Lucas 2
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NTLH
1 Wats, Juaṉ akiiniamia nú uwitin uunt akupin Akustu ashí nuṉkanam áentsun nekapmarartí tu chichakmiayi.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Nu nekapmartinian yaunchu túrushtain yamái túriarmiayi. Siria nuṉkanam Seriniu akupin pujái̱ túrawarmiayi.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Ni naari̱ áartaj tusa ashí shuar ni nuṉke̱niṉ wétin ármiayi.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Tuma asamtai Jusé Nasarét péprunmaya̱ Kariréa nuṉkanam amia nuyá jiinki Piriṉ péprunam Jutía nuṉkanam amia nui̱ wémiayi. Juseka Tawit weeanam akiinia asa, ni nekas nuṉke̱ṉka Piriṉkauyayi.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Nu asamtai, ni náari̱n áartaj tusa Jusé wémiayi Mariji̱a̱i̱. Marisha Jusé núwe̱yayi. Tura tsaniṉcharuyayi. Túmaitiat Marisha Yusa Wakaní̱ kakarmari̱ji̱a̱i̱ ajamtiniuyayi.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Tura nui̱ Piriṉnum pujuiniai̱ Marí takustintri̱ jeamiayi.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Nui̱ iwia̱i̱ri̱n uchin áishmaṉkan takusmiayi. Tura uchi penutaiji̱a̱i̱ penuar, waaka yurumtainiam áepsamiayi. Írar kanutainiam pujustin aṉkant atsá asamtai túrawarmiayi.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Tura Piriṉnum tíjiu̱ch murikiun wáinin kashi murikri̱n wáiniuk pujuarmiayi.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Túmainiai̱ nayaimpinmaya̱ suntar murikiun wáinin matsatainian wantintiukmiayi. Tura Yúsnumia̱ tsáapnin ni matsatainiamunam etsantramiayi. Túrunamtai murikiun wáinniuka ti ashamkarmiayi.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Túrasha nayaimpinmaya̱ suntar tímiayi “Ashamprukairap. Ashí áentsnum ti warastin atí tusan ti peṉker chichaman itiarjiarme.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Jú̱iti: yamái tsawantai̱ uunt Tawitia pépruri̱n Piriṉnum yaunchu Yus anaikiamu KRISTU tutai, uwemtikramprataj tusa akiintiurmarme. Nu Uchisha ashí áentsun akupniuiti, tímiayi.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Tura ju̱ja̱i̱ nekaattarme: uchi penutaiji̱a̱i̱ penuarma waaka yurumtainiam tepá wáinkiattarme. Nu wáinkiarum nekas jú̱iti, tu nekaattarme.”
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Nu chichamaik nayaimpinmaya̱ suntar ti untsurí̱, nayaimpinmaya̱ káunkarmiayi. Túrawar Yusa naari̱n shiir awajainiak ju̱na tiarmiayi:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 “Nayaimpinmasha Yus naṉkaamantuiti tu enentáimtusarti. Tura ju̱ nuṉkanmasha Yusja̱i̱ nawamnaikiaru ainia nu imiatkinchanum pujusarti.” Tu tiarmiayi.
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Tura Yusa suntari̱ nayaimpiniam waketkiarmatai murikiun wáinin tiarmiayi “Wats, Piriṉnum wárik wetái. Nu túrunamu Yus turamajnia nu iyumi” tiarmiayi.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Nuna tiar wárik wearmiayi. Tura Marincha Jusencha wáinkiarmiayi. Tura uchincha waaka yurumtainiam tepan wáinkiarmiayi.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Wear nuna wáinkiar, nayaimpinmaya̱ suntar uchi túrunamuri̱n timia nuna etserkarmiayi.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Tura murikiun wáinin tiarmia nuna antukaruka ti enentáimtusarmiayi.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Túrasha Marikia ashí túrunamia nuna ni enentái̱ji̱a̱i̱ṉkia enentáimtu pujumiayi.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Tura murikiun wáinniuka antukarmia nuna enentáimtusar, tura íisarmia nunasha enentáimtusar “Nayaimpinmaya̱ suntar ujatmakmajnia tímiatrusaṉ túrunayi” tiarmiayi. Tuma ásar Yusa náari̱n shiir awajsar kantampruawar waketkiarmiayi.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Tura uchi akiiniamu uchu tsawant jeamtai, ni túrutairi̱n túrin ásar, ni shunichiri̱ nuapen tsupirkarmiayi. Túrawar Marí ajapratsa̱i̱ṉ nayaimpinmaya̱ suntar tímia nútiksaṉ “Jesus” anaikiarmiayi.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Tura Muisais akiiniatniunam akupkamia núnisaṉ, tsawantri̱ jeamtai, Yusa Uunt Je̱e̱n Jerusarénnum uchin Yus iiktustai tusar júkiarmiayi.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Kame Yus-Papinium ju̱ aarma awai:
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Tuma asamtai, Marí Yusa Uunt Je̱e̱n wái̱tsuk pujamu waya̱tniuri̱ jeamtai, uchin Yus iistí tusa Yusa Uunt Je̱e̱n Jerusaréṉnum pujana nui̱ itiarmiayi. Tura yampitsan jímiaran súsarmiayi. Muisáis akupkamun umiiniak nuna túrawarmiayi.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Nu túmai̱ Semeúṉ naartin áishmaṉ Jerusaréṉnum pujumiayi. Semeúṉsha Yusa Wakaní̱ pujurma asa péṉker áishmaṉkauyayi. Yúsan nekas enentáimtiniuyayi. Yusa anaikiamuri̱ji̱a̱i̱ Israer-shuar aṉkant ajastin jeati tusa nákauyayi.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 “Winia anaikiamur KRISTU tutai wáintsuk jákashtatme” uunt Yusa Wakaní̱ tu jintintiamiayi.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Nú Semeúṉ Yusa Wakani “wetá” tutai, Yusa Uunt Je̱e̱n wémiayi. Tura nú tsawantai̱ Muisáis tímia núnisaṉ umirkatai tusar Marisha Jusesha uchin Jesusan Yusa Uunt Je̱e̱n itiariarmiayi.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Itiariarmatai Semeúṉ uchin jusa miniakas Yúsan áujuk ju̱na tímiayi:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 “Yamaikia, Uunta, Ami̱i̱n wi jeatin aṉkant atí. Turutmiamna nu ímiatrusmek umikiume.
