Marcos 5
Selections from Luke, Mark, Acts, Genesis, Ruth, and Romans (JAO) vs ACF
1 Ka-wingka Jijaj wu-muwardala akarrakarilu, marda li-jawina likungu, akarrakari awara alunga liyi-wuluwu liyi-Kirrijin; ka-wundirri akarrakari yiwirra
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 yilalu ka-wingka mirningiya, wardimbangu ngawulu mankanda yilaa, kilu-yakayakama na-arnma ki-ngawulungku, ka-wingka nya-
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 mangaji mirningiya yilalu nakari lhawarra linji-ngabangakula, na-alanji baji karna-ninya yiku. Waraba kalu-rdirrirranma linji-wulungku, waraba ki-kijbakijbala kalu-
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 yarrma, wambu barra kala-nda; ambuliyalu barra kalu-rdirrirra ki-kijbakijbala, na-wirrba marda na-wi kalu-rdirrirra, ngala kumba-rulba na-wi, kilu-ma kilu-ma; kijbakijba wirrbanya mili kilu-maluma kilu-maluma wiji barra, wardajiwardaji kiwu-nu kiwu-nu, nya-mangaji wunungu alunga, kalu-mayarri yiku
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 manhanthawu. Kiwa-ninya ki-awarala liyi-ngabangakuwu yurrngumantha, kambaa marda baralala; ka-wajbanthaninya winarrku baji jayngkajayngka, kumbu-manjaninya na-manka
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 ki-jayngkaa. Ngaliwa kila-kala Jijaj juju, warramanja yilalu ka-wuluma, kumba-lhawarrma yiku.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 — ausente —
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Kilu-yalbanga ki-Jijaj, “Ngandarra nda-wini?” Kumba-ngarninyma yiku, “Ngarna-wini Jakarda kangka marninganu li-jakarda arndaarnda.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Kulu kilu-yalbanga jababa, “Barni-jantha nganunga nyungkarrku ki-awaralu; wambu marnaji kana-ma.”
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Namba anka barra wunumbarra jakarda bikibiki baji ka-arri, nyamba-
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 wudurrumantharra wujurl; kulu ka-wukanyi ngawulu yiku ki-jababawu, “Bawuji kana-ma ngalbanthalu mankanda ki-bikibikila. Nganu-ngalbaya ki-bikibikila!”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ka-arri Jijaj, “Yamulu barra, kirru-ngalbala ki-bikibikila.” Ka-walanyma nakari ki-murdungka mankanda yilaa ngawulu jakarda wayathantharra, ka-ngalba mankanda ki-bikibikila na-mangaji narnu-ngawulu, na-miji bikibiki 2 jawujanbala; anarrala karanka ka-lhakalhakanba bikibiki, ka-wuluma yiwirryiwirr, wajkaliya barra wurralu, ka-yinu wajka wabudala nayurrngu ka-arri bawuji.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Bajingu kalu-lhuwarri nalu-wakuru li-mbangu li-wulu, kalu-yukumanthaninya bikibiki, kalu-wuluma bajingu, kalali-nu nalarrku li-wulu ki-barrawula ki-walkurrangka marda li-wulu nungku-alanjila winkanda kalali-nu, kalu-wukanyi ki-bikibikiyu, ka-wuluma wajkaliya, ka-yinu, bawuji barra nayurrngu.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 ki-bikibikiyu; kalu-wingka yilalu ki-Jijaj; kala-kala nya-mangaji, ambuliyalu murdu ka-arri, ngawulu wardimbangu mankanda yilaa, ngala kala-kala ka-arri mingkiya baji jumbalawiji, lingi barra ka-arri yabi, kalu-ruwama, kalu-wardanka.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Kulu bajalu li-mbangu nalarrku, kalu-arri baji yurrngumantha wunkanantharra awara, li-mangaji winkanda winarrku; kalali-nu yiku barra li-mbangu nakari barrawula, kalali-nu ki-mirningiyawu murdu ambuliyalu, ki-ngawuluwu marda ki-bikibikiyu kalali-nu li-mangaji nakari barrawula.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Kalu-wukanyi yiku ki-jababawu, “Barni-nmantha marnaji nyungkanganunga ki-awarala! Waniya waka yinda nyungkinku ki-awaralu! Lhuwarriya bawuji waka!”
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Ngaliwa ka-ngalba muwardala wajka jababa, nya-mangaji mirningiya ka-arri murdu ambuliyalu, kilu-yalbanga, “Wirdi, yamulu karna-wingkala kuna yindaa? Karnima yindaa.”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ka-arri Jijaj, “Waraba barra. Ka-lhuwarrila aluwalu linjinkulinji-nganjinyu, kal inyi-nala, ‘Karna-arri murdu, wardimbangu ngawulu mankanda ngathangka karna-arri ambuliyalu ngala ka-wingka ngathangkalu jababa Jijaj, kilu-jujunyma ngawulu jakarda nakari mankanda ngathangka; bawuji barra, yamulu jarnini lingi barra’; nganinya kalinyi-nala linkili-nganji.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Bawuji barra kulu ka-wani barra aluwalu linjikulinji-nganjinyu, kulu baji barra ki-awarala ki-mayangka Dikabulij kalili-nu ki-Jijaj yiku, “Marnajingarna! Karna-wani yirruwalu; ambuliyalu karna-arri murdu, marningarna yabi; karnilu-yabima ki-Jijaj, kilu-jujunyma ngawulu wardimbangu ngathangka mankanda, kulu jarnini yabi barra.” Kulu kalu-ruwama yiku li-wulu wayathantharra. Bawuji.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 — ausente —
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 — ausente —
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 — ausente —
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 — ausente —
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 — ausente —
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 — ausente —
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 — ausente —
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 — ausente —
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 — ausente —
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 — ausente —
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 — ausente —
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 — ausente —
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 — ausente —
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 — ausente —
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 — ausente —
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 — ausente —
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 — ausente —
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 — ausente —
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 — ausente —
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 — ausente —
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 — ausente —
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 — ausente —
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.