Romanos 4

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ashí Israer-shuara uuntri̱ Apraám enentáimtustai. Niisha ¿itiurak Yusja̱i̱ péṉker ajasma?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 — ausente —
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 — ausente —
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Shuar íniamna nu takasmatai ¿aya tsaṉka asam akiktatmek? Warí, ni takasmanum páchitsuk akikchatniukait.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Antsu shuar ni péṉker turamuri̱ enentaimtsuk áyatik “Yus tunáa shuaran péṉker awajniuiti” tu enentáimtakui Yuska tsaṉka asa “péṉkeraitme” tawai.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Tura péṉker túrachunak Yus “péṉkeraitme” takui nu shuar shiir warasminiaiti. Núnisaṉ tawai uunt akupin Tawit:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Shuar ashí ni tunaari̱n Yus asakátar tsaṉkuramu ana nuka shiir enentáimpramniaiti.
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Uunt Yus ni tunaari̱n enentáimtachma asa ti warasminiaiti.” Tu tímiayi Tawit.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ¿Aya tsupirnakukeash warasminiait? Tura tsupirnakchasha waraschamniakait. Warí, Apraám Yúsan shiir enentáimtakui Yus “péṉkeraitme” tímiayi.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Tura Apraám tuke tsupirnatsa̱i̱ṉ Yus nuna tímiayi. Emka Yus “péṉkeraitme” timia nú ukunam Apraám tsupirnakmiayi.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Apraám tsupirnatsuk Yúsan shiir enentáimtusmatai Yus “péṉkeraitme” tusa “tsupirnaktiniaitme” tímiayi. Núja̱i̱ṉkia ashí Yúsan shiir enentáimtuinia nú shuar tsupirnatskesha Apraám weeá áiniawai. Tura nu shuaran Yus “péṉkeraitme” tawai.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Tsupirnakusha aya tsupirnaku asa Apraám weeá áiniatsui antsu nu arant Apraámja̱i̱ métek Yúsan shiir enentáimtuinia nuka Apraám weeá áiniawai. Kame Apraám tuke tsupirnatsuk Yúsan shiir enentáimtusmiayi.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Yaunchu Apraáman Yus chicharuk “Amincha amée weeá shuarnasha jú̱ nuṉkan susattajai” tímiayi. Nunasha Apraám Yus akupkamun umireakui tíchamiayi. Antsu Apraám Yúsan nekas enentáimtakui Yus “péṉkeraitme” taku nuna tsaṉkatkamiayi.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Kame aya akupkamun umirniun súsatniuitkiuiṉkia nuikia Yus enentáimtustin ántraiti. Tura Yus Apraáman timia nusha ántraiti.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Akupkamu akui shuar umirkachka ti asutniáshtatuak. Tura atsakuiṉkia ¿asutniátniukait? ¿Itiurak umirtsuk ikiuktiṉ?
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Tuma asamtai Yus ti aneṉkartin asa Nin nekas enentáimtuinian ashí tsaṉkatkaiti. Núja̱i̱ṉkia Apraám weeasha Yus Apraáman timia nuna páchitsuk wáinkiártatui. Iisha Apraámja̱i̱ métek Yus nekas enentáimtakur ní weeaitji. Tuma asamtai Muisais akupkamun umirniuncha tura umirniuchuncha mai metek ashí in Yus ashí Apraáman timia nuna tsaṉkatramkattaji.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Kame Yus-Papinium Apraám áatramuiti: “Untsurí shuarsha amée weeá ajasartatui.” Nu asamtai iisha Apraámja̱i̱ métek Yus shiir enentáimtakrinkia Yus incha Apraám weeá áintsaṉ íirmaji. Nú Yuska ti kakaram asa jakancha iwiaaku awajniuiti; tura atsana nunasha ana nútiksaṉ nájanui.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Yus “ti pampaṉtatme” takui Apraám ti uuntach áyat Yus timian enentáimtak yajutmartinian nákasmiayi. Nuja̱i̱ untsurí̱ shuar ní weeá ajasarmiayi, Yus timia áintsaṉ.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 — ausente —
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 — ausente —
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Tuma asa “nekas Yus tana nuna páchitsuk umiktatui” tu enentáimpramiayi.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Nu asamtai Yus “péṉkeraitme” tímiayi.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Tura Yus nekas enentáimtamunam Yus “péṉkeraitme” tana nu aya Apraámnak áatrachmaiti.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 — ausente —
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 — ausente —
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.