Atos 12
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs VC
1 Nu tsawanta̱i̱ akupin Erutis Yus-shuaran máataj tusa chichaman jurus áentsri̱n ishiakmiayi.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Tura Juaṉka yachi̱n Jakupun sue̱n tsupirkar máawarmiayi.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Nuna tura máawarmatai Israer-aents wáinkiar “ju̱ka péṉkeraiti” tiarmiayi. Erutissha nuna antuk, Pítrusha achikrum itiatarum tusa akupkarmiayi. Núnaka wakapruachu tanta yuatin nampertin túrawarmiayi.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Pítruncha achik itiarmatai, Erutis sepunam eṉkeata tusa akupkamiayi. Tura sepunam suntarsha aṉkant aṉkant, kuatru kuatru, ashikia tiasisáis (16) irunar Pitrun téntakarmiayi. Tura, ju̱ jísat naṉkaamasmatai, mantamnatí tusan ji̱i̱ktiatjai aents iruntramunam, tu enentáimsamiayi Erutis.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Túramu asa Pítruka sepunam pujumiayi. Tura suntarsha miji̱atrutsuk iiyarmiayi. Túramunak Yus-shuarka, Pitrun yáiṉkiat tusar iniaitsuk Yúsan ti áujiarmiayi.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Wats, Erutis, kashin jí̱i̱ktiajai takui, nú kashi Pítruka jimiará suntar wajamunam etema tepes kanarmiayi. Tura jimiará jiruja̱i̱ jiṉkiamuyayi. Tura chíkich suntarka jíinmanum ii wajarmiayi.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Tuma̱i̱ aya aneachma Yusa suntari̱ nayaimpinmaya̱ taa ajapén wajasmiayi. Túrunamtai je̱a̱nmaṉka tsáapin ajasmiayi. Tura Yusa suntari̱sha Pitrun páenum antiṉ ishintiarmiayi. Tura jirusha Pitru uwejé̱ya̱ saya̱t atiniamiayi.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Tura Yusa suntari̱ tímiayi “Kaki emenmamata. Túram sapatrumsha aweekata” tímiayi. Tutai Pítiur túramiayi. Nuyá chichaak “Pushiram entsarta. Túram nemartusta” tímiayi.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Tutai Pítiur nemarsamiayi. Túrasha Pítruka, mesekranmaapi jú̱niaja, tu enentáimsamiayi.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Túrasha emka suntar íimia wajan naṉkaikiarmiayi. Tura nuya̱sha chíkich suntar íimia wajan nunasha naṉkaikiarmiayi. Tura nuya̱sha jíintiainium jiru waiti ámanum jeawarmatai, nú wáitisha ímia-niṉki kua̱t uranmiayi. Túrunamtai jíinkiarmiayi. Tura jintiá ishichik wésaṉ, Yusa suntari̱ Pitrun níiniak ikiukmiayi.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Túram Pítiur enentáimiar tímiayi “Yamaikia nékajai. Mesekranmachuiti. Antsu Uunt Yus ni suntari̱n nekas akupturkayi. Erutis mantuataj tusan pujurtana nuyá Yusa suntari̱ winia uwemtikrurai. Tura Israer-aents túrutatajtsa wakeriarmia nuya̱sha uwemtikrurai” tímiayi.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Nuna tu enentáimias nekáa, Marí je̱e̱n wémiayi. Nú Marisha Juaṉ Márkusan nukurí̱yayi. Nú je̱a̱nam untsurí̱ aents irunar Yúsan auju matsatainia̱i̱ Pítiur jeamiayi.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Tura jeá a̱a̱ wáitin tuntuimiayi, waya̱taj tusa. Túmakui nuwa̱ uchich, ni naari̱ Ruti, yákit tusa iyumiayi.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Tura jeari, Pitru chichame̱n anturak ti shiir enentáimsamiayi. Túmak wáitin urattsuk ikiuki, init matsatainian werí “Pítiur taa wáitiniam wajaawai” tímiayi.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Tutai “Wáurtsumek” tiarmiayi.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Tu chichainiai̱ṉ Pítruka tuke tuntuí wajamiayi. Tura wáitin uraj tukamá Pitrun wáinkiar ashamkarmiayi.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ashamak chichainiakui Pítiur, uweje̱ takuí itiatmamtikiarmiayi. Tura nuyá Uunt Yus sepunmaya̱n uwemtikramun ujakmiayi. Tura “Ju̱ chicham Jakupu tura chíkich Yus-shuarsha ujaktarum” tímiayi. Nuna ti̱ iniais jiinki arant wémiayi. Je̱a̱ nuntumas wáitin tuntuimiayi, waya̱taj tusa.|src="ABS 96 Knocking at a door" size="span" ref="12.17"
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Kashin tsawa̱r suntarsha Pitrun atsá wáinkiar “Chuwa urukakua meṉkaka. Áya̱wa̱ urukattajia” tiarmiayi. Pítiur túrunamun nékachu ásar nuna tiarmiayi.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 — ausente —
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 — ausente —
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Tuma asamtai tsawant jeamtai Erutissha akupin entsatai pushin entsarmiayi. Tura akupin pujutainium pujus áentsun ikiaanak áujmatmiayi.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Nui̱ pujus chichaakui aents untsumainiak tiarmiayi “Ju̱ chichaa pujana ju̱ka áenchaiti. Antsu nekaska yúsaiti” tiarmiayi.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Tuma̱i̱ nuyai̱k Yusa suntari̱ nayaimpinmaya̱ tarí Erutisan jaa awajsamiayi. Tuma asamtai nusha aka yuam jakamiayi. Erutissha Yusan waantu awajtsuk niṉki waantu enentáimtuma asa túruna jakamiayi.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Túrunamtaisha Yusa chichame̱nka nú arant pampaṉki wémiayi. Túmaki̱ ashí núṉkanam anturamiayi.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Tura Pirnapísha Sáurusha ni takatri̱n amukar Jerusaréṉnumia̱ Antiukíanam waketainiak Juaṉ Márkusan júkiarmiayi.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.