Gênesis 47
Teoso Ka Yama Hani (JAA) vs NTLH
1 Manakobote Yose tokomematamonaka towisawa hiyarebonaha. "Towisawa okobi toha okoyo me toha na me kakeharake Kanaha ka mati. Me sawike Kose ka yama ya, me ka bani me ya me taba mati, ofeya me toha, kabirita me toha, bowi me toha na mati, me ka yama nafi toha naro".
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 Yama we one ya anoti me siko na mera towakematamonaka towisawa ni ya, towisawa me hiwahabone mati.
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 Towisawa mera aate nematamonaka. "Himata yama te ahi tehani te amari?"
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Ota kakeha otake ahi ota winahabone ota. Kanaha ka masiri watamakere, bani me tafebana. Me nafi fimike kasiro ya fahi. Tiwa ota aate nineke, ota winahabone ota Kose ka yama ya tiwati amosi ya".
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Faya towisawa Yose hiyarematamonaka. "Abi toha, ayo me toha na me kakeha me awineke tiwa ni ya, tiwa ya me tabahabone mati.
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 Me winahaboneke fara Esito kote me hinofa ya. Kose ka yama ta tinahabone tike me ni ya, me winahabone mati fahi. Kose ka yama amosi mati tohake. Esito kote one Kose nima na watakere. Me one bani me narifi wato yokana me toha me tiwasi ya oko bani me nanarifa me yoyose me tohahaboneke tiwati ihi bisa".
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Manakobote Yose bati towakama nematamonaka towisawa ni ya, towisawa hiwehibonaha. Towisawa ka yama amosabone Yako ati nematamonaka.
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 Towisawa aate hinehimatamonaka. "Tika ano e na ama tiri?"
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 "Towisawa oko ano 130 tohake. Oko yobi ni fawa tera ama oke. Oko ano tofiyo kerewe rarake. Oko ano one tamake, yama nawaha hiri oni ka ano. Okiti bote me ka yama nawaha tamehemetemoneke bisa. Me ka ano ta fiya tonehemetemoneke oko ano ya, oko ano tamari karo".
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Towisawa ka yama amosabone Yako ati ne faya tokomematamonaka.
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Faya Yose wami kote ta nematamonaka Yako me ni ya, fare towisawa ati nima ehene nari. Esito kote amosi mati tohehemetemoneke, sitati Ramesesi yabori ka wami tohaharo. Yako me ka wami tohawehemetemoneke, me winahabone mati fahi.
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 Me wina Yose bati me tafebone tata tohehimatamonaka. Fara yamata me hinofa nafi ta nematamonaka me nafi ni ya.
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Tabora nafi ka yamata wawatama biti remetemoneke. Me fimi nafimisehemetemoneke. Esito ka me toha, Kanaha ka me toha na me kiti fawa nemetemoneke, fimi ihi.
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Esito ka towisawa ka yamata me ninika tohehemetemoneke. Yinero me ta na me ka yinero Yose yoro tokaniwame yinero towakamehimatamonaka towisawa ka yobe ya.
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Manakobisa yinero nafi ahabematamonaka, Esito ya Kanaha famaha ka yinero. Faya Esito ka me tokomakehemetemoneke Yose ni ya, me hihiyarebonaha. "Ota ka hiti tiwa ota aate nineke, ota tefebone ta tinahabone tiwa. Ota ahabariyahi yinero ota kihamara ota".
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 Me ati Yose mite ati yana nematamonaka. "Yinero te kihamara te ka bani me te kakamahi, yamata manakonebonehe".
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Faya Esito ka me ka bani me me towakamehemetemoneke, yamata manakonebonehe. Kafaro me toha, ofeya me toha, kabirita me toha, bowi me toha, someto me toha nemetemoneke. Faya me ka bani me nafi tofiyohemetemoneke ano oharia ya.
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Ano oharia ahaba ano one ya Yose me aate namatasehemetemoneke.
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 "Ota ka hiti otara tiwato tike, ota ka yinero watamarihi, ota ka bani me watamarihi na ota, me nafi tihawa mati. Yama ta naba ota kihamakere, yamata manakonebonehe. Ota ahabariyahi tiwehene. Ota ka wami ota ta, ota abono ota ta, nabone ota ati na otake, yamata manakonebonehe. Ota ka wami toha ota abono toha na tihahabone tike. Towisawa ka yama aahi me ota tohawahabone otake. Ota ka wami ihawa nebonaka. Ota ka yamatabone ta tinahabone tike, ota ahabaribone karo. Yama noki ta, tinahabone tike, ota koro nabonehe, wami yama honara tohawaribone karo", me ati nemetemoneke.
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Manakobote Yose Esito ka wami nafi ihawematamonaka, towisawa ka wamibonehe. Esito ka me nafi ka wami me ta nemetemoneke, fimi kiti karo. Faya Esito ka wami nafi towisawa ihawematamonaka.
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 Yama aahi me tohawa nemetemoneke, Esito ka me nafi, Yose ati ehene.
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Sasetoti me ta me hasi nemetemoneke, me ka wami me ta ra mati. Towisawa yamata tata tohehimatamonaka afa me ni ya, me tafebonehe.
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Manakobisa Yose mera hiyarematamonaka tasa. "Te ka wami toha te abono toha na towisawa ihawareka waha, okanikaharo, hinakabonehe. Yama noki te nakamahi owa ni ya, te koro nabonehe fatara ya.
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Yama te koro na yana boni te bata ni ya boni isi ni kito tohaha te ta nabone teke towisawa ni ya. Kote one hasi na te koro, te kaba, nabone teke, te nafi wina te tefebonehe, te ka matehe toha naro".
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 Faya me yayai nemetemoneke. "Ota ka hiti ota hasi na otake tiwehene. Yama amosake ota ni ya. Towisawa ka yama aahi me ota amake".
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 Haha yama towisawa hiri hiteha sawisa ke afa yama ya, e naro ahi: yama me koro na boni me bata na isi ni kito tohaha me ta te me amake towisawa ni ya towisawa ati ehene, Esito nafi ya. Sasetoti me ka wami ta towisawa ihawarehimatamonaka.
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Ihayeo me wiwina tohehemetemoneke Esito ya, Kose ka yama ya, wami me kanika mati. Me kakahiwa toha me ka matehe totamemetemoneke.
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Yako wine ka ano 17 tohehemetemoneke Esito ya. Hinaka ano 147 tohehemetemoneke waha.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Ahabibona wato biti Yose ino hiri nematamonaka. Yose kamaki bati hihiyarehimatamonaka. "Tiwa aate one oke, owati e na owa ahi: owa tikamorahabone tike ahi Esito ya. Tiwati omitabone oke, timano yoko tina tiwa ofanako bofe ya, Teoso ino titiha tiwa, keye hiri tiramone tina tiwa.
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 Ohabi ya oko abohi sawirabone oke Esito ya. Owa tekamahabone tike, owa tikamohabone tiwa okiti me tame ya, hasi onahabone owa okiti me ya otaba owa".
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 "Tiwati omitibeya, Teoso ino titiha tiwa, keye hiri tirahamone tina tiwa".
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.