuiya tah non hihti jenimatihi, nincacoinnish man jano rihbi hihquiya.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Man nincacoinaiya tah non jenimahi, hihti jenimahi.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.