Lucas 9
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs BKJ
1 Ni tuse unuiniamuri̱n ikiaanak ni chichame̱ja̱i̱ iwianchrukun enentái̱ya̱n iwianchin ji̱i̱rki akupkatniun tura suṉkurja̱i̱ jaa tsuártinniasha ni kakarmari̱n súsarmiayi.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 “Yus akupin ajastin ujaktarum, tura jaa tsuártarum” tinia akupkarmiayi Jesus.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Nuyá tímiayi “Wéakrum áyatik wetarum. Ushukrustincha, uyuncha, yurumkasha, kuitcha peṉké jukiirap. Aya chikichík pushí jukitiarum.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Náṉkamas je̱a̱nam jearum waya̱rmeka nuiṉ pujustarum. Nuiṉ pujusrumek chíkich péprunam wéakrum jíinkitiarum, tímiayi.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Tura atumin awa̱intiamatniun nakitiana nú péprunmaya̱ jiinkirum nawemi̱ya̱ nuṉka akakekrum ikiuktiarum. Awa̱intiamachma paant ati tusarum nu túratarum” tímiayi.
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Nuyá jíinkiar ashí péprunam uwempratin chichaman ujakiar wearmiayi; tura ashí péprunam jáiniancha tsuákiar wearmiayi.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 — ausente —
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 — ausente —
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Tura tímiayi “Wiki, Juaṉka muuke tsupirkatarum, tíchamkaj. Tuma ai̱sha, ¿ju̱ shuar, ni túramuri̱ ashí shuar chichainia nusha yátsukait?” Tu enentáimiuk “iistaj” tímiayi.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Atak Jesusa akatramuri̱ waketki taar ni túramuri̱n Jesusan ujakarmiayi. Nui̱ṉkia aents atsamunam Petsaitia péprunam tíjiu̱ch weak nui̱ júkiarmiayi.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Tura peṉké shuar nuna nekaawar nemariarmiayi. Túram Jesus nin shiir áujsamiayi. Tura Yusa akuptairi̱ pachis unuiniamiayi. Tura jaa armia nuna tsuárarmiayi.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Tura kí̱akui, tuse unuiniamu Jesusan wériar tiarmiayi “Uuntá, shuar akupkachminiashit. Tíjiu̱ch péprunmasha, shúarnumkesha wear ni yurumátniuri̱n sumarmakarti, tura kanartintri̱n wáinkiarti. Ju̱i̱ pujajnia ju̱i̱ṉkia peṉké atsawai” tiarmiayi.
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Tutai Jesus tímiayi “Atumsha ayuratarum.”
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Áishmaṉsha ti untsurí̱ seṉku mir (5000) jeeá ámiayi. Tura Jesus ni unuiniamuri̱n chicharainak ““seṉkuenta seṉkuenta kanaarum aṉkant aṉkant pujustarum,” titiarum” tímiayi.
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Túrawarmatai ashí pujusarmiayi.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Nuyá seṉku tantan tura jimiará namaknasha Jesus achik, yakiini̱ íimias Yúsan yumiṉsamiayi. Nuyá ajamsarat tusa ni unuiniamuri̱n súsarmiayi.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Ashí yurumáwar ejemararmiayi. Tura ampirman tuse chaṉkinnium áimkiarmiayi.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Jesus ni unuiniamuri̱ji̱a̱i̱ áentsnumia̱ kanaki pujuarmiayi. Jesus Yúsan aujsua umik ni unuiniamuri̱n tiarmiayi “¿Yáiti turutainia Winia?”
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Niisha áimkiarmiayi, “Chíkich “Imiakratin Juáṉkaiti” turamainiawai; chikichcha “Iríasaiti” tura chíkichkia “yaunchu Yúsnan etserin nantakniua núiti” turamainiawai” tiarmiayi.
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Tutai “Tura atumsha ¿yáiti túrutrum?” tiarmiayi.
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Tutai Jesus “Peṉké etserkairap” tímiayi.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Nuyá Jesus tímiayi “Wi Aents Ajasuitjiana ju̱ ti waitsatniuitjai. Wíi shuara uuntri̱, tura ni Pátriri̱ úuntri̱sha tura ni jintinniuri̱sha nakitrurar maantuáwartatui. Túrasha iwiartusarmatai menaintiu tsawant jeamtai nantaktiatjai.”
