Gênesis 31

jum (JUM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aŋ Yaagüüp tiiŋŋä ogo merkälen Laabaan jaygo ogo, “Yaagüüp waak yaaka a yek wäyo ye koowne muure, aŋ a waak wäyo ken käññee cekkïtïn yaanna muure.”
1 Logo, porém, Jacó percebeu que os filhos de Labão estavam reclamando dele: “Jacó roubou tudo que era de nosso pai! À custa de nosso pai, adquiriu toda a sua riqueza!”.
2 Aŋ yoori Yaagüüp ike batta bilgänä Laabaan bata wääna ina.
2 Jacó também começou a notar uma mudança na atitude de Labão para com ele.
3 Aŋ Pïṭo Yaagüüp kiinne ogo, “Ḍukcu baan yen wäygic ti, ke yen mä yüükü ti, aŋ ika bi ke ïkï.”
3 Então o S enhor disse a Jacó: “Volte para a terra de seu pai e de seu avô, a terra de seus parentes, e eu estarei com você”.
4 Aŋ Yaagüüp tuccin aŋ Rahiil ke Leya bärkene woo nänṭ'a kääjee kä ḍiik yeeke ye.
4 Jacó mandou chamar Raquel e Lia ao campo onde ele cuidava de seus rebanhos
5 Aŋ iken kiinne ogo, “Yoorru wääc ŋuca ika batta bilga jone ti bata wääna ina. Aŋ Jooŋ yen wäyo ke ika kamat.
5 e disse a elas: “Notei que seu pai mudou de atitude em relação a mim. O Deus de meu pai, porém, tem estado comigo.
6 Ŋäjje wääc ñuugulunu kä teynä yeeni muure.
6 Vocês sabem como tenho trabalhado arduamente a serviço de seu pai.
7 Aŋ wääc ṭääkcin ika mallaŋïngïn aŋ ñuugula carrä yeeni aakdene yok ääŋke caaydin, aŋ Jooŋ ike batta gïmkätä kä näŋgin ika nääŋkä yaackä.
7 Contudo, ele me enganou e mudou meu salário dez vezes. Mas Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Aŋ naana ike jaajjï ogo, ‘Ḍiik müücülgü ken bi a ñuugala carrä yüünü ye,’ i muure gitä woo ṭulgen müücülaŋ. Aŋ naana jaajjï ogo, ‘Ñuugula carrä yüünü bi wäätï a ḍiik yaaka cäygene äälgä ye,’ i ḍiik muure gitä woo ṭulgen yaaka cäygene äälgä ye.
8 Se ele dizia: ‘Os salpicados serão o seu salário’, o rebanho começava a dar crias salpicadas. E, quando mudava de ideia e dizia: ‘Os listrados serão o seu salário’, então o rebanho inteiro dava crias listradas.
9 Aŋ Jooŋ ḍigärgä yek wääc koojjene woo, aŋ iñña kä ika.
9 Desse modo, Deus tirou os animais de seu pai e os deu a mim.
10 “Aŋ waan yaana yuugene kä ḍiik ye ika läkkä aŋ däämjänä ñaalok, aŋ ika yurcunu ñukku yaaka yoken a äälgä aŋ müücülaŋ aŋ pergaŋ ye, yuugu ke ḍiik määngen.
10 “Certa vez, na época do acasalamento, tive um sonho e vi que os bodes que se acasalavam com as cabras eram listrados, salpicados e malhados.
11 Aŋ malak yen Jooŋ ika kiinna kä lääggï ogo, ‘Yaagüüp!’ Aŋ luuŋŋu ogo, ‘Haa ika inni!’
11 Então, em meu sonho, o anjo de Deus me disse: ‘Jacó!’. E eu respondi: ‘Aqui estou!’.
12 Aŋ ike jaajjin ogo, ‘Däämjä ñaalok aŋ yoorci ñukku yaaka yoken a äälgä aŋ müücülaŋ aŋ pergaŋ yaakca ti, yuugu ke ḍiik määngen, kä yaana nääŋkä yaaka näŋkiti kä Laabaan yaakka yooddu daa kä muure ye.
12 “E o anjo disse: ‘Levante os olhos e você verá que apenas os machos listrados, salpicados e malhados estão se acasalando com as fêmeas de seu rebanho, pois vejo como Labão tem tratado você.
