Gênesis 29
Teoso Ka Yama Hani (JAA) vs NVT
1 Beteo ya Yako yana tone tokatase kobo nematamonaka bahi kakamaki ka yama ya.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Yako yama awibote nematamonaka faha hoti, yama kabani baikani ya. Fa hoti beri ya bani me nanarifa me terei na me nahohemetemoneke, me ka bani me ya me taba mati, ofeya me toha, kabirita me toha na mati. Haha faha me kakabi tohehemetemoneke, me ka bani me hifabonehe. Haha faha hoti noki bori yati ibe tohehemetemoneke yati ibe nafiharo.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Bani me nanarifa me ka bani me ya me tabaha me nafi tohi ya fa noki bori me iiti tohehemetemoneke, me kabi hinahabonehe me ka bani me ka fahabonehe. Faya faha noki bori me boboko kanama tohehemetemoneke.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Yako kobo ne mera aate nematamonaka. "Hibaka ya te kakerini oko one mati?"
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 "Rabao te awatehani te ama Nao ka noti?"
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 "Tamine awa?"
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 "Yama e na amosa awineke ahi bani me te nafawakabote ni ya, me te towakaba mati yama kabani ya, masiri me kabamatasabone mati. Faya me te towakamaboneke fahi tabora ya", Yako ati nematamonaka.
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 "Yama e na hiri ni ota nofakere. Bani me one ota noki namatabone otake. Bani me nafi kobo ni ya fa noki bori ota iti ya bani me ota nafawabone otake me nafi", me ati nemetemoneke.
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Yako mera hiyarasa ne ya Hakeo kobo namakiemetemoneke bati ka bani mera kakamakeharo, ofeya me ya kabirita me taba mati, bati ka bani mera nanarifa toaharo.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Hakeo bani me ya tabaha awehimatamonaka kokori Rabao ka bani mati. Hibati ya tokome fa noki bori itihimatamonaka. Faya bani mera nafawematamonaka fahi.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Manakobote Yako Hakeo komi nake ati boti kamoniri yana ne ohi nematamonaka.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 "Abi me ka owa yokana ama oke. Hebeka biti ama oke", ati nematamonaka.
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Rabao hinaka bitimi tamine mite tasi tone kana ni tokomematamonaka. Yako kobo ne faya hitiri hinehimatamonaka. Komi hinaki hine hekamematamonaka taboro ya. Faya Yako yama nafi kaminematamonaka he ni ya.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 "E, keye amakere. Ota ka owa yokana ama tike", ati nematamonaka.
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Faya Rabao ati yana nematamonaka. "Tisawiha oko yama ahi tina haha ota ka owa tihi ka yama ahi ni manakone ta orara oke. Yama e na amosakere. Himata tinofaribe, yama ahi ni manakonebonehe?"
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Rabao bite famarawemetemoneke. Taiti Reya toha, yoto ka Hakeo toha, nemetemoneke.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Reya awi aamosaraba na Hakeo ta amosemetemoneke. Noki awi amosa, aboni awi amosa nemetemoneke.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Yako Hakeo nofehimatamonaka kasiro ya. Makoni ati e nematamonaka ahi: "Ano seti na ya tika yama ahi oni ya tikoto Hakeo toha tikahabanabone tike otihabonehe".
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 "Okoto okahabanabone oke titihabonehe. Bare hiti ya yama amosarehene amake. Tisawihi owa ni ya", Rabao ati nematamonaka.
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Makoni Yako yama ahi nematamonaka ano seti na ya, Hakeo itihibonaha. Yama nawahaba wataremetemoneke Yako ni ya, ano seti na karimari. Ano seti na yama wehe tamara nima nemetemoneke he ni ya, Hakeo nofe karo kasiro ya.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Ano seti na ahabi ya Yako Rabao aate nematamonaka. "Tikoto tikahabanabone tike waha, otihabonehe. Yama amo nibone e kaminaro ahabake. Otihaboneke hibayata ya".
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Rabao ayaka hiri nematamonaka me fanibone ka ayaka. Faya mera ha nematamonaka me nafi, me sawihabone mati ayaka ya.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 Afa yama soki ya Rabao Yako nafamematamonaka Reya ya. Faya Yako Reya amo kanematamonaka.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 Rabao ka yama aahi fanawi Sioba toha ta nematamonaka Reya ka yama aahibonehe.
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Manakobote Yako Reya wasiminehimatamonaka, amo hikananihi. Makoni tokomematamonaka Rabao hora nebonaha. "Himataba tiwehene e rini ahi owa ni ya? Yama ahi onara oke Hakeo ota famahabone ota. Himataba owa tikeyerini?"
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Ota ni ya yama nihinakere ahi, fanawi yoto ka fani tai toiba ka yama. Fanawi taiti ta fani tai toaboneke.
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Hiba yama noki timatahi. Ayaka amo ni ahababoneke semana oharia ya. Manakobisa tiwati yana nabone tike oko yama ahi tinabone tina tiwa ano seti na ya tasa. Faya Hakeo okahabanaboneke, titihabonehe".
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Yako ati amosematamonaka. Ayaka amo ni ahabi ya Rabao bite Hakeo toha kahabanehimatamonaka, Yako hitihabonehe.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Rabao ka yama aahi fanawi Bira toha ta nematamonaka Hakeo ka yama aahibonehe.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Yako Hakeo amo kana nematamonaka. Yako Hakeo nofi mati tohehimatamonaka, Reya nonofarama nari. Faya Rabao ka yama ahi nematamonaka seti ano tohaha ya.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Teoso Yako awehimatamonaka Reya nofarari. Makoni Reya kahiwemetemoneke Teoso ati ehene. Hakeo ta kahiwaremetemoneke.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Reya nabati weye na biti watehimatamonaka. Ino hinawatehimatamonaka, Hobi tohehibonaha. Ino hikaminematamonaka ati e naro ahi: "Oyawa Teoso owa awe oko yibote owa nofawebonaka", mati ati nemetemoneke.
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Reya nabati weye namakitasa biti owa watatasematamonaka. Ino hinawatehimatamonaka, Simiao tohehibonaha. Ati yana nemetemoneke. "Owa me nofaramone otamine Teoso mitehinoka. Makoni okatao owabona ta namakiareka".
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Reya nabati weye namakitasa biti owa watatasehimatamonaka. Ino hinawatematamonaka, Refi tohebonaha. Ati yana namatasemetemoneke. "Oko yibote ota famahaba ota amake waha ayata ya, biti mebone me onawata owa, me terei na mati".
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Reya nabati weye namakitasa biti owa watehimatamonaka. Ino hinawatematamonaka, Yota tohebonaha. Ati yana namatasemetemoneke. "Haha yama ya Teoso okahiyarabone oke waha".
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.