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Nuyá ashí áentsun chicharuk ju̱na tímiayi “Shuar Winia nekas nemartustajtsa wakerakka ni wakeramuriṉkia iniaisati. Tuke tsawant ni krusri̱ yanaki nemartusti.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Kame shuar ju̱ nuṉkanam aya péṉker pujustaj tákuṉka nu shuar uwemtsuk jakattawai. Antsu Winia anentu asa péṉker pujustinniak enentáimtsuna nú shuarka nekas iwiaakman wáinkiattawai.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Iimiata, shuar ashí ju̱ nuṉkanam ana nuna súmakui tura jinium wétin ákuisha ¿itiurak péṉker pujusat?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Wi Aents Ajasuitjiana ju̱ Winiasha tura winia chichampruncha shuar natsantraitkuiṉkia, winia wincharuja̱i̱, winia Aparu winchari̱ji̱a̱i̱ tura nayaimpinmaya̱ péṉker suntara winchari̱ji̱a̱i̱ atak táakun shuar natsantrurmia nuna natsantrattajai Wi.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Tura shuar Yusa akuptairi̱n wáintsuk jákachartatna nu jui̱ pujuiniawai. Nuna nekas tájarme” tímiayi.
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Nuna tuasua amik nuyá chíkich semanatin Yúsan áujsataj tusa Jesus náinnium wakamiayi. Pítiur, Jakupu, Juaṉja̱i̱ nemariarmiayi.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Jesus auju pujus nusháa iira ajattsarmiayi. Ni pushiri̱sha ti puju jíitsumir ajasmiayi.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Nui̱ṉkia jimiará áishmaṉ Niiji̱a̱i̱ chicháa wajarmiayi. Nuka Muisáis Eríasja̱i̱ ármiayi.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Ní̱i̱ncha wincha jíitsumir téntakarmiayi. Tura Jesus wáitias Jerusaréṉnum jákatniuri̱n amia nuna áujmatiarmiayi.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Pítiur ni tsaniakmari̱ji̱a̱i̱ kari̱ ti pujainiai̱ṉ iwiáa pujuarmiayi. Tuma ásar Jesusan tura jimiará áishmaṉja̱i̱ jíitsumir ajas wajainian wáinkiarmiayi.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Tura nu áishmaṉ Jesusan ikiuki weenai̱ Pítiur Jesusan chicharuk “Uuntá, iisha ti shiir pujatsjik. Menaintiu áakmaktai, Áminiusha, Muisaisnasha, Eríasnasha áakmaktai” tímiayi. Tura Pítrusha enentáimtsuk nuna tímiayi.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Nuna chicháa pujai̱ yuraṉkim tarí kaput amu̱awarmiayi. Tura yuraṉkim amu̱am ti ashamkarmiayi.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Nuiṉkia yuraṉminmaya̱ ju̱ chichaamun antukarmiayi: “Ju̱ka winia aneamu Uchiruiti. Nii anturkatarum.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Chichaamun antasua amikiar Jesus niṉki wajan wáinkiarmiayi. Nuiṉkia takamtak pujuarmiayi. Tura wáinkiarmia nuna peṉké etserkacharmiayi.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Kashin tsawantai̱, náinniumia̱ táarmatai, ti untsurí̱ shuar Jesus iṉkiuṉtai tusar wearmiayi.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Nu shuarnumia̱ chikichik áishmaṉ Jesusan untsuak tímiayi “Uuntá, waitneasam uchir íirtústá. Uchirsha jú̱chikiiti.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Íwianch achik núpeteam niisha náṉkamas untsumui. Tura chichichiptu ajas wenunmasha saun kaput apaawai. Íwianch nin tuke yajauch awajas aṉkant awajsatniun nakitiawai.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Túmakui ame unuiniamurmin iwianchin jí̱i̱rtukit tusan seamjai. Túrasha tujinkiarmai” tímiayi.
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Tutai Jesus tímiayi “Yus enentáimtichutirmin, tutupnik wekaichatirmin ¿urutmá tsawanttsuk atumja̱i̱ pujustaj. Urutmá katsuntratjatsuk? Uchiram ju̱i̱ itiata” tímiayi.