13 Ika agä Jooŋ yaana üükïn woo Betalï ina, yaana cückïnïï yok kolcan paydin aŋ lïïtkanaa kä ina. Aŋ juwu aŋgä yorü baan yaanni jï aŋ ḍukcu baan yen mä yüükü ti.’”
13 Eu sou o Deus que lhe apareceu em Betel, o lugar onde você ungiu a coluna de pedra e fez seu voto a mim. Agora, apronte-se, saia desta terra e volte à sua terra natal’”.
14 Aŋ Rahiil ke Leya luukcin ogo, “Baati gin'a a büccïnï yädon paa ba wäyo ye.
14 Raquel e Lia responderam: “Da nossa parte, tudo bem! Afinal, não herdaremos coisa alguma da riqueza de nosso pai.
15 Aŋ ikoon naŋŋon bata boorgu, aŋ ikoon yääjjonon woo aŋ tiil yooko amme.
15 Ele reduziu nossos direitos aos mesmos que têm as mulheres estrangeiras. Depois que nos vendeu, desperdiçou todo o dinheiro que você pagou por nós.
16 Cekkïtïn muure yaaka koojji woo Jooŋ wäyo ti ye a yooko ke merkälen yooko. Aŋ wakkä muure yaaka kiinini Jooŋ ye naŋä.”
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai e deu a você é, por direito, nossa e de nossos filhos. Por isso, faça o que Deus ordenou”.
17 Aŋ Yaagüüp juwin ñaalok, aŋ merkälen yeeke ke määnge taappe kälämgä.
17 Então Jacó montou suas mulheres e seus filhos em camelos
18 Aŋ ḍigärgä yeeke muure kïïtte ñome ti, ke wakkä yeeke muure yaaka kaññe Padaan Araam ye, aŋ attä wäyen Icaak ti ŋommañ mä Kanaan ti.
18 e conduziu adiante todos os seus rebanhos. Juntou todos os bens que havia adquirido em Padã-Arã e partiu para a terra de Canaã, onde vivia Isaque, seu pai.
19 Aŋ wääna Laabaan attee kä ŋitee kä yok ḍiik yeeke ye, i Rahiil juŋku yek wäyen kalle.
19 Quando partiram, Labão estava num lugar afastado, tosquiando suas ovelhas. Raquel roubou os ídolos da casa que pertenciam a seu pai e os levou consigo.
20 Aŋ Yaagüüp Laabaan mä Araam malleŋïngïn batta nüütkede ogo ike bagje.
20 Assim, Jacó enganou Labão, o arameu, partindo sem avisá-lo de que iam embora.
21 Aŋ ike likcin woo ke wakkä yeeke muure, aŋ ircin woo wii mä Puraat aŋ üŋjïn baan pämkä mä Jïlaat ti.
21 Jacó levou todos os seus bens e atravessou o rio Eufrates, rumo à região montanhosa de Gileade.
22 Aŋ nïïnnä ḍäk ti Laabaan nüütkï me ogo Yaagüüp likcono woo.
22 Três dias depois, Labão foi informado de que Jacó havia fugido.
23 Aŋ ike mä yeeke yaaka a ook ye koowne ke ike, aŋ Yaagüüp baatte ŋäc waan yen nïïnkä kä ŋaṭükel, aŋ wääṇṇe ŋäc pämkä mä Jïlaat ti.
23 Reuniu um grupo de parentes e saiu em perseguição a Jacó. Sete dias depois o alcançou, na região montanhosa de Gileade.
24 Aŋ Jooŋ äätin Laabaan mä Araam ti kä lääggï kä mïïllä aŋ kolle ogo, “Waŋgü tïïccï, Yaagüüp ŋana kiiṇdä jiikkalaŋ ŋana yaacken aŋ ŋana ŋerken.”
24 Na noite anterior, porém, Deus havia aparecido em sonho a Labão, o arameu, e dito a ele: “Estou avisando: deixe Jacó em paz!”.
25 Aŋ Laabaan Yaagüüp wääṇṇe ŋäc, i keeñ yeene agee kä ṭeljïnï ïñï baan pämkä mä Jïlaat witin, aŋ Laabaan ke mä yeeke keeññi yeeken ṭelji ïñï wïca cäänna.