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 — ausente —
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 — ausente —
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Israer-shuarcha ainia nu tsáapninium wekasarat tusa akuptukmaiti ju̱ Uchi. Tura Israer-shuar Áminiuram ájinia nuna ashí aents shiir enentáimtikrartí tusam ju̱ Uchi akuptukmaitji. Nuna wáinkian shiir enentáimsan jákatniuitjai.”
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Tura Semeúṉ Uchiniun tu chicharkui Jusesha Jesusa nukurí̱sha ti enentáimprarmiayi.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Semeúṉsha chichaak “Yus shiir enentáimturmasartí” nin tímiayi. Nuya̱sha Marin chicharuk tímiayi “Nekaata. Ju̱ Uchin Israer-shuartisha untsurí̱ nakitrar iniarartatji. Tura chíkich Israer-shuartikia ju̱ Uchin shiir enentáimtusar ti wararsartatji. Tura Uchiram Yusa kakarmari̱n ti paant iniakmastatui. Tuma aiṉ untsurí̱ Aun yajauch chichariartatui.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Nuja̱i̱ shuar ni enentái̱n warinia enentáimia nu, paant átatui. Maaj, ashí nu túmakui, ijiumua núnismek ame enentáimin ti wáitsattame, Mariya.” Tu chichasmiayi Semeúṉ.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Nuwa̱sha Ana naartin nui̱ Yusa Uunt Je̱e̱n pujumiayi. Niisha Yúsnan etserniuyayi. Ni aparí̱sha Panuíruyayi tura Aser shuarauyayi nu nuwa̱. Niisha ti úuntchiyayi. Niisha yama nuatnaikiamuja̱i̱ siati uwi ni áishri̱ji̱a̱i̱ tsaniṉ pujusarmiayi.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Tura waje̱mamiayi. Tura uchenta kuatru uwi takakuyayi. Tura niṉkia Yusa Uunt Je̱e̱nia̱ jíintsuk káshisha tsawai̱sha tuke Yúsan áujniuyayi. Tura yurumtsuk Yúsan áujniuyayi.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Semeúṉ tuasua amikmatai Anasha taa, Uchin wáiniak Yúsan yumiṉsamiayi. Tura Jerusaréṉnum Yus uwemtikrampratai tusa nákarmia nuna áujkuṉka uchin áujmat wémiayi.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Nuyá Yus tímia nuna ashí túrawar amikiar Kariréa nuṉkanam, kame nii pujumia nú peprunam Nasarétnum Jusesha Marisha Uchisha waketkiarmiayi.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Uchi Jesus tsakaki, kakaram ajaki tura nú naṉkaamas nekaki wémiayi. Tura Yus Nin ti shiir awajsamiayi.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Jusesha, Jesusa nukurí̱sha tuke uwitin paskua námper jeakui Jerusaréṉnum weu ármiayi.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Ni túrutairi̱ túruiniak, Jerusaréṉnum weak Jesusan tuse uwí jeamtai júkiarmiayi.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Námper amuukamtai ni nukurí̱sha Jusesha nékachmanum Jesuska Jerusaréṉnum juákmiayi.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Marisha Jusesha “wíi shuarja̱i̱ winiawai” tusa, núnaka e̱a̱tsuk chikichík tsawant wekasarmiayi. Nuyá wáinkiataj tukamá, ni shuari̱i̱n tura ni nékamunam e̱a̱karsha,
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 wáinkiacharmiayi. Nuiṉkia Jerusaréṉnum ataksha waketrukiarmiayi, e̱a̱ktai tusar.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Tura menaintiú tsawant e̱a̱kar Yusa Uunt Je̱e̱n Yus akupkamun jintinnian anturak anintrú pujan wáinkiarmiayi.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Tura nui̱ ashí Jesusan anturkarmiania nu, niisha ti nékakui tura áimtanash ti péṉker áimkiui, ti enentáimturarmiayi.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Ni aparí̱sha nukurí̱sha tumáa pujan wáinkiar, ti enentáimprarmiayi. Tura ni nukuri̱ chichaak tímiayi “Uchiru, ¿ausha urukamtai itiurchat enentáimtikrurmam? Ame apasha wisha urukayik tusar ti e̱a̱kjame” tímiayi.
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Tutai Jesus tímiayi “¿Urukamtai e̱a̱trum? Winia Aparnan túratniuitjiana nuka nékatsrumek” tímiayi.
49 Jesus respondeu:
50 Tura timia núnaka peṉké nekaacharmiayi.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Nuyá Jesus niiji̱a̱i̱ Nasarétnum waketkimiayi. Ninkia tuke umiriarmiayi. Ashí nu túrunamun Marikia tuke enentáimtu pujumiayi.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Jesuska tsakaki, tura nekaki wémiayi. Yussha tura aencha Nin shiir enentáimtiarmiayi.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.