Lucas 2
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NAA
1 Wats, Juaṉ akiiniamia nú uwitin uunt akupin Akustu ashí nuṉkanam áentsun nekapmarartí tu chichakmiayi.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 Nu nekapmartinian yaunchu túrushtain yamái túriarmiayi. Siria nuṉkanam Seriniu akupin pujái̱ túrawarmiayi.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Ni naari̱ áartaj tusa ashí shuar ni nuṉke̱niṉ wétin ármiayi.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Tuma asamtai Jusé Nasarét péprunmaya̱ Kariréa nuṉkanam amia nuyá jiinki Piriṉ péprunam Jutía nuṉkanam amia nui̱ wémiayi. Juseka Tawit weeanam akiinia asa, ni nekas nuṉke̱ṉka Piriṉkauyayi.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Nu asamtai, ni náari̱n áartaj tusa Jusé wémiayi Mariji̱a̱i̱. Marisha Jusé núwe̱yayi. Tura tsaniṉcharuyayi. Túmaitiat Marisha Yusa Wakaní̱ kakarmari̱ji̱a̱i̱ ajamtiniuyayi.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Tura nui̱ Piriṉnum pujuiniai̱ Marí takustintri̱ jeamiayi.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Nui̱ iwia̱i̱ri̱n uchin áishmaṉkan takusmiayi. Tura uchi penutaiji̱a̱i̱ penuar, waaka yurumtainiam áepsamiayi. Írar kanutainiam pujustin aṉkant atsá asamtai túrawarmiayi.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Tura Piriṉnum tíjiu̱ch murikiun wáinin kashi murikri̱n wáiniuk pujuarmiayi.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Túmainiai̱ nayaimpinmaya̱ suntar murikiun wáinin matsatainian wantintiukmiayi. Tura Yúsnumia̱ tsáapnin ni matsatainiamunam etsantramiayi. Túrunamtai murikiun wáinniuka ti ashamkarmiayi.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Túrasha nayaimpinmaya̱ suntar tímiayi “Ashamprukairap. Ashí áentsnum ti warastin atí tusan ti peṉker chichaman itiarjiarme.
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 Jú̱iti: yamái tsawantai̱ uunt Tawitia pépruri̱n Piriṉnum yaunchu Yus anaikiamu KRISTU tutai, uwemtikramprataj tusa akiintiurmarme. Nu Uchisha ashí áentsun akupniuiti, tímiayi.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Tura ju̱ja̱i̱ nekaattarme: uchi penutaiji̱a̱i̱ penuarma waaka yurumtainiam tepá wáinkiattarme. Nu wáinkiarum nekas jú̱iti, tu nekaattarme.”
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Nu chichamaik nayaimpinmaya̱ suntar ti untsurí̱, nayaimpinmaya̱ káunkarmiayi. Túrawar Yusa naari̱n shiir awajainiak ju̱na tiarmiayi:
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Nayaimpinmasha Yus naṉkaamantuiti tu enentáimtusarti. Tura ju̱ nuṉkanmasha Yusja̱i̱ nawamnaikiaru ainia nu imiatkinchanum pujusarti.” Tu tiarmiayi.
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 Tura Yusa suntari̱ nayaimpiniam waketkiarmatai murikiun wáinin tiarmiayi “Wats, Piriṉnum wárik wetái. Nu túrunamu Yus turamajnia nu iyumi” tiarmiayi.
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Nuna tiar wárik wearmiayi. Tura Marincha Jusencha wáinkiarmiayi. Tura uchincha waaka yurumtainiam tepan wáinkiarmiayi.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 Wear nuna wáinkiar, nayaimpinmaya̱ suntar uchi túrunamuri̱n timia nuna etserkarmiayi.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Tura murikiun wáinin tiarmia nuna antukaruka ti enentáimtusarmiayi.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Túrasha Marikia ashí túrunamia nuna ni enentái̱ji̱a̱i̱ṉkia enentáimtu pujumiayi.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Tura murikiun wáinniuka antukarmia nuna enentáimtusar, tura íisarmia nunasha enentáimtusar “Nayaimpinmaya̱ suntar ujatmakmajnia tímiatrusaṉ túrunayi” tiarmiayi. Tuma ásar Yusa náari̱n shiir awajsar kantampruawar waketkiarmiayi.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 Tura uchi akiiniamu uchu tsawant jeamtai, ni túrutairi̱n túrin ásar, ni shunichiri̱ nuapen tsupirkarmiayi. Túrawar Marí ajapratsa̱i̱ṉ nayaimpinmaya̱ suntar tímia nútiksaṉ “Jesus” anaikiarmiayi.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Tura Muisais akiiniatniunam akupkamia núnisaṉ, tsawantri̱ jeamtai, Yusa Uunt Je̱e̱n Jerusarénnum uchin Yus iiktustai tusar júkiarmiayi.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Kame Yus-Papinium ju̱ aarma awai:
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Tuma asamtai, Marí Yusa Uunt Je̱e̱n wái̱tsuk pujamu waya̱tniuri̱ jeamtai, uchin Yus iistí tusa Yusa Uunt Je̱e̱n Jerusaréṉnum pujana nui̱ itiarmiayi. Tura yampitsan jímiaran súsarmiayi. Muisáis akupkamun umiiniak nuna túrawarmiayi.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Nu túmai̱ Semeúṉ naartin áishmaṉ Jerusaréṉnum pujumiayi. Semeúṉsha Yusa Wakaní̱ pujurma asa péṉker áishmaṉkauyayi. Yúsan nekas enentáimtiniuyayi. Yusa anaikiamuri̱ji̱a̱i̱ Israer-shuar aṉkant ajastin jeati tusa nákauyayi.
