Lucas 5

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chíkich tsawantai̱ Jesus Jinisarít antumiaṉka tutainium káanmatkari̱ pujai̱ ti untsurí̱ shuar, Yusa chichame̱n antuktai tusar wakeruiniak Jesusai̱ káunkarmiayi. Antuktai tusar wakeruiniak kae̱ ajattsarmiayi.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Tura jimiará kanun antumiaṉkan káanmatkari̱i̱n tepan wáinkiarmiayi. Ni nérenniuri̱ṉkia jíinkiar ni nekari̱n nijiá pujuinia asamtai kánuka aṉkant ármiayi.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 Tuma asamtai Jesus Semuṉka kanurí̱i̱n enkempramiayi. Tura Semuṉkan chicharuk “Ishichik ajapén juruktía” tímiayi. Nuiṉkia kanunam eṉkemas áentsun káanmatkanam pujuinian unuiniamiayi.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 Unuiniasua amik Semuṉkan chicharuk “Kanu kunanam jukim neka ai̱ aju̱nkatarum” tímiayi.
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Tutai Semuṉ tímiayi “Túrasha, Uuntá, káshisha tuke aju̱-ju̱nkuar tsawa̱rji. Túrasha peṉké achikchaji. Kame áankisha Ame támaja̱i̱ aju̱nkatjai” tímiayi.
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Tura aju̱nkar namakan ti untsurí̱n achikiarmiayi. Túram nekasha jaanaki wémiayi.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 Tuma asamtai ni írutkamuri̱n chíkich kanunam pujuinian uwejé̱ja̱i̱ “winitia, yáintkiamniuram” tusar untsukarmiayi. Niisha táarmiayi. Túrawar jimiará kanunam métej awajsarmiayi. Tura kanusha init waya̱statuk ajamiayi.
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Nuna túramtai Semuṉ Pítiur Jesusan tikishmatar tímiayi “Uuntá, wikia ti tunaitjai. ¿Wíji̱a̱i̱sha itiurak pujustam?”
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 Semuṉsha ni írutkamuri̱ji̱a̱i̱ namakan timiá untsurí̱n wáinkiar ashamkarmiayi. Tuma asa Semuṉsha nuní tímiayi.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Tura Sepetéu uchiri̱ Jakupusha Juaṉsha Semuṉja̱i̱ pujuarmia nusha ashamkarmiayi. Tura Jesus Semuṉkan tímiayi “Ashamkaip. Yamaikia namaka-achinia áintsamek aents-e̱a̱u ajastatme.”
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 Nuya̱sha kanuri̱n kukar júkiar, ashí takakmari̱ncha ikiukiar Jesusan nemarki wearmiayi.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Ukunam Jesus chíkich péprunam pujai̱ tunamaru áishmaṉ taa Jesusan wáiniak tikishmatar nuṉká shushuma pankái Jesusan tímiayi “Uuntá, wakerutakmeka páchitsuk tsuáramniaitme.”
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 Nuna tutai Jesus antiṉ tímiayi “Wakerajai. Tsuaajme.” Tura nú chichamaik tunamarusha péṉker ajasmiayi.
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 Túrasha Jesus chicharuk “Ámeka nu etserkaip, tímiayi. Antsu Israer-shuar Patrii̱ werim ame péṉker ajasmanum Muisáis akupkamia núnismek susata. Nuja̱i̱ ashí shuar ame péṉker ajasmarmin nekaawartatui” tímiayi.
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Tura Jesusa túramuri̱ ti etsernamiayi. Túmakui untsurí̱ aents anturkataj tusar káutkarmiayi. Tura ni suṉkuri̱ncha tsuámartaj tusar káutiarmiayi.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Núnisaṉ Jesuska aents atsuiniamunam we ni Apari̱n áujmiayi.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Chíkich tsawantai̱ Jesus unuiniak pujai̱ Pariséu aents tura Israer-shuara jintinniuri̱sha Kariréa péprunmaya̱sha, Jutía péprunmaya̱sha tura Jerusaréṉnumia̱sha káunkarmia nu antúu pujuarmiayi. Jaa tsuártinian Yusa kakarmari̱n takakuyayi Jesus.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Nuiṉkia eme̱a̱run tampumprua kuatru shuar itiariarmiayi. Jesus pujamunam init awaya̱ttsar wakeriarmiayi.
