Romanos 4

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ashí Israer-shuara uuntri̱ Apraám enentáimtustai. Niisha ¿itiurak Yusja̱i̱ péṉker ajasma?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Shuar íniamna nu takasmatai ¿aya tsaṉka asam akiktatmek? Warí, ni takasmanum páchitsuk akikchatniukait.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Antsu shuar ni péṉker turamuri̱ enentaimtsuk áyatik “Yus tunáa shuaran péṉker awajniuiti” tu enentáimtakui Yuska tsaṉka asa “péṉkeraitme” tawai.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Tura péṉker túrachunak Yus “péṉkeraitme” takui nu shuar shiir warasminiaiti. Núnisaṉ tawai uunt akupin Tawit:
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 “Shuar ashí ni tunaari̱n Yus asakátar tsaṉkuramu ana nuka shiir enentáimpramniaiti.
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Uunt Yus ni tunaari̱n enentáimtachma asa ti warasminiaiti.” Tu tímiayi Tawit.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 ¿Aya tsupirnakukeash warasminiait? Tura tsupirnakchasha waraschamniakait. Warí, Apraám Yúsan shiir enentáimtakui Yus “péṉkeraitme” tímiayi.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Tura Apraám tuke tsupirnatsa̱i̱ṉ Yus nuna tímiayi. Emka Yus “péṉkeraitme” timia nú ukunam Apraám tsupirnakmiayi.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Apraám tsupirnatsuk Yúsan shiir enentáimtusmatai Yus “péṉkeraitme” tusa “tsupirnaktiniaitme” tímiayi. Núja̱i̱ṉkia ashí Yúsan shiir enentáimtuinia nú shuar tsupirnatskesha Apraám weeá áiniawai. Tura nu shuaran Yus “péṉkeraitme” tawai.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Tsupirnakusha aya tsupirnaku asa Apraám weeá áiniatsui antsu nu arant Apraámja̱i̱ métek Yúsan shiir enentáimtuinia nuka Apraám weeá áiniawai. Kame Apraám tuke tsupirnatsuk Yúsan shiir enentáimtusmiayi.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Yaunchu Apraáman Yus chicharuk “Amincha amée weeá shuarnasha jú̱ nuṉkan susattajai” tímiayi. Nunasha Apraám Yus akupkamun umireakui tíchamiayi. Antsu Apraám Yúsan nekas enentáimtakui Yus “péṉkeraitme” taku nuna tsaṉkatkamiayi.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Kame aya akupkamun umirniun súsatniuitkiuiṉkia nuikia Yus enentáimtustin ántraiti. Tura Yus Apraáman timia nusha ántraiti.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Akupkamu akui shuar umirkachka ti asutniáshtatuak. Tura atsakuiṉkia ¿asutniátniukait? ¿Itiurak umirtsuk ikiuktiṉ?
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Tuma asamtai Yus ti aneṉkartin asa Nin nekas enentáimtuinian ashí tsaṉkatkaiti. Núja̱i̱ṉkia Apraám weeasha Yus Apraáman timia nuna páchitsuk wáinkiártatui. Iisha Apraámja̱i̱ métek Yus nekas enentáimtakur ní weeaitji. Tuma asamtai Muisais akupkamun umirniuncha tura umirniuchuncha mai metek ashí in Yus ashí Apraáman timia nuna tsaṉkatramkattaji.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Kame Yus-Papinium Apraám áatramuiti: “Untsurí shuarsha amée weeá ajasartatui.” Nu asamtai iisha Apraámja̱i̱ métek Yus shiir enentáimtakrinkia Yus incha Apraám weeá áintsaṉ íirmaji. Nú Yuska ti kakaram asa jakancha iwiaaku awajniuiti; tura atsana nunasha ana nútiksaṉ nájanui.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Yus “ti pampaṉtatme” takui Apraám ti uuntach áyat Yus timian enentáimtak yajutmartinian nákasmiayi. Nuja̱i̱ untsurí̱ shuar ní weeá ajasarmiayi, Yus timia áintsaṉ.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 — ausente —
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 — ausente —
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Tuma asa “nekas Yus tana nuna páchitsuk umiktatui” tu enentáimpramiayi.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Nu asamtai Yus “péṉkeraitme” tímiayi.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Tura Yus nekas enentáimtamunam Yus “péṉkeraitme” tana nu aya Apraámnak áatrachmaiti.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 — ausente —
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 — ausente —
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.