Lucas 9

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ni tuse unuiniamuri̱n ikiaanak ni chichame̱ja̱i̱ iwianchrukun enentái̱ya̱n iwianchin ji̱i̱rki akupkatniun tura suṉkurja̱i̱ jaa tsuártinniasha ni kakarmari̱n súsarmiayi.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 “Yus akupin ajastin ujaktarum, tura jaa tsuártarum” tinia akupkarmiayi Jesus.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Nuyá tímiayi “Wéakrum áyatik wetarum. Ushukrustincha, uyuncha, yurumkasha, kuitcha peṉké jukiirap. Aya chikichík pushí jukitiarum.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Náṉkamas je̱a̱nam jearum waya̱rmeka nuiṉ pujustarum. Nuiṉ pujusrumek chíkich péprunam wéakrum jíinkitiarum, tímiayi.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Tura atumin awa̱intiamatniun nakitiana nú péprunmaya̱ jiinkirum nawemi̱ya̱ nuṉka akakekrum ikiuktiarum. Awa̱intiamachma paant ati tusarum nu túratarum” tímiayi.
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Nuyá jíinkiar ashí péprunam uwempratin chichaman ujakiar wearmiayi; tura ashí péprunam jáiniancha tsuákiar wearmiayi.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 — ausente —
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 — ausente —
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Tura tímiayi “Wiki, Juaṉka muuke tsupirkatarum, tíchamkaj. Tuma ai̱sha, ¿ju̱ shuar, ni túramuri̱ ashí shuar chichainia nusha yátsukait?” Tu enentáimiuk “iistaj” tímiayi.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Atak Jesusa akatramuri̱ waketki taar ni túramuri̱n Jesusan ujakarmiayi. Nui̱ṉkia aents atsamunam Petsaitia péprunam tíjiu̱ch weak nui̱ júkiarmiayi.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Tura peṉké shuar nuna nekaawar nemariarmiayi. Túram Jesus nin shiir áujsamiayi. Tura Yusa akuptairi̱ pachis unuiniamiayi. Tura jaa armia nuna tsuárarmiayi.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Tura kí̱akui, tuse unuiniamu Jesusan wériar tiarmiayi “Uuntá, shuar akupkachminiashit. Tíjiu̱ch péprunmasha, shúarnumkesha wear ni yurumátniuri̱n sumarmakarti, tura kanartintri̱n wáinkiarti. Ju̱i̱ pujajnia ju̱i̱ṉkia peṉké atsawai” tiarmiayi.
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Tutai Jesus tímiayi “Atumsha ayuratarum.”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Áishmaṉsha ti untsurí̱ seṉku mir (5000) jeeá ámiayi. Tura Jesus ni unuiniamuri̱n chicharainak ““seṉkuenta seṉkuenta kanaarum aṉkant aṉkant pujustarum,” titiarum” tímiayi.
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Túrawarmatai ashí pujusarmiayi.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Nuyá seṉku tantan tura jimiará namaknasha Jesus achik, yakiini̱ íimias Yúsan yumiṉsamiayi. Nuyá ajamsarat tusa ni unuiniamuri̱n súsarmiayi.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Ashí yurumáwar ejemararmiayi. Tura ampirman tuse chaṉkinnium áimkiarmiayi.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Jesus ni unuiniamuri̱ji̱a̱i̱ áentsnumia̱ kanaki pujuarmiayi. Jesus Yúsan aujsua umik ni unuiniamuri̱n tiarmiayi “¿Yáiti turutainia Winia?”
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Niisha áimkiarmiayi, “Chíkich “Imiakratin Juáṉkaiti” turamainiawai; chikichcha “Iríasaiti” tura chíkichkia “yaunchu Yúsnan etserin nantakniua núiti” turamainiawai” tiarmiayi.
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Tutai “Tura atumsha ¿yáiti túrutrum?” tiarmiayi.
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Tutai Jesus “Peṉké etserkairap” tímiayi.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Nuyá Jesus tímiayi “Wi Aents Ajasuitjiana ju̱ ti waitsatniuitjai. Wíi shuara uuntri̱, tura ni Pátriri̱ úuntri̱sha tura ni jintinniuri̱sha nakitrurar maantuáwartatui. Túrasha iwiartusarmatai menaintiu tsawant jeamtai nantaktiatjai.”
