Gênesis 31

jum (JUM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aŋ Yaagüüp tiiŋŋä ogo merkälen Laabaan jaygo ogo, “Yaagüüp waak yaaka a yek wäyo ye koowne muure, aŋ a waak wäyo ken käññee cekkïtïn yaanna muure.”
1 Jacó ouvia os comentários dos filhos de Labão, que diziam: — Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai. Ele juntou toda essa riqueza a partir do que era de nosso pai.
2 Aŋ yoori Yaagüüp ike batta bilgänä Laabaan bata wääna ina.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável como anteriormente.
3 Aŋ Pïṭo Yaagüüp kiinne ogo, “Ḍukcu baan yen wäygic ti, ke yen mä yüükü ti, aŋ ika bi ke ïkï.”
3 E o Senhor disse a Jacó: — Volte para a terra de seus pais e para a sua parentela; e eu estarei com você.
4 Aŋ Yaagüüp tuccin aŋ Rahiil ke Leya bärkene woo nänṭ'a kääjee kä ḍiik yeeke ye.
4 Então Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Aŋ iken kiinne ogo, “Yoorru wääc ŋuca ika batta bilga jone ti bata wääna ina. Aŋ Jooŋ yen wäyo ke ika kamat.
5 e lhes disse: — Vejo que o rosto do pai de vocês não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Ŋäjje wääc ñuugulunu kä teynä yeeni muure.
6 Vocês mesmas sabem que com todo empenho tenho trabalhado para o pai de vocês,
7 Aŋ wääc ṭääkcin ika mallaŋïngïn aŋ ñuugula carrä yeeni aakdene yok ääŋke caaydin, aŋ Jooŋ ike batta gïmkätä kä näŋgin ika nääŋkä yaackä.
7 mas ele me tem enganado e por dez vezes mudou o meu salário; porém Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Aŋ naana ike jaajjï ogo, ‘Ḍiik müücülgü ken bi a ñuugala carrä yüünü ye,’ i muure gitä woo ṭulgen müücülaŋ. Aŋ naana jaajjï ogo, ‘Ñuugula carrä yüünü bi wäätï a ḍiik yaaka cäygene äälgä ye,’ i ḍiik muure gitä woo ṭulgen yaaka cäygene äälgä ye.
8 Se ele dizia: “Os salpicados serão o seu salário”, então todos os rebanhos davam salpicados; e, se ele dizia: “Os listrados serão o seu salário”, então os rebanhos todos davam listrados.
9 Aŋ Jooŋ ḍigärgä yek wääc koojjene woo, aŋ iñña kä ika.
9 Assim, Deus tirou o gado do pai de vocês e o deu a mim.
10 “Aŋ waan yaana yuugene kä ḍiik ye ika läkkä aŋ däämjänä ñaalok, aŋ ika yurcunu ñukku yaaka yoken a äälgä aŋ müücülaŋ aŋ pergaŋ ye, yuugu ke ḍiik määngen.
10 — Pois, chegado o tempo em que os animais acasalavam, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Aŋ malak yen Jooŋ ika kiinna kä lääggï ogo, ‘Yaagüüp!’ Aŋ luuŋŋu ogo, ‘Haa ika inni!’
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: “Jacó!” E eu respondi: “Eis-me aqui!”
12 Aŋ ike jaajjin ogo, ‘Däämjä ñaalok aŋ yoorci ñukku yaaka yoken a äälgä aŋ müücülaŋ aŋ pergaŋ yaakca ti, yuugu ke ḍiik määngen, kä yaana nääŋkä yaaka näŋkiti kä Laabaan yaakka yooddu daa kä muure ye.
12 Ele continuou: “Levante agora os olhos e veja que todos os machos que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão está fazendo com você.
13 Ika agä Jooŋ yaana üükïn woo Betalï ina, yaana cückïnïï yok kolcan paydin aŋ lïïtkanaa kä ina. Aŋ juwu aŋgä yorü baan yaanni jï aŋ ḍukcu baan yen mä yüükü ti.’”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna, onde me fez um voto. Levante-se agora, saia desta terra e volte para a terra de sua parentela.”
14 Aŋ Rahiil ke Leya luukcin ogo, “Baati gin'a a büccïnï yädon paa ba wäyo ye.
14 Então Raquel e Lia disseram: — Será que ainda existe para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Aŋ ikoon naŋŋon bata boorgu, aŋ ikoon yääjjonon woo aŋ tiil yooko amme.
