Atos 27

Jir Shidun (JIB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Barà big wà jír-à bi pànn rag yá yag mà Roma á jànn Italiya. I byar-à big sìnn Bulus kwonn ma pursunaká kádà á vù àgbam soja zyun-à big ri bar ku zìnnwá Juliyas. Ku shi sig áyau kyau soja bu kùr Roma.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 I byar-à hi yi bi kà á kòr zyun ni, zyun-à dù sig mà finn swann Adramitiya, n bi fòr á finn swann Kaisariya. Big ri zìm bá yag má tìg áyau finn swannká mà jànn Asiya. Yi ma Aristarkus big yag sig í zyun á kòr-à ni. Ku í mpìr-à mà finn swann Tasalonika á jànn Makidoniya.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Byar-à kyàr yi bi fòr á finn swann Sidon. Juliyas àgbam soja-à níng hi sa ya Bulus àsàn, n ya wàníng pyù, a wàníng yag bib kà jàuká bu wàníng á finn swann-à ni, jirà kó káníng má ya wàníng bu.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 I byar-à yi dù á finn swann-à níng hi ni yi ri yag á gbìb-à ni. Wàu shyù ri gbar, hár wàu gbar kàng yag yi mà sim, yi sa sar fig barà yá yag á gbìb-à yi ri zìm níng bàna. I byar-à yi bi wam zu á byar swàin zyun-à big ri bar Kubrus. Yi bàg yag á kurwá ni byar-à wàu-à dù gbam fig bàna níng.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Yi wam zu rìg áyau zàpìr ùwài-à shi sig águnn jànn Kilikiya, n wam zu águnn jànn Pamfiliya, n yag fòr á finn swann zyun-à big ri bar Mira á jànn Likiya.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 A byar-à níng hi àgbam soja-à níng bi dìg kòr zyun bi sig mà finn swann Iskandariya, mi ri yag mà jànn Italiya. I byar-à ku sìnn kà yi á kòr-à níng hi ni.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Yi dù n yag ádàn ádàn hár suyí nìnànn nímá, jir kai bàna wàu ri gbar ma gbam wàni. I byar-à yi bi yàr á finn swann Nidas. Wàu kan dim yi, bai wà yá yag mà pyànn. Yi vim bìr, n bi bàg zu yag águnn swàin zyun-à big ri bar Karita, byar-à hi shi yàr sig ma Salmoni.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Yi bàg á nu agunn jànn-à ni, wàu gbar hár yi fòr á byar jànn zyun ni ma shwìn. Big ri bar byar-à níng hi Agù Sìsàn. Byar-à hi shi yàr sig mà lu ùwài zyun-à big ri bar Lasiya. Byar-à níng hi í byar-à kòr ri shi gbam samyib màhàn.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Yi bi fòr mà byar-à níng hi, n shi nonn màhàn. Wàu gbar kab gbam, bai wà yá yag rág mà pyànn. Ayúnn-à ùwài zyun-à Yahudawaká ri kyab pànn barà Shìdun yafa ya sig big bu pyìrbá mi ri sìnn nu áni níng, wam zu rìghing. Bulus kyab kà shang ya mpìrká ri ya kòr-à níng jír n rag,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Ning mpìr káníng, bumí mì ri myàng wà ya yag hing mà pyànn, yá wa shwìn. Yá sa asàr kòryí ma swánnká buyí big bidìm pár, hár kwonn ma yonkiyí tìnn.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Ama àgbam soja-à níng sìnn fig kyinnwá á jír-à Bulus dang sig níng bàna, n yag fig sòr rìg jir mpìr-à ri ya kòr, ma jir àsàin kòr-à.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Byar-à hi shi fig í byar ǹsàn barà yá shi kir hár sònn wau aku wam zu bàna. Mpìrká kádàkí ri zìm ayi yag mà pyànn, ma ayi yag shi mà byar zyun ni big ri bar Finikas, á jànn Karita, jirà ayi shi ngàng màhàn sái wà sònn wàu ma wam zu rìghing, jir kai bàna byar-à níng hi wàu má gbar vim bìr fig kòr-à bàna.