Neemias 5
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVT
1 A nọnyaa; unwoke ndu Jiuda; waa unyomu phẹ wata echi mkpu iphe, ndu Jiuda ibe phẹ l'eme phẹ.
1 Por esse tempo, alguns homens e suas esposas fizeram um grande protesto contra seus irmãos judeus.
2 O nweru ndu ọphu epfu sụ: “Anyi l'ụnwegirima anyi unwoke mẹ ụnwanyi bẹ ha igwerigwe; ọo ya bụ g'a hanaa anyi g'anyi chọta akpụru ereshi ria nọdu ndzụ.”
2 Alguns deles diziam: “Nossas famílias são grandes; precisamos de mais alimento para sobreviver”.
3 Ọ dụkwarupho ndu ọphu epfu sụ: “Anyi yeru alị anyi l'itumo; yechaa opfu-vayịnu anyi; mẹ ụlo anyi g'ee-shi g'anyi hụma ereshi ria l'ẹgu, eme nụ.”
3 Outros diziam: “Hipotecamos nossos campos, nossas videiras e nossas casas para conseguir comida durante este período de escassez”.
4 Ọ dụru ndu ọphu sụru: “Anyi jiwaru ụgwo tụa ụtu alị anyi; mẹ k'opfu-vayịnu anyi nụ eze.
4 Ainda outros diziam: “Tomamos dinheiro emprestado para pagar os impostos do rei sobre nossos campos e vinhedos.
5 A makwarụ-a l'anyi lẹ ndu Jiu ibe anyi phẹ bẹ gbaru ụgbugba lanụ. Ọ bụru g'ụnwegirima phẹ dụ ree bụ g'ụnwegirima nkanyi dụkwapho; obenu l'ụnwegirima anyi unwoke mẹ ụnwanyi bẹ anyi dobewaru l'ọnodu ohu. Ụnwada anyi nwekwarụ ndu ọphu gbẹ bụwaru nụ ohu nta; ọphu anyi ta amadụ g'anyi e-me gbafụta phẹ; kẹle alị anyi mẹ opfu-vayịnu anyi bụkotawa kẹ ndu ọzo.”
5 Somos da mesma família que os ricos, e nossos filhos são iguais aos filhos deles. Contudo, somos obrigados a vender nossos filhos como escravos só para termos dinheiro suficiente para viver. Já vendemos algumas de nossas filhas, e não há nada que possamos fazer, pois nossos campos e vinhedos agora pertencem a outros”.
6 Mu nụmaepho mkpu ono, ẹphe echi ono; yẹle iphe ono, ẹphe epfukashị ono; ẹhu wata mu eghushi eghu ike.
6 Quando ouvi essas reclamações, fiquei muito indignado.
7 Mu bya arịchaa iphe ono l'ime onwomu; mu bobe iya ndu a maru ẹpha phẹ mẹ ndu-ishi. Mu sụ phẹ: “Ọ kwa ndu Jiu ibe unu bẹ unu anatajẹ ụgwo ntụkwase.” Mu bya ekua ndzukọ, ha shii g'a chịa ìdzù g'ee-shi nụa phẹ chịipfuu.
7 Depois de pensar bem na questão, repreendi os nobres e os oficiais, dizendo: “Vocês estão prejudicando seus próprios irmãos ao cobrar juros quando lhes pedem dinheiro emprestado!”. Em seguida, convoquei uma reunião pública para tratar do problema.
8 Mu sụ phẹ: “Nta-a bẹ anyi kukeberu ẹhu gbafụta unwune anyi, bụ ndu Jiu, e shi ree ndu ọhozo. Unubẹdua bya nta-a bya ereshiahaa unwune unu ono ọzo g'anyi zụ-phuaha phẹ azụ.” Mu pfuchaa nno; ẹphe daa kẹ nyọnyoronyo; ọphu ẹphe ta amadụ iphe, ẹphe e-pfu.
8 Na reunião, eu lhes disse: “Temos feito todo o possível para resgatar nossos irmãos judeus que se venderam a estrangeiros, mas agora vocês os vendem de volta à escravidão. Quantas vezes precisaremos resgatá-los?”. E eles não tinham nada a dizer em sua defesa.
9 Mu sụkwa phẹ phọ ọzo: “Iphe, unu eme ta adụkwa ree. ?Tọ gbadụru g'unu tsụa Chileke anyi ebvu k'ọphu ndu ọhozo, bụ ndu ọhogu anyi ata watadu anyi aja ewenu?
9 Então prossegui: “O que vocês estão fazendo não é certo! Acaso não deviam andar no temor de nosso Deus, para evitar a zombaria das nações inimigas?
10 Mbẹdua; mẹ unwune mu; mẹ ndu-ozi mu bẹ ejiejekwa ndibe anyi ụgwo okpoga mẹ ụgwo ereshi. Ọle ọo g'anata ụgwo ntụkwase laa!
10 Eu, meus irmãos e os homens que trabalham para mim temos emprestado dinheiro e cereal para o povo. Agora, porém, deixemos de cobrar juros!
11 Unu nụ-phukọta phẹ alị phẹ azụ ntanụ-a; mẹ opfu-vayịnu phẹ; mẹ mgbabu olivu phẹ; mẹ ụlo phẹ. Unu eworu ntụkwase, unu natarụ phẹ l'okpoga; mẹ l'ereshi; mẹ lẹ mẹe; mẹ lẹ manụ nụ-phukọta phẹ azụ.”
