Gênesis 29
Teoso Ka Yama Hani (JAA) vs ARIB
1 Beteo ya Yako yana tone tokatase kobo nematamonaka bahi kakamaki ka yama ya.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Yako yama awibote nematamonaka faha hoti, yama kabani baikani ya. Fa hoti beri ya bani me nanarifa me terei na me nahohemetemoneke, me ka bani me ya me taba mati, ofeya me toha, kabirita me toha na mati. Haha faha me kakabi tohehemetemoneke, me ka bani me hifabonehe. Haha faha hoti noki bori yati ibe tohehemetemoneke yati ibe nafiharo.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Bani me nanarifa me ka bani me ya me tabaha me nafi tohi ya fa noki bori me iiti tohehemetemoneke, me kabi hinahabonehe me ka bani me ka fahabonehe. Faya faha noki bori me boboko kanama tohehemetemoneke.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Yako kobo ne mera aate nematamonaka. "Hibaka ya te kakerini oko one mati?"
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 "Rabao te awatehani te ama Nao ka noti?"
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 "Tamine awa?"
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 "Yama e na amosa awineke ahi bani me te nafawakabote ni ya, me te towakaba mati yama kabani ya, masiri me kabamatasabone mati. Faya me te towakamaboneke fahi tabora ya", Yako ati nematamonaka.
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 "Yama e na hiri ni ota nofakere. Bani me one ota noki namatabone otake. Bani me nafi kobo ni ya fa noki bori ota iti ya bani me ota nafawabone otake me nafi", me ati nemetemoneke.
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Yako mera hiyarasa ne ya Hakeo kobo namakiemetemoneke bati ka bani mera kakamakeharo, ofeya me ya kabirita me taba mati, bati ka bani mera nanarifa toaharo.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Hakeo bani me ya tabaha awehimatamonaka kokori Rabao ka bani mati. Hibati ya tokome fa noki bori itihimatamonaka. Faya bani mera nafawematamonaka fahi.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Manakobote Yako Hakeo komi nake ati boti kamoniri yana ne ohi nematamonaka.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 "Abi me ka owa yokana ama oke. Hebeka biti ama oke", ati nematamonaka.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Rabao hinaka bitimi tamine mite tasi tone kana ni tokomematamonaka. Yako kobo ne faya hitiri hinehimatamonaka. Komi hinaki hine hekamematamonaka taboro ya. Faya Yako yama nafi kaminematamonaka he ni ya.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 "E, keye amakere. Ota ka owa yokana ama tike", ati nematamonaka.
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Faya Rabao ati yana nematamonaka. "Tisawiha oko yama ahi tina haha ota ka owa tihi ka yama ahi ni manakone ta orara oke. Yama e na amosakere. Himata tinofaribe, yama ahi ni manakonebonehe?"
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Rabao bite famarawemetemoneke. Taiti Reya toha, yoto ka Hakeo toha, nemetemoneke.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Reya awi aamosaraba na Hakeo ta amosemetemoneke. Noki awi amosa, aboni awi amosa nemetemoneke.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Yako Hakeo nofehimatamonaka kasiro ya. Makoni ati e nematamonaka ahi: "Ano seti na ya tika yama ahi oni ya tikoto Hakeo toha tikahabanabone tike otihabonehe".
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 "Okoto okahabanabone oke titihabonehe. Bare hiti ya yama amosarehene amake. Tisawihi owa ni ya", Rabao ati nematamonaka.
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Makoni Yako yama ahi nematamonaka ano seti na ya, Hakeo itihibonaha. Yama nawahaba wataremetemoneke Yako ni ya, ano seti na karimari. Ano seti na yama wehe tamara nima nemetemoneke he ni ya, Hakeo nofe karo kasiro ya.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Ano seti na ahabi ya Yako Rabao aate nematamonaka. "Tikoto tikahabanabone tike waha, otihabonehe. Yama amo nibone e kaminaro ahabake. Otihaboneke hibayata ya".
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Rabao ayaka hiri nematamonaka me fanibone ka ayaka. Faya mera ha nematamonaka me nafi, me sawihabone mati ayaka ya.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Afa yama soki ya Rabao Yako nafamematamonaka Reya ya. Faya Yako Reya amo kanematamonaka.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Rabao ka yama aahi fanawi Sioba toha ta nematamonaka Reya ka yama aahibonehe.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Manakobote Yako Reya wasiminehimatamonaka, amo hikananihi. Makoni tokomematamonaka Rabao hora nebonaha. "Himataba tiwehene e rini ahi owa ni ya? Yama ahi onara oke Hakeo ota famahabone ota. Himataba owa tikeyerini?"
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Ota ni ya yama nihinakere ahi, fanawi yoto ka fani tai toiba ka yama. Fanawi taiti ta fani tai toaboneke.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Hiba yama noki timatahi. Ayaka amo ni ahababoneke semana oharia ya. Manakobisa tiwati yana nabone tike oko yama ahi tinabone tina tiwa ano seti na ya tasa. Faya Hakeo okahabanaboneke, titihabonehe".
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Yako ati amosematamonaka. Ayaka amo ni ahabi ya Rabao bite Hakeo toha kahabanehimatamonaka, Yako hitihabonehe.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Rabao ka yama aahi fanawi Bira toha ta nematamonaka Hakeo ka yama aahibonehe.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Yako Hakeo amo kana nematamonaka. Yako Hakeo nofi mati tohehimatamonaka, Reya nonofarama nari. Faya Rabao ka yama ahi nematamonaka seti ano tohaha ya.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Teoso Yako awehimatamonaka Reya nofarari. Makoni Reya kahiwemetemoneke Teoso ati ehene. Hakeo ta kahiwaremetemoneke.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Reya nabati weye na biti watehimatamonaka. Ino hinawatehimatamonaka, Hobi tohehibonaha. Ino hikaminematamonaka ati e naro ahi: "Oyawa Teoso owa awe oko yibote owa nofawebonaka", mati ati nemetemoneke.
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Reya nabati weye namakitasa biti owa watatasematamonaka. Ino hinawatehimatamonaka, Simiao tohehibonaha. Ati yana nemetemoneke. "Owa me nofaramone otamine Teoso mitehinoka. Makoni okatao owabona ta namakiareka".
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Reya nabati weye namakitasa biti owa watatasehimatamonaka. Ino hinawatematamonaka, Refi tohebonaha. Ati yana namatasemetemoneke. "Oko yibote ota famahaba ota amake waha ayata ya, biti mebone me onawata owa, me terei na mati".
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Reya nabati weye namakitasa biti owa watehimatamonaka. Ino hinawatematamonaka, Yota tohebonaha. Ati yana namatasemetemoneke. "Haha yama ya Teoso okahiyarabone oke waha".
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.