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Nuyá ashí áentsun chicharuk ju̱na tímiayi “Shuar Winia nekas nemartustajtsa wakerakka ni wakeramuriṉkia iniaisati. Tuke tsawant ni krusri̱ yanaki nemartusti.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Kame shuar ju̱ nuṉkanam aya péṉker pujustaj tákuṉka nu shuar uwemtsuk jakattawai. Antsu Winia anentu asa péṉker pujustinniak enentáimtsuna nú shuarka nekas iwiaakman wáinkiattawai.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Iimiata, shuar ashí ju̱ nuṉkanam ana nuna súmakui tura jinium wétin ákuisha ¿itiurak péṉker pujusat?
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Wi Aents Ajasuitjiana ju̱ Winiasha tura winia chichampruncha shuar natsantraitkuiṉkia, winia wincharuja̱i̱, winia Aparu winchari̱ji̱a̱i̱ tura nayaimpinmaya̱ péṉker suntara winchari̱ji̱a̱i̱ atak táakun shuar natsantrurmia nuna natsantrattajai Wi.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Tura shuar Yusa akuptairi̱n wáintsuk jákachartatna nu jui̱ pujuiniawai. Nuna nekas tájarme” tímiayi.
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Nuna tuasua amik nuyá chíkich semanatin Yúsan áujsataj tusa Jesus náinnium wakamiayi. Pítiur, Jakupu, Juaṉja̱i̱ nemariarmiayi.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Jesus auju pujus nusháa iira ajattsarmiayi. Ni pushiri̱sha ti puju jíitsumir ajasmiayi.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 Nui̱ṉkia jimiará áishmaṉ Niiji̱a̱i̱ chicháa wajarmiayi. Nuka Muisáis Eríasja̱i̱ ármiayi.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Ní̱i̱ncha wincha jíitsumir téntakarmiayi. Tura Jesus wáitias Jerusaréṉnum jákatniuri̱n amia nuna áujmatiarmiayi.
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Pítiur ni tsaniakmari̱ji̱a̱i̱ kari̱ ti pujainiai̱ṉ iwiáa pujuarmiayi. Tuma ásar Jesusan tura jimiará áishmaṉja̱i̱ jíitsumir ajas wajainian wáinkiarmiayi.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Tura nu áishmaṉ Jesusan ikiuki weenai̱ Pítiur Jesusan chicharuk “Uuntá, iisha ti shiir pujatsjik. Menaintiu áakmaktai, Áminiusha, Muisaisnasha, Eríasnasha áakmaktai” tímiayi. Tura Pítrusha enentáimtsuk nuna tímiayi.
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Nuna chicháa pujai̱ yuraṉkim tarí kaput amu̱awarmiayi. Tura yuraṉkim amu̱am ti ashamkarmiayi.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Nuiṉkia yuraṉminmaya̱ ju̱ chichaamun antukarmiayi: “Ju̱ka winia aneamu Uchiruiti. Nii anturkatarum.”
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Chichaamun antasua amikiar Jesus niṉki wajan wáinkiarmiayi. Nuiṉkia takamtak pujuarmiayi. Tura wáinkiarmia nuna peṉké etserkacharmiayi.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Kashin tsawantai̱, náinniumia̱ táarmatai, ti untsurí̱ shuar Jesus iṉkiuṉtai tusar wearmiayi.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Nu shuarnumia̱ chikichik áishmaṉ Jesusan untsuak tímiayi “Uuntá, waitneasam uchir íirtústá. Uchirsha jú̱chikiiti.
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Íwianch achik núpeteam niisha náṉkamas untsumui. Tura chichichiptu ajas wenunmasha saun kaput apaawai. Íwianch nin tuke yajauch awajas aṉkant awajsatniun nakitiawai.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Túmakui ame unuiniamurmin iwianchin jí̱i̱rtukit tusan seamjai. Túrasha tujinkiarmai” tímiayi.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Tutai Jesus tímiayi “Yus enentáimtichutirmin, tutupnik wekaichatirmin ¿urutmá tsawanttsuk atumja̱i̱ pujustaj. Urutmá katsuntratjatsuk? Uchiram ju̱i̱ itiata” tímiayi.
