Hebreus 11
jnjl (JNJL) vs VC
1 Amanto uus abdik oodet faani wuzason han bar futok sinana uuk ephphetoowa. Aafak biistonoy wuzasonnu biister zagira faaduwa.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Ibeti asuni meya galata danetees amantokwa.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Han daas Ha'oosi kaamak testenamato aruniis amantokwa. Es bari boor'a biistefa wuza zuuttera biistonooskin wosustenamato arifeni.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Abel Kayelni maa'aastan wayya maa'a Ha'oosik imnaas amantokwa. Ha'oos Abelni imaason girak ephpha taafana kabaasik Abel amantok ooko sinbaason zaala makte. Abel kitifenaknu amantobaaski kamo hashnu maktedifewa.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Henok kitu basaasta kar'noynamato den sama oodtenaas amantokwa. Ha'oos barin ephna boor'a aane bestowe. Den oodtobaasneen sinak dey Ha'ooson girsinamato zaala maktewa.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Amanto foonto Ha'ooson girsuk aafa chimtona wuza. Ha'ooski tai'sefe asu Ha'oos foobaasonnawa baron sholsefe asuni meyak dey wossuma sinbaason amanonak sholsifa.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Hashnu aafak biistonoy wuzaasi chowak Ha'oos Noohnin teetneeson oodwa yina kabaasik Nooh Ha'ooson digok basa keerki baassotin fu'ok Merkebi wostenaas amantokwa. Nooh amantobaasik han daas boor'aasik mangsu barista katonak zagi. Nooh amantok bestefa ookooson warase.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Abraham kesse ristiba zagire ephphetoona dimaasta hamanak teegtefena kabaasik ay hamdifenamato aru beyfenaknu hamanak ajajamenaas amantokwa.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Yisaqniisimatonawa Yaqobniisimatona abdini daasta irba sinne durkaniissi diinaas amantokwa.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Es baron dey zaginaas zaga kaptaba faana Ha'oos koppa'ena baronnawa wostena es katamaasonna oodet feer sinna boor'awa.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Saara dey abdi barik ima Ha'oos amanamto sinnamato arina boor'a awune faaronnu neebaas aatfaan kophok chimnor sinfanaknu naanertonak hugna dannaas amantokwa.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Es bari boor'a kiti asunimato faadtefe isa Abrahamnikin samaki baakuraasimato arkira dey baarisi tesha fa fuutuusimato faadtonoy zala beste.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Es baasso zuuttere amanobesiisetu kitisete. Ha'oos baasso imanak teyyani kaama girina baron aane danoto. Sinuntano woksok biyaat moosesete. Han daastak irba dey oogo sinobesiison arsete.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Ekka maksefe asuni meya baassor sina daason oodet feesetemato ammanon besisefe.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Es beyye kesete daason yaadatesete sinfaanane ek wolle hamak chimone kabawa.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Sinuntano hash baristan denalo sina samak fa daasontu kaltesefe. Es bari boor'a Ha'oos baassok katama hoossina boor'a «Ha'oni» yire teegsefaatene baron aafa iichuna wuza.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Abraham fattantefena kabaasik Yisaqnin maa'a zagire imnaas amantokwa. Es abdini kaamaason ephphete Abraham isa naabaasin maa'a zagire shukanak hoorere feerwa.
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 Esiisik Ha'oos:
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Ha'oos kitun kabguk chimar sinbaason Abraham amanobaasik kitun kabinanne fa besok Yisaqnin hepsa dani.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Yisaq hanneenti sinni wuzason safarok Yaqobninnawa Hesawuninna suusnaas amantokwa.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Yaqob kituna wona kar'fana kabaasik Yosefni naanggotaasikitonon isarba isarbaasik suusnaasewa haaroosik gimere sagadenaas amantokwa.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Yosef dey kituna wona kar'fana kabaasik Israelni meya Gibtsin kesonemato makenaas dey megabaasi chowanon awu zagsonemato ajaji imnaas amantokwa.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Museni kooni baasso koontefena kabaasik gada naa sinbaason biyete boor'a taatoosa ajajinon digonoy keez assa aachisetees amantokwa.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Muse dichnanneen orfo: «Fere'onni naani naa» yistere teegtooson beynaas amantokwa.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Es bari boor'a bar boor'ak bestefa garo wonni giraastan Ha'oosi asuneen ane shana ephphetooson kori.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Hanneenti danana wossumaason biina boor'a Giphtsiki otmaastan denalo muudtosa boor'a salphatoos akama otma sinbaason safare.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Taatoosa gi'anon dey digonoy Giphtsini daason gafkire kesnaas amantokwa. Aafak biistonoy Ha'ooson biinanne faaron zagire safarabaasik zagi.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Uuzza naanggotaasikitonon worunak ajajamte Ha'oosi wosiya Israelni meeni uuzza naanggotaasikitonon worunoynamato faasikanewa harinni wir'ne asi tumaason zaginaas amantokwa.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Israelni meya ichma daasta finfeesne faaron sinne she'a baariison finesetees amantokwa. Sinuntano Giphtsini asuni meya ekka zaguk kabesefeen zuuttambesiise asin koor'i.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Israelni meya Iyyarikoni ojaason naafun wona biratesetennen orfo ojaas bogtenaas amantokwa.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Gerkesfa Rahab aafoni meyanon nagak ephphataana boor'a ajajamonoy baassoneen ane kituussin fu'tenaas amantokwa.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Es baristan ooma awu unarinso? Gedewonni chowaason; Barakni chowaason; Samsonni chowaason; Yoftaheni chowaason; Dawitni chowaason; Samuelni chowaason; dey raajjuni meeni chowaasi tochonon makona iyaanane wona aafa hoorona wuza.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Baasso amantok taatoosikitonon mersete. Futok mangsu kar'ete; imte abdiison dey danete. Eetoosa noononon kulfisete.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Geyaasi hugnanon tishkisete; kaaga ichma daassin aatete; hopibesiissin zag sinete. Neebok chim sinete; betire tishkuk ye gumaasin kalle kofuksete.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Mashkasusikito baasso keen sinfaat kiti baasotin kitun kabseten danese. Oomni meya dey es baristan denalo sina kitun kabuuson danak birmadumma kesaason beyfaat showo tesa shana ephpheteesete.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Oomiis dey kashistere ichchesete; oomiis wochoni ginok taatere taatoni keer ha'tesete.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Shu'ak ichchesete; magazik kalastesete; siifok wortesete; fantunewa fizone asi koma mayere akamanon shana ephpheteesere kabugter sinere biratesete.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Zaboossi; aamaasta; daasi sikalosi fa dugadugiissineen raata'sete. Han daas baassok aane malowa.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Es baasso zuuttere amantobesiisi boor'a baassok zaala makter sinfanaknu imte abdiison aane danoto.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Ha'oos innok akama ma'a wuza koppa'e. Es bari boor'a innoneen anetano baasso baasso tuum sinonek aane chimosoto.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.