Gênesis 42

Teoso Ka Yama Hani (JAA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yako hiyara mitehimatamonaka, Esito ya yamata nahamone tamine mitahari. Faya biti mera hiyarematamonaka. "Himataba te nahoneri?
1 Quando Jacó soube que havia mantimentos no Egito, disse aos filhos: — Por que vocês estão aí de braços cruzados?
2 Yamata nahamone me ati narake Esito ya, me ati omita mati. Te tokahi fahi yamata te kanikibeya. E ahabariyahi fimi ihi".
2 Ouvi dizer que no Egito há mantimentos. Vão até lá e comprem cereais para não morrermos de fome.
3 Faya Yose anoti me tei na me tokehemetemoneke Esito ya yamata me kanikabone mati.
3 Então os dez irmãos de José por parte de pai foram até o Egito para comprar mantimentos.
4 Yako biti Besami tohe kayawematamonaka. Me ya tabarebona hinehimatamonaka, yama yofina kobo rabonehe he ni ya.
4 Mas Jacó não deixou que Benjamim, o irmão de José por parte de pai e de mãe, fosse com eles; ele tinha medo de que lhe acontecesse alguma desgraça.
5 Kanaha ka me one ya Yako biti me tabehemetemoneke, yamata watamari karo Kanaha ka yama nafi ya.
5 Os filhos de Jacó foram comprar mantimentos junto com outras pessoas, pois em todo o país de Canaã havia fome.
6 Esito ka kofenato Yose tohe yamata tata tohehimatamonaka tabora one ka me kakeha me ni ya. Yose anoti me kobo na me isi yobati ya me nahorisemetemoneke Yose nokosi ya, me tati tokowarisa mati wami ya.
6 Como governador do Egito, era José quem vendia cereais às pessoas que vinham de outras terras. Quando os irmãos de José chegaram, eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
7 Yose anoti mera awe mera watohimatamonaka hibati ya. Yose mera awarama nematamonaka, e abe watora nima nari. Mera aate nematamonaka kita ya. "Ha te hibaka te kakineri?"
7 Logo que José viu os seus irmãos, ele os reconheceu, mas fez de conta que não os conhecia. E lhes perguntou com voz dura: — Vocês, de onde vêm? — Da terra de Canaã — responderam. — Queremos comprar mantimentos.
8 Yose anoti mera wato me hiwatorehimatamonaka.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Faya Yose watarimari wati nawahematamonaka, mebone mera awe ka watari. "Te kakeha te awineke Esito ya, Esito ka yama kitara te awahabone te, otara te mowa nabone te", ati nematamonaka.
9 Então José lembrou dos sonhos que tinha tido a respeito deles e disse: — Vocês são espiões que vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
10 "Yama e kere fahi. Tiwa nanarifa me ota amake. Ota kakineke yamata ota kanikabone ota.
10 Eles responderam: — De modo nenhum, senhor. Nós, os seus criados, viemos para comprar mantimentos.
11 Ota ka abi ohari biti me ota amake. Ota kakekere Esito ka yama ota awahaba ota. Keye ota hiri kere", me ati nemetemoneke.
11 Somos filhos de um mesmo pai. Nós não somos espiões, senhor! Somos gente honesta.
12 "Keye te hiri namone one oke. Te kakeha te awineke Esito ka yama kitara te awahabone te", Yoseno ati nematamonaka.
12 — Não acredito — disse José. — Vocês vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
13 "Ota winake Kanaha ya. Ota ka abi biti me ota amake, ota 12 na ota. Ota ka owa ohari fawa nemari amaka. Ota ka niso yoto ke sawika ota ka abi ni ya", me ati nemetemoneke.
13 Eles disseram: — Nós moramos em Canaã. Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um irmão desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai.
14 "Keye hiri okere. Te kakeha te awineke Esito ka yama te awahabone te.
14 José respondeu: — É como eu disse: vocês são espiões.
15 Yama siba onahabone onahara oke, keye amara ka yama. Te ka niso kakehibonaka ahi. Kakere ya te tokomarahabone teke. Owati tohawarabone onahara oke, towisawa ino otiha owa.
15 E o jeito de provar que vocês estão dizendo a verdade é este: enquanto o irmão mais moço de vocês não vier para cá, vocês não sairão daqui. Isso eu juro pela vida do rei!
