Marcos 9
Selections from Luke, Mark, Acts, Genesis, Ruth, and Romans (JAO) vs NAA
1 — ausente —
1 Dizia-lhes ainda:
2 Jayngkaa ka-wundirri ankaya jababa Jijaj nayirdi alunga ki-Bida marda ki-Jamij wulanga ki-Jana, li-mangaji li-jawina likungu, kalila-ka li-kanymarda arrkula, kalu-wundirri ki-jayngkaa ankaya alulumba
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 kulu kumba-yangama na-manka aluwa; jumbala yiku ka-mirnmirnma burnalkarra, waraba mili ngubunthurr, kalngiya barra burnalkarra ka-arri jumbala yiku ngaliwa kumba-yangama na-manka.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Kulu kawulala-kala mirningiyawujara rri-wankala rri-mangaji, Mujij kulu Yilaja nawula-wini, kawula-arri baji aluwa; kawula-wukanyi yiku ki-jababawu ki-Jijaj.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Kulu ka-arri Bida yiku ki-Jijaj, “Wirdi, yabi barra janini marnaji yirruwa; kanunganu-yabimala na-ngandu na-kanymarda arrkula, arrkula yinku, narrku ki-Mujij yiku, mili narrku yiku ki-Yilaja.”
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Nganinya ka-arri kangka yiwa manji wukanyinjawu alunga; alu Jamij wula Jana kalu-wardanka wakulamba barra nalu-wurdu.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Ka-lhakanba ngawu karanka; ka-arri alunga karanka, ka-wukanyi ki-ngawungka wunyatha, “Jina nyangathi-ardu; karnamba-riyarraba yiku nyungathi-arduwu; nyirra-yngkarriya!” Ka-wukanyi alunga bawuji.
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Yinarrambalulu barra kalu-warnkanga ki-jababalu yilalu li-kanymarda arrkula li-wulu, kulu kala-kala yiwalumba, waraba rri-mangaji yilaa, ngayamantharra yiwa kala-kala.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Bawuji barra kalu-lhakanba karanka ki-jayngkaa; ka-wukanyi alunga Jijaj, “Barni-wukanyinja ngatha rra-nmaya! Barni-wukanyinja nganunga Mujij wula Yilaja; mirningiya ngarna karankangu; baku karnalu-ramala, kurdan karna-nmala ngabangaku; baku barra karna-walanymala lhungku; bawuji barra ngatha kirru-wukanyila ngalingarna lhungku.”
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Kulu kalinyamba-wama yiku, ngala alulumba kalinyamba-yalbanga, “Ngalhi jina wuka, ka-nmala kurdan kulu ka-walanymala lhungku? Ngandarra barra ka-lhungkurrila, jina mirningiya, ngandarra?” Nganinya kalinyamba-yalbanga. Bawuji barra.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 — ausente —
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 — ausente —
12 Jesus respondeu:
13 — ausente —
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Ngalalu kalu-wingka karanka aluwalu linji-jawinalu linjiku, kalala-kala li-mijimbangu lukuluku aluwa, li-mbangu li-wirdiwalangu mili, kalu-milirdimanthaninya li-wulu nuwarnalunga, kalu-arri baji wajka nyamba-mirirrinjarra, li-wirdiwalangu marda
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 li-jawina liyiku ki-jababawu; kala-kala jababa linji-wulungku wayathantharra, kalu-ruwama nganthawu yiwa, kalu-wuluma yilalu, kalinyamba-lhawarrma yiku.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Ka-wukanyi jababa alunga liyi-jawinawu, kalilu-yalbanga, “Ngandarra kirrinyamba-wukanyinji li-wirdiwalangu, ngandarra?”
16 Então Jesus perguntou:
17 — ausente —
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 — ausente —
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Kumba-ngarninyma alunga Jijaj, “Jirru-ngajbirrinji ngatha, yirru li-wulu wayathantharra; waraba karnirra-yngkarrinjima; waraba kirra-kanjima wuka ngatha; jarna-wukanyinji yirrunga yurrngumantha, yurrngumantha barra, kulu nyala marnirru li-manji. Nya-kaya jina ardu ngathangkalu.”
