Atos 22
Jir Shidun (JIB) vs VC
1 Ku rag, “To, àgbammí big ma jàumí big, aning shi akim aning fig bu-à má dinya ning barà ǹ sa fig bu-à bibai bàna níng.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Barà big fig ku dinya big jír á nu Yahudawaká, wà í nu jírbá níng, í byar-à big shi rìg yir. I wà ku dang rag,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Mì í mpìr Yahudawa, big mà sig mì á Tarsus á jànn Kilikiya. N wài gbam sig áyág á finn swann Urushalima. Mì í wùn sukà Gamaliyal. Ku tàg sig mì bu barà má bàg doka yàkúyí big ábibir. Mì má, ǹ sa hing swàm Shìdun àràg barà ning ri sa níng tìnn.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Wàrì níng mì ri ya mpìrká ri bàg Yesu shwìn wàni. Mì ri pànn wunù ma uwà mì ri kìg kà big á tonn fi-à ni, mì ri gban big.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Bu-à mì ri dang níng, àgbam zyun-à áyau mpìrká ri twìb swànn bu á pyànn Shìdun, ma àgbamká kádà bidìm pár, bá zìm jírmí mì ri dang níng rag í àjai. A byar àgbamká ri twìb swànn bu á pyànn Shìdun ni, ǹ dìg sig wasika zyun jirà má yag mà finn swann Dimashka, ń pànn mpìrká ri bàg Yesu mà, ń sìr big á sarka, n zìg kàng bi big á Urushalima jirà abig sìnn kà big á shwìn.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “Barà ǹ shi áyau kyonn, mì ri yag, ǹ nyàan á finn swann Dimashka fòr, daidai àyúnn áyau shinn. I byar-à àyar yar wann bi mà wai shi àràg àbàin pyìr, n yar kàng kwìb mì áni.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 N kù wann á jìnn ni, ǹ fig nài jír ri bar mì rag, ‘Shawulu, Shawulu, sáshinn wù ri ya mì shwìn àdòníng rà?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 I byar-à n bib rag, ‘Wù í ni rà, wù Shinn Lumí?’ I wà ku rag, ‘Mì í Yesu mpìr á Nazarat zyun-à wù ri ya mì shwìn níng.’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Mpìrká nu yag sig mì á gbìb-à ni níng, big myàng hing àyar-à hi, ama big fig yì fig nài jír mpìr-à ri dinya mì jír-à níng hi bàna.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 I byar-à ǹ bib ku rag, ‘Shinn Lumí, má sa kai rà?’ Ku dinya mì rag ń dù ń yag kà á finn swann Dimashka, bá dinya mì bu-à Shìdun ri zìm ń sa màhàn.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Zumí bàg rìghing jir àyar-à níng hi. I byar-à jàu kyonnmí big bi pànn mì á vù-à ni n zìg kà yag mì mà finn swann Dimashka.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “To, mpìr zyun shi sig á finn swann-à níng hi ni big ri bar ku Hananiya. Ku í mpìr-à ri wib Shìdun, ku ri bàg dokayí. Mpìr Yahudawaká á finn swann-à níng hi ni bidìm pár ri yan ku wàni.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Mpìr-à níng hi bi sar yàr ma mì n dang rag, ‘Wunzàmí Shawulu, zuwú aku yar finn.’ A byar-à níng hi, zumí í yar finn rìg-à, ǹ myàng ku.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 I byar-à ku dinya mì rag, ‘Shìdun bu yàkúyí big shig zu sig wù jirà á yì bu-à ku ri zìm á sa, ma á myàng Mpìr Kyinn Sìsàn-à níng ma á fig jír á nuwá ni.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Wá shi àsàin-à má dinya mpìrká bu-à à myàng sig n fig sig á shinnwá ni.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 To, kada á shi kir bu zyun bàna, á dù, abig wau wù dìr batisma, á bar zìnn Shinn Luwú Yesu jirà a Shìdun tu kyàr wù bu pyìrwú.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “I byar-à hi ǹ dù n kàng yag kàng ma Urushalima. Ayúnn su zyun ǹ yag kà á lu Shìdun ni mi ri vig Shìdun, í byar-à ǹ myàng bu shi àràg mì ri la la.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 A byar-à hi ǹ myàng Shinn Luyí, ku dinya mì rag, ‘A dù kíni ma á fim Urushalima, jir kai bàna wà wa dinya hing mpìrká á Urushalima jír á shinnmí ni, bá zìm fig bàna.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 I byar-à ǹ dinya ku rag, ‘Shinn Lumí, mpìr káníng yì rìghing barà mì ri kà kyann tonn bìr kwonn kim kim mi ri kìg kà kyann mpìrká bir sig pìkyinn á byarwú ni níng á tonn fi, ma barà ǹ dab sig big dab dab níng.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Sai-à big gban Istifanus mpìr àsàin-à dinya sig mpìrká jírwú níng, ǹ shi sig màhàn, ǹ zìm hing wàni, hár mì ri shi myàng kwonn ma jà mpìrká ri gban ku níng.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Sái Shinn Lumí rag, ‘A yag, má swam yag wù á byar mpìrká ká í Yahudawaká bàna, wá yag pyunn ninonn nímá, má yag dinya big jírmí.’ ”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Mpìrká shi sig á byar-à hi big ri shi, mi ri fig jir Bulus barà ku dang rag Shìdun ri swam yag ku á byar mpìrká ká í Yahudawaká bàna. I byar-à hi pìkyinnbá bai rìg. Big gbam nài gbam n rag, má sàn káb nì wà abig gban rìg ku, sàn fig wà aku shi á dunyaru bàna.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Big yan nài yán n zìg jàbá mi ri pìm nímá pìm nímá. Big pyar avír mi ri fam yag mà wai.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 I byar-à àgbam soja-à níng rag, abig zìg kà yag Bulus mà finn bariki, abig yang ku ashor jirà aku dinya big bu-à ku sa sig mpìrká ri yan yán àdòníng.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Barà big ri sìr ku jùr bá dab ku àdòníng, sái Bulus bib àgbam soja-à níng n rag, “Sáshinn wá dab mpìr Roma barà à wà fig ma ku kwonn bàna níng rà? Doka dang sig àdòníng rà?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Barà àgbam soja zyun-à níng fig àdòníng, ku yag dinya àgbambá n rag, “Bu-à wù ri sa níng sàn hing rà? Mpìr-à níng í mpìr Roma.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 I byar-à àgbam soja-à níng bi bib Bulus rag “Ajai wù í mpìr Roma rà?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Agbam soja-à níng dinya Bulus rag, “N wa sig bài ùwài nímá, í wà big ya mì pyù ń shi mpìr Roma.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Gbìb fig tá bàna, sai mpìrká ri zìm abig bib ku jír-à níng, big dà fim rìg ku. Agbam soja-à hi má, zinn pànn rìg ku, jir kai bàna ku yì fig wà wàníng í mpìr Roma bàna, n sìr rìghing wàníng ma sarka.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Agbam-à níng ri zìm aku yì byann mìr jír bu-à sa Yahudawaká ri ya Bulus laifi níng. Byar-à kyàr í wà ku pù finn wàníng á tonn fi-à ni, í wà n bar kwonn àgbam mpìrká ri twìb swànn bu á pyànn Shìdun ni, ma agbamká kádà, abig kwonn í byar ńzyun. I byar-à ku zìg bi Bulus n sìnn kà wàníng áyaubá ni, jirà a wàníng dang bu-à wàníng sa sig.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.