16 Te ka owa ohari te ka niso tonakamehibonaka. Te one me kibehabone teke ahi. Yama te kamina e watohabone eke fahi. Keye tohi ya te kakeha te awineke Esito ka yama te awahabone te. Owati tohawarabone onahara oke, towisawa ino otiha owa", ati nematamonaka.
16 Um de vocês irá buscá-lo, mas os outros ficarão presos até que fique provado se estão ou não dizendo a verdade. Se não estão, é que vocês são espiões. Juro pela vida do rei!
17 Ati ehene me kibehemetemoneke kateya ya yama we terei na ya.
17 E os pôs na cadeia por três dias.
18 Yama we famaha ahabi ya Yose mera hiyarematamonaka. "Teoso ati onofa oke. Tera onahabiharabone oke, owati nima te ehene ni ya. Te ehene e nabone teke ahi:
18 No terceiro dia José disse a eles: — Eu sou uma pessoa que
19 te ka owa ohari foyehibonaka kateya ya. Te one me tokomaboneke yamata me towakamahabone mati, te nafi fimimarabone te. Yama te kamina keye tohari ya
19 Se, de fato, são pessoas honestas, que um de vocês fique aqui na cadeia, e que os outros voltem para casa, levando mantimentos para matar a fome das suas famílias.
20 te ka niso te kakamabone teke ahi. Faya tera owatohabone oke, keye te hiri ra te. Keye tohi ya owati ihi tera me nahabihabone teke" Yoseno ati nematamonaka.
20 Depois tragam aqui o seu irmão mais moço. Isso provará se vocês estão ou não dizendo a verdade; e, se estiverem, não serão mortos. Eles concordaram
21 Me abe hiyaremetemoneke. "Yama nawaha e hiri nineke, e ka niso e nofarimaro karo. Noko e awehimari amaka yawahari, era aate nari, e aawawa nebona ati nari. Ati e nofaremarika. Makoni yama nawaha e hiri nineke waha", me ati nemetemoneke.
21 e disseram uns aos outros: — De fato, nós agora estamos sofrendo por causa daquilo que fizemos com o nosso irmão. Nós vimos a sua aflição quando pedia que tivéssemos pena dele, porém não nos importamos. Por isso agora é a nossa vez de ficarmos aflitos.
22 "Owati yana namaro ama oke, yetene te hiri karabone ona owa yama hiyara ya. Owati miti te nofaramaro teke. Makoni ahabi manakone e karimaka waha", Hobi ati nematamonaka.
22 E Rúben disse assim: — Eu bem que disse que não maltratassem o rapaz, mas vocês não quiseram me ouvir. Por isso agora estamos pagando pela morte dele.
23 Yose nokosi ya me nahoha Yose me ati watoremona me hinehimatamonaka. Yose abono mera hiyararematamonaka. Yose nanarifa he ati kaminematamonaka me ni ya. Me ati kamina nematamonaka Yose ni ya. Faya me abe hiyara Yose me ati watohino me hiwatorehimatamonaka.
23 Eles não sabiam que José estava entendendo o que diziam, pois ele tinha estado falando com eles por meio de um intérprete.
24 Faya Yose yana ne tokomematamonaka. Me ni ya sawimare ohi ni yana tonehimatamonaka. Ohi ni fawa ne amosawame kamehimatamonaka. Simiao tonihawahawiti ati ehene Simiao me wete nemetemoneke.
24 José saiu de perto deles e começou a chorar. Quando pôde falar outra vez, voltou, separou Simeão e mandou que fosse amarrado na presença deles.
25 Yose ati ehene he nanarifa yamata me te nemetemoneke anoti me ka sako ya. Faya yinero me te, nemetemoneke ati ehene, fara anoti me ka yinero. Ati ehene yamata one me ta, nemetemoneke me hikababonehe hawi ya.
25 José mandou que os empregados enchessem de mantimentos os sacos que os irmãos haviam trazido e que devolvessem o dinheiro de cada um, colocando-o nos sacos de mantimentos. E também que lhes dessem comida para a viagem. E assim foi feito.
26 Yose anoti someto me weyeye nihemetemoneke yamata ya, me hikanikaharo. Faya me tokomemetemoneke.
26 Os irmãos de José carregaram os jumentos com os mantimentos que haviam comprado e foram embora.
27 Hawi enoki ya me amo nabone me ma tonama faya me ka owa yamata naha kanehimatamonaka, someto tefebonaha. Sako naha kane hinaka yinero awehimatamonaka kibehari sako tori ya.