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Tura uchi winiai̱ íwianch nuṉká aju̱ant chichichiptu áepsamiayi. Tura Jesus iwianchin kakantar chicharkamiayi. Tura uchin péṉker awajas ni apari̱n awaṉtuki susamiayi.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Tura ashí pujuarmia nu ti enentáimprar “Yuska imiá úuntchakait” tiarmiayi.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Wi tájarmena ju̱ péṉker antuktarum. Winia Aents Ajasu tútain surutkartatui.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Tura Nii timia nuna unuiniamuri̱ nekaacharmiayi. Nekaawara̱i̱ṉ tusa paantcha awajsamuyayi. Tura wariṉkit tusa anintrustinniasha arantukarmiayi.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Nuyá ni unuiniamuri̱, yaki imiá naṉkaamaku ati tusa, nuamtak mai tunai ajarmiayi.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Tura ni enentáimsamuri̱n Jesus nekaamiayi. Tuma asa uchin achik ni pujamunam itiamiayi.
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 Itiá tímiayi “Winia anentuk ju̱ uchin shiir awajeana nuka Winiasha shiir awajtawai. Tura Winia shiir awajtana nuka Winia akuptana nunasha shiir awajeawai. Kame átum naṉkaamantuchu tárumna nu ti nekas naṉkaamantuiti’ tímiayi.
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Nuyá Juaṉ tímiayi “Uuntá, shuar ame náarmin pachis iwianchin ji̱i̱ki akupea nu wáinkiámji. Tura in páchitkiachu asamtai nuka suritkiamji.”
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Tutai Jesus tímiayi “Antsu suritkiairap. Shuar in nakitramachkuṉka in páchitkiawai.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Jesus, nayaimpiniam waketkitniuri̱ jeatemamtai, enentáimmia ímiatrusaṉ Jerusaréṉnum we-wémiayi.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Wesa, kanartinian wáinkiarat tusa akatar émtikiarmiayi. Tura niisha Samaria péprunam jeawarmiayi.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Tura Samarianmaya̱ aentska, Jerusaréṉnum wéenan nekaawaru ásar itiaatniun nakitrarmiayi.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Jesusa unuiniamuri̱ Jakupusha Juaṉsha nuna nekaawar, Jesusan tiarmiayi “¿Uuntá, Erías yaunchu túramia núnisrik iisha túrat tusam wakeramek. Nayaimpinmaya̱ ji tara Samarianmaya̱ aentsun amukarti, títiatjik?”
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Tutai Jesus nin íisar kakantar chicharuk tímiayi “Atumsha atumi enentái̱ urukukit nuka nekamatsrume.
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 Wi Aents Ajasu áentsun emesrattsan táchaitjai. Antsu uwemtikratajtsan táwitjai” tímiayi. Nuyá chíkich péprunam wearmiayi.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Jintiá weenai̱, chíkich áishmaṉ Jesusan chicharuk “Uuntá, tuí̱ wétatam nui̱sha nemarsatjame” tímiayi.
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Tutai Jesus tímiayi “Kujanchmasha ni wáa̱ri̱n takaktsuk. Chiṉkisha pasuṉken takaktsuk. Tura Wi Yusa Uchirí̱ntiatan tepesan ayampratniur atsawai.”
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Chíkich áishmaṉkan Jesus “Nemartusta” tímiayi.
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Tutai Jesus tímiayi “Jakaa ainia nu ni shuari̱n iwiarsatniunka enentáimtusarti. Tura ámeka weme Yus-shuar átin urukukit nu etserkata” tímiayi.
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Nuyá chíkich tímiayi “Uuntá, nemarsataj tusan wakerajme. Túrasha wíi shuaran emka áujsan ikiuweartaj tsaṉkátrúktá” tímiayi.
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Tutai Jesus tímiayi “Shuar arayat ukunmaani̱ apa̱jas iimna nu, Yus akupeana nui̱ takaschamniaiti.” “Shuar arayat ukunmaani̱ apajas iimna nu. Yus akupeana nui̱ takaschamniaiti.”|src="ABS 19 Plowing with oxen" size="span" ref="9.62"
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.