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Barà yi shi sig ma mà Lasiya, wàu gbar bi águnn vìm súr-à ni ádàn. I byar-à mpìrká rag yá yag mà pyànn, wàu má sa yá fòr yag mà Finikas. I byar-à hi big bi pànn jùr àsháu bu-à big sìr gbam sig kòr áni, n gbar zu rìg á zàpìr-à ni, n takà á kòr-à ni, n dù n bàg yag á kur nu jànn Karita.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Nonn fig bàna, sái wàu dù bi ngbam nímá. Big ri bar wàu-à hi í wàu águnn vìm súr mà agunn àyúnn sàn kyùr. Wàu-à hi dù bi sig daka mà swàin-à ni.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Wàu gbar ning kòr-à wàni, bai wà yá yag mà pyànn. Yi fim rìg vùyí, wàu ri gbar yag rag kòr-à ínì mà byar-à ku ri yag.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Barà yi bàg yag águnn vìm súr á swàin zyun-à big ri bar Kauda, í byar-à yi kar kar n gbar dù nann zu wùn kòryí zyun-à yi sìr bàg sig á sim kòr ùwài-à ni níng.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Big gbar kà bi ku á dìr kòr ùwài-à ni, n zìg bi jùr, n sìr kàng kwìb kòr ùwài-à áni. Big ri shàr wà wàu ma gbar yag big mà vun-à shi sig áyau zàpìr-à ni, wà ma sa hing àdòníng, kòr-à má gbànn. Byar vun-à hi shi sig águnn jànn Libiya. Big gbar wann rìg jà-à big sìnn sig mà wai á kòr-à ni, n fim rìg kòr-à wàu ri gbar yag rag ínì.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Wàu ri gbar ngbam nímá, hár na byar-à kyàr í barà wàu ri gbar. I byar-à big bi wu zu swánnká á kòr-à ni, n ta kà rìg mà zàpìr-à ni.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Ayúnn wà wa pyànà wam zu rìg, wà wa sara wàu ri gbar, big bi zìg buká ká big ri sa kyann swàm ma kàhi áyau kòr-à ni, mì í tafinn kà rìg-à á zàpìr-à ni.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Yi na su nìnànn nímá, yi myàng fig àyúnn bàna, yi myàng fig asuswir bàna. Yi kyab fig rag wà yá wìm zu bàna, jir kai bàna wàu-à ri gbar swàb kà wàni.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Mpìrká á finn kòr-à ni subá nìnànn nímá big ji fig buju bàna. I byar-à Bulus sar dù nann zu á pyànnbá ni n dang rag, “To, ning mpìrká, wà ning nìm ma zìm hing jírmí, n nìm ma dù fig á jànn Karita bàna, yì nìm má wa fig írì shwìn-à yi ri wa níng bàna.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 To, ama aning wim kyinn, ǹ yì hing walai mpìr-à má wu áyauyí ni. Ama íri kòr-à má sib íni.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Bu-à sa ǹ dang àdòníng, janá-à níng á fi-à ni wùn aswam Shìdun mà wai bi dang jír ma mì, í Shìdun àsàin-à ǹ shi sig buwá mì ri wib ku.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Ku rag kada ń shàr zinn bàna, mì Bulus. Má wu fig bàna, má fòr á pyànn kùr Roma. Shìdun sàn pìkyinn n rag jàu kyonnmí big má, bá wu fig bàna tìnn.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Aning wim kyinn, mì ri bir pìkyinnmí rag barà Shìdun dinya sig mì níng, yá wu fig bàna.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Wàu má gbar ta yag yi á swàin zyun ni.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Yi sa hing suyí dwib agban yina, í barà wàu ri gbar á zàpìr-à ni. Zìnn zàpìr ùwài-à hi í Adariya. I byar-à àyúnn-à níng, áyau fi-à ni, mpìrká á kòr-à ni pànn àbàin n rag, yi nyàan kur-à fòr.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Big bi zìg jùr n sìr gbam sarka áni, n ta kà wann á zàpìr-à ni jirà abig màg màg fig azwàunwá. Big màg màg fig azwàun zàpìr-à hi, big dìg gbar dìzyun. A pyànn big màg jakàng, big dìg gbar dwib agban swana.