Atos 22
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NAA
1 Papru chichaak ju̱na tímiayi: “Yatsurtiram, tura úuntur árumna nu antuktarum. Wikia Pápruitjai. Kíishtumaktaj tusan títiatjana nu waitneasrum anturtuktarum” tímiayi.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Tura Papru Israer chichaman chichaakui, aents nuna antukar nú naṉkaamas itiatkarmiayi.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Nui̱ Papru chichaak “Wikia Israer-shuaraitjai. Tarsu pepru Sirisia nuṉkanam ana nui̱ akiiniaitjai. Túmaitiatnak ju̱i̱ Jerusaréṉnum tsakaruitjai. Tura unuikiartin Kamaríran chichame̱n unuimiaruitjai. Tuma asan ii uuntri̱ akupkarmia nuna ashí umirkaitjai. Tura átum yamái túrarmena nuna wisha nútiksanak Yusna ana nuna tuke enentáiji̱a̱i̱ wakerukuitjai.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Tura Jesusan umirkaru ármia nuna máataj tusan pataatukni wekaimiajai. Túran áishmaṉkan nuwa̱ncha achikian sepunam eṉkeataj tusan túrimiajai.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Israer-patri uuntri̱sha Israer-shuara uuntri̱sha Tamaskunam íi-shuar susatá tusar papin ataktusar akuptukarmia nuna niṉkia nékainiawai. Jesusan umirkarun achikia ikiaankan jui̱ Jerusaréṉnum asutniáwarat tusan werimjai’ tímiayi.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ‘Tura wi jintiá wéai̱ Tamaskunam jeastatuk ajasa̱i̱ nantu tutupin a̱i̱ aya aneachma nayaimpinmaya̱ newaat wajantruntmiayi.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Túrunamtai wisha nuṉká iniaarmajai. Nuyaṉka chichaamun antukmajai. Chichartak “Sauru, Sauru, ¿urukamtia imiá pataaturam?” turutmiai.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Takui wi aniasmajai “¿Amesha yáitiam, Uunta?”
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Wiji̱a̱i̱ pujuarmia nu, newaat wajantun wáinkiar ti ashamkarmai. Túrasha niṉkia túrutun antukcharmai.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Tura wi tímiajai “¿Nuiṉkia, Uunta, warí itiurkattaj?” tímiajai.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Kame wikia nú newaat ajakun íisan ji̱i̱ru kusurmai. Tuma asamtai winia tsaniakmar eṉkeki jurukiar Tamaskunam ejetiarmai’ tímiayi.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Papru tuke aujmatki wéawai. ‘Tura nui̱ Tamaskunam áishmaṉ Ananías pujumai. Niisha Yúsan aneak, Muisais akupkamia nuna umirkauyi. Tura nú péprunmaya̱ Israer-shuar ármia nu nin péṉker enentáimtiarmiai.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Nú Ananías winia íirsataj tusa támai. Taa turutmai “Yatsuru Sauru, péṉker iimtia.” Túrutkui nú chichamaik péṉker íimmiajai. Túrunan Ananíasnasha wáinkiamjai.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Tura Ananías chichaak “Iwiaaku Yus, winia wakeramurun nekartuat tusa winia Uchirnasha, tunaarinchaa nuna, íisat tusa, winia chichampruncha antukat tusa ámin yaunchu Yus anaitiamkaiti.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Amesha Papru, Yusna ana nu íisumna nusha antukumna nusha ashí aents ujakartatme.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Tuma asamtai yamaisha ¿warí nákam? Tunaarun asakátrurat tusam Uunt Jesus enentáimtusam weme ni náari̱ pachisam imiantia” turutmai.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 ‘Tura Jerusaréṉnum waketkin Yusa Uunt Je̱e̱n wémajai Yúsan áujsataj tusan. Nui̱ íimiarmajai.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Nui̱ Jesus chichartak “Jui̱ Jesusaréṉnum Wíi túramur etserkattamna nuna antukchartatui. Tuma asamtai wari jíinkim wetá” turutmiai.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 ‘Túrutkui wi tímiajai “Túrasha Uunta, ju̱yá aents wi Israer-shuara iruntai je̱e̱n waya̱n Ámin umirtamkarmia nuna nui̱ matsatun achikian awatin sepunam eṉkeawarmia nuna nékainiawai.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Tura nuyá Áminiu etserniun Estepaṉkan máiniakuisha wisha wajamjai. Túruiniakui, “péṉkeraiti” tímiajai. Nú arantcha ni pushiri̱n íirsamjai” tímiajai.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 ‘Túrasha Uunt Jesus winia turutmai “Wetá. Israer-shuarcha matsatainia nui̱ akupkatjame” turutmai” tímiayi Papru.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Nu̱i̱ matsamarmia nu, núnaka antukarka untsumtan juáriarmiayi. “Ju̱ka mantamnatí. ¿Urukamtaik iwiaakusha pujusat?” tiarmiayi.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Tura aentska Paprun kajerainiak, ti untsumainiak pushiri̱n tujaat ajapawar nuṉkancha naṉkimkiamaikia ajarmiayi.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Tura kapitián nuna wáiniak Páprun suntar pujamunam awayámiayi. Tura suntaran chicharuk “Átum asutiárum áimtikiatarum. ¿Urukamtaik aents nin kajerainiak imiá untsumainia? Nekaatarum” tímiayi.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Tura Páprun asutiátai tusar jiṉkiárar awajsam Pápruka kapitiánin chicharuk “¿Rúmanmaya̱ aents áyatik asutiámniakait, ni túramuri̱ nekartsuk?” tímiayi.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Nuna táman antuk kapitiáncha uunt kapitiánin ujaktaj tusa werí chichaak “Maaj, túrataj tamena nu anearta. Ju̱ áishmaṉ Rúmanam pachitkaiti” tímiayi.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Nuna antuk uunt kapitián Páprun werí aniasmiayi “¿Amesha nekasmek Rumanam pachitkaitiam?” tímiayi.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Tutai “Wikia ti kuítian akikmakmiajai Rúmanam pachiinkiatniun” uunt kapitián tímiayi.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Nuna takui Páprun asutiátaj tiarmia nuna wárik iniaisar jíiniar wearmiayi. Tura imia uunt kapitiáncha Rúmanam pachitkian jiṉkiá asa ashamkamiayi.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Tuma asa kashin tsawa̱r uunt kapitián, urukamtaik Páprun imiá kajerainia, nekaataj tusa wakerak Paprun werí jiṉkiámun atirmiayi. Tura Israer-patri̱ uuntri̱n chíkich naamka armia núja̱i̱sha ikiaankamiayi. Tura nuiṉkia ni matsatmanum Páprun itiar ajapén awajsamiayi.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.