Atos 27
Jir Shidun (JIB) vs NVI
1 Barà big wà jír-à bi pànn rag yá yag mà Roma á jànn Italiya. I byar-à big sìnn Bulus kwonn ma pursunaká kádà á vù àgbam soja zyun-à big ri bar ku zìnnwá Juliyas. Ku shi sig áyau kyau soja bu kùr Roma.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 I byar-à hi yi bi kà á kòr zyun ni, zyun-à dù sig mà finn swann Adramitiya, n bi fòr á finn swann Kaisariya. Big ri zìm bá yag má tìg áyau finn swannká mà jànn Asiya. Yi ma Aristarkus big yag sig í zyun á kòr-à ni. Ku í mpìr-à mà finn swann Tasalonika á jànn Makidoniya.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Byar-à kyàr yi bi fòr á finn swann Sidon. Juliyas àgbam soja-à níng hi sa ya Bulus àsàn, n ya wàníng pyù, a wàníng yag bib kà jàuká bu wàníng á finn swann-à ni, jirà kó káníng má ya wàníng bu.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 I byar-à yi dù á finn swann-à níng hi ni yi ri yag á gbìb-à ni. Wàu shyù ri gbar, hár wàu gbar kàng yag yi mà sim, yi sa sar fig barà yá yag á gbìb-à yi ri zìm níng bàna. I byar-à yi bi wam zu á byar swàin zyun-à big ri bar Kubrus. Yi bàg yag á kurwá ni byar-à wàu-à dù gbam fig bàna níng.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Yi wam zu rìg áyau zàpìr ùwài-à shi sig águnn jànn Kilikiya, n wam zu águnn jànn Pamfiliya, n yag fòr á finn swann zyun-à big ri bar Mira á jànn Likiya.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 A byar-à níng hi àgbam soja-à níng bi dìg kòr zyun bi sig mà finn swann Iskandariya, mi ri yag mà jànn Italiya. I byar-à ku sìnn kà yi á kòr-à níng hi ni.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Yi dù n yag ádàn ádàn hár suyí nìnànn nímá, jir kai bàna wàu ri gbar ma gbam wàni. I byar-à yi bi yàr á finn swann Nidas. Wàu kan dim yi, bai wà yá yag mà pyànn. Yi vim bìr, n bi bàg zu yag águnn swàin zyun-à big ri bar Karita, byar-à hi shi yàr sig ma Salmoni.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Yi bàg á nu agunn jànn-à ni, wàu gbar hár yi fòr á byar jànn zyun ni ma shwìn. Big ri bar byar-à níng hi Agù Sìsàn. Byar-à hi shi yàr sig mà lu ùwài zyun-à big ri bar Lasiya. Byar-à níng hi í byar-à kòr ri shi gbam samyib màhàn.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Yi bi fòr mà byar-à níng hi, n shi nonn màhàn. Wàu gbar kab gbam, bai wà yá yag rág mà pyànn. Ayúnn-à ùwài zyun-à Yahudawaká ri kyab pànn barà Shìdun yafa ya sig big bu pyìrbá mi ri sìnn nu áni níng, wam zu rìghing. Bulus kyab kà shang ya mpìrká ri ya kòr-à níng jír n rag,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Ning mpìr káníng, bumí mì ri myàng wà ya yag hing mà pyànn, yá wa shwìn. Yá sa asàr kòryí ma swánnká buyí big bidìm pár, hár kwonn ma yonkiyí tìnn.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Ama àgbam soja-à níng sìnn fig kyinnwá á jír-à Bulus dang sig níng bàna, n yag fig sòr rìg jir mpìr-à ri ya kòr, ma jir àsàin kòr-à.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Byar-à hi shi fig í byar ǹsàn barà yá shi kir hár sònn wau aku wam zu bàna. Mpìrká kádàkí ri zìm ayi yag mà pyànn, ma ayi yag shi mà byar zyun ni big ri bar Finikas, á jànn Karita, jirà ayi shi ngàng màhàn sái wà sònn wàu ma wam zu rìghing, jir kai bàna byar-à níng hi wàu má gbar vim bìr fig kòr-à bàna.