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Barà big myàng shi rag wàu má gbar ta yag kòrbá mà byar-à abànká shi sig, big shàr zinn. Big zìg àsháu lìlìb àkunn yina, n bi sa pànn gbam á sim kòr-à ni, n ta kà wann á zàpìr-à ni àjirà kòr-à aku sar, kada aku yag mà pyànn bàna. I byar-à big vig Shìdun rag aku tìr bi byar kyàr.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Mpìrká ri ya kòr ùwài-à níng, big ri zìm abig bònn zu rìg. I byar-à big zìg kòr títi-à níng n sìnn kà wann á zàpìr-à ni, í wà big sa yar rag bá kà á kòr títi-à ni, má zìg àsháu lìlìb zyun, má sìr bàg á kòr ùwài-à ni.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 I byar-à Bulus dinya soja káníng ma àgbambá n rag, “Wà mpìr káníng ma zu hing á kòr-à ni, ná wìm zu fig bàna.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 I byar-à sojaká bi gib rìg jùr kòr títi-à níng, n fim kòr-à hi í wann yag rìg-à.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Byar-à ri kyàr rá àkyàr, Bulus dinya mpìrká n rag, “Ning shi sig suná dwib agban yina, ning ji fig buju bàna.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 To, tàma-à níng mì ri vig ning, aning ji buju, jirà aning dìg gbam, ma ayi wìm zu. Kó bu zyun shwìí nímá má sa fig ning bàna.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Barà ku dang àdòníng, í byar-à ku zìg brodi, n ngir gàfinn, n vig Shìdun á zubá ni n ji.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Barà mpìrká myàng àdòníng, big wim kyinn mi í ji-à, big bidìm pár.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Yi mpìrká á finn kòr-à ni níng, yi 276.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Barà big ji mònn àràg barà big ri zìm, big zìg bà alkamaká shi sig á finn kòr-à ni, n ta kà rìg á zàpìr-à ni jirà a kòr-à fim ma áni.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Byar-à kyàr, mpìrká ri ya kòr-à níng, big myàng jànn zyun, big yì fig jànn-à hi bàna. Big myàng àgù zyun shi sig áni íri vun. I byar-à big rag, wà bá sa yì sar, bá ya yag kòr aku pànn á vun-à ni mà yau zàpìr-à ni.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Big bi gib zu rìg àsháu yinaká á kòr-à ni níng, n ta kà wann á zàpìr-à ni. Big bi gib rìg jùr bu-à big ri ya kòr ma kàhi níng, n bir dù nann jà á shinn kòr-à ni mà wai jirà a wau kà áni, jirà a kòr-à yag mà pyànn mà byar àgù-à ni.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Ama barà kòr-à ri yag, fòr fig ma màhàn bàna, í byar-à mìr kòr-à bi wab pànn gbam rìg á mìr zàpìr-à ni. Afag zàpìr dab á mìr kòr-à ni, kòr-à í gbànn rìg-à.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Barà sojaká myàng àdòníng, big rag kada mpìrká big pànn sig níng abig wau zu á zàpìr-à ni abig shàr á vùbá ni bàna. Big bi su kwonn nubá n rag bá gban rìg káníng.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Ama àgbam soja-à ri zìm aku zìg zu Bulus, í byar-à ku kan dim big rag abig sa àdòníng bàna. Ku dang rag mpìrká zyun-à ma wau yì hing zàpìr abig pìm zu á kòr-à ni, abig wau zu yag á nu zàpìr-à ni.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Mpìrká kádà níng, abig pànn àkag kòr-à gbànn sig níng, jirà abig yag áni. Wàníng í barà yi bidìm pár, yi sa n wìm zu sig áni.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.