27 Quando chegaram ao lugar onde iam passar a noite, um deles abriu um saco para dar comida ao seu animal e viu que o seu dinheiro estava ali na boca do saco de mantimentos.
28 Faya ati yana nematamonaka. "Te awa ha. Oko yinero foyakeno sako tori ya. Me ta hiname awaka".
28 Ele disse aos irmãos: — Vejam só! O meu dinheiro está aqui no meu saco de mantimentos! Eles devolveram! Todos ficaram muito assustados e, tremendo de medo, perguntavam uns aos outros: — O que será isso que Deus fez com a gente?
29 Kanaha ya me kobo tonama yama nafi me kaminemetemoneke me ka abi ni ya Yako ni ya.
29 Quando chegaram a Canaã, contaram a Jacó, o seu pai, tudo o que havia acontecido com eles. E disseram:
30 "Esito ka kofenato otara katomareka. Ota tokahamone ati nareka Esito ka yama kitara ota awahabone ota, me e mowa nabone e ati namone ati nari.
30 — Aquele homem, o governador do Egito, tratou a gente com brutalidade e nos acusou de termos ido ao seu país como espiões.
31 Ota ati e na otake ahi: "Ota kakeha otake yamata ota kanikabone ota. Keye ota hiri kere. Ota kakera otake Esito ka yama ota awahaba ota.
31 Nós respondemos: “Somos homens honestos; não somos espiões.
32 Ota ka abi ohari biti me ota amake ota 12 na ota. Ota ka owa ohari fawa nemari amaka. Ota ka niso yoto ke sawika ota ka abi ni ya Kanaha ya.
32 Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um dos nossos irmãos desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai em Canaã.”
33 Faya kofenato ati e nareka ahi: 'Yama siba onahabone onahara oke, keye amara ka yama. Te ka owa ohari sawihibonaka owa ni ya. Te one me tokomaboneke yamata me towakamahabone mati, te nafi fimimarahabone te.
33 O governador respondeu: “Eu tenho um jeito de descobrir se vocês são homens honestos. Um de vocês ficará aqui comigo, e os outros vão voltar, levando um pouco de mantimento para as suas famílias, que estão passando fome.
34 Te ka niso yoto ke te kakamabone teke owa ni ya. Te ehene e ni ya keye te hiri ramone onahabone oke. Faya te ka owa tasi onihabone oke te ya tabamebonaha. Faya yama te kanikamatasabone teke', ati nareka", me ati nemetemoneke.
34 Mas tragam aqui para mim o seu irmão mais novo. Assim, eu ficarei sabendo que vocês não são espiões, mas homens honestos. Aí entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão ficar aqui negociando.”
35 Manakobisa me ka sako me naha na me ka yinero me wasirawehemetemoneke me nafi, ihahari sako bite ya, yamata ya tabahari. Yinero me awa me watohemetemoneke. Me ka abi wato nematamonaka.
35 Aconteceu que, quando despejaram os mantimentos, cada um achou na boca do saco um saquinho com o seu dinheiro. Quando eles e o seu pai viram o dinheiro, ficaram com medo.
36 Faya Yako ati yana nematamonaka. "Okatao me nafi fawawa nabone te ati nine? Yose watamarihi, Simiao watamarihi nareka waha. Manakobote Besami te towakamahabone te ati, nineke. Yama nawaha hiri one oke ha owa, okatao me fawa na me ihi", ati nematamonaka.
36 Então Jacó disse: — Vocês querem que eu perca todos os meus filhos? José não está com a gente, e Simeão também não está. Agora vocês querem levar Benjamim, e quem sofre com tudo isso sou eu!
37 Faya Hobi ati yana nematamonaka. "Abi Besami owakatomabone onahara oke ha owa. Ota tokoma owakamebonaka tasa. Owakamare ya okatao me famaha me waka tinahabone tike", ati nematamonaka.
37 Aí Rúben disse ao pai: — Deixe que eu tome conta de Benjamim; eu o trarei de volta para o senhor. Se não trouxer, o senhor pode matar os meus dois filhos.
38 "Okatao sawi onofa okere te ni ya. Anoti Yose ahabemata oharika Besami. Te tokomi ya te towakame ya yama hiyara ni ya he ni ya ohababone oke yawa ihi te ehene", Yako ati nematamonaka.
38 Jacó respondeu: — O meu filho não vai com vocês. José, o irmão dele, está morto, e só ficou Benjamim. Alguma coisa poderia acontecer com ele na viagem que vão fazer, e assim vocês matariam de tristeza este velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.