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Barà yi shi sig ma mà Lasiya, wàu gbar bi águnn vìm súr-à ni ádàn. I byar-à mpìrká rag yá yag mà pyànn, wàu má sa yá fòr yag mà Finikas. I byar-à hi big bi pànn jùr àsháu bu-à big sìr gbam sig kòr áni, n gbar zu rìg á zàpìr-à ni, n takà á kòr-à ni, n dù n bàg yag á kur nu jànn Karita.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Nonn fig bàna, sái wàu dù bi ngbam nímá. Big ri bar wàu-à hi í wàu águnn vìm súr mà agunn àyúnn sàn kyùr. Wàu-à hi dù bi sig daka mà swàin-à ni.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Wàu gbar ning kòr-à wàni, bai wà yá yag mà pyànn. Yi fim rìg vùyí, wàu ri gbar yag rag kòr-à ínì mà byar-à ku ri yag.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Barà yi bàg yag águnn vìm súr á swàin zyun-à big ri bar Kauda, í byar-à yi kar kar n gbar dù nann zu wùn kòryí zyun-à yi sìr bàg sig á sim kòr ùwài-à ni níng.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Big gbar kà bi ku á dìr kòr ùwài-à ni, n zìg bi jùr, n sìr kàng kwìb kòr ùwài-à áni. Big ri shàr wà wàu ma gbar yag big mà vun-à shi sig áyau zàpìr-à ni, wà ma sa hing àdòníng, kòr-à má gbànn. Byar vun-à hi shi sig águnn jànn Libiya. Big gbar wann rìg jà-à big sìnn sig mà wai á kòr-à ni, n fim rìg kòr-à wàu ri gbar yag rag ínì.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Wàu ri gbar ngbam nímá, hár na byar-à kyàr í barà wàu ri gbar. I byar-à big bi wu zu swánnká á kòr-à ni, n ta kà rìg mà zàpìr-à ni.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Ayúnn wà wa pyànà wam zu rìg, wà wa sara wàu ri gbar, big bi zìg buká ká big ri sa kyann swàm ma kàhi áyau kòr-à ni, mì í tafinn kà rìg-à á zàpìr-à ni.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Yi na su nìnànn nímá, yi myàng fig àyúnn bàna, yi myàng fig asuswir bàna. Yi kyab fig rag wà yá wìm zu bàna, jir kai bàna wàu-à ri gbar swàb kà wàni.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Mpìrká á finn kòr-à ni subá nìnànn nímá big ji fig buju bàna. I byar-à Bulus sar dù nann zu á pyànnbá ni n dang rag, “To, ning mpìrká, wà ning nìm ma zìm hing jírmí, n nìm ma dù fig á jànn Karita bàna, yì nìm má wa fig írì shwìn-à yi ri wa níng bàna.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 To, ama aning wim kyinn, ǹ yì hing walai mpìr-à má wu áyauyí ni. Ama íri kòr-à má sib íni.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Bu-à sa ǹ dang àdòníng, janá-à níng á fi-à ni wùn aswam Shìdun mà wai bi dang jír ma mì, í Shìdun àsàin-à ǹ shi sig buwá mì ri wib ku.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Ku rag kada ń shàr zinn bàna, mì Bulus. Má wu fig bàna, má fòr á pyànn kùr Roma. Shìdun sàn pìkyinn n rag jàu kyonnmí big má, bá wu fig bàna tìnn.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Aning wim kyinn, mì ri bir pìkyinnmí rag barà Shìdun dinya sig mì níng, yá wu fig bàna.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Wàu má gbar ta yag yi á swàin zyun ni.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Yi sa hing suyí dwib agban yina, í barà wàu ri gbar á zàpìr-à ni. Zìnn zàpìr ùwài-à hi í Adariya. I byar-à àyúnn-à níng, áyau fi-à ni, mpìrká á kòr-à ni pànn àbàin n rag, yi nyàan kur-à fòr.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Big bi zìg jùr n sìr gbam sarka áni, n ta kà wann á zàpìr-à ni jirà abig màg màg fig azwàunwá. Big màg màg fig azwàun zàpìr-à hi, big dìg gbar dìzyun. A pyànn big màg jakàng, big dìg gbar dwib agban swana.