15 Não é verdade que ele nos considera como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Cekkïtïn muure yaaka koojji woo Jooŋ wäyo ti ye a yooko ke merkälen yooko. Aŋ wakkä muure yaaka kiinini Jooŋ ye naŋä.”
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faça tudo o que Deus pediu que você fizesse.
17 Aŋ Yaagüüp juwin ñaalok, aŋ merkälen yeeke ke määnge taappe kälämgä.
17 Então Jacó se levantou e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 Aŋ ḍigärgä yeeke muure kïïtte ñome ti, ke wakkä yeeke muure yaaka kaññe Padaan Araam ye, aŋ attä wäyen Icaak ti ŋommañ mä Kanaan ti.
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir, o gado de sua propriedade que havia acumulado em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Aŋ wääna Laabaan attee kä ŋitee kä yok ḍiik yeeke ye, i Rahiil juŋku yek wäyen kalle.
19 Enquanto Labão tinha ido fazer a tosquia das ovelhas, Raquel roubou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Aŋ Yaagüüp Laabaan mä Araam malleŋïngïn batta nüütkede ogo ike bagje.
20 E Jacó enganou Labão, o arameu, não revelando que tinha planos de fugir.
21 Aŋ ike likcin woo ke wakkä yeeke muure, aŋ ircin woo wii mä Puraat aŋ üŋjïn baan pämkä mä Jïlaat ti.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia. Levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo dos montes de Gileade.
22 Aŋ nïïnnä ḍäk ti Laabaan nüütkï me ogo Yaagüüp likcono woo.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 Aŋ ike mä yeeke yaaka a ook ye koowne ke ike, aŋ Yaagüüp baatte ŋäc waan yen nïïnkä kä ŋaṭükel, aŋ wääṇṇe ŋäc pämkä mä Jïlaat ti.
23 Reuniu os seus parentes e saiu no encalço de Jacó, por sete dias de viagem, e o alcançou nos montes de Gileade.
24 Aŋ Jooŋ äätin Laabaan mä Araam ti kä lääggï kä mïïllä aŋ kolle ogo, “Waŋgü tïïccï, Yaagüüp ŋana kiiṇdä jiikkalaŋ ŋana yaacken aŋ ŋana ŋerken.”
24 De noite, porém, Deus veio em sonhos a Labão, o arameu, e lhe disse: — Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.
25 Aŋ Laabaan Yaagüüp wääṇṇe ŋäc, i keeñ yeene agee kä ṭeljïnï ïñï baan pämkä mä Jïlaat witin, aŋ Laabaan ke mä yeeke keeññi yeeken ṭelji ïñï wïca cäänna.
25 Labão alcançou Jacó. Este havia armado a sua tenda naqueles montes. Também Labão armou a sua tenda com os seus parentes, nos montes de Gileade.
26 Aŋ Laabaan Yaagüüp taaññe ogo, “Ïkï näŋŋi ŋaaka? Ika mallaaŋïngïn aŋ ṭulgu yeeki koojjini woo bata yaaka müügünü me yääññäk ye.
26 E Labão disse a Jacó: — Que foi que você fez? Você me enganou e levou as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Aŋ ïkï pooljudu woo liidit aŋ ika maldaa ŋïngïn ina? Ika batta nüütkadaa, yoku ïkï tucceni woo kä jon ñamme ke oollu uulgu yek gerger ke kuukcu?
27 Por que você fugiu em segredo, e me enganou, e não me disse nada? Eu o teria despedido com alegria, com cânticos, com tamborins e com harpa.
28 Aŋ ika daljadaa cäänna merkä ṭulgu yeeki ke ṭulgu yeeki batta ŋïïbdä aŋ kuundu ḍugin ina? Aŋan ïkï näŋŋi amkïtïn.
28 E por que não permitiu que eu beijasse meus netos e minhas filhas? Nisso você agiu como um tolo.
29 Aŋ kä teynä yeeni ïkï yoku näŋgïda nääŋkä yaackä, aŋ Jooŋ yen wääc ika kiinna wïïrïn tiññaŋ ogo, ‘Waŋü tïïccï, Yaagüüp ŋana kiiṇdä jiikkalaŋ ŋana yaacken aŋ ŋana ŋerken.’
29 Tenho em minhas mãos poder para fazer mal a vocês, mas ontem à noite o Deus do pai de vocês me falou e disse: “Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.”