25 Labão o alcançou enquanto Jacó estava acampado na região montanhosa de Gileade e armou seu acampamento ali perto.
26 Aŋ Laabaan Yaagüüp taaññe ogo, “Ïkï näŋŋi ŋaaka? Ika mallaaŋïngïn aŋ ṭulgu yeeki koojjini woo bata yaaka müügünü me yääññäk ye.
26 “O que você fez?”, perguntou Labão. “Como ousou me enganar e levar minhas filhas embora, como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Aŋ ïkï pooljudu woo liidit aŋ ika maldaa ŋïngïn ina? Ika batta nüütkadaa, yoku ïkï tucceni woo kä jon ñamme ke oollu uulgu yek gerger ke kuukcu?
27 Por que fugiu em segredo? Por que me enganou? E por que não avisou que desejava partir? Eu lhe teria dado uma festa de despedida, com canções e música, ao som de tamborins e harpas.
28 Aŋ ika daljadaa cäänna merkä ṭulgu yeeki ke ṭulgu yeeki batta ŋïïbdä aŋ kuundu ḍugin ina? Aŋan ïkï näŋŋi amkïtïn.
28 Por que não me deixou beijar minhas filhas e meus netos e me despedir deles? Você agiu de forma extremamente tola!
29 Aŋ kä teynä yeeni ïkï yoku näŋgïda nääŋkä yaackä, aŋ Jooŋ yen wääc ika kiinna wïïrïn tiññaŋ ogo, ‘Waŋü tïïccï, Yaagüüp ŋana kiiṇdä jiikkalaŋ ŋana yaacken aŋ ŋana ŋerken.’
29 Eu poderia destruí-lo, mas o Deus de seu pai me apareceu ontem à noite e me advertiu: ‘Deixe Jacó em paz!’.
30 Aŋ tiññaŋ ïkï kaacci woo kä yaana waŋgü kurrene kä än wääc ye, aŋ juŋku yeeki kalä ina?”
30 Entendo sua vontade de partir e seu desejo de voltar à casa de seu pai. Mas por que roubou meus deuses?”
31 Aŋ Laabaan luugi Yaagüüp ogo, “Ika booññu kä ïkï, ika ḍuucu ogo ṭulgu yüükü bi koowjey ika ti ko teynä.
31 Jacó respondeu: “Fugi porque tive medo. Pensei que o senhor tiraria suas filhas de mim à força.
32 Aŋ juŋku yüükü naana kaññi mäŋkalaŋ ti ye, men yaanna batta bi üt. Maawä mä yooko ñomgen ti parü, naana waak yaaka a yüükü yaakka bilti ika ti ye i koowu.” I kucu Yaagüüp ogo kalgin ko Rahiil.
32 Quanto a seus deuses, veja se consegue encontrá-los, e quem os tiver roubado deve morrer! Se encontrar qualquer outra coisa que lhe pertença, identifique-a diante de todos estes nossos parentes, e eu a devolverei”. Jacó, porém, não sabia que Raquel havia roubado os ídolos da casa.
33 Aŋ Laabaan kaaccä keeñ jï ba Yaagüüp, ke keeñ jï ba Leya, ke keeññi gïtï ba kiinkä määngen yaaka kä yewwe ye, aŋ batta agee kä kañgon. Aŋ wääna kääjenee woo keeñ jï ba Leya ye, ike kaaccä keeñ jï ba Rahiil.
33 Labão foi procurar primeiro na tenda de Jacó e, depois, nas tendas de Lia e das duas servas, mas nada encontrou. Por fim, entrou na tenda de Raquel.
34 Aŋ Rahiil juŋku koowne, aŋ paanne yokïn kaakcä kalman jï aŋ cääjgene gïtï, aŋ Laabaan keeñ maawne jïñe muure aŋ batta agee kä kañgin.
34 Acontece que Raquel havia pego os ídolos da casa e os escondido na sela do seu camelo, e estava sentada em cima deles. Quando Labão terminou de vasculhar toda a sua tenda sem encontrar os ídolos,
35 Aŋ wäyen kiinne ogo, “Ŋana ïkï pendä. Ika batta lïïṭä juwin ñaalok ñomü ti, paan yeeni a ḍäägïnï.” Aŋ maawne aŋ juŋku batta agee kä kañgin.