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Tura uchi winiai̱ íwianch nuṉká aju̱ant chichichiptu áepsamiayi. Tura Jesus iwianchin kakantar chicharkamiayi. Tura uchin péṉker awajas ni apari̱n awaṉtuki susamiayi.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Tura ashí pujuarmia nu ti enentáimprar “Yuska imiá úuntchakait” tiarmiayi.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Wi tájarmena ju̱ péṉker antuktarum. Winia Aents Ajasu tútain surutkartatui.”
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Tura Nii timia nuna unuiniamuri̱ nekaacharmiayi. Nekaawara̱i̱ṉ tusa paantcha awajsamuyayi. Tura wariṉkit tusa anintrustinniasha arantukarmiayi.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Nuyá ni unuiniamuri̱, yaki imiá naṉkaamaku ati tusa, nuamtak mai tunai ajarmiayi.
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Tura ni enentáimsamuri̱n Jesus nekaamiayi. Tuma asa uchin achik ni pujamunam itiamiayi.
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 Itiá tímiayi “Winia anentuk ju̱ uchin shiir awajeana nuka Winiasha shiir awajtawai. Tura Winia shiir awajtana nuka Winia akuptana nunasha shiir awajeawai. Kame átum naṉkaamantuchu tárumna nu ti nekas naṉkaamantuiti’ tímiayi.
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Nuyá Juaṉ tímiayi “Uuntá, shuar ame náarmin pachis iwianchin ji̱i̱ki akupea nu wáinkiámji. Tura in páchitkiachu asamtai nuka suritkiamji.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Tutai Jesus tímiayi “Antsu suritkiairap. Shuar in nakitramachkuṉka in páchitkiawai.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Jesus, nayaimpiniam waketkitniuri̱ jeatemamtai, enentáimmia ímiatrusaṉ Jerusaréṉnum we-wémiayi.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Wesa, kanartinian wáinkiarat tusa akatar émtikiarmiayi. Tura niisha Samaria péprunam jeawarmiayi.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Tura Samarianmaya̱ aentska, Jerusaréṉnum wéenan nekaawaru ásar itiaatniun nakitrarmiayi.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Jesusa unuiniamuri̱ Jakupusha Juaṉsha nuna nekaawar, Jesusan tiarmiayi “¿Uuntá, Erías yaunchu túramia núnisrik iisha túrat tusam wakeramek. Nayaimpinmaya̱ ji tara Samarianmaya̱ aentsun amukarti, títiatjik?”
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Tutai Jesus nin íisar kakantar chicharuk tímiayi “Atumsha atumi enentái̱ urukukit nuka nekamatsrume.
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Wi Aents Ajasu áentsun emesrattsan táchaitjai. Antsu uwemtikratajtsan táwitjai” tímiayi. Nuyá chíkich péprunam wearmiayi.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Jintiá weenai̱, chíkich áishmaṉ Jesusan chicharuk “Uuntá, tuí̱ wétatam nui̱sha nemarsatjame” tímiayi.
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Tutai Jesus tímiayi “Kujanchmasha ni wáa̱ri̱n takaktsuk. Chiṉkisha pasuṉken takaktsuk. Tura Wi Yusa Uchirí̱ntiatan tepesan ayampratniur atsawai.”
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Chíkich áishmaṉkan Jesus “Nemartusta” tímiayi.
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Tutai Jesus tímiayi “Jakaa ainia nu ni shuari̱n iwiarsatniunka enentáimtusarti. Tura ámeka weme Yus-shuar átin urukukit nu etserkata” tímiayi.
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Nuyá chíkich tímiayi “Uuntá, nemarsataj tusan wakerajme. Túrasha wíi shuaran emka áujsan ikiuweartaj tsaṉkátrúktá” tímiayi.
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Tutai Jesus tímiayi “Shuar arayat ukunmaani̱ apa̱jas iimna nu, Yus akupeana nui̱ takaschamniaiti.” “Shuar arayat ukunmaani̱ apajas iimna nu. Yus akupeana nui̱ takaschamniaiti.”|src="ABS 19 Plowing with oxen" size="span" ref="9.62"
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.