30 Aŋ tiññaŋ ïkï kaacci woo kä yaana waŋgü kurrene kä än wääc ye, aŋ juŋku yeeki kalä ina?”
30 E agora que você partiu de vez, pois está com saudades da casa de seu pai, por que roubou os meus deuses?
31 Aŋ Laabaan luugi Yaagüüp ogo, “Ika booññu kä ïkï, ika ḍuucu ogo ṭulgu yüükü bi koowjey ika ti ko teynä.
31 Jacó respondeu: — Porque tive medo. Pensei assim: para que não aconteça que me tome à força as suas filhas.
32 Aŋ juŋku yüükü naana kaññi mäŋkalaŋ ti ye, men yaanna batta bi üt. Maawä mä yooko ñomgen ti parü, naana waak yaaka a yüükü yaakka bilti ika ti ye i koowu.” I kucu Yaagüüp ogo kalgin ko Rahiil.
32 Que seja morto aquele com quem o senhor achar os seus deuses. Na presença de nossos parentes, verifique o que pertence ao senhor e, se estiver comigo, pode levar embora. Acontece que Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 Aŋ Laabaan kaaccä keeñ jï ba Yaagüüp, ke keeñ jï ba Leya, ke keeññi gïtï ba kiinkä määngen yaaka kä yewwe ye, aŋ batta agee kä kañgon. Aŋ wääna kääjenee woo keeñ jï ba Leya ye, ike kaaccä keeñ jï ba Rahiil.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na tenda de Lia e na tenda das duas servas, mas não achou nada. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Aŋ Rahiil juŋku koowne, aŋ paanne yokïn kaakcä kalman jï aŋ cääjgene gïtï, aŋ Laabaan keeñ maawne jïñe muure aŋ batta agee kä kañgin.
34 Ora, Raquel havia pegado os ídolos do lar e, depois de colocá-los na sela de um camelo, estava sentada sobre eles. Labão apalpou toda a tenda e não os achou.
35 Aŋ wäyen kiinne ogo, “Ŋana ïkï pendä. Ika batta lïïṭä juwin ñaalok ñomü ti, paan yeeni a ḍäägïnï.” Aŋ maawne aŋ juŋku batta agee kä kañgin.
35 Então Raquel disse ao pai: — Não fique zangado, meu senhor, por eu não poder me levantar na sua presença, pois estou no meu período menstrual. Ele procurou, mas não encontrou os ídolos do lar.
36 Aŋ Yaagüüp pennä aŋ Laabaan lilgene ogo, “A yiñ yaana wali ye ken naŋŋä ina ken keñja kä yaanna?
36 Então Jacó ficou zangado e discutiu com Labão. Dirigiu-se a Labão, dizendo: — Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, para o senhor me perseguir com tanta fúria?
37 Wakkä yeeki muure maawni gïtï aŋ a ŋaaka ken kaññi a yüünü? Ḍoocci ïñï winni mä yeeki ke mä yüükü ñomgen ti, aŋ dalä iken jüccï waadgo ti a ŋaani ken wodaŋ.”
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, quais foram os utensílios de sua casa que o senhor encontrou? Coloque-os aqui diante dos meus parentes e dos seus parentes, para que julguem entre nós dois.
38 “Aŋ ika cääynä ke ïkï yuungu caykä kä yewwe, käbälgä ke ḍiik yüükü batta a guuṭin, aŋ ika batta agä ämon ḍiik yätken yüükü.
38 Vinte anos eu estive com o senhor. As suas ovelhas e as suas cabras nunca perderam as crias, e não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Ḍiik yaaka jiiji gïtï wakkä kurkuŋgu ye, batta äbädä ïkï ti, aŋ yaaka a yääyin ye i waajä pari. Aŋ kamat ïkï ñuju ika ti ḍuukkin gin'a kali me kä äŋ jïñe ke mïïllä ye.
39 Não lhe apresentei os animais que eram despedaçados pelas feras; assumi o prejuízo. Da minha mão o senhor o requeria, tanto o roubado de dia como de noite.
40 Ika nägana carrä kä äŋ jïñe, ke lüüy kä mïïllä jïñe, aŋ nïïnkä yäygin waŋgi ti.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Aŋ cäwdä yeeni muure paa baannü a yuungu caykä kä yew. Ika ñuugulunu yuungu caay witken kä ŋan ogo tïïrïn yüükü yaaka kä yew ye, aŋ yuungu kä ḍüügük ogo ḍiik yüükü. Aŋ ïkï ñuugula carrä yeeni aakki woo ääŋke kä caay.