35 Raquel disse ao pai: “Por favor, perdoe-me por não me levantar para o senhor, mas estou em meu período menstrual”. Labão continuou a busca, mas não encontrou os ídolos da casa.
36 Aŋ Yaagüüp pennä aŋ Laabaan lilgene ogo, “A yiñ yaana wali ye ken naŋŋä ina ken keñja kä yaanna?
36 Jacó se enfureceu e discutiu com Labão. “Qual foi o meu crime?”, perguntou ele. “O que fiz de errado para o senhor me perseguir como se eu fosse um criminoso?
37 Wakkä yeeki muure maawni gïtï aŋ a ŋaaka ken kaññi a yüünü? Ḍoocci ïñï winni mä yeeki ke mä yüükü ñomgen ti, aŋ dalä iken jüccï waadgo ti a ŋaani ken wodaŋ.”
37 O senhor vasculhou todos os meus bens. Por acaso encontrou algum objeto que lhe pertença? Coloque-o aqui, diante de nossos parentes, para que todos vejam. Que eles julguem entre nós dois!
38 “Aŋ ika cääynä ke ïkï yuungu caykä kä yewwe, käbälgä ke ḍiik yüükü batta a guuṭin, aŋ ika batta agä ämon ḍiik yätken yüükü.
38 “Estive vinte anos com o senhor, cuidando de seus rebanhos. Ao longo de todo esse tempo, suas ovelhas e cabras nunca abortaram. Não me servi de um carneiro sequer de seu rebanho para alimento.
39 Ḍiik yaaka jiiji gïtï wakkä kurkuŋgu ye, batta äbädä ïkï ti, aŋ yaaka a yääyin ye i waajä pari. Aŋ kamat ïkï ñuju ika ti ḍuukkin gin'a kali me kä äŋ jïñe ke mïïllä ye.
39 Quando algum deles era despedaçado por um animal selvagem, eu nunca lhe mostrava a carcaça. Não, eu mesmo arcava com o prejuízo! O senhor me obrigava a pagar por todo animal roubado, quer à plena luz do dia, quer na escuridão da noite.
40 Ika nägana carrä kä äŋ jïñe, ke lüüy kä mïïllä jïñe, aŋ nïïnkä yäygin waŋgi ti.
40 “Trabalhei para o senhor em dias de calor escaldante e também em noites frias e insones.
41 Aŋ cäwdä yeeni muure paa baannü a yuungu caykä kä yew. Ika ñuugulunu yuungu caay witken kä ŋan ogo tïïrïn yüükü yaaka kä yew ye, aŋ yuungu kä ḍüügük ogo ḍiik yüükü. Aŋ ïkï ñuugula carrä yeeni aakki woo ääŋke kä caay.
41 Sim, por vinte anos trabalhei feito um escravo em sua casa! Trabalhei catorze anos por suas duas filhas e, depois, mais seis anos para formar meu rebanho. E dez vezes o senhor mudou meu salário.
42 Naana yoku Jooŋ yen wäyo Abrayiim ke yaana boojene kä Icaak ye, batta ke ika ye, ïkï yoku ika tuccaa woo ïnkï kä lat. Aŋ Jooŋ yuṭṭu pillä yeeni ke ñuugula yen ïṇtï, aŋ ïkï gerrey wïïrïn tiinuk.”
42 De fato, se o Deus de meu pai não estivesse comigo, o Deus de Abraão e o Deus temível de Isaque, o senhor teria me mandado embora de mãos vazias. Mas Deus viu como fui maltratado, apesar de meu árduo trabalho. Por isso ele lhe apareceu na noite passada e o repreendeu!”
43 Aŋ LaabaanYaagüüp luuŋŋe ogo, “Ṭulgu a ṭulgu yeeki, ke merkä yeeken, aŋ ḍiik a ḍiik yeeki. Aŋ waak'a yooddu yaakka muure a yeeki. Aŋ a ŋaaka ken bi tiññaŋ näŋgä ṭulgu yeeki yaakki ke merkälen yeeken yaaka giidi ye?