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 “Winia anaikiamur KRISTU tutai wáintsuk jákashtatme” uunt Yusa Wakaní̱ tu jintintiamiayi.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Nú Semeúṉ Yusa Wakani “wetá” tutai, Yusa Uunt Je̱e̱n wémiayi. Tura nú tsawantai̱ Muisáis tímia núnisaṉ umirkatai tusar Marisha Jusesha uchin Jesusan Yusa Uunt Je̱e̱n itiariarmiayi.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Itiariarmatai Semeúṉ uchin jusa miniakas Yúsan áujuk ju̱na tímiayi:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Yamaikia, Uunta, Ami̱i̱n wi jeatin aṉkant atí. Turutmiamna nu ímiatrusmek umikiume.
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 — ausente —
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 — ausente —
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Israer-shuarcha ainia nu tsáapninium wekasarat tusa akuptukmaiti ju̱ Uchi. Tura Israer-shuar Áminiuram ájinia nuna ashí aents shiir enentáimtikrartí tusam ju̱ Uchi akuptukmaitji. Nuna wáinkian shiir enentáimsan jákatniuitjai.”
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Tura Semeúṉ Uchiniun tu chicharkui Jusesha Jesusa nukurí̱sha ti enentáimprarmiayi.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Semeúṉsha chichaak “Yus shiir enentáimturmasartí” nin tímiayi. Nuya̱sha Marin chicharuk tímiayi “Nekaata. Ju̱ Uchin Israer-shuartisha untsurí̱ nakitrar iniarartatji. Tura chíkich Israer-shuartikia ju̱ Uchin shiir enentáimtusar ti wararsartatji. Tura Uchiram Yusa kakarmari̱n ti paant iniakmastatui. Tuma aiṉ untsurí̱ Aun yajauch chichariartatui.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 Nuja̱i̱ shuar ni enentái̱n warinia enentáimia nu, paant átatui. Maaj, ashí nu túmakui, ijiumua núnismek ame enentáimin ti wáitsattame, Mariya.” Tu chichasmiayi Semeúṉ.
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Nuwa̱sha Ana naartin nui̱ Yusa Uunt Je̱e̱n pujumiayi. Niisha Yúsnan etserniuyayi. Ni aparí̱sha Panuíruyayi tura Aser shuarauyayi nu nuwa̱. Niisha ti úuntchiyayi. Niisha yama nuatnaikiamuja̱i̱ siati uwi ni áishri̱ji̱a̱i̱ tsaniṉ pujusarmiayi.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 Tura waje̱mamiayi. Tura uchenta kuatru uwi takakuyayi. Tura niṉkia Yusa Uunt Je̱e̱nia̱ jíintsuk káshisha tsawai̱sha tuke Yúsan áujniuyayi. Tura yurumtsuk Yúsan áujniuyayi.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 Semeúṉ tuasua amikmatai Anasha taa, Uchin wáiniak Yúsan yumiṉsamiayi. Tura Jerusaréṉnum Yus uwemtikrampratai tusa nákarmia nuna áujkuṉka uchin áujmat wémiayi.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Nuyá Yus tímia nuna ashí túrawar amikiar Kariréa nuṉkanam, kame nii pujumia nú peprunam Nasarétnum Jusesha Marisha Uchisha waketkiarmiayi.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Uchi Jesus tsakaki, kakaram ajaki tura nú naṉkaamas nekaki wémiayi. Tura Yus Nin ti shiir awajsamiayi.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Jusesha, Jesusa nukurí̱sha tuke uwitin paskua námper jeakui Jerusaréṉnum weu ármiayi.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Ni túrutairi̱ túruiniak, Jerusaréṉnum weak Jesusan tuse uwí jeamtai júkiarmiayi.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Námper amuukamtai ni nukurí̱sha Jusesha nékachmanum Jesuska Jerusaréṉnum juákmiayi.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Marisha Jusesha “wíi shuarja̱i̱ winiawai” tusa, núnaka e̱a̱tsuk chikichík tsawant wekasarmiayi. Nuyá wáinkiataj tukamá, ni shuari̱i̱n tura ni nékamunam e̱a̱karsha,
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 wáinkiacharmiayi. Nuiṉkia Jerusaréṉnum ataksha waketrukiarmiayi, e̱a̱ktai tusar.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Tura menaintiú tsawant e̱a̱kar Yusa Uunt Je̱e̱n Yus akupkamun jintinnian anturak anintrú pujan wáinkiarmiayi.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Tura nui̱ ashí Jesusan anturkarmiania nu, niisha ti nékakui tura áimtanash ti péṉker áimkiui, ti enentáimturarmiayi.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 Ni aparí̱sha nukurí̱sha tumáa pujan wáinkiar, ti enentáimprarmiayi. Tura ni nukuri̱ chichaak tímiayi “Uchiru, ¿ausha urukamtai itiurchat enentáimtikrurmam? Ame apasha wisha urukayik tusar ti e̱a̱kjame” tímiayi.
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Tutai Jesus tímiayi “¿Urukamtai e̱a̱trum? Winia Aparnan túratniuitjiana nuka nékatsrumek” tímiayi.
49 Ele respondeu:
50 Tura timia núnaka peṉké nekaacharmiayi.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 Nuyá Jesus niiji̱a̱i̱ Nasarétnum waketkimiayi. Ninkia tuke umiriarmiayi. Ashí nu túrunamun Marikia tuke enentáimtu pujumiayi.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Jesuska tsakaki, tura nekaki wémiayi. Yussha tura aencha Nin shiir enentáimtiarmiayi.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.