Gênesis 47

Teoso Ka Yama Hani (JAA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Manakobote Yose tokomematamonaka towisawa hiyarebonaha. "Towisawa okobi toha okoyo me toha na me kakeharake Kanaha ka mati. Me sawike Kose ka yama ya, me ka bani me ya me taba mati, ofeya me toha, kabirita me toha, bowi me toha na mati, me ka yama nafi toha naro".
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 Yama we one ya anoti me siko na mera towakematamonaka towisawa ni ya, towisawa me hiwahabone mati.
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Towisawa mera aate nematamonaka. "Himata yama te ahi tehani te amari?"
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Ota kakeha otake ahi ota winahabone ota. Kanaha ka masiri watamakere, bani me tafebana. Me nafi fimike kasiro ya fahi. Tiwa ota aate nineke, ota winahabone ota Kose ka yama ya tiwati amosi ya".
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Faya towisawa Yose hiyarematamonaka. "Abi toha, ayo me toha na me kakeha me awineke tiwa ni ya, tiwa ya me tabahabone mati.
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Me winahaboneke fara Esito kote me hinofa ya. Kose ka yama ta tinahabone tike me ni ya, me winahabone mati fahi. Kose ka yama amosi mati tohake. Esito kote one Kose nima na watakere. Me one bani me narifi wato yokana me toha me tiwasi ya oko bani me nanarifa me yoyose me tohahaboneke tiwati ihi bisa".
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Manakobote Yose bati towakama nematamonaka towisawa ni ya, towisawa hiwehibonaha. Towisawa ka yama amosabone Yako ati nematamonaka.
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Towisawa aate hinehimatamonaka. "Tika ano e na ama tiri?"
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 "Towisawa oko ano 130 tohake. Oko yobi ni fawa tera ama oke. Oko ano tofiyo kerewe rarake. Oko ano one tamake, yama nawaha hiri oni ka ano. Okiti bote me ka yama nawaha tamehemetemoneke bisa. Me ka ano ta fiya tonehemetemoneke oko ano ya, oko ano tamari karo".
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Towisawa ka yama amosabone Yako ati ne faya tokomematamonaka.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Faya Yose wami kote ta nematamonaka Yako me ni ya, fare towisawa ati nima ehene nari. Esito kote amosi mati tohehemetemoneke, sitati Ramesesi yabori ka wami tohaharo. Yako me ka wami tohawehemetemoneke, me winahabone mati fahi.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Me wina Yose bati me tafebone tata tohehimatamonaka. Fara yamata me hinofa nafi ta nematamonaka me nafi ni ya.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Tabora nafi ka yamata wawatama biti remetemoneke. Me fimi nafimisehemetemoneke. Esito ka me toha, Kanaha ka me toha na me kiti fawa nemetemoneke, fimi ihi.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Esito ka towisawa ka yamata me ninika tohehemetemoneke. Yinero me ta na me ka yinero Yose yoro tokaniwame yinero towakamehimatamonaka towisawa ka yobe ya.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Manakobisa yinero nafi ahabematamonaka, Esito ya Kanaha famaha ka yinero. Faya Esito ka me tokomakehemetemoneke Yose ni ya, me hihiyarebonaha. "Ota ka hiti tiwa ota aate nineke, ota tefebone ta tinahabone tiwa. Ota ahabariyahi yinero ota kihamara ota".
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Me ati Yose mite ati yana nematamonaka. "Yinero te kihamara te ka bani me te kakamahi, yamata manakonebonehe".
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Faya Esito ka me ka bani me me towakamehemetemoneke, yamata manakonebonehe. Kafaro me toha, ofeya me toha, kabirita me toha, bowi me toha, someto me toha nemetemoneke. Faya me ka bani me nafi tofiyohemetemoneke ano oharia ya.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Ano oharia ahaba ano one ya Yose me aate namatasehemetemoneke.
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 "Ota ka hiti otara tiwato tike, ota ka yinero watamarihi, ota ka bani me watamarihi na ota, me nafi tihawa mati. Yama ta naba ota kihamakere, yamata manakonebonehe. Ota ahabariyahi tiwehene. Ota ka wami ota ta, ota abono ota ta, nabone ota ati na otake, yamata manakonebonehe. Ota ka wami toha ota abono toha na tihahabone tike. Towisawa ka yama aahi me ota tohawahabone otake. Ota ka wami ihawa nebonaka. Ota ka yamatabone ta tinahabone tike, ota ahabaribone karo. Yama noki ta, tinahabone tike, ota koro nabonehe, wami yama honara tohawaribone karo", me ati nemetemoneke.
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Manakobote Yose Esito ka wami nafi ihawematamonaka, towisawa ka wamibonehe. Esito ka me nafi ka wami me ta nemetemoneke, fimi kiti karo. Faya Esito ka wami nafi towisawa ihawematamonaka.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Yama aahi me tohawa nemetemoneke, Esito ka me nafi, Yose ati ehene.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Sasetoti me ta me hasi nemetemoneke, me ka wami me ta ra mati. Towisawa yamata tata tohehimatamonaka afa me ni ya, me tafebonehe.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Manakobisa Yose mera hiyarematamonaka tasa. "Te ka wami toha te abono toha na towisawa ihawareka waha, okanikaharo, hinakabonehe. Yama noki te nakamahi owa ni ya, te koro nabonehe fatara ya.
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Yama te koro na yana boni te bata ni ya boni isi ni kito tohaha te ta nabone teke towisawa ni ya. Kote one hasi na te koro, te kaba, nabone teke, te nafi wina te tefebonehe, te ka matehe toha naro".
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Faya me yayai nemetemoneke. "Ota ka hiti ota hasi na otake tiwehene. Yama amosake ota ni ya. Towisawa ka yama aahi me ota amake".
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Haha yama towisawa hiri hiteha sawisa ke afa yama ya, e naro ahi: yama me koro na boni me bata na isi ni kito tohaha me ta te me amake towisawa ni ya towisawa ati ehene, Esito nafi ya. Sasetoti me ka wami ta towisawa ihawarehimatamonaka.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Ihayeo me wiwina tohehemetemoneke Esito ya, Kose ka yama ya, wami me kanika mati. Me kakahiwa toha me ka matehe totamemetemoneke.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Yako wine ka ano 17 tohehemetemoneke Esito ya. Hinaka ano 147 tohehemetemoneke waha.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Ahabibona wato biti Yose ino hiri nematamonaka. Yose kamaki bati hihiyarehimatamonaka. "Tiwa aate one oke, owati e na owa ahi: owa tikamorahabone tike ahi Esito ya. Tiwati omitabone oke, timano yoko tina tiwa ofanako bofe ya, Teoso ino titiha tiwa, keye hiri tiramone tina tiwa.
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 Ohabi ya oko abohi sawirabone oke Esito ya. Owa tekamahabone tike, owa tikamohabone tiwa okiti me tame ya, hasi onahabone owa okiti me ya otaba owa".
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 "Tiwati omitibeya, Teoso ino titiha tiwa, keye hiri tirahamone tina tiwa".
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.