19 Então Jesus exclamou:
20 Kala-ka ardu yilalu ki-jababalu; kulu ngaliwa kila-kala Jijaj barra nungku mangaji nungkarnu-wardi mbangu nungkarnu-ngawulu narniku ki-ngabayawu, kulu yinarrambalulu kilu-walima ardu wajkaliya ki-awaralu, ka-arri durungku baji, kumba-wanjaba, ka-wujba rayal mulungka yilaa ki-ardungka.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Ka-arri Jijaj yiku nyiki-biyiyu, “Nganthimbala ka-arri nganinya ambuliyalu, nganthimbala barra?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Ka-arri mirningiya, “Ka-arri nganinya ngaliwa ardu buyi; jilu-walima ardu ki-ngawulungku wajkaliya buyukalu, wurralu wajka mili jilu-walima nyungku-mangaji, ramanthalu barra. Namba yinda wunungu walimanthawu jina ngabaya, rarrinjarra nda-wurdu ngatharranga ki-arduwu, katharrinya-anyiramala.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Ka-arri Jijaj yiku, “Ngalhiyu ka-wukanyinyu ngatha ‘Namba yinda wunungu?’ Jarnini wunungu yabimanthawu, kalngiya wunungu. Namba kirnila-yngkarrinjima kurdandu ki-arrkulangku, namba kila-kanjima wuka ngatha, kulu jarnini wunungu marakamanthawu nya-mangaji”, nganinya ka-arri.
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Yinarrambalulu ka-wajba yiku nyiki-biyi ki-arduwu, “Wirdi, buyi kirna-ka wuka yinku; karnama kanthawu wuka yinku wayathantharra; ngarna-marakamaya!”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Kilu-wunkana awara ki-Jijaj, kalila-kala mili li-mbangu li-wulu nalarrku kalu-wingka bajinju; kulu ka-mirirri ki-ngawuluwu, ka-arri, “Wardimbangu ngawulu, wardimbangu yinda; namba yinda mankanda yilaa ki-ardungka, kulu murdu-arnma nya-mangaji barra, barni-wukanyinja bajiwa, wardimbangu yinda; jirna-maramaramanji nganinya, walanymaya nakari mankanda yilaa ki-ardungka! Barni-waninja yilalu nyungku-mangaji! Nya-ndayani jina ardu bawuji!” Nganinya ka-arri jababa.
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Ka-wajba kurdandu winarrku nya-mangaji wardimbangu ngawulu; kilu-jarlajarlama kurdandu ardu; bawuji barra ka-walanyma nakari mankanda yilaa, kila-nda; kulu bajiwa ardu awarala wajka, barranamba ngabangaku ka-arri; kathiwa ngabangaku, kalu-arri li-wulu, “Jina jina kurdan ka-arri”; kathiwa kurdan.
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Ngala Jijaj ka-rubanba wajkaliya, kilu-manha ardu na-marliji, kilu-rankarrma ankaya, ka-alarri ankaya ardu; bawuji barra ka-yabirri.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Lhurrku barra kalu-ngalba ki-barrawula, jababa marda li-jawina liyiku; kalu-arri alulumba, waraba nuwalarrkulu aluwa; kalu-yalbanga yiku, “Wayi barra kanu-arri li-barlkibarlki ki-ngawulungka ki-wardimbangu, wayi? Barnikanu-walimanma nya-mangaji.”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Ka-arri Jijaj alunga, “Namba jina ngawulu, kirru-wukanyinjima wunyathawu kulu kirrilu-wunungumanjima wal imanthawu; kirru-wukanyinjima wunyathawu namba niwarrku ngawulu wardimbangu barranamba jina ki-ardungka ka-arri”, nganinya ka-arri. Bawuji.
29 Jesus respondeu:
30 — ausente —
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 — ausente —
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 — ausente —
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 — ausente —
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 — ausente —
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 — ausente —
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 — ausente —
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 — ausente —
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 — ausente —
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 — ausente —
39 Mas Jesus respondeu:
40 — ausente —
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 — ausente —
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 — ausente —
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 — ausente —
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 — ausente —
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 — ausente —
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 — ausente —
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 — ausente —
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.