41 Vinte anos permaneci em sua casa. Catorze anos trabalhei para o senhor pelas suas duas filhas e seis anos trabalhei para conseguir o seu rebanho; dez vezes o senhor mudou o meu salário.
42 Naana yoku Jooŋ yen wäyo Abrayiim ke yaana boojene kä Icaak ye, batta ke ika ye, ïkï yoku ika tuccaa woo ïnkï kä lat. Aŋ Jooŋ yuṭṭu pillä yeeni ke ñuugula yen ïṇtï, aŋ ïkï gerrey wïïrïn tiinuk.”
42 Se não fosse o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo o senhor me despediria agora de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e ontem à noite ele repreendeu o senhor.
43 Aŋ LaabaanYaagüüp luuŋŋe ogo, “Ṭulgu a ṭulgu yeeki, ke merkä yeeken, aŋ ḍiik a ḍiik yeeki. Aŋ waak'a yooddu yaakka muure a yeeki. Aŋ a ŋaaka ken bi tiññaŋ näŋgä ṭulgu yeeki yaakki ke merkälen yeeken yaaka giidi ye?
43 Então Labão respondeu a Jacó: — As filhas são minhas filhas, os filhos são meus netos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que você está vendo é meu. Que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Äätä tiññaŋ näŋï jiik ḍoocin ïkï ke ika aŋ wäätï a nüütïn woo waan yüünü ke ika.”
44 Venha, pois, e façamos uma aliança, eu e você, que sirva de testemunho entre mim e você.
45 Aŋ Yaagüüp kuññu pääm, aŋ yuutte ñaalok a kolcan paydin.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Aŋ Yaagüüp mä yeeke kiinne ogo, “Ḍüüṭe ti pämkä.” Aŋ pämkä koowi aŋ naŋi a koota, aŋ iken ämmä koota ti.
46 E disse aos seus parentes: — Ajuntem pedras. Eles foram ajuntar pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Aŋ äkki Laabaan ogo Yajar Cahadüüta, aŋ äkki Yaagüüp ogo Galïït.
47 Labão deu-lhe o nome de Jegar-Saaduta, mas Jacó lhe chamou Galeede.
48 Aŋ Laabaan jaajjin ogo, “Koota yaanni tiññaŋ ken bi a yuṭo waan yüünü ke ika.” Aŋ ina ken batte daa me ogo Galïït yaanna.
48 E Labão disse: — Seja hoje este montão de pedras por testemunha entre mim e você. Por isso foi chamado de Galeede
49 Aŋ cäänna äkki me ogo Mïcpaa, aŋ Laabaan jaajjin ogo, “Dalä Pïṭo däämï waadgo ti, naana ïkïï pïïrtïnï ye.
49 e Mispa, pois disse: — Que o
50 Aŋ naana ṭulgu yeeki naŋdä kärgit kujgudu ti meken i batta ŋäjjä ye, i cäänna daa yoottu Jooŋ.”
50 Se você maltratar as minhas filhas e tomar outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você.
51 Aŋ Laabaan jaajjin ogo, “Koota ke kolcan paydin yaana ḍooccu waan yüünü ti ke ika ye inni.
51 E Labão continuou: — Eis aqui este montão de pedras e esta coluna que levantei entre mim e você.
52 Koota yaanni ken a yuṭo aŋ kolcan paydin ken a yuṭo, ika batta bi koota pämkä yaanni cüüpü woo ogo ïkï ïrkïda, aŋ päjjïdï ŋana ïkï cüüpüdü woo koota pämkä yaanni ti ogo ika irkada.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei para o lado de lá do montão e você não passará para o lado de cá do montão e da coluna.
53 Dalä Jooŋ yen Abrayiim ke Nahüür ke dänkä yurgen jücï waadgo ti.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E Jacó jurou pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Aŋ Yaagüüp iccin wäämmä yok pääm wic, aŋ mä yeeke bärkene ammä ti, aŋ wääna ämmene ye, nïngïn pääm wic.
54 E Jacó ofereceu um sacrifício na montanha e convidou seus parentes para uma refeição. Eles comeram e passaram a noite na montanha.
55 Aŋ kä tïṇṇäŋänä Laabaan merkä ṭulge ke ṭulgu yeeke kuunne ḍugin aŋ ŋüülkene. Aŋ ḍukcin baannen.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou de madrugada, beijou os seus netos e as suas filhas e os abençoou. E, partindo, voltou para a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.