Gênesis 33
jum (JUM) vs ARA
1 Aŋ Yaagüüp däämjin aŋ Ïïcü yooṭṭe äätä ke ook 400. Aŋ ike merkä kiibgene gïtï Leya ke Rahiil ke kiinkä määngen yaaka kä yewwe ye.
1 Levantando Jacó os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então, passou os filhos a Lia, a Raquel e às duas servas.
2 Aŋ ike kiinkä määngen ḍoocce ke merkälen yeeken ñomuk, aŋ Leya ke merkälen yeeke ŋäñe ti, aŋ Rahiil ke Yuucip ken a düüñïn meken muure.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por últimos.
3 Aŋ ike kä ḍoŋe ïïjjïn attä ñomgen ti, aŋ ike ḍüŋjïn ïñï aŋ ñome düücce ïñï ŋommañ jï ääŋke kä ŋaṭükel ke ḍääge ti määden ti kä cokal.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se à terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Aŋ Ïïcü yïŋŋä pärjin ke määden aŋ yoken käägi aŋ ŋïïbbïn kä ḍuuggen, aŋ muckene yok, aŋ weggin muuṭuk.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e o abraçou; arrojou-se-lhe ao pescoço e o beijou; e choraram.
5 Aŋ wääna Ïïcü yuṭṭee kä määngä ke merkälen ye, ike tääccin ogo, “A ŋaannä ika ke ïkï yaakka?”
5 Daí, levantando os olhos, viu as mulheres e os meninos e disse: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos com que Deus agraciou a teu servo.
6 Aŋ kiinkä määngen wüükïn ti ke merkä yeeken aŋ ḍüŋjïn ïñï.
6 Então, se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Aŋ Leya cäänna daa wüükïn ti ke merkä yeeke aŋ ḍüŋjïn ïñï. Aŋ düüñïn meken Yuucip ke Rahiil wüükïn ti aŋ ḍüŋjïn ïñï.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram; por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Aŋ Ïïcü jaajjin ogo, “Yaakka muure nüütï ŋaaka ḍigärgä yaaka pärjonon kä yaakka?”
8 Perguntou Esaú: Qual é o teu propósito com todos esses bandos que encontrei? Respondeu Jacó: Para lograr mercê na presença de meu senhor.
9 Aŋ Ïïcü jaajjin ogo, “Ika cääygana kä ḍiräk määdo, yaaka bilti yaakka tïïcïï kä ḍoŋü.”
9 Então, disse Esaú: Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarda o que tens.
10 Aŋ Yaagüüp jaajjin ogo, “Ba'ay, naana ika käññä ŋerrä ïkï ti ye, i iñdin yeeni gïmgä. Waŋgü yaaka yoorru ye beeljin bata gin'a ika yuṭṭu Jooŋ ye, kä yaana gïmganaa kä, kä ŋerrä ye.
10 Mas Jacó insistiu: Não recuses; se logrei mercê diante de ti, peço-te que aceites o meu presente, porquanto vi o teu rosto como se tivesse contemplado o semblante de Deus; e te agradaste de mim.
11 Kura iñdin yeeni gïmgä yaana äbi me ïkï ti yaanja, Jooŋ ŋerräŋer ke ika aŋ ika iñña wakkä kä ḍiräk.” Aŋ wina Ïïcü ïïrï Yaagüüp ke gïmme.
11 Peço-te, pois, recebe o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E instou com ele, até que o aceitou.
12 Aŋ Ïïcü jaajjin ogo, “Juwe atïn, aŋ ika bi ïïjjä atä ñomü ti.”
12 Disse Esaú: Partamos e caminhemos; eu seguirei junto de ti.
13 Aŋ Yaagüüp ike kiini ogo, “Mügdo yeeni ŋäjjä merkä lïjgaŋ aŋ ḍiik ke däk yaaka nïïtï ye ṭulgen lïjaŋ. Naana äddi me kä yaac äŋ jïñe kä keelok ye, i ḍigärgä muure bi tüwok.
13 Porém Jacó lhe disse: Meu senhor sabe que estes meninos são tenros, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forçadas a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Mügdo yeeni kura ïïjjä kiingon yüünü ñome ti, aŋ ikoon bi bääton kä ḍeeḍaŋ, waan yaana a yïïkon ḍigärgä ti ke merkälen ti ye, ke miikenii Cïïr.”
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei guiando-as pouco a pouco, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Aŋ Ïïcü jaajjin ogo, “Dalä ook yakkalaŋ mäñgenii kä ïñï yaaka ke ika ye.”
15 Respondeu Esaú: Então, permite que eu deixe contigo da gente que está comigo. Disse Jacó: Para quê? Basta que eu alcance mercê aos olhos de meu senhor.
16 Aŋ nïïnnä yaanja ti Ïïcü ḍukcin attä Cïïr.
16 Assim, voltou Esaú aquele dia a Seir, pelo caminho por onde viera.
17 Aŋ Yaagüüp baŋŋä Caküüt, aŋ kuṭṭu än, aŋ ḍigärgä yeeke näŋgene däŋkä. Ina ken nänṭä yaanna batte daa me ogo Caküüt yaanna.
17 E Jacó partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez palhoças para o seu gado; por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Aŋ Yaagüüp wääna äätee kä Padaan Araam ye, ḍäägin ti kä ŋer baan mooye yen mä Cakïïm ti ŋommañ yen mä Kanaan ti, aŋ keeññi yeeke ṭeljene ïñï baan mooye ñome ti.
18 Voltando de Padã-Arã, chegou Jacó são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã; e armou a sua tenda junto da cidade.
19 Aŋ kiññä ŋommañ yaana kurcenee kä keeñ yeene ye, minneni Hamuur Cakïïm wäyen ti tiilgä gälkä waŋgen 100.
19 A parte do campo, onde armara a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Aŋ näŋŋä tambal wïca aŋ äkkene ogo Jooŋ yen mä Icärayiil ogo Jooŋ.
20 E levantou ali um altar e lhe chamou Deus, o Deus de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.