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Barà big myàng shi rag wàu má gbar ta yag kòrbá mà byar-à abànká shi sig, big shàr zinn. Big zìg àsháu lìlìb àkunn yina, n bi sa pànn gbam á sim kòr-à ni, n ta kà wann á zàpìr-à ni àjirà kòr-à aku sar, kada aku yag mà pyànn bàna. I byar-à big vig Shìdun rag aku tìr bi byar kyàr.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Mpìrká ri ya kòr ùwài-à níng, big ri zìm abig bònn zu rìg. I byar-à big zìg kòr títi-à níng n sìnn kà wann á zàpìr-à ni, í wà big sa yar rag bá kà á kòr títi-à ni, má zìg àsháu lìlìb zyun, má sìr bàg á kòr ùwài-à ni.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 I byar-à Bulus dinya soja káníng ma àgbambá n rag, “Wà mpìr káníng ma zu hing á kòr-à ni, ná wìm zu fig bàna.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 I byar-à sojaká bi gib rìg jùr kòr títi-à níng, n fim kòr-à hi í wann yag rìg-à.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Byar-à ri kyàr rá àkyàr, Bulus dinya mpìrká n rag, “Ning shi sig suná dwib agban yina, ning ji fig buju bàna.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 To, tàma-à níng mì ri vig ning, aning ji buju, jirà aning dìg gbam, ma ayi wìm zu. Kó bu zyun shwìí nímá má sa fig ning bàna.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Barà ku dang àdòníng, í byar-à ku zìg brodi, n ngir gàfinn, n vig Shìdun á zubá ni n ji.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Barà mpìrká myàng àdòníng, big wim kyinn mi í ji-à, big bidìm pár.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Yi mpìrká á finn kòr-à ni níng, yi 276.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Barà big ji mònn àràg barà big ri zìm, big zìg bà alkamaká shi sig á finn kòr-à ni, n ta kà rìg á zàpìr-à ni jirà a kòr-à fim ma áni.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Byar-à kyàr, mpìrká ri ya kòr-à níng, big myàng jànn zyun, big yì fig jànn-à hi bàna. Big myàng àgù zyun shi sig áni íri vun. I byar-à big rag, wà bá sa yì sar, bá ya yag kòr aku pànn á vun-à ni mà yau zàpìr-à ni.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Big bi gib zu rìg àsháu yinaká á kòr-à ni níng, n ta kà wann á zàpìr-à ni. Big bi gib rìg jùr bu-à big ri ya kòr ma kàhi níng, n bir dù nann jà á shinn kòr-à ni mà wai jirà a wau kà áni, jirà a kòr-à yag mà pyànn mà byar àgù-à ni.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ama barà kòr-à ri yag, fòr fig ma màhàn bàna, í byar-à mìr kòr-à bi wab pànn gbam rìg á mìr zàpìr-à ni. Afag zàpìr dab á mìr kòr-à ni, kòr-à í gbànn rìg-à.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Barà sojaká myàng àdòníng, big rag kada mpìrká big pànn sig níng abig wau zu á zàpìr-à ni abig shàr á vùbá ni bàna. Big bi su kwonn nubá n rag bá gban rìg káníng.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Ama àgbam soja-à ri zìm aku zìg zu Bulus, í byar-à ku kan dim big rag abig sa àdòníng bàna. Ku dang rag mpìrká zyun-à ma wau yì hing zàpìr abig pìm zu á kòr-à ni, abig wau zu yag á nu zàpìr-à ni.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Mpìrká kádà níng, abig pànn àkag kòr-à gbànn sig níng, jirà abig yag áni. Wàníng í barà yi bidìm pár, yi sa n wìm zu sig áni.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.