11 Devolvam-lhes hoje mesmo seus campos, seus vinhedos, seus olivais e suas casas. Devolvam também a centésima parte, os juros que cobraram quando lhes emprestaram dinheiro, cereais, vinho novo e azeite”.
12 Ẹphe tụko sụ: “Anyi a-nụ-phukọta iphe ono azụ. Ọ tọ dụdu iphe, anyi a-sụba g'ẹphe nụ anyi ọzo. Ọo ẹpho g'ị sụru g'anyi mee bụ g'anyi e-me.”
12 Eles responderam: “Devolveremos tudo e não exigiremos mais nada do povo. Faremos conforme você diz”. Então chamei os sacerdotes e fiz os nobres e os oficiais jurarem que cumpririam sua promessa.
13 Mu bya ajịa uwe mu phulaphula sụ: “G'ọ bụkwaru ẹgube-a bẹ Chileke a-jịfu ndu te emeduru iphe, ẹphe kweru ukwe iya; mbụ jịfu phẹ l'ụlo phẹ; mẹ l'iphe, ẹphe nweru. G'ọ bụkwaru nno bụ g'aa-jịfu onye ono; gbabẹ iya ẹka ọto!”
13 Depois, sacudi as dobras de meu manto e disse: “Que Deus assim os sacuda de seus lares e de suas propriedades se vocês não cumprirem o que prometeram! Que fiquem sem absolutamente nada!”. Toda a comunidade respondeu: “Amém”, e louvaram o S
14 E -shi lẹ teke a tụru mu ẹka gẹ mu bụru ọchi-ọha l'alị Jiuda; mbụ l'apha, kwe Atakuzakuzẹsu apha ụkporo jeye l'apha, kwe iya ụkporo apha l'apha iri l'ẹbo, ọ watarụ abụru eze; l'ime apha iri l'ẹbo ono bẹ mbẹdua; mẹ ụnwunna mu ta adụdu onye ọphu rijeru nri, gbaru ọchi-ọha.
14 Durante os doze anos em que fui governador de Judá, do vigésimo ano ao trigésimo segundo ano do reinado do rei Artaxerxes, nem eu nem meus oficiais cobramos o tributo de alimentação ao qual tínhamos direito.
15 Obenu lẹ ndu ọchi-ọha ọphu vu mu ụzo bụru ishi bẹ shi bo ndu Jiuda ivu anyịnyi; shi anakọje phẹ nri mẹ mẹe; bya eyekọberu mkpọla-ọchaa, ẹrwa iya dụ ụkporo shẹkelu labọ, ẹphe shi atụje. Nokwaphọ gẹ ndu shi ejeru phẹ ozi shi akpa ndu Jiuda ono ẹhu. Ọle mbẹdua gude atsụ Chileke ebvu ọphu mu te emeduru ẹgube ono.
15 Os governadores anteriores, no entanto, haviam colocado cargas pesadas sobre o povo; exigiam uma porção de alimento e de vinho, além de quarenta peças de prata. Até mesmo os oficiais deles se aproveitavam do povo. Mas, por temor a Deus, não agi dessa maneira.
16 Mu gbẹ yechiaru ẹhu lẹ k'akpụ igbulọ ono; ọphu ọ dụdu alị, anyi zụru m'ilile. Ndu ozi mu g'ẹphe ha dzukọtaepho eje ozi ono l'ẹka ono.
16 Dediquei-me ao trabalho no muro e não adquiri terras. Exigi que todos os meus servos também trabalhassem no muro.
17 Ọzo bụru lẹ ụkporo ụmadzu ẹsaa l'ụmadzu iri; mbụ ndu Jiu; mẹ ndu bụ ndu-ishi bẹ anọduje eri nri lẹ teburu mu; yekọberu ndu eshije l'ọhamoha, nọ-pheru anyi mgburugburu byapfuta anyi.
17 Não pedi nada, embora 150 judeus e oficiais comessem com frequência à minha mesa, além de todos os visitantes de outras terras.
18 Mbọku-mbọku bẹ eegbuje oke-eswi lanụ; waa atụru ishii, ẹhu dụ ree; mẹ ọku gude shiaru mu nri. Abalị iri, nwụtaru anwụta bẹ eevutajẹru mu mẹe, dụ iche iche; vuta iya k'etsutsu. A makwarụ-a l'iphemiphe ono dụkota; ọle mu ta asụjeduru g'a nụ mu oke nri, rwuberu ọchi-ọha; noo kẹle ivu-ẹrwa ndu Jiuda vu bẹ panụkaru ẹka.
18 Os suprimentos pelos quais eu pagava todos os dias eram um boi, seis das melhores ovelhas, e muitas aves. Além disso, a cada dez dias, precisávamos de uma grande quantidade de vinhos de todo tipo. E, no entanto, não cobrei o tributo de alimentação a que o governador tinha direito, pois o trabalho que o povo realizava já representava uma carga pesada.
19 Jiko Chileke mu; nyatakwa mu rọ lẹ k'ọma l'iphemiphe-a, mu mekọtaru ndu-a.
19 Lembra-te, ó meu Deus, de tudo que tenho feito por este povo, e abençoa-me por isso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Neemias 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.