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 Tura shuar ti untsurí̱ piaku asamtai waya̱mnia atsumiayi. Túmaitkui yakiini̱ wear je̱a̱n urakar, aents kae̱ ajas matsatmanum Jesus pujamunam eme̱arun tampunam nená itiararmiayi.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Nin itiarmiania nu, Jesus Yusa kakarmari̱n takakui, tú enentáimtamun Jesus nekáa eme̱arun tímiayi “Ame tunaarum tsaṉkuramuitme.”
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 Nuiṉkia Israer-shuara jintinniuri̱sha, Pariséusha ni enentái̱n enentáimsar “¿Ju̱sha yait Yúsa náari̱n yajauch awajtin? Warí, aya Yúsak tunaan tsaṉkurachminkiait” tu enentáimsarmiayi.
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 Tura Jesus ni enentáimsamuri̱n nekáa tímiayi “¿Urukamtai tú enentáimprarum átum?
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 Nuiṉkia ¿warí imiá yúpichuchit, tsuártiniak, ni tunaari̱ tsaṉkuratniuk?
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Wats, Aents Ajasu tutai Wisha tunaan tsaṉkuratniun Yusa kakarmari̱n takakjai. Ju̱ja̱i̱ nekaatarum tusan wats itiurchat tárumna nuna túrattajai.” Nuyá eme̱a̱run chicharuk tímiayi “Amesha wajakim, tampuram achikiam ame je̱e̱mi̱i̱n wetá.”
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 Nú chichamaik eme̱a̱ru niisha íimiainiamunmaṉ tampuri̱n achik wajaki ni je̱e̱n Yúsan wararki wémiayi.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Túmakui ashí shuar ti enentáimprar Yusa náari̱n shiir awajsarmiayi. Tura ashamainiak “aentsti tujinkiamu yamái wáinkiaji” tiarmiayi.
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Ukunam Jesus wekas akupniu kuítri̱n-juu, naari̱ Riwí, ni chíkich naari̱ Mateu, akupin akitiai je̱a̱nam pujan wáinkiamiayi. Wáiniak “nemartusta” tímiayi.
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 Tutai Riwí wajaki takakmari̱nkia ikiuak Jesusan nemarsamiayi.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Nuyá ukunam Riwí namperan Jesusan najatamiayi. Tura untsurí̱ akupniu kuítri̱n-juu tura chíkich shuarsha káunkar misanam pujuarmiayi.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Tura Pariséusha Israer-shuara jintinniuri̱sha Jesusan tsanumpruiniak Jesusa unuiniamuri̱n tiarmiayi “¿Maaj, urukamtai atumsha akupniu kuítri̱n-juu ainia núja̱i̱sha tura chíkich yajauch shuarja̱i̱sha iruntrarum yurumprum?”
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 Tutai Jesus áimkiamiayi “Shuar jaachu péṉker ainiana nu ¿tsuákratniun atsumainiawak? Antsu jaa ainia nu tsuákratniun atsumainiawai.
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 “Wikia péṉkeraitjai” tuinia nuna untsuktajtsan táchaitjai. Antsu yajauch shuar ni enentái̱n yapaji̱á Winia ajasat tusan untsuajai” tímiayi.
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 Nuyá Jesusan aníak tiarmiayi “Juaṉka unuiniamuri̱sha, Pariséu unuiniamuri̱sha yurumtsuk Yúsan áujainiatsuk. Tura ame unuiniamurmeka ¿urukamtai ijiarma Yúsan áujainiatsu?” tiarmiayi.
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 Tutai Jesus tímiayi “Nuatma nampernum, ¿ipiaamu ainia nu ijiarmamniakait, yamái-nuatu pujai̱?
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Atsá. Wats Wisha ukunam junaktiatjai; nuiṉkia ijiarmatin átatui” tímiayi.
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 Tura ju̱nasha nuja̱i̱ métek-taku unuiniamiayi: “¿Yamaram pushí tsupikiar nuja̱i̱ arut pushiniam anujtukminkiait? Nu túramka yamaram pushí yajauch ajasaintiui; túrasha shiir anujkamu arut pushiji̱a̱i̱ mai metek yamaram wáinkiachminiaiti.
36 Também lhes contou uma parábola:
37 Núnisaṉ nijiamanch yamái nawamu nuap najanamu arutnum yaraachminiaiti. Túramka nijiamanch karíak ijiakratniuiti; túmak nijiamchisha nuap najanamusha mai metek meṉkainiawai.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 Tuma asamtai nijiamanch yamái nawamu yamaram nuap najanamunam yaraatniuiti. Nu túramka mai metek péṉker átiniaiti.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Yaunchu nawamu úmana nuka yamarman nakitrattui. “Yaunchu nawamu imiá peṉkeraiti” tiártatui” tímiayi Jesus.
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.