Atos 22
Jir Shidun (JIB) vs NAA
1 Ku rag, “To, àgbammí big ma jàumí big, aning shi akim aning fig bu-à má dinya ning barà ǹ sa fig bu-à bibai bàna níng.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Barà big fig ku dinya big jír á nu Yahudawaká, wà í nu jírbá níng, í byar-à big shi rìg yir. I wà ku dang rag,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Mì í mpìr Yahudawa, big mà sig mì á Tarsus á jànn Kilikiya. N wài gbam sig áyág á finn swann Urushalima. Mì í wùn sukà Gamaliyal. Ku tàg sig mì bu barà má bàg doka yàkúyí big ábibir. Mì má, ǹ sa hing swàm Shìdun àràg barà ning ri sa níng tìnn.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Wàrì níng mì ri ya mpìrká ri bàg Yesu shwìn wàni. Mì ri pànn wunù ma uwà mì ri kìg kà big á tonn fi-à ni, mì ri gban big.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Bu-à mì ri dang níng, àgbam zyun-à áyau mpìrká ri twìb swànn bu á pyànn Shìdun, ma àgbamká kádà bidìm pár, bá zìm jírmí mì ri dang níng rag í àjai. A byar àgbamká ri twìb swànn bu á pyànn Shìdun ni, ǹ dìg sig wasika zyun jirà má yag mà finn swann Dimashka, ń pànn mpìrká ri bàg Yesu mà, ń sìr big á sarka, n zìg kàng bi big á Urushalima jirà abig sìnn kà big á shwìn.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Barà ǹ shi áyau kyonn, mì ri yag, ǹ nyàan á finn swann Dimashka fòr, daidai àyúnn áyau shinn. I byar-à àyar yar wann bi mà wai shi àràg àbàin pyìr, n yar kàng kwìb mì áni.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 N kù wann á jìnn ni, ǹ fig nài jír ri bar mì rag, ‘Shawulu, Shawulu, sáshinn wù ri ya mì shwìn àdòníng rà?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 I byar-à n bib rag, ‘Wù í ni rà, wù Shinn Lumí?’ I wà ku rag, ‘Mì í Yesu mpìr á Nazarat zyun-à wù ri ya mì shwìn níng.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Mpìrká nu yag sig mì á gbìb-à ni níng, big myàng hing àyar-à hi, ama big fig yì fig nài jír mpìr-à ri dinya mì jír-à níng hi bàna.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 I byar-à ǹ bib ku rag, ‘Shinn Lumí, má sa kai rà?’ Ku dinya mì rag ń dù ń yag kà á finn swann Dimashka, bá dinya mì bu-à Shìdun ri zìm ń sa màhàn.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Zumí bàg rìghing jir àyar-à níng hi. I byar-à jàu kyonnmí big bi pànn mì á vù-à ni n zìg kà yag mì mà finn swann Dimashka.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “To, mpìr zyun shi sig á finn swann-à níng hi ni big ri bar ku Hananiya. Ku í mpìr-à ri wib Shìdun, ku ri bàg dokayí. Mpìr Yahudawaká á finn swann-à níng hi ni bidìm pár ri yan ku wàni.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Mpìr-à níng hi bi sar yàr ma mì n dang rag, ‘Wunzàmí Shawulu, zuwú aku yar finn.’ A byar-à níng hi, zumí í yar finn rìg-à, ǹ myàng ku.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 I byar-à ku dinya mì rag, ‘Shìdun bu yàkúyí big shig zu sig wù jirà á yì bu-à ku ri zìm á sa, ma á myàng Mpìr Kyinn Sìsàn-à níng ma á fig jír á nuwá ni.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Wá shi àsàin-à má dinya mpìrká bu-à à myàng sig n fig sig á shinnwá ni.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 To, kada á shi kir bu zyun bàna, á dù, abig wau wù dìr batisma, á bar zìnn Shinn Luwú Yesu jirà a Shìdun tu kyàr wù bu pyìrwú.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “I byar-à hi ǹ dù n kàng yag kàng ma Urushalima. Ayúnn su zyun ǹ yag kà á lu Shìdun ni mi ri vig Shìdun, í byar-à ǹ myàng bu shi àràg mì ri la la.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 A byar-à hi ǹ myàng Shinn Luyí, ku dinya mì rag, ‘A dù kíni ma á fim Urushalima, jir kai bàna wà wa dinya hing mpìrká á Urushalima jír á shinnmí ni, bá zìm fig bàna.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 I byar-à ǹ dinya ku rag, ‘Shinn Lumí, mpìr káníng yì rìghing barà mì ri kà kyann tonn bìr kwonn kim kim mi ri kìg kà kyann mpìrká bir sig pìkyinn á byarwú ni níng á tonn fi, ma barà ǹ dab sig big dab dab níng.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Sai-à big gban Istifanus mpìr àsàin-à dinya sig mpìrká jírwú níng, ǹ shi sig màhàn, ǹ zìm hing wàni, hár mì ri shi myàng kwonn ma jà mpìrká ri gban ku níng.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Sái Shinn Lumí rag, ‘A yag, má swam yag wù á byar mpìrká ká í Yahudawaká bàna, wá yag pyunn ninonn nímá, má yag dinya big jírmí.’ ”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Mpìrká shi sig á byar-à hi big ri shi, mi ri fig jir Bulus barà ku dang rag Shìdun ri swam yag ku á byar mpìrká ká í Yahudawaká bàna. I byar-à hi pìkyinnbá bai rìg. Big gbam nài gbam n rag, má sàn káb nì wà abig gban rìg ku, sàn fig wà aku shi á dunyaru bàna.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Big yan nài yán n zìg jàbá mi ri pìm nímá pìm nímá. Big pyar avír mi ri fam yag mà wai.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 I byar-à àgbam soja-à níng rag, abig zìg kà yag Bulus mà finn bariki, abig yang ku ashor jirà aku dinya big bu-à ku sa sig mpìrká ri yan yán àdòníng.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Barà big ri sìr ku jùr bá dab ku àdòníng, sái Bulus bib àgbam soja-à níng n rag, “Sáshinn wá dab mpìr Roma barà à wà fig ma ku kwonn bàna níng rà? Doka dang sig àdòníng rà?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Barà àgbam soja zyun-à níng fig àdòníng, ku yag dinya àgbambá n rag, “Bu-à wù ri sa níng sàn hing rà? Mpìr-à níng í mpìr Roma.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 I byar-à àgbam soja-à níng bi bib Bulus rag “Ajai wù í mpìr Roma rà?”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Agbam soja-à níng dinya Bulus rag, “N wa sig bài ùwài nímá, í wà big ya mì pyù ń shi mpìr Roma.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Gbìb fig tá bàna, sai mpìrká ri zìm abig bib ku jír-à níng, big dà fim rìg ku. Agbam soja-à hi má, zinn pànn rìg ku, jir kai bàna ku yì fig wà wàníng í mpìr Roma bàna, n sìr rìghing wàníng ma sarka.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Agbam-à níng ri zìm aku yì byann mìr jír bu-à sa Yahudawaká ri ya Bulus laifi níng. Byar-à kyàr í wà ku pù finn wàníng á tonn fi-à ni, í wà n bar kwonn àgbam mpìrká ri twìb swànn bu á pyànn Shìdun ni, ma agbamká kádà, abig kwonn í byar ńzyun. I byar-à ku zìg bi Bulus n sìnn kà wàníng áyaubá ni, jirà a wàníng dang bu-à wàníng sa sig.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.