43 Labão respondeu a Jacó: “Essas mulheres são minhas filhas, as crianças são meus netos, e os rebanhos são meus rebanhos. Na verdade, tudo que você vê é meu. Mas o que posso fazer agora por minhas filhas e pelos filhos delas?
44 Äätä tiññaŋ näŋï jiik ḍoocin ïkï ke ika aŋ wäätï a nüütïn woo waan yüünü ke ika.”
44 Façamos, portanto, você e eu, uma aliança que sirva de testemunho do nosso compromisso”.
45 Aŋ Yaagüüp kuññu pääm, aŋ yuutte ñaalok a kolcan paydin.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a colocou em pé como monumento.
46 Aŋ Yaagüüp mä yeeke kiinne ogo, “Ḍüüṭe ti pämkä.” Aŋ pämkä koowi aŋ naŋi a koota, aŋ iken ämmä koota ti.
46 Em seguida, disse aos membros de sua família: “Juntem algumas pedras”. Eles pegaram as pedras e as amontoaram. Jacó e Labão se sentaram perto do monte de pedras e fizeram uma refeição para selar a aliança.
47 Aŋ äkki Laabaan ogo Yajar Cahadüüta, aŋ äkki Yaagüüp ogo Galïït.
47 A fim de comemorar a ocasião, Labão chamou o lugar de Jegar-Saaduta, e Jacó o chamou de Galeede.
48 Aŋ Laabaan jaajjin ogo, “Koota yaanni tiññaŋ ken bi a yuṭo waan yüünü ke ika.” Aŋ ina ken batte daa me ogo Galïït yaanna.
48 Labão declarou: “Este monte de pedras servirá de testemunha para nos lembrar da aliança que fizemos hoje”. Isso explica por que o lugar foi chamado de Galeede.
49 Aŋ cäänna äkki me ogo Mïcpaa, aŋ Laabaan jaajjin ogo, “Dalä Pïṭo däämï waadgo ti, naana ïkïï pïïrtïnï ye.
49 Também foi chamado de Mispá, pois Labão disse: “Vigie o S enhor a você e a mim para garantir que guardaremos esta aliança quando estivermos longe um do outro.
50 Aŋ naana ṭulgu yeeki naŋdä kärgit kujgudu ti meken i batta ŋäjjä ye, i cäänna daa yoottu Jooŋ.”
50 Se você maltratar minhas filhas ou se casar com outras mulheres, mesmo que ninguém mais veja, Deus verá. Ele é testemunha desta aliança entre nós.”
51 Aŋ Laabaan jaajjin ogo, “Koota ke kolcan paydin yaana ḍooccu waan yüünü ti ke ika ye inni.
51 “Veja este monte de pedras”, prosseguiu Labão. “Veja também este monumento que levantei entre nós dois.
52 Koota yaanni ken a yuṭo aŋ kolcan paydin ken a yuṭo, ika batta bi koota pämkä yaanni cüüpü woo ogo ïkï ïrkïda, aŋ päjjïdï ŋana ïkï cüüpüdü woo koota pämkä yaanni ti ogo ika irkada.
52 Estão entre mim e você como testemunhas dos nossos votos. Nunca atravessarei para o lado de lá do monte de pedras a fim de prejudicá-lo, e você jamais deve atravessar para o lado de cá a fim de prejudicar-me.
53 Dalä Jooŋ yen Abrayiim ke Nahüür ke dänkä yurgen jücï waadgo ti.”
53 Invoco o Deus de nossos antepassados, o Deus de seu avô Abraão e o Deus de meu avô Naor, para que sirva de juiz entre nós.” Assim, diante do Deus temível de seu pai Isaque,
54 Aŋ Yaagüüp iccin wäämmä yok pääm wic, aŋ mä yeeke bärkene ammä ti, aŋ wääna ämmene ye, nïngïn pääm wic.
54 Então Jacó ofereceu sacrifício a Deus na montanha e convidou todos para a refeição comemorativa. Depois de comerem, passaram a noite ali.
55 Aŋ kä tïṇṇäŋänä Laabaan merkä ṭulge ke ṭulgu yeeke kuunne ḍugin aŋ ŋüülkene. Aŋ ḍukcin baannen.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou cedo, beijou seus netos e suas filhas e os abençoou. Depois, partiu e voltou para casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.